جنگلِ سکوت

این بار دست به قلم بردم بعد از مودت ها نوشتم ، سلام نامه ها همیشه احساسات را بگونه خاصی منتقل می‌کنند قلم وقتی به کاغذ می‌رسد و از عشق می‌نویسد جانگداز خواهد شد همانگونه که مولانا در شعری به شمس نوشت:(من بهشتم همہ در دیدن خندیدن توست!! تا تو باشے نشوم خیرہ بہ لب هاے ڪسی) بهشت را آن شب در کنار جهنم حس کردم بهشت همان لبهای تو بود جهنمه کنارمان شاخه های خشک در حال سوختن درختان سرخالو؛ شعله های آتش پوستم را به طور درد ناکی نوازش می‌کردند اما باعث نمی‌شدند دست کشیدن از لب های سخ تو آسان شود، شاخه های سبز با نسیم خنکی که میان برگ هایشان زوزه می‌کشید تکان می‌خوردند ، ماه در آسمان می‌درخشید همچیز بود اما صبح که بیدار شدم تو نبودی .... حالا نامه را تمام کردم اما هیچ کس نیست که آن را بخواند .

افتابگردون زیبام

جایی نمان که غمت اَرزش ندارد. آدم‌ها اگر به کسی اِحساسی داشته باشند؛ نمی‌توانند غمگین بودنش را ناديده بگیرند...

این حرکت>>>>>

🫦🪭

دوست ندارم با افرادی که همواره مرا در حالت دفاع قرار می‌دهند معاشرت کنم، دفاع از عقاید، دفاع از اندیشه‌ها، دفاع از خود‌ و دفاع از حقوق و آرزوهایم. - خالد احمد توفیق

من فقط دلتنگ شب‌هایی هستم که زود هنگام بی‌آنکه به چیزی فکر کنم به خواب می‌رفتم. - ایلهان برک

☆☆:☆☆

Don't forget your meds My medicine