‌ pixielixie ᨩ

https://t.me/lolipopia/22918 ولی موضوع فقط حس حماقته نیست. کاش فقط اون بود. اصلا نباید همچین حسی بهش داشته باشم و نباید همچین چیزی اتفاق میوفتاد. میدونی همیشه تو این موارد سریع سرکوب و مووآن میکردم ولی الان فرق داره.لایک هر روز داره بدتر و بدتر میشه و ازش فرار میکنم چون اگه ببینمش هم حالم بد میشه و its hurting. اون لیاقتش خیلی بیشتر از منه و نمیخوام تصورش ازمن یچیز دیگه بشه. و غیر از اون هم به نظر میاد یکیو خیلی دوست داره...و اونی که دوستش داره دوستمه نمیتونم همچین کاریو در حقش بکنم.

اگه انتخاب کردی یه دردی رو تحمل کنی بابتش خودت رو نشکن، از پسش بربیا اگر هم نمیتونی مطلقا صبر نکن بکش بیرون ازش

حقیقت اینه که نه بی‌انصافی نیست، چون اینکه صبوری کنی و توی این راه مبهم قدم بزنی انتخاب کسی جز خودت نبوده، آره میتونی بگی که چقدر طرف مقابلم گاهی بی‌لیاقته و دنیا چقدر لجبازه با من اما هیچکس با ما توی این مسائل بی انصاف نیست چون همیشه یه دری برای خروج وجود داره اگه نزدیم بیرون چون میخوایم بمونیم

می‌تونم باهات رک باشم؟

https://t.me/lolipopia/22921 من سعی میکنم کنار بیام با هرچیزی چون از قبل راجبش فکر کردم اما بی‌انصافی نیست؟ من الان فقط دارم تنهایی با خودم و احساساتم و افکارم میجنگم و حتی نمیذارم کسی جز صحبت عادی باهام فراتر پیش بره چون خودم این وضعیت رو میخوام، اما اون جلوی من جوری نشون میده خوشحال و بیخیاله که فکر میکنم فقط منم که دارم زجر میکشم منم بیخیالم راستش هیچی احساس نمیکنم ولی اینکه بی‌سر و صدا ازم فاصله بگیره و یه رابطه‌ی باارزش و کلی احساسات قشنگی که داخلش رد و بدل شده رو به هم بزنه، واقعا این ته عوضی بودنه

شما بچه‌ها! (به من رفتید)

https://t.me/lolipopia/22924 دقیقا منظورم از بیشتر همین بود😂

همه چیز بستگی داره

نه شوخی می‌کنم

من خیلی اوکی ام اون ببوسه منم میبوسم بیشترم شاید انجام بدیم بعدشم اگه نرفتیم تو رابطه بازم برام مهم نیست، چون کلا ادم احساسی ای نیستم ولی اگه یه نفر باشه شاید بعدش اذیت شه و خودشم اذیت کنه با این کار به نظرم باید ادم به ظرفیت خودش دقت کنه که اسیب تبینه

نتیجه یا خستگی و رهائیه یا اینکه اگه اون آدم متعلق به سرنوشتت باشه بالاخره متوجه چیزی که باید میشه و به اون آرامشی که باید می‌رسی

حقیقت اینه هرچقدر ادامه‌ش بدی از سمت خودت، و چیزی متقابلا نبینی، تلاش‌هات بی‌فایده باشه، اون تلاشی نکنه، ارزشی براش نذاره و یا قلبا پیشت نباشه یک‌جایی وجودت تورو از این مخمصه میکشه بیرون اما تا اون روز هرچقدر دوری کنی، خودت رو ایزوله کنی و یا حتی به زور بخوای بجنگی تا با خودت مقابله کنی برنده اون احساسات سرکشته که زیادی اعتماد داره به طرف مقابل، پس با این جریان دردناک باید راه بیای چون تقلا کردن فقط بدترش میکنه

https://t.me/lolipopia/22913 منم الان توی همین وضعیتم، چندبار گفتم بیخیال میبخشم اگه در حقم بدی کرده اون فرق داره من سریع فراموش میکنم و حتی من همیشه اون کسی‌ام که بعد بحث ها پیام میده توی یه خلأ گیر کردم منتظر هرچیزی از طرف اونم که از این گیج بودن نجاتم بده، به خودم میگم دیگه اهمیتی نمیدم، اون لیاقت من رو نداره ولی نمیتونم چون اون تنها کسیه که دوسش دارم و خواهم داشت چون کاملا ازش مطمئنم حتی اگه چندین سال بگذره، حتی اگه وانمود کنه بدون من خوشحاله حتی اگه سراغ رو نگیره که چندین هفته نگرفته بازم احساس میکنم از ته دلش ناراحته یا شاید من ساده بودم؟

درکت می‌کنم. سرکوب دقیقا نقطه مقابل میل و خواسته‌هات عمل میکنه نتیجه‌ش میشه اورثینک و جنگ درونی، حتی اگه با بروز دادنش احساس حماقت بهت دست بده بهتر از یک کوه تلمبار شده از احساسات خفه شده‌ست نه؟

باید ب عنوان کسی ک چنین موردی رو تجربه کرده بگم ک بعدن پشیمون میشین از انجام ندادنش..من عاشق بودم و جلوش رو گرفتم و الان دارم زجر میکشم ک چرا اونو از خودم دور کردم و هیچ چی آرومم نمیکنه ...

همین احساسات به شدت نایاب ما، سوپر‌پاور بی‌نهایتی نیست که هرلحظه در دسترس باشه، ما با تلاشی که میکنیم تا دووم بیاریم، از دلخوشی‌های ریز و درشتی که داریم انرژی بگیریم این گوی رو پر می‌کنیم، که اگه جای "اشتباه" خالی بشه دوباره قطره قطره پر کردنش عذابه.. برای همین واقعا باید قدرش رو بدونیم و به‌جای لبریز کردنش برای کسی که حتی توجهی به ارزشش نداره، نقطه‌ای پرورشش بدیم که طرف‌ مقابل ذره به ذره‌ش رو نگه داره و ازش التیام بگیره

حالا که بحثش شد باید به یه چیزی اشاره کنم که خیلی مهمه