fa
Feedback

فریب کلاهبرداران را نخورید! تل‌متریو این کانال‌ها را شناسایی و برچسب‌گذاری می‌کند 👉 برای مشاهده برچسب، اشتراک تهیه کنید

ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ

ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ

رفتن به کانال در Telegram

💖Ishq haloldir. Ikki qalbning bir - birini deb urishi , yuraklarning sevgi ila jo'sh urib, ishq daryosida oqishi Allohning rahmatini jilvasidir. 💖        Reklama uchun👉👉 @reklamala_arzon Talab taklif shikoyat uchun👉👉 @Neiba_bot

نمایش بیشتر

📈 تحلیل کانال تلگرام ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ

کانال ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ (@ibratli_nomalar) در بخش زبانی ازبکی بازیگری فعال است. در حال حاضر جامعه شامل 43 469 مشترک است و جایگاه 1 380 را در دسته دین و مذهبی و رتبه 1 789 را در منطقه أوزبكستان دارد.

📊 شاخص‌های مخاطب و پویایی

از زمان ایجاد در невідомо، پروژه رشد سریعی داشته و 43 469 مشترک جذب کرده است.

بر اساس آخرین داده‌ها در تاریخ 14 اکتبر, 2026، کانال فعالیت پایداری دارد. در ۳۰ روز گذشته تغییر اعضا برابر 3 888 و در ۲۴ ساعت گذشته برابر -133 بوده و همچنان دسترسی گسترده‌ای حفظ شده است.

  • وضعیت تأیید: تأیید نشده
  • نرخ تعامل (ER): میانگین تعامل مخاطب 16.52% است و در ۲۴ ساعت نخست پس از انتشار، محتوا معمولاً 12.25% واکنش نسبت به کل مشترکان کسب می‌کند.
  • دسترسی پست‌ها: هر پست به طور میانگین 7 150 بازدید دریافت می‌کند. در اولین روز معمولاً 5 300 بازدید جمع‌آوری می‌شود.
  • واکنش‌ها و تعامل: مخاطبان به‌طور فعال حمایت می‌کنند؛ میانگین واکنش به هر پست 109 است.

📝 توضیح و سیاست محتوایی

نویسنده این فضا را محل بیان دیدگاه‌های شخصی توصیف می‌کند:
“💖Ishq haloldir. Ikki qalbning bir - birini deb urishi , yuraklarning sevgi ila jo'sh urib, ishq daryosida oqishi Allohning rahmatini jilvasidir. 💖        Reklama uchun👉👉 @reklamala_arzon Talab taklif shikoyat uchun👉👉 @Neiba_bot”

به لطف به‌روزرسانی‌های پرتکرار (آخرین داده در تاریخ 15 اکتبر, 2026)، کانال همواره به‌روز و دارای دسترسی بالاست. تحلیل‌ها نشان می‌دهد مخاطبان به‌طور فعال با محتوا تعامل دارند و آن را به نقطه اثرگذاری مهم در دسته دین و مذهبی تبدیل کرده‌اند.

43 469
مشترکین
-13324 ساعت
-4917 روز
+3 88830 روز
آرشیو پست ها
𝗧𝗔𝗡𝗟𝗔𝗕 𝗢𝗟𝗜𝗪 🟠🟠🟠🔴🔴🔴 39.000 😱😱😱😱😱😱😱 𝗱𝗼𝗸𝗼𝗻𝗱𝗮𝗻 𝗮𝗯𝘆𝗼𝗺 𝗱𝗮𝘀𝘁𝗮𝗳𝗸𝗮𝗻𝗶 𝗯𝗼𝘄𝗹𝗮𝗱𝗶𝗸📌�
+5
𝗧𝗔𝗡𝗟𝗔𝗕 𝗢𝗟𝗜𝗪 🟠🟠🟠🔴🔴🔴 39.000 😱😱😱😱😱😱😱 𝗱𝗼𝗸𝗼𝗻𝗱𝗮𝗻 𝗮𝗯𝘆𝗼𝗺  𝗱𝗮𝘀𝘁𝗮𝗳𝗸𝗮𝗻𝗶 𝗯𝗼𝘄𝗹𝗮𝗱𝗶𝗸📌📌📌📌📌📌📌📌 🥰🥰🥰🥰 https://t.me/+aE2UpvPV_5w2Nzcy https://t.me/+aE2UpvPV_5w2Nzcy https://t.me/+aE2UpvPV_5w2Nzcy https://t.me/+aE2UpvPV_5w2Nzcy

Тошкентда содир бўлган дахшат 😱😱😱 Тўй охирлаб боргани сари келинни ичига чироқ ёқса ёришмайди. Тўй тугамаса, уни сирини билиб қолишмаса дейди. Онаси билан кўз уриштиради. Онаси ҳаммаси жойида бўлади дегандек бош силкиди. Ниҳоят тўй тугаб келиб куёв гўшангага киришди. - Ўзи тайёрмисиз? - Бу нима деганинг? Куёв шу гапни айта туриб уни чақиришгани учун чиқиб кетди. Келинчак эса нима қиларини билмасди. Сирини билиб қолишса... Ярим соат ўтмай куёв  ичкарига қайтиб кирди аммо... Кўзларига ишонмади, чунки келинчак... Давоми 👇👇👇

​​0⃣7⃣▪️0⃣6⃣▪️2⃣0⃣2⃣6⃣ 🕊Ассалому алайкум ва рахматуллоху ва баракатуҳ БУГУН 7➖ИЮНЬ. ЯКШАНБА ДАМ ОЛИШ КУНИНГИЗ МУБОРАК БЎЛСИН ! 💐Асрга татисин, ҳар бир онингиз, 🌷Омад билан бошлансин, отган тонгингиз. 🕊Сизга омад тилайман, арзийсиз шунга, 🌷Бебаҳосиз, ўхшамайсиз, асло ҳеч кимга... 🥰Кунингиз Хайрли ўтсин БАХТ ВА САОДАТ Хамиша ҳамрохингиз бўлсин!!! ➡️Яқинларга юбориб қўямиз ❤️АЁЛЛАР КАНАЛИ 👇 https://t.me/+4Lk5CYxLBOYwNGIy https://t.me/+4Lk5CYxLBOYwNGIy

СУВ ИЧАМИЗ ВА ОЗАМИЗ ❗️ДИЕТАГА ЎТМАНГ, биз хоҳлаганимизни истеъмол қиламиз ва жадвалга мувофиқ сув ичамиз: 08:50 - 250 мл 09:30 - BATAFSIL O’qing 👇👇👇 11 КG ozing!!! bunaqasi hali bo’lmagan Batafsil 👇👇👇 @suvbilanozish @suvbilanozish @suvbilanozish

ВАЙРОНАЛАР ОСТИДАГИ МЎЖИЗА Қутқарувчилар мана 2 кун деганда зилзилалар остидан ёш қизалоқни қутқаришди. Қизалоқни тез ёдам мо
ВАЙРОНАЛАР ОСТИДАГИ МЎЖИЗА Қутқарувчилар мана 2 кун деганда зилзилалар остидан ёш қизалоқни қутқаришди. Қизалоқни тез ёдам мошинасига олишиб ҳамширалар йиғлаб боладан сўрашди. - Айт, қизалоғим нима егинг келяпти? Нима берай сенга? Сувми, шиколатми? Нима хохлаяпсан? Қизалоқнинг жавобидан кейин ҳамаширалар ҳайратдан ёқаларини ушлаб қолишди. Қизалоқнинг жавоби...😰👇

Ту‌й арафаси яқинлашмоқда. Югур югур ишлардан ортмай қолдим. Оқшом телефонимга смс келди.. "ЙИГИТИНГНИ БИЛАГИГА ЭЪТИБОР БЕР Б
Ту‌й арафаси яқинлашмоқда. Югур югур ишлардан ортмай қолдим. Оқшом телефонимга смс келди.. "ЙИГИТИНГНИ БИЛАГИГА ЭЪТИБОР БЕР БУ СЕНИ ОГОҲЛАНТИРИШ АГАР БИЛАГИДА ЧАНДИҚ БУ‌ЛСА УНДА ТУ‌ЙНИ ТУ‌ХТАТ... БУ каби СМСлар келаверади сабаби бизни ту‌йимизга ку‌пчилик қарши бу‌лган чунки Ойбекни орзулаган қизлар ку‌п эди. Этибор бермадим. Ту‌й у‌тди. Хонада ёлгизмиз... Таомланиб олмоқчи болдик ва Ойбек енгини шимарди не ку‌з билан ку‌райки билагида чандиқ бор эди тилим айланмай қолди қараганимни у ҳам сезди шекилли "НЕГА ҚАРАБ ҚОЛДИНГ" гу‌ёки овоз уники эмас ҳаттоки ку‌зи ҳам бошқача кандайдур хайвонни эслатарди. У у‌рнидан турди.. ва эшикни қулфлади..... Дахшат эди.. Чунки у.....

ки, шундай улуғ вазифа ўн бешта республика ичида бизга насиб қилгани билан ғурурланишимиз, фахрланишимиз керак. Чунки қолган ўн тўртта республика шулар етиштирса еймиз, шулар йиғиб-териб олса, киямиз деб бизга термулиб ўтирибди. Демак, меҳнат фронтини бўшаштирмаслигимиз, шижоатни қўлдан бермасдан фақат олға интилишимиз керак. – Бизларга қараб ўтирмасдан ўзлари ҳам экиб-териб олса бўлмайдими? – кимдир залдан луқма ташлади. – Ким у халқ душмани? Ўрнидан турсин! Бироқ ҳеч ким ўрнидан турмади. Раис яна бироз нутқ ирод этиб, иккинчи масалага ўтди. – Режани бажариб, мажбурият ҳисобидан оқ олтин тоғлари яратаётган теримчиларимизга мукофотлар ажратилди. Паттахова Рисолат, бир кунда бир юз йигирма килодан пахта теряпти. Мавсум бошидан буён уч тонна пахта терган. Бобомуродова Салима, бир кунда бир юз ўттиз килодан пахта теряпти, мавсум бошидан буён... Аслонова Райҳонбиби, бир кунда бир юз эллик, бир юз олтмиш килодан пахта теряпти. Мавсум бошидан буён тўрт тонна пахта терган. Залдан аёл кишининг овози эшитилди: – Эри тарозибон, қўшиб ёзган! Сўнг исм-шарифлари ўқилганларга мукофотлар тақдим этилди. Райҳонбиби қора бахмал камзул ва беш метр шойи олди. Шу кеча у ғалати туш кўрди. Тушида эри кунботар томон кетаётган эмиш. Чақирса эшитмас эмиш. Ёнида турган қайнонасига қараб, “хола ўғлингиз қаёққа кетяпти, айтинг кетмасин”, деса, хола жавоб бермай тескари қарармиш. Шу пайт буларнинг ёнида Тоштурди пайдо бўлиб қолибди ва “энди сенга эр йўқ, эринг ўша ёқларда қолиб кетади”, дебди. – Йўқол олашақшақ, овозинг ўчсин! Райҳонбибининг қичқириғига ёнида ётган эри чўчиб уйғонди. – Ҳа, бўла, тинчликми? – Уфф, хайрият туш экан. Бослиқдим шекилли, сизни ҳам қўрқитиб юбордимми, бўлажон. – Менга-ку, ҳеч нарса қилмас, лекин ўзингни энди эҳтиёт қил. Оғироёқсан ахир. Энди далада ҳам этакни жуда тўлдириб пахта терма. – Хўп бўлажон. Майли турайлик энди. Тонг отиб қолибди. Сиз туриб юз-қўлингизни ювгунча мен нонушта тайёрлайман. Ҳовли этагидаги уйчадан Жумагул хола чиқиб келди. – Оловга жуда ҳам яқин борма, қизим. Энди юклисан. Оловнинг “ажинаси бор”, дейишади. Қўлингга олиб олгунингча нонни ҳам ўзим ёпиб тураман. Райҳонбиби эрининг ювиниб олиши учун офтобада илиқ сув ҳозирлади. Турсунбой сувни шопириб-сачратиб юз-қўлларини ювгач, хотини тутиб турган сочиққа қўл узатди. Шу пайт пахса девор ортида хабарчи бола пайдо бўлди: – Турсунбой ака, ҳов Турсунбой ака! Турсунбой болага хавотир тўла нигоҳини қадади. – Ассалому алайкум Турсунбой ака! – Ваалайкум ассалом. Ҳа саҳардан бойўғлига ўхшаб қичқирасан, тинчликми? – Э қўрқманг, тинчлик. Сизни раис бова идорага чақиряпти. Ҳозир бораркансиз. – Ҳа, нима гап экан? – Билмадим ака, бораверинг-чи. Райҳонбибининг қулоғи остида раиснинг, “ҳа майли кўрамиз, кўрамиз” дегани жаранглаб кетгандай бўлди, яна кўнгли хавотирга тўлди. – Эй, Худойим-эй, ишқилиб тинчлик бўлсин, – деди эрига тўнини узатар экан. Турсунбой хотинига қаради: – Сен далага бир ўзинг жўнайвер, мен идорадан чиқиб бораман. Раис Турсунбойни ўрнидан туриб, қўл бериб, саломлашиб кутиб олди. : – Турсунбой, партия ва ҳукуматимиз ёшларимиз ўқисин, илм ўргансин деган қарор чиқарибди. Мукаррам холанинг ўғли Ғофурбой дўхтирликка ўқигани кетяпти. Муаллимликка ўқигани кетаётганлар ҳам бор. Биз сени милиция ходими бўлиб келадиган ўқишга жўнатмоқчимиз. Бориб ўқиб, катта одам бўлиб келасан. Форма кийиб, ёнбошингга тўппонча осиб юрасан. Ҳозир одамлар жуда бузилиб кетган. Ўғри кўпайган. Қишлоққа ҳам ўғри оралаб турибди. Шуларнинг додини берадиган одам керак. Турсунбой кутилмаган бу гапдан ўзини йўқотиб қўйди. – Раис бува, энам билан маслаҳат қилай. Мен кетсам, кекса энам билан хотиним ёлғиз қолади. Рўзғор ташвиши, мол-ҳол дегандай, ўзлари эплаёлмайди. Қийналиб қолишади. Отамми, ака-укаларимми бўлганида ҳам кетаверардим... Бироз ўйлаб тургач дадилланиб: – Йўқ, мен боролмайман, – деди. Раис бирдан ғазабланиб кетди. – Мана, биз бор, отанг бўлмаса! Хотинингдан ҳам, энангдан ҳам хабар олиб турамиз. Бу партия ва ҳукуматимизнинг қарори! Қарорга қарши чиққан одам, ўқишга эмас, ундан ҳам узоқроққа жўнайди. Бўпти, гап тамом! Бор тайёргарлигингни кўр! Турсунбой кўнгли олақуроқ бўлиб чи

НОМУС БАЛОСИ САБАБ ОЛОВДА ЁҚИЛГАН ҚИЗ ТАҚДИРИ Отам мени ўзи тенги инсонга пул сабаб узатди, аниқроғи сотиб юборди. Энг қизиғи
НОМУС БАЛОСИ САБАБ ОЛОВДА ЁҚИЛГАН ҚИЗ ТАҚДИРИ Отам мени ўзи тенги инсонга пул сабаб узатди, аниқроғи сотиб юборди. Энг қизиғи, у инсон менга умуман тегмади. Ҳатто ўқишимни ҳал қилиб беришини айтди. Мен ўқишни ўрганиб, бу ердан қочиб кетаман деб ўйлардим. Аммо бир кун уйимизга араблар келди. Эрим мени уларга сотмоқчи эканини билган заҳотим у ердан қочдим. Қишлоғимга, ота уйимга келиб барини айтдим. Лекин улар мени номуссизга чиқаришди ва аланга ичига ташлашди. Энди ёнаётганимни хис қилиб ҳаётдан узилдим деганимда эса…

🔉 бу шахарда мендан ёмонроги топилмайди 🎧🎧🎧🎧🎧🎧🎧🎧🎧

– Кел, сув ичириб қўяман, – у шундай деди-да, бир ҳовуч сувни хотинига тутди. Райҳонбиби кичкина қўллари билан эрининг катта ҳовучи остидан тутиб, сув ича бошлади. Шу пайт куёв шивирлаб, келиннинг қулоғига нимадир деди. Уялиб кетган келинчак ҳовучидаги сувни йигитга сепиб юборди. Куёв ҳам “ўч” олди. Келинчакнинг кўйлаги чиппа хўл бўлиб, баданига ёпишди. Шу пайт Турсунбойнинг кўзи йўлни чангитиб шу томонга келаётган “виллис”га тушди. Яқин келиб, ғийқиллаб тўхтаган машинадан раис тушди. – Ҳа, Турсунбой, ҳамма далада, йиғим-терим қизғин, сенлар ҳали ҳам йўлда юрибсанлар. Бўл иккаланг ҳам, чаққон-чаққон қимирланглар! Одамлар тарозуни кутиб қолди. Шу тобда унинг кўзи ҳўл кўйлак баданига ёпишган келинга тушди, бошдан оёқ еб қўйгудек ғаразли қараш қилди. Уялиб кетган Райҳонбиби эрининг орқасига ўтди. Ва шунинг баробарида юраги недир нохуш ғижимлади. Кўнгли хира бўлган аёл эрига эргашди. Раис машинага ўтириб, бу иккаласини чангга ботириб жўнаб кетди. Тез орада янги келиннинг чевар теримчи эканлиги маълум бўлиб қолди. Барча теримчилар пахтасини бир хирмонга тўкса-да, илғор пахтакорлар учун рақамланган алоҳида қанорлар ажратилган, айниқса, Райҳонбибининг қанори ҳамманикидан тезроқ баландлар, ҳалиги бечора қиз ҳам ўзини бундан кам эмаслигини исбот қилмоқчидай жон-жаҳди билан терарди. Турсунбой пайдар-пай пахта ўлчаб олаётган бир пайтда, яна олисдан раиснинг машинаси кўринди. – Э, ҳорманглар! – Бор бўлинг, раис бова. – Ҳа, Турсунбой, анча пахта териб қўйибсизлар-ку, а? Раис жавоб ҳам кутмай, қанорлар томон юрар экан, уларнинг биридан бир сиқим пахта олиб сифатига қаради-да, дуруст, дуруст, ким терди буни, – деди. – Келинингиз, – деди Турсунбой ғурур билан. – Ие-ие, барака топсин, келин жуда чевар экан-ку! Бундай ёшларни қадрлаш керак. Эл-юртга танитиш керак! Мукофотлаш керак. Қани келинни чақир-чи, мундай бир яхши гаплар билан қўллаб-қувватлаб қўяйлик ҳозирча. Райҳонбиби терган пахтани эгатдан кўтариб чиқиб, ўлчатиб, қанорга жойлаб юрган бола югуриб пахтазорга кириб кетди. – Янга, сизни Турсунбой акам чақиряпти. – Нима иши бор экан акангизни, айтмадими, укажон? – Раис келди. Келинни чақириб келинглар деяпти. Райҳонбиби истар-истамай белига боғланган этакни ечиб жўякка қўйгач, болага эргашди. Пахтазордан чиқиб келар экан, то тарозу бошига етгунча ўзига еб қўйгудай қадалиб турган ҳаром нигоҳни ҳис қилиб, кўнгли айниди. – Ие, бу Жумагулнинг келини зўр теримчи экан-ку! Қани келинхон бир қўлингизни сиқиб, табриклаб қўяйлик! Раиснинг узатилган қўли ҳавода қолди. Райҳонбиби қўлларини орқасига бекитди. – Ие, шунақами? Ҳа майли, майли. Кўрамиз, кўрамиз. Раиснинг “кўрамиз, кўрамиз”, деган сўзлари остида аёл недир таҳқирли таҳдидни ҳис қилиб, баттар юраги сиқилди. Раис Турсунбойга яқин келди. – Эртага кечқурун келинни колхоз клубига олиб бор. Мажлис бўлади. Кейин илғор теримчиларни мукофотлаш маросими бўлади. Келинга ҳам мукофот берамиз. Албатта келинглар. У кетаётиб жўяклардан пахта кўтариб чиқаётганларга далда берган бўлди: – Э, баракалла, баракалла! Фақат яхши очилмаган пахтани терманглар, сифати паст пахтани район қабул қилмаяпти. Агар билиб қолсам, ҳаммангни жазолайман! -- Тезроқ бўл, энди клубга борамиз,- деди Турсунбой дастурхон устидан косаларни йиғиштириб олаётган хотинига қараб. -- Мен бормай қўяқолай, бўлажон... Аёл эрига илтижоли термулди. --Сенга раис мукофот берамиз, деди-ку, сени фамилиянг ўқилганда мен чиқаманми? -- Мукофоти керак эмас, боргим келмаяпти... --Борақол, қизим, бир айланиб келасан... Келин бўлиб тушганингдан буён ҳеч қаерга чиққанинг йўқ, зерикиб ҳам кетгандирсан,- гапга қайнона аралашди. Эри билан кириб келган Райҳонбиби қатор- қатор суянчиқсиз ўриндиқлар қўйилган, саҳнадаги минбар тепасида Сталиннинг баҳайбат сурати осилган клуб ичкарисига бегонасираб қаради ва беихтиёр бу маскандан орқа- ўнггига қарамасдан қочгиси келди. Зал бир пасда тўлди. Сўзга чиқувчилар ҳам келиб минбар ёнидаги курсиларни эгалладилар. Раис ўринбосари чиқиб мажлисни очиқ деб эълон қилди ва сўзни колхоз раиси Бозорбой Болтабоевга берди. – Ўртоқлар! Ҳурматли ишчи ва деҳқонлар! Пахта ва дон етиштириш мамлакатимиздаги энг долзарб масала. Қаранг

Эрим мен билан кам суҳбатлашади, Эътиборсиз, мехр кўрсатмайди.😔 Ўзидан билиб пул бермайди.Совғалар қилиб, айлантирмайди. Дугонамни эса  уйида ўтириб ҳам чиройли ҳам аёллик энергияси юқори юришини сабабини топдим! Телеграмдаги  каналига аъзо бўлган экан...👇 💕 Ушбу каналда биз каби аёл ва қизлар учун бепул тавсиялар, севимли аёл бўлиш сирлари бериб борилар экан! 👠Факат хозир кушилиш имкониятиз бор👇👇 https://t.me/+5Qt1bAt8IkZkY2Ji

турганим йўқ. Жумагул холанинг ишларига ҳамсоя бўлганимиз учун ёрдам берганман. Қиз олдинлаб кетди. Орқароқда қолиб кетганларга бир қараб олгач, жўяк ичига ўтириб, пиқиллаб йиғлаб юборди. Яна ўрнидан туриб кўз ёшларини енгига артар экан, “илоё сен ҳам мени хароб қилган иблиснинг қўлига туш”, деб қарғанди. Аравалар куёвнинг ҳовлисига яқинлашдилар. Тўйхонада ўйнаб юрган болалар “келин келди, келин келди” деб қичқирганча аравалар томон чопдилар. Каттароқ йигитлар ҳовли ўртасига бир-икки қучоқ ўтин келтириб гулхан ёқишга тутиндилар. Дарвоза олдига келиб тӯхтаган биринчи аравадан куёв сакраб тушиб, келинни кўтариб олиш учун қўл узатди. Янгалар ҳазил-ҳузул, қий-чув билан келинни бермас бўлдилар. Куёвнинг онаси Жумагул хола ичкаридан рўмол, мато бўлаклари, бир-иккита кўзгуча ва бир нечта пиёла кўтариб чиқди. Куёв бу туҳфаларни арава устидаги янгаларга улашгач, қайлиғини даст кўтариб, ҳовли ўртасида гуриллаб ёнаётган гулхан томон кетди. Куёв атрофдагиларнинг “бўлди, етади”сига қарамай куч-қувватини намойиш қилиб, аланга атрофида завқ билан айланар экан, Райҳонбиби бирдан ўзини энди ҳаётнинг оғир зарбаларидан шу йигитнинг паноҳида омон қоладигандай, энди мангу суянадиган тоғи бордай ҳис қилди ва меҳри тоблаб унинг бўйнидан маҳкам қучоқлади. Йигит бағридаги қайлиғини чимилдиқ ичидагина қўлидан туширди. – Қани энди оёқ бости қиламиз, келин куёвнинг оёғини босса, рўзғорда сўзи ўткир бўлади. Куёв келинникини боса олса, уйнинг каттаси ўзи бўлади,- деди янгалардан бири. Келин оёғини кўрпачадан узиб салгина кўтарди. Куёв тезгина унинг оёғини босиб олди. – Э, куёвимиз зўр экан, келиннинг оёғини босди... Келин-куёв ўринларига ўтиргач, янгалар биттадан кўзгу тутқазишди. Энди бир-бирларингга тутасизлар. Келин куёвнинг қўлидаги ойнага қарайди, куёв келинникига! Куёв йигит келиннинг юзини тўсиб турган рўмолини кўтарди. Сўнг кўзгуни тутди. Райҳонбиби кўзгуда қошлари қуюқ, қоракўз йигитни кўриб, жилмайди. Ширинлик ичириш одатидан кейин келин -куёвни чимилдиқ ичкарисида қолдиришди. Шифтдаги лампанинг пилиги кўтарилган, хийла ёруғ уйда чимилдиқ ташқарисидаги янгалар гоҳ қиқирлашиб, гоҳ пичирлашиб ўтиришар экан, ичкарида куёв келиннинг юзини тўсиб турган рўмолини кўтариб, мафтун бўлиб термуларди. Райҳонбиби ҳам кўзини ердан олиб йигитга нигоҳ ташлади. Сўнг нимтабассум билан яна бошини эгди. Райҳонбиби эрта тонгда туриб, ҳовли супуришга чиқди... ...У бу ҳовлининг ҳар бир дарахти-ю, ҳар бир чечагини, тандири-ю, ўчоқларини жон дили билан ўзиники деб қабул қилди. Қайнонаси Жумагул холани чин дилдан онам деб билди. У шу уйнинг ўз фарзандига айланди: Сигир соғади. Хамир қоради. Нон ёпади. Экинларни ўтоқ қилади. Меҳнат устига меҳнат. Бироқ у чарчадим демас, шунча юмуш ичра бахтиёр эди. Қумғон остига ўт ёқаётган Райҳонбиби ўзи томон келаётган эрига кўзи тушди. Югуриб келиб офтобани олди. Ичига тезгина илиқ сув солди-да, эрининг қўлига сув қуйиб турди. Бирпасда чой қайнатиб, нонушта ҳозирлади. Эри ҳовлидаги чоққина сўрига энди чиқиб ўтирган эди, пахса девор ортидан ўн икки, ўн уч ёшлардаги бола кўринди. – Жумагул хола, ҳувв Жумагул хола... Жумагул хола ошхонадан чиқиб келди. – Ҳа, кел болам, нима хабарлар билан юрибсан?! – Раис бова бориб Жумагул холангга айт, келини пахта теримига чиқсин, – деди. Кечқурун хамир қориб қўйган келинчак тонг саҳарда нонларни ёпиб олди. Ҳали қуёш кўтарилмасдан нонушта қилиб бўлган келин- куёв далага йўл олдилар. Одам бўйи баландликдан сув шаршара бўлиб оқиб ётган ерда бир зум тўхтадилар. Турсунбой елкасидаги уч оёқли тарозуни дарахтга суяди. Сувга яқин келиб, ҳовучлаб тўйиб-тўйиб ичди.

💆‍♀️Болаларим кундан кунга инжиқлашиб кетяпти. Хеч айтганимни қилишмайди. Биттаси ўлгудай қўрқоқ, биттаси жудда шўх, бири ин
💆‍♀️Болаларим кундан кунга инжиқлашиб кетяпти. Хеч айтганимни қилишмайди. Биттаси ўлгудай қўрқоқ, биттаси жудда шўх, бири инжиқ, бири тортинчоқ, бири умуман овқат емайди! 🙇‍♂️"Урсам эти қотааар, сўксам бети қотар" нима қилишга бошим қотиб ўтирсам телеграмдан бир канал чиқиб қолди. Йўқотиб қўймай деб тезда обуна бўлиб олдим! Мана 2 ойдирку Болажонлар Ривожи каналини хар куни кузатаман. Нафақат бола тарбиясига, балки ўзимни қийнаган бошқа муаммоларга хам ечим топаман! Тезда уланиб олинглар бу ёпиқ канал кейин қидириб топа олмайсизлар!👇 https://t.me/+uqkCGnhR_75kNTcy

-бастларингни кўрса... отагинанг тирик бўлса-ю, сизларни кўриб қувонса. Энди сизларга тоғанг ота ўрнида. Тоғанг сени “узатамиз”, деяпти. Йигитнинг отаси урушдан қайтмаган экан. Ёлғиз ўғил. Энаси сени Комронжоннинг тўйида кўрган экан. “Меҳнаткашгина қиз экан”, дебди. Уятдан лов-лов қизариб кетган Райҳонбиби бош эгиб индамай тураверди... ...Кўм-кўк осмон билан ер туташган чизиқда бир гала аёл кўринди. Кимнингдир бошида тугунча, бошқа бировнинг бошида тоғора, бола етаклаганлар... тўйга муаллим хонадонига ошиқадилар. Бир-бири билан хабарлашиб, қўй-қўзи етаклаган эркаклар ҳам бирин-кетин тўйхонага кириб кела бошладилар. Кечаси билан ўзини олдинда нима кутаётганини ўйлаб кўз юммаган Райҳонбибининг боши қаттиқ оғрир, гўё атрофдаги шовқин-сурон-у, ўйин-кулгуларнинг ўзига мутлақо алоқаси йўқдай, барча гап-сўзларга бефарқ ўтирарди. “Мен кетсам укаларимни ҳоли не кечади? Шамоллаб қолишмайдими, бирор жойи оғриб қолса, кимга айтади? Эй-й-й, акагинам тезроқ қайтиб келганида эди. Кўплашиб одамлар қаторига қўшилардик. Бердимурод тез-тез йўталадиган бўлиб қолади. Ким унинг елкаларига ёғ суриб даволайди? Турдимуроднинг ожиз кўзидан ёш оқадиган бўлиб қолган. Ўзининг пахта қиздириб босишга ҳафсаласи бўладими, йўқми? Келин бўлиб тушадиган жойимда укаларимни олиб келайлик десам кўнишармикан? Айтсам йўқ дейишмас. Иккови ҳам меҳнаткаш. Бир кунини кўриб кетарди. Йўқ, барибир тоғам кўнмаса керак. Тоғам Турдимуродни уйлантириб отасининг уйига эга қиламан деб юрибди...” – Ҳой, қиз, тур ўрнингдан, мана бу кўйлакни кий. Буни хаёл суриб ўтиришини қаранг! Куёв ойдай ӣигит экан, илоё бахтли бўл. Ҳа, келин деган сал қовоғини очади. Янгалар унга ўсма-сурма қилиб пардоз бера бошладилар. Қалами кўйлак, жиякли лозим, бели бурма нимча кийиб, сочи майдалаб ўрилган Райҳонбиби гул-гул очилиб кетди. Лекин оғир меҳнат, етимлик азоби кулгу, табассум деган нарсаларни унинг қиёфасидан гўё мангу ўчирган, кўзлари маъюс боқарди. Хонага кириб келган Саидабону Райҳонбибига қаради. – Сал қовоғингни оч, қизим, сени кўриб куёв қўрқиб кетмасин... – Янга, мен борадиган қишлоққа ҳам кино обкелишадими? Райҳонбиби шундай деди-ю, кўзларига қуюлиб келган ёшни яшириш учун яна бошини эгиб олди. – Келин деган қайнона билан эрнинг измидан чиқмай, уйда ўтиради. – Акамни кўрсатишса, кўрмай қоламанми, деяпман-да. – Энди бир Нортожи полвонни кинога туширишса, туширишгандир. Содиқжон ундай қорувли эмас, кинога олганми, йўқми, Худо билади. Сен энди кино-пино деган гапни қўй... Доира садолари остида, янгаларнинг ёр-ёрлари аро Райҳонбиби тоға уйининг остонасидан ҳатлади. Нурмурод муаллим жиянига ота ўрнида оқ фотиҳа бергач, янгалар келинни етаклаб, кўчада; жўралари билан от-арава ёнида турган куёвга яқинлашдилар. Шунда келиннинг кўзи куёв йигитга тушди. Эҳтимолки, сўнгги йиллар мобайнида илк бора ҳайратми, қувончми... ёки бирдан юракка тушган муҳаббатнингми... ифодаси ўлароқ лабларида сезилар-сезилмас табассум пайдо бўлди, бироқ унинг кўзларидаги мунг ўша-ўшалигича қолди. Куёв йигит ҳам бир зум келинлик либосидаги қайлиғига термулиб қолди. Куёвжўралар ўзаро шивирлашиб олишгач, куёвни секингина туртишди. – Бор, кўтариб ол! Куёв йигит келинни даст кўтариб араравага ўтирғизгач, ӯзи бир сакраб чиқиб олди. Янгалар ҳам бир-бирининг қўлидан тортиб, оёғидан кўтаришвориб, илашиб -чўзилиб келин-куёвнинг олдига чиқа бошладилар. Яна доира чертилиб, ёр-ёр янгради. Келин-куёвлик ӯтирган от-арава изидан хотин-халаж, бола-бақра ўтирган бир нечта эшак арава ҳам йўлга чиқди. Қишлоқдан чиқаверишда ўспирин йигитлар тўй карвони йўлини арқон билан тўсиб чиқдилар. Куёв чўнтак ковлаб бу йигитларга уч-тўрт тийин танга, янгалар қатлама, патир ва ширинликлар бериб, йўлни очиб олдилар. Карвон куёв йигитнинг қишлоғига яқинлашди. Аравалар икки томони ям-яшил пахтазор йўлдан борар экан, ўт юлиб, чопиқ қилиб юрган бола-бақра-ю, қиз-жувонлар ҳаммаси шу томонга анграйди. – Ҳа, Маҳкамтош, Жумагул холанинг хизматини шунча елиб-югуриб қилсанг ҳам, келинни бошқа жойдан обти-да! Югурганники эмас, буюрганники деб, шуни айтадиларда! – деди аёллардан бири гўё тўй карвонини кўрмай, берилиб ишлаётган қизга. – Мен эрга тегаман, деб ўлиб

💔 Doim qulay ayol bo‘lib yashaganman… “Shaxsiy chegara nima ekanligini ham bilmasdim. Hamma uchun yashardim, hammaning ko‘nglini olishga harakat qilardim, lekin o‘zimni unutib qo‘yardim…”😔 O‘zimni va o‘zligimni anglash yo‘lida esa Jamila Toxirovnani darslari menga haqiqiy yo‘lboshchi bo‘ldi ❤️ ♻️ Dars yopiq telegram kanalimda bo’ladi. Pastdagi havolni bosib qatnashishga ulguring👇 https://t.me/+0WSf5R_NFdQ0ODFi

❤️‍🔥 SHUNCHAKI ISMINGIZNI BOSH HARFI USTIGA BOSING VA ISMINGIZ YOZILGAN TAKRORLANMAS RASMLARNI YUKLAB OLING ❤️‍🔥 📌 Adminla
❤️‍🔥 SHUNCHAKI ISMINGIZNI BOSH HARFI USTIGA BOSING VA ISMINGIZ YOZILGAN TAKRORLANMAS RASMLARNI YUKLAB OLING ❤️‍🔥 📌 Adminlar o‘chirib tashlamasidan oldin OBUNA BO‘LING... 👇

ўт очдилар. Уруш қизиган сайин, айниқса, эркаклар ва ўғил болаларнинг ҳаяжони ортиб борарди. – Отиб ташла! Ур энағар немисни! Баъзилар ўзлари уруш майдонига кириб қолгандай ўрнидан сапчиб турар, сўкиниб қолар, ёнидагилар эса бу “қаҳрамон”ларни этакларидан тортиб, яна ўтирғизишарди. Издиҳомда қўл жангги бошланди. Шу пайт экранда бақувват, норғул йигит пайдо бўлди. Ўтирганлар бир қалқиб тушди ва ҳамма бирдан гувиллади. ¬– Вой, Нортожи полвон! ¬– Ана Нортожи тоға! – Жим ўтиринглар, Нортожи шошиб қолмасин! – Теп энағар немисди! Нортожи полвон бир немисни жағига бир мушт солиб ағнатди, бошқасига калла қилди, биттасини бутига тепиб букчайтириб ташлади. Сўнг йиқилиб ётган бир фашистнинг ханжарини шартта олди-да, ўнгги сўлидан келган душманларнинг бирини кўксига, иккинчисининг бўғзига, бошқасининг қорнига санчиб, ағдариб ташлай берди. Киночи фақат Нортожи полвонни эмас, олисроқларда бораётган жангни ҳам кўрсатар, томошабинлар сабрсизлик билан полвонни кўргиси келиб гувиллаб қоларди. Бир пайт майдонда йиқилмаган ҳеч ким қолмади. Яна якка ўзи ҳамон душман билан олишаётган полвон кўринди. У қаршисидан келган немис аскарини қулатгач, бирдан қўлидан ханжарни ерга ташлади. Боши гангиб, қаёққа боришини, нима қилишини билмай гандираклади. Қўлларини силтаб, нималардир деб қичқирди шекилли, оғзини катта-катта очди. Бироз тентирагач, қочадиган жой тополмай, уч-тўртта ўликни судраб келиб, бир жойга йиғиб, уларнинг остига ётиб олди. Девордаги мато бир зум оқариб турди. Яна ҳалиги қурилма тариллай бошлади. Энди девордаги матода милтиғининг учида ханжари бор душманлар пайдо бўлдилар. Улар ерда йиқилиб ётган аскарларга милтиқ учидаги ханжарни суқиб-суқиб, ўлик - тирикни текшира бошладилар. Шу ерга келганда қурилма тариллашдан тўхтаб, воқеалар узилиб қолди. Ҳамма йигит томон ёпирилди. – Давомини қўйинг ака! – Давоми йўқ, кинони ўзи шу ергача, ¬– деди йигит. “Нортожи полвон гирой, полвон гирой, лекин немисларни боплади”, деган қичқириқлар тинмас, одамлар йигитдан кинони бошқатдан қўйишини талаб қилишарди. Полвон урушга кетгач, очарчилик йиллари ота-онаси ва хотини дунёдан ўтган, икки ўғилчаси гоҳ у қариндошникида, гоҳ бу қариндошникида етимликнинг азобини тотиб улғайишмоқда эди, жўралари уларни топиб, кинода отасини кўришга олиб келиб қолишди. Йигит киносини бу болалар учун яна бошқатдан қўйди. Болалар отам гирой, отам гирой деб турган жойларида сакрашар, гоҳ бир-бирларини қучоқлаб қувончдан йиғлар эдилар. Кино тугади. Қишлоқ аҳли ҳам қаттиқ ҳаяжонда эди. – Ишқилиб, немислар Нортожи полвонга найзасини суқмаган бўлсин-да! Аёлларнинг эса Нортожи полвоннинг эсон-омонлигига ишончи комил эди: – Ана, ўликларнинг остига ётиб олди-ку, устидагиларга суқиб кўргани билан пичоқнинг учи Нортожи полвонга етиб бормайди. Кино тугаб, вақт алламаҳал бўлганига қарамасдан одамлар тарқалай демас, ҳамма киночи йигитни саволга тутради. – Менинг ҳам отам урушга кетган, ҳали келгани йўқ. Урушни кўрсатадиган бошқа киноларингиз ҳам борми? – Ука бошқа киноларингни ҳам обкел... – Менинг ҳам акам урушга кетган эди... Полвоннинг ўғилларини жўралари қуршаб олган, айни дамда бу болалар немислар билан отаси эмас, ўзлари жанг қилгандай қаҳрамон бўлиб кетдилар. Кино ичидаги-ю, ташқарисидаги воқеани жимгина кузатиб турган Райҳонбибининг ичида катта бир тўфон кўтарилди. “Энди ҳамма киноларга келаман, насиб қилса, акам ҳам кинода чиқади. Аскарлар орасида бир кӯриниб кетса ҳам танийман. Кейин кинони олган одамларга хат ёзаман. Топаман акамни. Ярадор бўлган бўлса, суяб олиб келаман. Юролмаса кўтариб келаман. Яна ӯз хаёлидан ӯзи қӯрқиб кетди: Илоё етти мучаси бут юрган бӯлсин! У укаларининг қўлидан етаклаб муаллим билан қайтаётганлар орасига қўшилиб кетди. Шундан сўнг Райҳонбиби клубга келган барча киноларга укалари билан қатнай бошлади. Бироқ ҳамма кинолар ҳам уруш ҳақида бўлавермас, борларида ҳам Содиқ кўринмади. Эрта тонгда Райҳонбиби ўроқ кўтариб, ишга жўнаётганлар билан дарвоза томон йўналди. Бироқ уни янганинг овози тўхтатди. – Райҳонбиби, сен бери кел. – Келдим янгажон... – Қизим, сен ҳам укаларинг ҳам, мана, Худога шукур улғайиб қолдинглар. Қанийди энанг бечора ҳаёт бўлса-ю, бўй

#Диққат Диний билимингизни текшириб кўринг САВОЛ: Аллоҳ Таоло учун бу дунёдаги энг оғир ва энг катта гуноҳ қайси❓👇
#Диққат Диний билимингизни текшириб кўринг САВОЛ: Аллоҳ Таоло учун бу дунёдаги энг оғир ва энг катта гуноҳ қайси❓👇

аганингга ким ишонади? Сенинг айбинг йўқ-ку,ӯғрилар кўпчилик бўлган. Кўпчиликка кучинг етмаган. Шуни тоғам албатта тушунади... Райҳонбиби бир зум қамчи остида оғриқдан азоб чекаётган укасини тасаввур қилиб хӯрлиги келди, аммо осмон ӣироқ ер қаттиқ эди, овози титраб, сӯзида давом этди: Урса ҳам, ўлдириб қўймас. Мен тоғажон, урманг деб ялинаман. Юр, тоғамнинг олдига ҳозир борамиз! Эшакни оғил томонга етаклаб ўтаётган кичик уканинг изтироб, алам, ачиниш ва шафқатга тўла кўзлари бир-бирини суяб, сўрида ўқувчиларнинг дафтарларини варақлаб ўтирган тоға томон кетаётган ҳоли забун жигарларига боқарди. Шу тобда ёруғ жаҳонда бу уч етимдан ночорроқ кимса йўқ эди. Қадам товушларини эшитган тоға бошини кўтариб, жиянларига бир пас қараб тургач, кўзидан кўзойнагини олиб, китоблар устига қўйди. Райҳонбиби овози титраб салом берди. Муаллим Турдимуродга қаради-да, недир фалокатни фаҳмлаган хавотирли овозда: – Сенга нима бўлди, Турдибой, – деди. – Тоғажон, – деб гап бошлади Райҳонбиби ялинчоқ овозда. – Сен жим тур! – Тоға, молларни сотиб, пулини белбоққа тугиб, чопоннинг остидан белимга боғлаб олган эдим. Жалойир қишлоғининг қабристони ёнидан ўтаётганимда тўртта ўғри эшакдан йиқитиб олиб урди. Маҳкам белбоққа ёпишиб олган эдим, бошимга тепишганда қўлларим бўшашиб кетди. Пулни... пулни... Турдимурод яна йиғлаб юборди. Тоғанинг узоқ сукути жиянларни тошдек қотирди. Муаллим ўрнидан вазмин қўзғолиб, сўридан тушди ва Турдимурод томон қадам қўйди. Райҳонбиби жон ҳолатда муаллимга ёпишди: – Тоғажон, урманг, ўлиб қолади!!! Унинг сўзларидан муаллимнинг кўзларига дувв этиб ёш қуйилди. Тоға жиянини бағрига босди: – Болам, болагинам, сени бозорга ёлғиз жўнатган ўзим, айбдорман. Сенга қўл кўтарсам Ойсулувнинг руҳи чирқилламайдими? Пул бош-у, кўзингдан садақа. Синглимнинг, отангнинг, кимки бу кунларга етмаган бўлса, шуларнинг руҳи-покларига бағишладим. Боринглар, янгаларинг овқат пиширган, еб олинглар. Райҳонбиби бирдан муаллимнинг пойига тиз чўкиб, чопонининг барига юзини босди: – Раҳмат, тоғажон... – Саида, овқатни эртароқ сузинглар. Мен болаларни томошага олиб бораман. Саидабону эрига ҳайрон бўлиб қаради. Унинг нигоҳида кеча қоронғусида нимани томоша қилишади, деган савол зоҳир эди. Муаллим ҳайрон бўлиб турган хотинига тушунтирди: – Колхоз клубига кино томоша келади. Болагиналар меҳнатдан бошқа нарсани билишмайди. Ҳарна, томошага бориб, кўнгиллари очилсин. – Ҳа... Саидабону индамай ўчоқ бошига кетди. Кинотомоша ҳали нима эканлигини аниқ билишмаса-да, дастурхон атрофидаги катта-кичик ҳамма шошилиб овқатланди. – Тоға, кино томошада нималар бўлади? – деб сўради Бердимурод. – Деворга осилган оқ сурпда қизиқ воқеаларни кўрсатади. Борганда кўрасизлар. Колхоз клубининг орқасидаги деворга тўртбурчак оқ мато осилган, қишлоқ аҳли шолча, тўн, баъзилар кичикроқ кўрпача кўтариб шу томонга оқиб келарди. Майдончанинг деворга яқин қисми аллақачон банд қилинган, етиб келганлардан кимдир чопонини юмалоқлаб устига, бошқалар кўрпачаларни яйдоқ ерга тўшаб ўтира бошладилар. Ҳаммадан орқароқда соч қўйган, йигирма беш ёшлардаги зиёлинамо йигит иккита айланали қурилмага узун тасма ўралган ғилдиракка ўхшаш нарсани ўрнатиб, у ёқ-бу ёққа бураб-бураб текшириб кўргач: – Бўлди, энди ҳамма жим бўлсин. Кинони бошлаймиз, – деди. – Э, болам шошмай тур, биз ҳам ўтириб олайлик сўнг бошлайсан, - деди йигирма беш чоғли аҳли рўзғори билан етиб келган муаллим. Муаллим ёши каттароқ ўсмир йигитларни олиб олдинроққа, ёнига қўлтиқтаёқлари суялган бир-иккита собиқ жангчилар қаторига бориб ўтирди. Болалар ва қизлар жамоанинг охирги қаторига жойлашдилар. – Бўлди. Энди кинони қўяман. Нима бўлаётганини айтиб, тушунтириб тураман. Ӣигит қурилмадаги бир нуқтани босди. Оқ матога тушган ёруғдан одамлар пайдо бўлиб ҳаракатлана бошладилар. Халойиқ бир гуриллади. – Вой булар бу ёққа чиқиб кетмайдими? – Йўғ-э, булар бир расмдай бўлса керак-да! – Жим! Жим ўтиринглар! Яна йигитнинг овози янгради. – Диққат! Бу жанг майдони. Ҳозир уруш қандай бўлганини ўз кўзларинг билан кўрасизлар! Экранда саф-саф бўлиб тиш-тирноғигача қуролланган фашистлар пайдо бўлди. Ерга ётиб олган қизил аскарлар уларга қарата милтиқлардан