fa
Feedback
`𝑳𝒊𝒄𝒐𝒕𝒊𝒄 シ︎

`𝑳𝒊𝒄𝒐𝒕𝒊𝒄 シ︎

رفتن به کانال در Telegram
189
مشترکین
اطلاعاتی وجود ندارد24 ساعت
اطلاعاتی وجود ندارد7 روز
-330 روز
آرشیو پست ها
خیلی میخوام رو حرکت هیون تمرکز کنم ولی لپای چانگبین انقدر نرم و کپله که نمیتونمش واییییییی

از مهمون هایی که ساعت 3 و 4 میان عید دیدنی متنفرم.

فک کنم فقط ایرانه که از این حلقه ها یا دستبند های مهندسی نداره! در حسرتش پیر شدم اخر🦦

بایس رکرم ام همشون والا! کافیه یک انگشت بهم بزنن تا فروبپاشم

بایس الانمم با توجه به یونیت ها... برای 127 تیونگ برای دریم جمین برای ویشن وی دجون برای ویش ریکو

اولین بایسمم فک کنم جمین بود! و رو "ها" گفتن هاش کراش زده بودم اوسگولم🤣

تیونگ چشممو نگرفت... عملا یک سیلی محکم بهم زد و و با لگد آوردم تو فندوم :)

‌★ این پیامو فوروارد کنید یا تو کامنت‌ها بگید 𑁤 -کی اول از همه چشمتو گرفت ؟ -کی بایس اولت بود؟ -کی بایس الانته؟ -کی بایس رکر
+1
‌★ این پیامو فوروارد کنید یا تو کامنت‌ها بگید 𑁤 -کی اول از همه چشمتو گرفت ؟ -کی بایس اولت بود؟ -کی بایس الانته؟ -کی بایس رکرته؟ ⛧ nct ver

ادیتش>>>

سال نوتون مبارک باشه! :) امیدوارم امسال کلی به خودتون و وجود خودتون افتخار کنید🎀

من به شخصه میخوام اینکار و خودم انجام بدم شمام اگه دوست داشتید میتونید توی نوت گوشیتون و یا هر جا که راحتید یک لیست درست بکنید و تک تک کار هایی که بلدید و یا تو گذشته انجامش دادید رو بنویسید! مهم نیست چقدر، مهم اینه که بلدین! حتی کوچیک ترین چیز ها مثل درست کردن موشک با کاغذ! شما بلدیدش پس بنویسید و مرورش کنید! قطعا بعدش احساس بهتری خواهید💕

نمی‌دونم اصل مطلب رو گرفتید یا نه ولی... بیاید امسال به خودمون آسون تر بگیریم! بیاید معیار زندگیمون رو از صفر بزاریم و به خودمون با تمام وجود افتخار کنیم!

چرا نوبت به کار های خودمون که میشه معیارش رو از صد میزاریم؟ مثلا میگیم من 20 درصد از 100 درصد بلدم شنا کنم! این خیلی کمه و به هیچ دردی نمیخوره! چرا باید به 20 درصد شناگر بودن خودم افتخار کنم وقتی آدم های دیگه ای هستن که 90 درصد بلدن؟ اینقدر درصدش کمه که بهتره هیچ جا نگم من تو بچگی یکم کلاس رفتم و بلدم یکم شنا کنم! چون اینجوری واقعا ابرو ریزیه! قطعا همه به این فکر میکنن که من خیلی آدم بی اراده ای بودم که شناکردن و ادامه ندادم و گذاشتم درصدم همین بمونه! درصورتی که اگه همین مقدار رو ایدلمون بلد بود میزاشتیمش رو سرمون و پسر شناگرمون رو حلوا حلوا میکردیم!🤌🏻

حقیقتا نمیدونم دلیلش چیه... شاید چون واقعا از ته دل دوسشون داریم! ولی سوال اینجاست که چرا با خودمون اینطوری رفتار نمیکنیم؟ چرا گاهی اونقدرررر به خودمون سخت میگیریم و خودمون رو ناچیز و بدرد نخور می‌بینیم که حتی نفس کشیدن هم برامون سخت میشه؟ چرا تا یک جا کم میاریم تک تک کار هایی که تا الان تو زندگیمون کردیم رو میریزیم تو سطل آشغال و همه ی کار های افتخار امیز گذشتمون رو نادیده میگیریم؟

یک جورایی معیار تک تک کار هایی که تو زندگیش میکنه رو از صفر شروع میکنیم! برای همین حتی اگه فقط 5 درصد زبان انگلیسی باشه بازم بهش افتخار می‌کنیم و میگیم که کارش فوق العاده است!

مثلا میگیم صداش خیلی قشنگه! خیلی آدم با شخصیتیه و به همه احترام میزاره! یا مثلا میگیم چشمای خیلی خوشگلی داره! حتی وجود لک و ماه گرفتگی و کک و مک هاش هم به چشممون فوق العاده میاد! تک تک کار ها و زبان هایی که بلده رو ردیف میکنیم و میگیم... همه ی تفریحات ساده اش رو هم به عنوان تعریف حساب میکنیم... مثلا میگیم خیلی خوب نقاشی میکنه یا عکاس خیلی خوبیه! گاهی حتی به شدت اغراق میکنیم و اگه مثلا تو بچگیش یک ترم ژیمناستیک رفته باشه این رو هم به لیست ارزشمندی هاش اضافه میکنیم و میگیم! در حالی که ممکنه طرف واقعا هیچی دیگه از اون کلاس یادش نمونده باشه! ممکنه اون فلان زبانی رو که ما گفتیم کمی بلده رو فقط در حد سلام علیک بلد باشه! ممکنه نقاشی کردنش واقعا خیلی عادی باشه! ممکنه عکس هایی که میگیره فقط اثر یک کادر بندی درست و گوشی حرفه ایش باشه!

میگم که تاحالا دقت کردید وقتی میخواید ایدلتون رو به کسی که نمیشناستش معرفی کنید چجوری ازش حرف میزنید و چه جزئیاتی رو راجبش میگید؟

میگم که تاحالا دقت کردید وقتی میخواید ایدلتون رو به کسی که نمیشناستش معرفی کنید چجوری ازش حرف میزنید و چه جزئیاتی رو راجبش میگید؟ مثلا میگیم صداش خیلی قشنگه! خیلی آدم با شخصیتیه و به همه احترام میزاره! یا مثلا میگیم چشمای خیلی خوشگلی داره! حتی وجود لک و ماه گرفتگی و کک و مک هاش هم به چشممون فوق العاده میاد! تک تک کار ها و زبان هایی که بلده رو ردیف میکنیم و میگیم... همه ی تفریحات ساده اش رو هم به عنوان تعریف حساب میکنیم... مثلا میگیم خیلی خوب نقاشی میکنه یا عکاس خیلی خوبیه! گاهی حتی به شدت اغراق میکنیم و اگه مثلا تو بچگیش یک ترم ژیمناستیک رفته باشه این رو هم به لیست ارزشمندی هاش اضافه میکنیم و میگیم! در حالی که ممکنه طرف واقعا هیچی دیگه از اون کلاس یادش نمونده باشه! ممکنه اون فلان زبانی رو که ما گفتیم کمی بلده رو فقط در حد سلام علیک بلد باشه! ممکنه نقاشی کردنش واقعا خیلی عادی باشه! ممکنه عکس هایی که میگیره فقط اثر یک کادر بندی درست و گوشی حرفه ایش باشه!