خداوندا...شُکرpepe_sh@

«صدق می‌خواهد گواه حال او تا بتابد نور او بی قالِ او» مثنوی_مولانا 📘می‌گوید شما به چیزی نیاز ندارید؛ فقط باید صادق باشید. درون‌تان را زلال کنید و با صداقت نزد شاه بروید؛ آنگاه شاه بدون هیچ حرفی بر شما خواهد تابید. بزرگواران، ابیاتی که خوانده شد به ظاهر ساده‌اند، اما جزو پرچالش‌ترین گام‌های عرفانی‌اند. این چالش همان است: چگونه می‌توان خدمت منجی و شاه جهان رسید؟ هیچ چیز لازم نیست همراه ببریم، جز مفلسی، گدایی، فقر و بی‌چیزی خودمان. منظور از بی‌چیزی، فقر ظاهری نیست، بلکه فقر باطنی است. ادای فقیران و مسکینان و پابرهنگان درآوردن، به معنای رسیدن به فقر الهی نیست. چون آن انسان کامل، قاضی‌القضاة است و ذات‌ها را می‌شناسد. تنها صداقت است که انسان را به خدمت او می‌رساند. اگر کسی واقعاً می‌خواهد گامی بردارد، باید صادقانه بگوید: «من چیزی ندارم، دستم خالی است، به جایی هم نرسیده‌ام.» نه ظاهرسازی کند و نه رنگ و ریا به خرج دهد، تا ان‌شاءالله  مورد پذیرش قرار گیرد.