سپیـدار

یکی از کتاب‌هایی که قراره بیاد، کتابیه که همینجا، یکی از شماها بهم معرفی کرد، نمی‌دونم هنوز تو کانال هستی یا نه، اما بالاخره "در" رو قراره بخونم.

واقعا عاشق خوندن کتاب‌ها و دیدن فیلم‌هایی هستم که شخصیت اصلی نویسندست‌. بهم زندگی می‌بخشه🫴

منتظر رسیدن کتاب‌های نشر بیدگل و تت بگ پاییزی هستم، از شدت ذوق، کار نمی‌تونم بکنم.

من اینو می‌خرمش، و پاییز کل شهر رو باهاش متر می‌کنم. وجب به وجب کتاب‌فروشی‌های انقلاب رو میچرخم و فقط کتاب می‌خرم.

چقدر این مرور احساساتیم کرد. چقدر برام ارزشمند بود.

تا روزی که زنده‌ای، لحظه‌هات رو زندگی کن و ادامه بده.

دووم آوردی، تو مسیر موندی، هدف‌های جدید ساختی، از رویاهای قبلیت فاصله گرفتی‌.

سپیدارت هنوز زندست، هنوز نفس می‌کشه.

از وقتی فارغ‌التحصیل شدی و درس و دانشگاهت تموم شد. از همون موقع بود که شب‌هات پر از فکر و خیال شدن، تویی که بهترین قسمت روز‌هات، شب بود، بیشتر از یکساله که شب‌هارو خیلی دوست نداری‌.

شمارش جلساتت از دستم در رفته، بهترین تصمیمی بود که گرفتی، هنرجوهات تورو به نویسندگی و علاقت نزدیک نگه می‌دارن، خیلی هاشون پیشرفت‌های چشم‌گیری داشتن و تو مثل یک مادر دلسوزی که بچه‌هاش رو سر و سامون داده، با عشق تشویقشون می‌کنی.

حالا سپیداران یک جمع به نسبت بزرگی شده، درسته هنوز راه زیادی داره اما تا به اینجاش به خیلی‌ها انگیزه‌ی نوشتن داده.

حالا بعد از سا‌ل‌ها دنبال کردن نویسندگی، خودت کارگاه برگزار می‌کنی.

جهان با تو مشکلی نداره، روزهای خوب و بد، میان و میرن.

خیلی وقته خودت رو با کسی مقایسه نمی‌کنی. گه‌گاهی شاید پیش بیاد اما گذراست.

تا نزدیک یک میلیون ویو هم رفتی سپیده. هنوزم دیده شدن محتواهات و استقبال مردم، خوشحالت می‌کنه اما عدد و رقم‌هات برای شادی، گنده‌تر شده‌.

دوسال شد؟ آره. از یادت رفتن؟ نه.

تجربه به من ثابت کرده هروقت کاری رو شروع کردم و این جمله خوره‌ی مغزم شد، حتما کارم رو ادامه بدم. چون این جمله فقط مقاومت ذهن در برابر تغییره، انجام دادن یا ندادن کاری رو زمان و نتایج برات مشخص می‌کنه.

دنبال آهنگ مترسک عرفان می‌گشتم تو کانال که ریپلای کنم و بگم تا ابد این آهنگ بهترین و خوش‌ حس‌ترین آهنگ عرفان طهمسابیه که نگاهم به نوشته‌های یک سال پیشم افتاد. تک تک روزها و حس‌ها برام مرور شد. دفترچه‌ خاطرات آنلاین هم چیز خوب و جالبیه.

فقط اونجایی که می‌گه: با این‌که دلگیرم ازت، الهی، الهی، دنیا برات بسازه...

یک بیماری هم هست که تو توی ذهنت جواب پیام‌هارو می‌دی و چیزی برای اون شخص نمی‌نویسی، و بعدا یه هو یادت میاد که وای، من جواب فلانی رو ندادم!