کائِن

غم بزرگ اصلا قابل تبدیل به غذا و ورزش نیست. غم بزرگ رو باید تبديلش کنی به کسشر، تایپش کنی بزاری تو چنلت.

گرمایش جهانی تقصیر منه، ببخشید‌ها.

من همیشه دلم تنگ میشه واسه اون شخصیتی از آدما که می‌تونستن باشن و نخواستن.

اگه ازم بپرسن خوشی کجاست، انگشتمو رندوم به یه سمتی میگیرمو میگم برو ببین ما کجا نیستیم، خوشی همون جاست.

اصن هیچ‌وقت فکرشو نمی‌کردم روزی که تریلر GTA VI میاد، حتی حوصله نگاه‌کردن بهش رو هم نداشته باشم!

سوشال مدیا رو وقتی زیاد استفاده کنی از خودت ناراحت میشی که چرا وقتتو هدر میدی. وقتی یه مدت میزاری کنار تازه خودتو درک میکنی که چرا به سوشال مدیا پناهنده شدی.

تو دیگه بلک‌ کدوم فرایدی؟

دوستان سکس کنید. صمیمانه تقاضا میکنم ازتون.

چون می‌گذرد غمی هست

گفتم فرشته، بابا این کارا زشته.

جدی امشب به خودم نگاه کردم دیدم از جانب آدم‌های اطرافم هیچ معنا سازی نشدم. نه به اون اندازه که واسشون خاطره ساختم. نه به اندازه شعرهایی که براشون خوندم. نه به اندازه گذشتی که کردم و نه به اندازه محبتی که ابراز داشتم. و خب هرچقدر من دستگاه معنا سازی دیگران بودم خودم پوچ تر شدم.

حتی حرف زدنم سناریو پیدا کرده، اصن اینجوریه که اگه نیم ساعت باهام حرف بزنی توهم تحت تاثیر قرار می‌گیری و میری میشینی سر کارات؛ اونم تا نصف شب.

این تیکه از زندگیم متناسب با فیلمای سینمایی شده که شخصیت اصلی، یه هنرمند کمتر دیده شده‌س در حال تمرین توی اتاقش و جم کردن یه آلبوم جز، با صدای یه ساکسیفون.

جناب سعدی میدونم که حرفم رو نمیشنوی ولی از نظر این بنده حقیر، «چه با یار، چه بی یار؛ همه خلق اغیارند»

دارم زندگی رو شکست میدم.

بوته جوونیم خشکیده، باد بردتش. بی‌حوصله به هر طرف پرتش کرده و بعضی وقتا زیر آفتاب تنهاش گذاشته تا بسوزه.

آخ ای انسان معاصر مفلوک.

سوشال مدیا رو وقتی زیاد استفاده کنی از خودت ناراحت میشی که چرا وقتتو هدر میدی. وقتی یه مدت میزاری کنار تازه خودتو درک میکنی که چرا به سوشال مدیا پناهنده شدی.

این روزا، هرچقدر نورون‌های عصبیم بیشتر سرمای هوا رو به مغزم انتقال می‌ده، واسه داشتن یه دوست دختر سایکو آماده تر میشم.