بخش هایی از افکار من

کاش جاذبه نبود و میتونستیم به سمت آسمون سقوط کنیم.

ادمای وقت نشناس، با اختلاف گوه ترین مخلوقاتن.

یه جایی هست که شاملو میگه : نامت‌را به من بگو دستت‌را به من بده حرفت‌را به من بگو قلبت‌را به من بده من ریشه‌های تورا دریافته‌ام با لبانت برای همه لب‌ها سخن گفته‌ام و دست‌هایت را دستان من آشناست ...

‏کلمه «باشه» واقعا کاربردیه. این کلمه زیباست، از بحث کردن می‌گذره، از تلاش اضافی می‌گذره، توضیحی نمی‌ده، می‌گه بیا این حق مال تو، برو باهاش هرکاری می‌خوای بکن، من حوصله ندارم.

‏تو خیلی خوشگلی ولی اعتماد به نفس نداری چون یکی یه جایی یه روزی دوست نداشت. ‏همونو گاییدم.

تا دیروز بد بودن، خز بودن، خراب بودن، امروز شدن رفیقتون؟

اگه باهات کم حرف میزنم یعنی ازت خوشم نمیاد وگرنه من با کسایی که دوسشون دارم تا ابد حرف دارم تمومم نمیشه.

اگر کسیو دارید که دوستتون داره، به هیچ چیز دیگه‌ای فکر نکنید، دنیا چیزی زیبا‌‌ تر از این نداره که براتون ارائه کنه.

یه وکیلی میگفت یه چیز میگم آویزه‌ی گوشِت کن؛ “ ۶۰ سال وکالت انجام دادم، تمام شکایتا بین کسایی بود که به هم اعتماد داشتن”.

اگر تا ۳۰ سالگی همراه زندگیتون رو پیدا کردین که خیلی خوبه ، اگر نه احتمال اینکه تا آخر عمر تنها بمونید زیاده ، چون منطق خیلی  نسبت به احساس غالبه و خیلی سخت کسی به دلتون میشینه .

:)

اگه میتونین آدمهارو منتظر نزارین، اگه میتونین قلب آدمهارو نشکونین، اگه میتونین با روح و روان کسی بازی نکنین، اما از عمد اینکار هارو انجام میدین؛ شما خیلی دیو سیرت این.

انگار یکی آخرین تیکه پیتزامو خورده. تو جاده بنزین تموم کردم. شهاب سنگی که همه دیدنو من ندیدم. بستنیم افتاده رو زمین. گوشیم افتاده صفحش شکسته. رفتم فرودگاه پاسپورتمو جاگذاشتم. همه تولدمو یادشون رفته. پامو با جوراب گذاشتم یه جای خیس. یه گوش هندزفریم کار نمیکنه.

تقریبا هرروز یا یک روز درمیون به مرحله "اشکالی نداره من از این سخت تراشم گذروندم " میرسم .

کاش هیچ تکنولوژی وجود نداشت و من الان به این فکر میکردم که نامه ام به دستت رسیده یا نه .