何.

—

بابت داشتن خانواده ام واقعا خوشحالم.

سوپ واقعا غذا نیست

داداشم برام خریده☹️

‏«سلام محبوب من ‏نامه‌ات باز هم دير كرد ‏شايد هم نمى‌دانى چه بنويسی؛ ‏حال كه كافى‌ست فقط نام‌ات را بنويسی كه با ديدن‌اش ‏روحم تازه مى‌شود» - احمد عارف

انگار داره به همه خوش میگذره جز من

DAMN 2

🌷

ناخونام خیلی ناز شدن

هدفش هم قطعا تبریک گفتن نیست.

This night has opened my eyes And I will never sleep again You kicked and cried like a bullied child A grown man of twenty five

خواب بودم از خواب پریدم

و بخش غمگین ماجرا اینجاست که تأثیر آدم‌ها توی زندگی همدیگه همیشه یکسان نیست. ممکنه یک نفر تمام ذوق تو باشه، در حالی که تو براش صرفاً یک تجربه‌ی دیگه باشی. و فکر می‌کنم عادلانه نیست که آدم‌ها می‌تونن این‌قدر متفاوت توی زندگی همدیگه معنا داشته باشن.

خدایا ممنون بابت وجود پیتزا

فقط می‌خوام یه جایی باشه که بتونم نوشته‌های ذهن خسته‌ام رو خالی کنم. حدود ۱۵ ساعته از خونه بیرونم و الان توی راه خونه‌ام. حتی نمی‌دونم چرا دارم اینا رو می‌نویسم. بعضی وقت‌ها دلتنگ می‌شم، اما نمی‌دونم برای کی. شاید هم می‌دونم و فقط برای اینکه پیام ندم یا کار احمقانه‌ای نکنم، خودم رو گول می‌زنم که یادم نیست. این روزا زندگی خیلی عجیبه؛ انگار همه‌چیز آروم‌تر شده و من مثل یک رودخونه، با جریان زندگی همراه شدم. شب‌ها زود می‌خوابم، صبح‌ها زود بیدار می‌شم و بیشتر از قبل به تغذیه‌ام اهمیت می‌دم، اما حتی نمی‌دونم چرا. فقط دارم این کارها رو انجام می‌دم، بدون اینکه دلیل مشخصی براشون داشته باشم. وقتایی که با دوستم برمی‌گردم، موزیک‌هایی رو پلی می‌کنیم که هرکدوم برای یکی از ما، یک آدم و یک خاطره رو زنده می‌کنه. گاهی با شروع یک موزیک، دیگه هیچ حرفی بینمون ردوبدل نمی‌شه؛ فقط سکوت می‌کنیم و نفس عمیقی می‌کشیم تا موزیک تموم بشه. خیلی رندوم یادم افتاد که چقدر «اولین‌» های قشنگی رو با آدم‌های قشنگی توی زندگیم تجربه کردم. اولین خاطره‌ها، اولین حس‌ها و تجربه‌هایی که شاید دیگه هیچ‌وقت به همون شکل تکرار نشن. از هیچ‌کدومشون پشیمون نیستم؛ فقط گاهی دلم برای بعضی از اون آدم‌ها و روزهایی که باهاشون داشتم تنگ می‌شه.

جن ظاهر شد