Alpha Centauri ₅₇

when I walk into a haunted house but instead of seeing clowns and chainsaws I see how full of life I used to be.

قبلا روزی ۵۰ صفحه کتاب میخوندیم، الان روی ۱۰۰ هزار کلمه فن فیکشن درباره دوتا مرد که همو بوس می کنن.

https://archiveofourown.org/works/79572421/chapters/208785846 لینکش اینه. بر اساس فیلم pacific rim عه

زندگی اونقدر ها هم بد نیست تی بگ

و تازه به نویسنده فیک هم دسترسی دارم.

خیلی جالبه داستانش. یک فیلمیه که دوست دارم و شیپی که دوست دارم

Oh baby I’m an AO3 kid.

https://t.me/PlanetAlphaCentauri/31471 Wattpad kids never die🙏🏼

Fan fiction ☝🏻😌

What were you reading

I clench my fists without noticing, i hold my breath without thinking then suddenly i snap out of my trance.

Every time they edit Russtappen with arctic monkeys i lose a wing.

It’s too fucking hot, i just want to go out with no shirt on.

And to be honest I am out of strength to fight for a place in people’s lives, or even in mine. And everyone let’s me drift away, as if I never existed.

I don’t fit anywhere.

راستش چند وقتیه به عنوان آدم به حساب نمیام. حتی قبل از اتفاقات تلخ دی ماه، شور زندگی مثل اینکه روز به روز در من کمرنگ تر میشه و انگار که دارم از همه چیز دور میشم و دست میکشم. اون بخشی از ذهنم که برای دوستی هام، برای کارهای مورد علاقم، برای آهنگا، برای کتابام، برای طبیعت بوده انگار یجایی ته ذهنم گیر کرده، دور از دسترس من. ارتباطم با دنیای اطرافم یه چیز خیلی جزئی رسیده.