𝐩𝐢𝐱𝐢𝐞

‏منتظرم دوست پسرم بیاد توضیح بده ببینم این ریاست ما از کی شروع میشه چون هنوز عکسمو ندیدم🤔🤔🤔🤔🤔🤔🤔🤔🤔🤔🤔🤔

‏آره میفهمم چی میگید، حرف زدن راه چاره‌ست، ولی واقعا حرف زدن در مورد چیزی که بارها درموردش صحبت کردی خیلی مسخره‌اس.

چقدر بی‌حوصله و بی‌اعصابم؟ طرف فینگلیش تایپ کنه، همونجا بلاکش می‌کنم.

حافظه‌ی قوی آدمو غمگین، ناراحت و افسرده میکنه.

با کلی بدبختی و مصیبت تصمیم میگیریم اونم همش غلط در میاد.

دلم برای خیابونای آمریکا تنگ شده بود، یه مدت بود وقت نمیشد فیلم ببینم.

بازم خداروشکر هنوز قرمه سبزی وجود داره.

‏اکس فریبم داد، زید عذابم میدهد و از شوهر وحشت دارم.

از درون من آدم خوشحالی نیستم. به‌خاطر شخص خاصی نیست. به‌خاطر خودمه. یه جورایی به‌خاطر قدم‌های اشتباه و شکست خورده‌ایه که برای خوشحال کردن خودم برداشتم. فقط نمیدونم برای خوشحال کردن خودم چیکار کنم. اما خیلی دلم می‌خواد.

‏از دوست دخترت میپرسی کجا بریم؟ مرد باید از روز قبل لوکیشن رو رزرو کرده باشه مسیر رو حفظ کرده باشه پلی لیست رو با نهایت وسواس انتخاب کرده باشه بعد بره دنبال خانومی.

‏بیا تکست بده و موودمو از "خدایا منو بکش" به "چه زندگی قشنگی" تغییر بده.

🌙

وقتی به گذشته نگاه میکنم دنیای اطرافم شلوغ تر بود. فامیلا، دوستا، آشنا ها… انگار هرچی میگذره دنیای ما آدما خلوت تر میشه و در نهایت میبینی خودت هستی و خودت…کسی که کمتر از همه بهش توجه کردی.

فیلمای زامبی طور خیلی ترسناک و غم انگیزن. اینکه قرار باشه بعد از مردن هم دوباره بلند شیم راه بیفتیم دنبال یه لقمه نون واقعا در توانم نیست.

‏من دورامو زدم، الان دیگه فقط میخوام دور تو بگردم عزیزم.

مردم کسکش‌اند، مهربان نباشید.

‏دنیا دو روزه؟ اوکی من اون دو روزو با تو میخوام.

‏حاجی چرا منو دیدی توی خیابون سلام نکردی؟ من تو خیابون: اه بازم این مادرقحبه.