گیلاسِ ناناس.

‏پس از اين‏هر نور لطيفی که مرا لمس کند ‏تو خواهی بود.

فکر میکنم بهتره هر چه سریعتر مرا به کشور بیگانه ای بفرستند ،بنده با تعارف کنار نمیام، فرهنگ خارجکی مناسب افراد رک است.

مهر و موم نامه ی جدیدم، مزین شده با بال پروانه‌ی واقعی.

کوه و برف ها،جمعه سوم آذر ماه.

ببخشید اما من نمیتونم به دوستی تو اعتماد کنم وقتی از یک نفر بد میگی و جلوی خود همون فرد ازش تعریف میکنی، من نمیتونم بهت اعتماد کنم وقتی میبینم انقدر با سیاست با همه برخورد میکنی، وقتی با همه خیلی خوبی و هیچکسی باهات مشکل نداره، ببخشید من نمیتونم بهت اعتماد کنم چون میگی از فلانی متنفری و همچنان باهاش میری بیرون ببخشید که نمیتونم بهت اعتماد کنم چون تو خیلی بازیگر خوبی هستی و من اینو میدونم .

البته که روز قبل به خودم داشتم ميگفتم به به خانومم 3 ماه از پاییز گذشته و شما سرما نخوردی، مثل اینکه بدنت قوی شده. حالا ببینش بدنِ بی جنبه!

اون روز مستانه مستانه با ببار ای برف حبیب رفتم تو دل برف ها، و حالا با تب و لرز و گلودرد در جنگم.

افتادن، هیچ شکوهی ندارد. آنگاه که جانی از زیر ضربه ها بدربردی، تازه هراس آغاز می شود. جویده شده ای.جای جای زخم بیم در تو بافته می شود. احساس اینکه نتوانی برخیزی! احساس دهشتناک. اگر نتوانی برخیزی؟! بیم فردا. این تو را می کُشد. با این همه برمی خیزی. نیمه خیز می شوی و برمی خیزی.اما همان دم که در برخاستنی ترس این داری که نتوانی بایستی.به دشواری می ایستی، اما براه افتادن دشواری تازه ایست. یک گام و دو گام. پاها، پاهای تو نیستند. می لرزند.ناچار و نومید قدم برمی داری. در تو ستونی فرو ریخته است... کلیدر، محمود دولت آبادی.

یک سری از عکس های جامونده از خاطرات روزهای جامونده.