Luna

من در برکه‌ی اندوهم چنان زیبا شنا می‌کنم که هیچ‌کس به فکرِ نجاتم نمی‌اُفتد. - سیاوش یزدان‌دوست

- با آن همه بحران چگونه زنده مانديد؟ + رويا مى‌بافتيم.

به جز او دلم نه کسی را میخواست و نه کسی را میدید، میتوانی بفهمی چقدر غریب بودم در این جهان؟

‏نصف october رفت و من هنوز با کسی fall in love نشدم.

بله، پذيرفته ام كه زندگى همين است و راه گريزى نيست اما پذيرفتن قرار نيست اندوه و درد مرا به پايان برساند.

اصليه تو فالورات نيست، اصليه اونيكه آيديشو ميزنى و يه دل سير به عكس پروفايلش نگا ميكنى بعدش آيديشو از تو قسمت سرچ حذف ميكنی…

مرا اتفاقی پیر کرد که هرگز رخ نداد.

تا همیشه برای فرصت زندگی نکردن در کنار تو‌ غمگین میمانم…

ماندنی اگر نیستید، دچارش نکنید.

شهامت میخواهد دوست‌ داشتن کسی که هیچوقت سهم‌ تو نخواهد بود.

دارم هر کاری میکنم به جز ثبت نام کلاس رانندگی🤦‍♀️

سکوتِ شب، عطرِ چای و جهانی که میانِ چند صفحه جا شده است.

و اما تو عزیزترین غمم بودی…

در نهایت شبی برای آخرین بار به تو فکر می‌کنم و تمام می‌شوم…

تو میان سیاهی‌ها، سفیدترین بودی

ازدور دوست داشتنت امن تره؛ چون مطمئنم هيچوقت از دستت نميدم:)

انتظار تاريكترين كار دنياست. اون شخص يا اون چيز يادش ميره منتظرشى و تو يادت ميره زندگى كنى.