گیلاسِ ناناس.

حداقل میدونم انتهای همه چیز،خود واقعی و اصلیم بودم دور از کپی کردن بقیه، دور از تغییر خودم برای دوست داشتنه شدن بیشتر حتی اگه این خود واقعی پر از نکات منفی باشه حتی اگه این خود واقعی یه جاهایی از طرف جامعه طرد شده باشه حداقل خودش بوده و بابت این به خودش افتخار میکنه.

اگر کاشف معدن صبح آمد، صدا کن مرا و من در طلوع گل یاسی از پشت انگشت های تو، بیدار خواهم شد.

یه پیام خیلی ریسکی و عجیب فرستادم به دوستی، امیدوارم خوب پیش بره

عکس متعلق به حال نیست اما خیلی به اینجا میاد

پری کوچک گم شده در قاجار

امشب به اندازه تمام پاییز روی برگ ها راه رفتم و از نور چراغ ها و هوای سرد لذت بردم

دوست دارم به خانم کناریم بگم خط لبخندت خیلی قشنگه و بهت میاد، نشان از تمام لحظاتيه که خندیدی، چرا می‌خوای از بین ببریش(': ولی خب جز مسائلی نیست که به من مربوط ‌شه

‌ عزیزِ نازنینم ... از اینجا که من خوابیده ‌ام، دریا پیداست. روی دریاها قایق ‌ها هستند و انتهای دریا معلوم نیست. اگر می ‌توانستم جزئی از این بی‌ انتهایی باشم، آن وقت می ‌توانستم هر کجا که می‌ خواهم باشم. بالای خانه‌ی تو باشم. جلوی شیشه‌ی ماشین ‌ات بایستم و نگاه ‌ات کنم. از درخت ‌هایت پایین بریزم و زیر پایت آرام بگیرم. بیا یک قبر بکنیم و برویم توی قبر، توی بغل هم دراز بکشیم و خاک را روی خودمان بریزیم و ساکت بخوابیم. تا آخر دنیا ساکت بخوابیم تا بپوسیم و جدا نشدنی بشویم. از نامه‌های فروغ به ابراهیم گلستان)

چجوری این حجم از بیشعوری رو خودتون تحمل میکنید؟

صدمین ممبر عزیزم چرا نمی آیی؟

از دیوار ها،

ای وای... ناشناس عزیز بیشتر از چیزی که فکر کنی برام ارزشمند بود..،بی نهایت ازت ممنونم و میذارم اینجا بمونه(*:

یادت نره تو به اندازه ی گل دوم ریچارلیسون به صربستان زیبایی.3>

و مغز من هنوز لبریز از صدای وحشت پروانه ایست که او را ؛ در دفتری به سنجاقی مصلوب کرده بودند.

عکس های مربوط به تابستون گالری گوشیم رسما بوی زندگی میده

من در حال عکس گرفتن از احوالات پاییزی و در ثانیه ای بعد میو!