آلاماه

در مشتِ گره‌کرده‌ی نوزاد و دستِ بازِ انسانی که از دنیا رفته، نشانه‌ای برای ماست: آدمی با دست خالی به این دنیا می‌آید و با دست خالی هم از آن می‌رود. آنچه میان این آمدن و رفتن می‌ماند، نه چیزهایی‌ست که جمع کرده‌ایم، بلکه ردّی‌ست که در دل آدم‌ها گذاشته‌ایم. اینکه وقتی نباشیم چطور از ما یاد می کنند...