BLUE!

اگه انقدر آزارت میده چرا ولش نمیکنی خب؟

تاحالا شده منتظر ی‌نفر باشی؟ اون ی‌نفر با کل دنیا برات فرق کنه؟ فقط نوتیف اون باز باشه؟ بخوای آینده‌ت با اون بسازی و کل انگیزت همون باشه؟ اونجاش ترسناک میشه که اون هم قدرت اینو داره که اشکتو دربیاره هم لبخند به لبات بیاره و ترسناک ترش اونجاست که بین دوست داشتن و فراموش کردنش گیر کردی چون فکر میکنی اون هیچ جوره تورو نمیخواد.. هرچی که هست کارمای سنگینیه

ی‌اتفاق ترسناک؟ شاید.. برام افتاده که هضمش سخته

هروقت شکیبا بفرسته

عکسات کی میفرستی

مشخصه خوب نیستی چیدشه؟

بی تو بغضو دوختن بمن

بله؟

نمیدونم

بشاشیم توش شنا کنیم باهم؟

عمممووو

خوبی؟

حس قطره های اشکم که کنار گونم میریزه اون حس دردناکی که توی قلبم حس میکنم طاقت فرساس

نه. حس نقاشی کردن درونم مرده

حرف بزنیم؟