BLUE!

اگه میدونستم آخرین باره ، بغلت میکردم.

ولی من نمیدونستم آخرین باره.

جهت اینکه اینارم از توی گالریم پاک کنم فرستادم اینجا

دلم میخواد اینا اینجاام باشه.

فکر می‌کنی هیولا شده‌ای. زمانه بزرگت کرده. در کوره‌‌ی زندگانی گداخته‌ای و رنج‌ها تو را پولاد آب‌دیده کرده! خیال می‌کنی مار خوردی، افعی شدی و محکمی و به هیچ بادی نمی‌لرزی. بعد، ناگهان، روزی، شبی، جایی، با یک حرف، زخم‌ها ظاهر می‌شوند، باز می‌شوند. فرومی‌ریزی توی خودت. عین آدم‌‌برفی آب می‌شوی روی خودت.

بدنم کوفتس و فقط مرگ میخواد.

حوصله ندارم؛ پرس شدم ، له شدم.

نسترن چشم منو کشیده و.. جداً زیبا شده.

نمیزاشتم تنها بمونی

ولی اگر بودم