Mommy’s pearls

09 pm We should say goodbye to the old version.

R u ready?

هر چی پاک بشه، چند برابر بهترش قراره دوباره با سبک جدید آپلود بشه، قول.💘

من و بچه ها تصمیم سخت رو گرفتیم، و قرار شد یه شروع تازه داشته باشیم و همه محتوا های قبلی دیلیت بشن، دلیل‌ این کار و روند زندگی و مسیرم تو این چند وقتی که نیستم رو تو یوتوب توضیح میدم حتما در آینده. کانتنت و پادکست و ویس های مورد علاقتو میتونی از تو چنل تا سه شنبه برای خودت سیو کنی🤍 دوستون دارم خیلی. مراقب خودتون باشین.

تنها کاری که از دستم بر میاد اینه که بگم اگر شرایطش رو داری و وضعیت فیزیکی‌ت مناسبه، لطفا برو و خون اهدا کن، جنوب و خوزستان زخمی زیاد دارن و اینطوری میتونی کمک کنی❤️‍🩹

من هر روز صبح بیدار میشم با امضا پای برگه های رخداد و فاجعه هر روز حادثه هر روز حادثه هر روز حادثه. نبضای ما آلوده به جراحت و زخمه.

از کنکوری به کنکوری؛ عزیزم ما خیلی قوی بودیم، اتفاقای وحشتناکی افتاد که تجربه‌ش تو کل یه زندگی از صفر تا صد سالگی هم دردناکه، چه برسه چندین اتفاق تو یه سال. چه برسه به تجربه کردنشون وقتی فشار امتحان و درس روته وقتی فشار اقتصادی و فکر کردن به آینده‌ت شده خوره روحت تو خیلی قویی و هممون اینو میدونیم، خب؟ بیا نهایت تلاشمون رو بکنیم. تا اونجایی که میشه و میتونیم، حتی اگه گند زدی یه مدت مثل من، دوباره شروع کن. مدیتیشن کن، روزانه و سعی کن شبا قبل ۱۲ حتما بخوابی ارزش و توانایی‌های تو، روح تو و استعداد و قسمتای شگفت انگیز زندگیت، صرفا با یه آزمون جا به جا نمیشه قول میدم. تو فقط تلاشتو بکن و بیخیال نشو، همین. مادرِ مروارید کنکوری✨

من عاشق تکنولوژی و اینترنتم، درسته ۲۰٪ اوقات هم باهاش مشکل دارم آخه ببین الان رفتم اکانت یوتوب و تلگرم و پیج رو چک کردم، همه فالورام دخترای ناز، کسایی که رو پروفایلاشون موزیک داشتن رو چک کردم، سلیقه موسیقی ناز یه دنیا آدم از همه جای کره زمین که تقریبا شبیه من فکر میکنن یا حداقل پوینت هایی شبیه به هم داریم میتونیم هم کنار هم دلقک باشیم هم بخندیم و راجع به پول و درآمدزایی و روتین پوستی و دوستی و هر چیزی که باعث گلو-آپ‌ مون بشه صحبت کنیم آدمای سمی رو حذف کنیم حتی تو بغل هم گریه کنیم و بریم جلو و بریم جلو و بریم جلوتر و به بهترین نسخه‌مون برسیم. زیبایی خالص واقعا.🤍

آپدیت از مرواریدِ عسلمون.

‎ سلام مادر مروارید من همونیم که گفتم از ی رفیقای پسرم خوشم اومده و نمیدونم برم بهش بگم یا نه و احساس میکنم ارزشم میاد پایین و فلان... https://t.me/arefemlk/14100 خواستم بگم نشستم فکر کردم و همون شب رفتم و حسم رو اعتراف کردم.. همون اولش خیلییی استرس گرفتم و پشیمون شدم ولی وقتی جواب داد فرق کرد خیلی محترم و با احترام بهم جواب داد جوری که اصلا فکرشم نمیکردم خیلی محترمانه تشکر کرد بابت صداقتم و گفت خیلی از عزت نفسم خوشش اومده کع رفتم بهش گفتم و بهم گفت حسش متقابله و نیاز به یکمی زمان داره که یکم کاراش راست و ریست بشه( برای کنکور درس میخونه و امتحانات نهاییش هم نزدیکه سر همین اصلا تایم نداره و خیلی تحت فشاره) و بعد امتحاناتش باهم میریم بیرون و راجبش حرف میزنیم.. و درکمال ناباوری که فکر میکردم اگه بهش اعتراف کنم رابطمون باهم قطع میشه و دیکه نمیتونیم مثله قبل باشیم و گس وات؟ رابطمون هنوز مثله قبله باهم صحبت میکنیم و خیلی عادی هستیم و خیلی خوشم اومد از این رفتار که خیلی عاقلانه رفتار کرد مثله بعضی از پسرا خیلی خودشو نگرفت یا خیلی زود وا نداد که بگه باشه و الان ی دختر ازم خوشش اومده بیخیال درس خیلی منطقی تصمیم گرفت و اون پیام هارو جدا از رفاقتمون دونست و نیومد همه چیو باهم قاطی کنه و دخترا خواستم بگم که من علاوه بر اینکه پشیمون نیستم و احساس نمیکنم ارزشم اومده پایین بله احساس میکنم اعتماد بنفسم رفته بالا تر چون تونستم کاریو انجام بدم که خیلی ها بد میدونن و از نظرشون کار قشنگی نیست.. و این ربطی به جوابی که گرفتم نداشت اصلا و شماهم اگه از کسی خوشتون اومده که آدم خوبیه ورزش میکنه درسشو میخونه یا سرکار میره اهل الکل و دراگ و این حرفا نیست و شبا توی دور دور سر درنمیاره بنظرم ارزشش رو داره غرورت رو بزاری کنار و حست رو صادقانه بگی بدون اینکه فکر کنی چه جوابی میده...

آفرین دقیقا، ترسناکه. بحثش خیلی طولانی و عمیقه، دوست دارم بعد ها ویدیو یوتوبش کنم باهم تو کامنتا گپ بزنیم. انگار مدت مالکیتمون کم میشه، همه چیز از کنترل و تصمیم خارجه، توهم انتخاب میگیریم ولی در واقع فقط میریم گزینه بعدی، آدم بعدی، غذای بعدی، ترند بعدی، لباس بعدی. وایب گذرا بودن، روابط ۱ هفته ای، کنسرو، ترافیک، دود، مصرف گرایی میده. میتونه خیلی مثبت باشه و باعث پیشرفت آدما بشه اما مثل هر پدیده و اتفاقی قطعا یه ساید منفی داره که میتونه دنیا رو به گند بکشه.

آفرین دقیقا، ترسناکه. بحثش خیلی طولانی و عمیقه، دوست دارم ویدیو یوتوبش کنم باهم تو کامنتا گپ بزنیم.

‎ سر همین قضیه مالکیت فردی گفتی من واقعا با این تغییر که یک ماه پیش گفتی جهان آینده پویا تره و مالکیت کمتره مشکل دارم احساس میکنم حقوق مالکیت فردیمون در خطره 💛

متعصب، کسی که پافشاری بیخود میکنه رو یه سری عقیده همینطوری رو هوا.

‎ عارفه دگم چیه؟ تا حالا نشنیدم

و خلاصه میگم کلا حواستون باشه فلسفه یا هر کتابی مدرکی هر چی ببرتتون سمت حقوق مالکیت فرد(سمت حق طلبی، سمت استدلال درست، سمت پول در آوردن، سمت صدای خودتون رو داشتن) یه موقع کمونیست و چپ نشین. حواستون باشه فشاری نشین سر هر چیزی. مثلا نری یهو ۴۷۶۳ تا کتاب بخونی انتلکت بشی و غیر چخوف و داستایفسکی هیچ‌کس و قبول نداشته باشی. چون خودم قبلا همینقدر تباه بودم و آنالیز میکنم همه چیو میدونم اینارو. مثلا به نظرم ( فقط تو زمینه موزیک میگم، دیگه خودت بست‌ش بده به چیزای دیگه) هیپهاپولوژیست و ویناک در جایگاه خودشون خوبن، الویس پریسلی از یه طرف، بوچلی هم همینطور، هایده هم که عالی. کلا کسی و دیدین افراطی داره سر هر چیزی فشاری میشه، دگم هست و سیاه سفید فکر میکنه بدونین iq پایینی داره، و ازش فاصله بگیرین.

اصلا قرار نیست راهی که من رفتمو برین یا حتی مجبور نیستی به حرف بابات گوش بدی ولی منم وقتی مامان بشم شاید اجازه ندم بچه‌م تا ۱۸ سالگی فلسفه سنگین بخونه. ولی به هر حال تو باید از زیر سایه مامان و بابات در بیای و خودتو بشناسی و الان واقعا سن خوبیه که شروع کنی آره سن کم فلسفه و روانشناسی و رمان سنگین شروع کردن یه حس عجیبی بهت میده، که خیلی جدی ممکنه ضد اجتماع بشی و فکر کنی … خاصی هستی، باتلاق وحشتناکیه که من ازش سالم در اومدم. ولی به هر حال آدم به اندیشه زنده‌ست نقطه شروع و خلق شدن هر چیزی ایده، کمپانی، ویدیو یوتوب، نقطه شروع به دنیا اومدن هر آدم حتی از یه فکر بوده و فکر هر آدم خاصه و تو باید یاد بگیری مالک افکارت بشی و شخصیت اصلی زندگیت بشی و گر نه چرا انقدر آدم وجود داره؟ هی کپی پیست هم که منطقی نیست.

‎ عارفه یه سوال در رابطه با پیامی که گفته بودی تو ۱۳ سالگی چه پادکستایی گوش می‌دادی و ... واقعا خیلی برام جالب بود و یه سوال حس نکردی که خیلی زود بزرگ شدی؟می‌دونی من خودم بابام دکترای فلسفه داره و با اینکه حتی ۱۷ سالمه(بهتره بگم ۱۸) هنوز نمیزاره بخونم و میگه زوده برات...حتی بعضی وقتا بدش میاد که کتاب های توسعه فردی رو بخونم... خواستم بدونم نظر خودت چیه به عنوان آدمی که این رو تجربه کرده...من بعضی وقتا واقعا میمونم چکار کنم...چون از یه طرف میگم شاید بابام راست میگه از یه طرف بخش لجباز وجودم هی کنجکاو میشه😂

همیشه این عقیده رو دارم که واقعا No one can fix me ولی یه 1% هم درونم وجود داره که امید داره. و گاهی اوقات شک میکنم که اون یه کوچولو هم حذف کنم یا نه که راستش میترسم حذف کنم.

ولی، ببین من وقتی ۱۳ سالم بود و کرونا شد و همه چیز آنلاین بود، وسط کلاسای مدرسه میرفتم لم میدادم تو یکی از کمدای خونمون که مامانم نصفشو لحاف و پتو چیده، و عمق کمد قشنگ ۲/۵ متر بود در کمد کشویی بود میبستمش و کتاب صوتی گوش میدادم وقتی نیچه گریست سقوط آلبرکامو چنین گفت زرتشت درمان شوپنهاور همه اینارو من ۱۳ سالگی گوش میدادم من millionaire fast lane رو ۱۴ سالم بود خوندم و وقتی همه تو مدرسه داشتن از کراشایه تخمی تخیلی(ببخشید) که تو پارک دیده بودن حرف میزدن، منو یکی از دوستام داشتیم راجع به فلسفه پینک فلوید و ساختار کمپانی مایکروسافت میگفتیم. نمیگم اینا خوب یا بده فقط میگم منه عارفه این شکلی بودم. کلی داستان دارم از خودم بگم، ولی الان وقتش نیست.