‌ pixielixie ᨩ

من میگم این یکی نه ولی تو ناراحت نشو باش؟

https://t.me/lolipopia/18681 این چقد خوشگله میشه سیو؟

چرا همه چی پرایوت شر می‌شه

من 🤝 حلزونی نوشتن جواب چالش‌ها ولی جدا چون وسواس دارم اینطور می‌شه

می‌دونم که همین الانش هم خیلی طول کشید این جواب‌های آخر ولی من آیدی‌تون رو برداشتم می‌تونید پاکش کنید تا دیلی‌تون بهم ریخته نمونه، نهایتا تا فردا شب می‌ذارمش♡.

straykids

حس می‌کنم نمیشه وایب گرفت، ولی پرسونالم پرایوته

خیلی وقته اینجا چالش فور نزدم

﹙ ❤︎ ﹚forward this message and tell me your ult group, i’ll give you a moodboard based on the member you have the same vibe with & a song from my playlist

خیلی قشنگ بهش اشاره کردی، فکر کنم برای همینه اکثر هنرمندها زندگی عجیبی داشتن، به جنون رسیدن یا پایان زندگی‌شون هم عادی نبوده

ممکنه هم در خلاف این موج حرکت بکنه و افکار درونیت رو زشت و نامفهوم برداشت بکنن. اون انعطاف از نظر من خیلی خطرناکه، چون شاید در نهایت به خودت و بقیه هم آسیب بزنه؟ درسته اون آسیب هم جزئی از اون آزادی و بیانه اما خب. ولی اینکه میگه “در آزادی می‌میرد” رو کاملا قبولش دارم، اون آزادی باعث میشه بتونی بافتی از زندگی رو لمس بکنی که نمیشه در حالت عادی باهاش ارتباط برقرار کرد و بعد از ارتباط با اون، کم کم از بین میری.

تصور کن تو درونی ترین بخش وجودت رو به تصویر می‌کشی، درست مثل یه اعتیاد لذت بخش تورو توی خودش غرق میکنه انگار که تمام محدودیت هارو پس زدی هرتابو، درست و غلطی رو درهم کوبیدی، چه وسوسه‌های درونی‌ت باشه چه رنج هایی که جایی برای درکش وجود نداشته، هنر انقدر بی‌نهایت و انعطاف پذیره که هیچ جایی نمی‌تونی تا این حد آزاد باشی برای بروز دادن خودا ودرنهایت یک دهه بعد تمام آثار تو زیر ذره بین میره، زیبا شمرده میشه و ستایش میشه، انگار پستی رو به بلند‌ترین نقطه رسوندی نه؟

بعد از آزاد شدنش بنظر من کمرنگ تر میشه، چون به هرحال آزادی توی ذهن هرشخصی یک جوریه و در نهایت آزادی حقیقی ناامیدشون می‌کنه، چیزی که تصور می‌کردن با چیزی که هست متفاوته. و اره انگار اینکه خودشون رو راحت و به روش خودشون بیان بکنن رو هنر خطاب کرده که درست هم هست؟

کمرنگ یا اینکه به اوج می‌رسه؟ می‌دونی حس میکنم کسی که این جمله رو نوشته با این ذهنیت جلو رفته: انسان‌ها توی قفس زندگی می‌کنن و هنرمندان شاید تنها پرنده هایی باشن که به فکر بیرون اومدن از این قفس باشن، آزادی واقعا مفهوم کلی هستش و این جمله رو نباید از یک دیدگاه درنظر بگیریم خیلی ها معتقدا تمام انسان‌ها توی محدودیت خود ساخته به سر می‌برن و فقط عده‌ای خاص جرعت کنار زدنش رو دارن و این می‌شه هنر؟

با این نظر تاحدودی موافقم؟ چون بنظر خودمم هنر شبیه اینکه می‌خوای از اون زنجیر ها خودت رو رها بکنی پس اوج زیباییش توی اون محدودیته، وقتی آزاد میشه کم کم میره به سمت کمرنگ شدن.

من همچین برداشتی داشتم

اگه ازم بپرسن می‌گم هنر نماد رنجه، تو توی هنر برای رسیدن به "آزادی" تلاش می‌کنی و برای همینه که شاید این جمله می‌گه از محدودیت زاده می‌شه، تو با هنر می‌خوای رها بشی و چیزی رو لمس کنی که جای دیگه‌ای قدرتش نیست پس وقتی اون رو داشته باشی رسیدن بهش بی‌معنیه درست شبیه این حقیقت که هنر زاده‌ی دیوانگی و دردهاست، از درون محدودیت می‌جوشه مثل نوری که از بین تاریکی درز پیدا می‌کنه..

نظرتون در مورد این جمله چیه؟ “توانمندی و قدرت هنر از محدودیت زاده میشود و در آزادی می‌میرد.”