💙❤آوای دل❤💙

. تو همونی که بودنت باعث میشه تا کم‌ نیارم همونی که با شنیدن صداش قلبم شروع به تند تر زدن میکنه همونی که منو با هر چیز کوچیکی خوشحال میکنه . . . همونی که با خنده هاش روزمو میسازه تو دقیقاً همونی که منو بلده و بیشتر از خودم دوستش دارم💋♥️ .

‌ به نظر من دوست داشتن یا عشق برای هرکسی متفاوته برای من اینطور تعریف میشه آدم عاشق : بدگویی معشوقش رو جلوی دیگران نمیکنه و به جاش تلاش میکنه عیب هاش رو برطرف کنه احترام میزاره و ارزش قائل میشه و برای خوشحالیش هرکاری ازش بر بیاد انجام میده اینطور بگم که آدم عاشق حس و حال متفاوتی داره اسم هر رابطه و وابستگی رو عشق و عاشقی نزارید کلمه عشق حرمت داره دوستِ من اگر تو واقعا عاشقی تلاش میکنی حتی یه قطره اشک از چشمای معشوقت سرازیر نشه نه که خودت دلیل گریه‌اش باشی حالا بگو ببینم تو واقعا عاشقی؟♥️🙂✨

وصیت حیف نون به پسرش: پسرم.. هیچ وقت زن نگیر اینو به پسرتم بگو 😂

يارو میره انگلیس راننده تاکسی میشه🚖 میگن،سختت نیست که فرمون طرف راسته😐😐😐 میگه نه فقط چندبار اشتباهی تف کردم تو صورت مسافر😂😂😂

در این ظهر زیبا ببوس مرا وبگذار طعم ابدار بوسه های سبز کند عاشقانه هایم را بگذار بودنت درمن ریشه بدواند من میخواهم در اغوش تو برای یه عمر زندگی لبخند بزن ‌‌‌‌ظهرت بخیرعشقم ♡‌‌♡‌‌ᶫᵒᵛᵉᵧₒᵤ💜 ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌‍‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌‍‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

چه زیباست در قلب تو زندگی کردن♡‌‌ᶫᵒᵛᵉᵧₒᵤഽ🤍

ایـن روزهـا اسم هـرڪسیــو میـذارن: "مخـاطب خــاص" "مخـاطب" ڪہ همـہ هستــن؛ ولــــــی...... هیچڪــــس "خـــــــاص" نیســت. خـــــاص اونیــــہ ڪــــه.. وقتـے قبــول میڪنـے باهـاش باشـے بجـای؛ "بالاخـرہ مخشـو زدم"بگــه؛ "بالاخــرہ بدستــش آوردم....." خــاص اونیــہ ڪـه.. "اشـڪ" غـم رو از صورتــت بـرداره..... " اشــڪ" شـادے رو بیـارہ تـوی چشمـــات.... اونیـہ ڪـه...نـذارہ هیـچ وقـت "دلـــت" ؛ بگیـــــره.... بشڪـــــنہ ....… همیشــہ بیــادت بــاشه... اونـے ڪـہ دنـبـال عـوض بـدر ڪــــردن نـیـسـت….. شونـــہ هاش=آرامــــش و در اخر؛نذارہ حس ڪنے تنهایی. اینجـور ادمـے لایـقہ بهــش بگــــے: "خــــــــاص" "دوستت دارم❤️ضربانہ قلبم 💜𝓛𝓞𝓥𝓔

ای کاش فقط سهم دلم باشی و باشم تا بذر  محبت  به دل از عشق  بپاشم تا اینکه  فدایت  بکنم  جان  و جهانم ثابت  بشود  اهل همین ایل و قماشم شیرین شوَم ‌وتیشه‌ی فرهاد به ‌دستم با  جان  و دلم  کوهِ  غمت را  بتراشم لرزان شده دنیای من از دوری چشمت با  ناله‌ی  پُر  درد و غمِ  گوش‌خراشم هرگز نشد از خاطره ها دست بشویم یا این‌که بخواهم  تو نباشی و نباشم یک‌خلوت دلخواسته یک‌وعده ازآن‌لب کافی‌ست   برای  من و  امرار  معاشم یک دفعه نشد قید غمت را بزنم عشق یا صورت پُر  درد خودم  را  بخراشم روزی‌که شود سهم دلم دوری و غربت ای کاش شوم کور و کر و زنده نباشم