گیلاسِ ناناس.

در وسط اردیبهشت ماه، تو طبیعت و در کنار کوهِ مورد علاقم. نمیدونم ما انقدر بالا بودیم یا هواپیما انقدر پایین بود. امیدوارم روزی از قله گاوکشان صعود کنم و بیام اینجا بگم. هنوز کوچکم و کوچک.

هر روز بیشتر و بیشتر به این قضیه ایمان میارم که مرزبندی داشتن چقدر واجبه توی زندگی‌.

وقتی باهام صحبت میکنی اسمم رو زیاد صدا کن تا عاشقت شم.

بعد از آن لبخند تو ‏باران‌های رنگارنگی ‏از آسمان این شهر بارید.

امروز میشد بوی اقاقیا و پیچیدن باد تو موهای کمی نم دار.

اگه هنوز هم کتابخونه‌ات پر از کتاب های گروه سنی الف هست و تو کتابفروشی اولین کتاب هایی که چک میکنی اینان بیا باهم دوست شیم.

عکس پروفایل اینجا هم عوض شد. البته خیلی چیزا اینجا عوض شد و ممنونم که همچنان همراهمید💌

امروز اولین تجربه ی سلف پرتره هام بود. خیلی دوسشون دارم و خیلی براشون ذوق دارم. اسم عکس ها رو دوست داشتم مرتبط با هلو بذارم. اما هلو نداشتم و میشه عکس های دو پرتغال.

آدم عکس از نوشیدنی و غذا بگیری نیستم اما از اون کافه ی شیراز که در زدیم و رمز شب گفتیم عکس گرفتم اما باور پذیر نیست اگه بگم با عکس های اضافی اشتباه پاک شدن، البته همسفرهام دارن عکسشو ولی خب تا ببینمشون بسیارها طول میکشه. و البته ویوئو های پاسارگاد.)): اینا رو خیلی بعد براتون میذارم🎀

آدم عکس از نوشیدنی و غذا بگیری نیستم اما از اون کافه ی شیراز که در زدیم و رمز شب گفتیم عکس گرفتم اما باور پذیر نیست اگه بگم با عکس های اضافی اشتباه پاک شدن، البته همسفرهام دارن عکسشو ولی خب تا ببینمشون بسیارها طول میکشه. و البته ویوئو های پاسارگاد.)): اینا رو خیلی بد براتون میذارم🎀