t e l e p a t h テレパシー能力者 ᓷᓺᓺᕿᔍᕣᒔᖍ

OC

زیر خاکی از بهنام وقتی کلاس سوم بود

OC

من و امیر این رو دوره‌ی اعتراضات ضبط کرده بودیم. وقتی شب از خیابون برگشتیم خونه. وقتی شب از خیابونی که بوی گاز اشک آور می‌داد، از آسفالتی که آشکارا پر از لک خون بود، برگشتیم خونه پشت پیانویی که با وسواس زیر دو لایه پارچه‌ سفید قایم کرده بودم که یه وقت خاک نگیره. وقتی شب از خیابونی که از خشم عریان حنجره‌‌های تازه به بلوغ رسیده پر بود، برگشتیم زیرزمین من. برگشتیم تا در سرآغاز جوانی از دنیایی که بدون اینکه بفهمیم از کنار گوشمون رد شده بود، نوجوونی‌ای که نمی‌دونیم کی از لابه‌لای انگشتامون سرریز کرده بود، بخوایم لااقل روزی که ریخت به اون دریای ناشناخته‌ای که غایت همه‌ی رودهاست ما رو به خاطر بیاره؛ ما رو که انگار لابه‌لای خرابه‌های خاورمیانه جا مونده بودیم. "Please, remember me happily By the rosebush laughing With bruises on my chin The time when we counted every black car passing" آخرین باری که کنار بوته‌ی گل خندیدم موتور نیروی‌انتظامی بالای سرم سبز شد. ماشینام بدون استثناء سفید و خاکستری بودن؛ چون "رنگ دیگه‌ای اینجا فروش نمی‌ره".

تشکر از آقا صائب❤️

تشکر از آقا علی

Morning بخیر 🌄 🌅

شب‌های هجر را گذراندیم و زنده‌ایم ما را به سخت‌جانی خود این گمان نبود

وای این دوتا نینی کوشولو چقدر بامزه دعوا میکنن😭