𝔽𝕒𝕣𝕒𝕨𝕒𝕪 𝕥𝕙𝕚𝕟𝕜𝕤

وقتی حال نداری بری کارگاهت کار کنی

مرحله بلاکین(blockin) که میشه مرحله ی اول تو بعضی از سبک های نقاشی البته که ابن تابلو تموم شده و عکس برای پارساله

‏مامانم پسورد اینستاشو یادش رفته بود و هرکاری کردیم نشد پیجشو برگردونیم، یه پیج جدید واسش زدم. الان هر ده دقیقه یکبار در اتاقو باز میکنه میگه: پست‌های آشپزی منو پروندی الگوهای خیاطیمو حذف کردی زندگیمو نابود کردی خدا ازت نگذره

این یک ماه، ماهی عجیبی بود برام واقعا

هیچوقت هیچ اشتباهی رو دوبار تکرار نمی‌کنم. قشنگ ده بیست بار تکرار می‌کنم تا وقتی مطمئن بشم کاملاً دهنم سرویس شده.

اگر چیزی پیوسته بهت الهام میشه نمی‌تونه توهم باشه.

بم گفت واقعیت اینه که بیست و هفت سالگی یه نقطه‌ی گذاره؛ یه دره‌ی بین “آنچه بودم” و “آنچه باید باشم”. تو الان داری از یک «نسیم قدیمی» فاصله می‌گیری، اما هنوز کاملاً «نسیم آینده» متولد نشده. اینجا درست وسطشه. خاکستری، گیج، ولی خیلی حیاتی.

منتظرم دیر شه،بعد عجله کنم

‏من اگه تو قبرمم خوابیده باشم مامانم با جارو برقی میاد میگه پاشو که زیرت پر آشغاله

طوری بیخیال همه چی شدم که اگر مشکلی با من دارید خودتون یجوری حلش کنید

اون تابلو بزرگ رو دارم کاملش میکنم بلاخره

من شکست ناپذیرم ،شکست میخورم نمیپذیرم

اگه میدونستید حتی اون آدمی که چند دقیقه در طول روز باهاش صحبت میکنید یا ارتباطتون خیلی کمرنگه، تا چه اندازه میتونه رو شخصیتِ شما تاثیر بذاره و کالبدِ رفتاریتونو عوض‌ کنه، نسبت به معاشرت با آدما، خیلی وسواسی‌تر عمل میکردید.

‏خطرا روز به روز دارن آدمناک‌ تر میشن!

کاش من یه پتو بودم و صبح رو تخت‌خواب می ‌موندم و یکی دیگه می‌ رفت پی بدبختی‌ هاش...

‏می‌دونین راز موفقیت تو ایران چیه؟ اینه که برید خارج

حوصله ام سر رفته :/ ناشناس بدید حرف بزنیم