به راه خود.

Sararmış bir kağıt parçasında Seni sevdiğimi yazmıştım ya, İşte o kağıt şu an cüzdanımda.

I don't feel much pain, Got a knife in my back and a bullet in my brain, I'm clinically insane.

نویسنده‌ی این کتاب، از دنیا رفت.

با کلمات ساده‌ و عامیانه‌ای صحبت می‌کنم، اما آدم‌ها متوجه‌ی منظورم نمی‌شن. انگار زبانِ آشنای منِ غریبه، برای اونها سندی‌ست برای غیرقابل درک بودنِ کلماتم.

نه توانِ نوشتن رو دارم، نه توانِ حرف زدن، تنها کاری که قادر به انجام دادنش هستم، تماشای خودم هنگامِ محو شدن در دودِ سمیِ خستگی‌ای هست که خونه و تنم رو پوشونده. همیشه مرگِ یک اندیشه، ساده‌تر از بنای یک اندیشه‌ست.

His voice means to deceive you, My voice just wants to lead you.

and he tries to stay away from people, i kinda relate to that.

واقعاً نگفتنِ جمله‌ی "بهت گفته بودم" از هرچیزی سخت‌تره.

ای‌کاش ماه اکتبر بود، و من بیست و هفت ساله بودم، همچنین یک شاتگان داشتم و مقدار زیادی هرویین.

پدر گمان می‌کرد پایان شب سیه سپید است؛ اما اشتباه می‌کرد. زیرا که شب سیه قصه‌ی ما، هیچ‌گاه تمامی نداشت.

همه‌ی خواننده‌های ایرانی یک‌ طرف، شاهین نجفی یک طرف.