Умеди Нав

Номере ки дар навор аст, он номер бекор карда шудааст.

ҲИКОЯТИ ИБРАТОМЕЗ! Дар замонҳои пеш, дар Арабистон, касе чи қадар хурмо дошт, ҳамонро бой меномиданд. Ду ҳамсоя буд, яке доро ва яке ятим. Як шохи хурмои доро ба тарафи ҳамсоя месабзид. Рӯзе марди ятим ба ҳамсояаш гуфт. Ҳамсоя як шохи хурмои шумо ба ҳавлии ман хам овардааст, ҳамон шохро имконият бошад, ба ман диҳед. Ҳамсояи доро "не " мегуяд. Ин тавр бошад, ҳамон шохро ба ман фурушед,яке нафс ба роҳи хато набарад. то қалбам ором бошад. Боз ҳамсоя " Не" Ба ягон кас намедиҳам, ва на ба ягон нарх намефурушам мегуяд. Марди ятим назди Расулаллоҳ барои маслиҳат меояд. Вай қиссаро то охир баён мекунад, маслиҳат мехоҳад. Расулаллоҳ ҳамсояатонро наздам биёред мегуянд. Он мард назди Расулалоҳ мояд, ва он кас пешниҳод мекунанд, агар шумо шохаи хурмои ба тарафи ҳамсоя сабзидаро ба ҳамсоя диҳед, ба шумо дар Ҷаннат як дарахти хурмои бузург дода мешавад, ки зери сояи ӯ 100 сола роҳ аст. Марди доро ба пешниҳоди Расулаллоҳ рози намешавад. Чунки соҳиби дарахт он мард буд, ва бо зӯри ҳеҷ гоҳ роҳе нест. Онҳо ҳар яке ба роҳи худ мераванд. Абу даҳ даҳ ки шоҳиди чунин сӯҳбату маслиҳат ҳо буд, ба Расулаллоҳ гуфт. Ҳамма медонад, ки ман шашсад ниҳоли хурмо дорам, мешавад, ҳамон хурмои мардро ба шашсад ниҳоли хурмоям ва ба хонаю дарам иваз намоям, он як дарахти хурмои дар Ҷаннат буда насиби ман мешава? Расулаллоҳ мегӯянд; Не Абу даҳ даҳ ҳайрон мешава, ба он мард гуфтед, ба як шохаи хурмоят ба Ҷаннат як дарахт дода мешавад. Расулаллоҳ аз ҷой бар хеста То аз дар баромадан, Абу даҳ даҳ дар Ҷаннат лоиқи боғи хурмо мешавад, мегуянд. Абу даҳ даҳ Суханҳои он касро чанд маротиба дар қалб ҳис мекунанд, ва бо тамоми ҳасти ба хона бо шоди медавад. Эй завҷаи Абу даҳ даҳ ин хонаи мо нест, аз имруз иборат мо дигар ба ин хонаву хурмоҳо ҳақ надорем,ва қиссаро баён месозанд. Хулоса; Дорои ва Тиҷоратҳое ҳаст, ки охирати инсонро табоҳ месозад. Ва дороию тиҷоратҳое ҳастанд, ки ҳар ду дунёи инсонро равшан месозад. Санҷишҳои ноаён ва хурду бузург бар ҳаёти мо бехабар меоянд. Аз мо танҳо равшанфикри ва тан додан аст, яъне аз ҳаёт рози будан.

ИЛМ ВА ХОСИЯТИ ОН! Соҳибдиле рӯзе ба писараш гуфт: _Фарзандам, биё бо ҳам ба боғ меравем то каме сайр кунем! __Писар бо хушҳолӣ пазируфт Онҳо сӯи боғ равон шуданд. __Дар роҳ падар даст бар ҷайб бурд ва якчанд сиккаи тилло берун овард ва гуфт: __Писарам, мехоҳӣ туро панде диҳам? Як умр ба корат ояд, ва ё ин сиккаҳоро диҳам? То мушкилоти зиндагиатро рафъ кунӣ? __Писар гуфт: __Сиккаҳоро намехоҳам падар! __Ба ман пандро биомӯз, ки равшании роҳам бошад. __Падар гуфт: __Сиккаҳоро гир! __Писар пурсид: __Яъне ҳеҷ панде надоред? __Падар гуфт: __Вақте ту сиккаҳоро гузоштӣ, ва талабгори панд шудӣ! __Яъне медонӣ, ки пулро куҷо ва чи гуна сарф намоӣ. __Ва ин бузургтарин панди ман барои ту буд! __Писарам, бидон, ки агар моли дунёро раҳо кунӣ ва рӯ бо илму ҳикмат оварӣ, дунё худаш ба ту рӯ мекунад! __Аммо агар танҳо аз пайи дунё шавӣ! __Яқин бидон, ки илму ҳикмат аз ту рӯ мегардонад!

Инсони бойтарин кист? Инсони бойтарин,шахси тавоно аст! Қалби пок чи гуна аст? Қалби пок, дар он на тарс аст ва на шубҳаву бадгумонӣ, на нафрат аст, ва на ғазабу дилозорӣ! Дар дунё душвортарин кор ва душвортарин вазифа қалбро пок сохтан аст! Барои қалбро пок сохтан, чанд руз не, балки чанд солҳо аз болои худ кор кард, то алмоси дарунии худро дастрас шуд. Боигари дар қаъри қалби инсон ҷойгир аст, ки калиташ дар👆ӯст. Барои калити боигариро ба даст овардан бо 👆ҳамеша пайвастаги бояд кард!

Қиссаи ҳақиқӣ Як ҷавони 22 сола ба бемории тарс дучор мешавад. Дар вақти 12 солаги падараш ба садама дучор шуда ҳалок мешавад. Писарбача аз ин ҳодиса сахт дар шок меафтад, ва аз ҳамон руз ба кӯча баромадан метарсад. Модар бо 5 фарзанди хурд дар зиндаги азоб кашида, роҳ ба сӯи бозор барои пеш бурдани зиндагияш ҳам чун коргар ба кор мебарояд, баъди як чанд муддат ки роҳи савдоро меомузад, кори худро оғоз мекунад. Ҷавон бошад аз субҳ то бегоҳ хоҳару додарчаҳояшро нигоҳ мекунад, то ба онҳо ҳодисае нашавад. Бо ҳамин фикрҳо ба асаби он номаълум тарси калон ҷой мешавад. Ҷавонро дар синни 22 солаги модар мехоҳад оиладор созад, то ҳолати руҳии фарзандаш хубтар шавад, ҷавон аз оиладоршави ҳам сахт ба тарс меояд. Модар ба равоншинос муроҷиат мекунад. Равоншинос баъди савол ҷавобҳо ба як хулоса меояд, ва мегуяд, дар оянда ки шудан мехоҳӣ? Ҷавон ; Инсони хуб, ҷавоб медиҳад. Устод; Тиҷоратро дӯст намедорӣ? Дӯст медорам Лекин Наметавонам Аниқтараш аз ӯҳдааш намебароям мегӯяд. Онҳо бо ҳам маслиҳат мекунанд, ҷавон ро ба боғчаи кӯдакон ба кор мемонанд, яъне ба берун баромадан назорати онҳо ро месупоранд, ва каме бори фуруши, барои кӯдакон, меоранд. То онҳо ро фурӯшад, ва ба кӯдакон ҳам назар созад. Аз байн се моҳ мегузарад, ба ҷавон завқи савдо пайдо мешавад. Ҳар гоҳ ба модар даромадашро медод, модар ба ту пасандоз ҷамъ мекунам, то савдоятро каме калонтар созӣ мегуяд. Баъди 6 моҳ ҷавон ба модар мегуяд, ман аз назорати кӯдакон хаста шудам, мехоҳам ба савдои калонтар машғул шавам. Аз байн яку ним сол мегузарад, ҳоло ҷавон бо савдои хурд не балки бо борҳои обтовӣ бо баъзе борҳо бозорро таъмин карда истодааст. Шуҷоати ӯро модар бо ашки шодӣ баён мекунад. Хулоса; Мақсад аст. Мақсад инсонро ба пеш мебарад. Як тарс, ба руҳияти инсон чи қадар таъсири бади худро мегузорад, ки одам худро солҳо қурбони тарс месозад. Аз мақсадҳои хурду калон боз медорад. Ҷавон мақсад дорад,корҳои модарро худ бо тариқи ягон коргар пеш барад, ва тиҷорати худро боз ҳам калонтар созад.

Салом ва алекум Устод Ҷамшед, Рузимуродов. Аввалин Худоро шукргузорам, ва миннатдории худро ба шумо мерасонам. Чи гуна гуфтанамро намедонам, лекин хело шодам, аз ин илм гирифтаам. Рости дар ҳақиқат илми бебаҳо, инсон будани худро ҳис мекунӣ. Ман Шералӣ ҳастам, дар ҳаёт тамоми чизро дастрас шудам. Фикр мекардам бой шавӣ, беғам ва бароҳат мешавӣ.Барои ман имруз боигарии асосӣ ин қалби хотирҷамъ ва саломатию осоиштагии оила аст. Устоди азиз Маро аз ғафлат ба бедоршавӣ шумо сабабгори асосӣ ҳастед. Чи қадар зиндаги равшан будааст, чи қадар ҳаёт орому зебо будааст, мо беҳуда асабони шаб хоб карда, бо асабони рузро истиқбол мегирем. Давоми руз гӯё равшании ҳақиқиро нодида, худро мисли дар зулмот ҳис мекунем. Ин қадар илми оддӣ, ин қадар илми беҳтаринро чаро мо дида наметавонем. Ин қадар имруз аз худ шод ҳастам, чи қадар сабук будани худро ба забон гуфта наметавонам. Танҳо ҳамин қадар ба шумо Ташаккури беохир гуфта метавонем, ки сабабгори ин хушбахтӣ шумо ҳастед. Вақте назди шумо омадам Устод, фикр мекардам ҳамааш як роҳи гапи холи аст. Вақте амал кардам, гуфтаҳои шуморо фикр мекунам, қалбам равшаниро ҳис кард, ки ман чандин сол дар суроғи ҳамин равшани будаам. Ҳар чизе дилам мехост то онро дастрас накунам, дар ҷоям ором намешудам, вақте дастрас кардам, боз чи мехостам худ намедонистам. Аниқтараш мазмуни ҳаётамро намедрнистам. Ба кураторатон ҳам ташаккур, ки хело ба ман дарсро равшантар месохтанд. Ман фикр мекардам, ҳаммачиро медонам. Диплом дорам, соҳиб илм ҳастам. Лекин болои ин қадар донистан, илми инсонӣ,яъне илми Худшиносӣ тамоман дигар будааст. Маро бисёр тар ин сухани шумо он қадар таъсир кард, ки чашмонам боз ҳам равшантар шуд. Ҳамма донистаҳои мо мисли " Қатра" аст! Он чизҳоеро ки мо на медонем мисли " Баҳр" аст. Устоди азиз, Ташакур барои заҳматеки ба мо вақт ҷудо карда, аз ғафлат бедор шудан, сабабгор шудед. Хело миннатдорем. Дарёфти пул, молу мулк хело оссон будааст. Худро дида ва худро шунида тавонистан, душвортарин кори инсони будааст. Ба ҳама инсонҳои ин гурӯҳ буда , хурсанди мехоҳам. Ҳамеша қалбатон хотирҷамъ ва равшан бошад.

_ Хушбахтӣ, аз кӣ будани шумо фарқе надорад! _ Ва ё он чизе, ки шумо дорои доред, вобаста нест! _ Он комилан аз он чизе, ки шумо фикр мекунед, _ Ва чи гуна фикр мекунед, _ _ _ Вобаста аст! _ Фикри худро на бо нобоварӣ, ва на бо ноумедию чизҳои беасос пур созед! _ Балки бо офаридани идеаҳое пур созед, ки он бо роҳи оддӣ ва оссон амали шавад, ва ба шумову ҷомеъа нафърасон бошад!

Салом Устоди азиз! Пеш аз ҳамма хело аз шумо миннатдорам. Барои ин дарсҳои илми. Шукри Худо Шумо сабаб шудед,зиндагиям беҳтарин шуд. Ба менеҷиратон раҳмат. Як лаҳза монда буд, ки зиндагиям барбод равад. Ман се моҳ шуморо дар ютуб гуш мекардам. Хело чизҳоро омухтам. Баъди илми Худшиноси зиндагиям ранги дигар гирифт. Дар ҳақиқат чи хел, ва бо кадом роҳ шавҳари ман хиёнат накард. Маро ҳрмат мекунад. Зиндагиям дар ҳақиқат беҳтарин будааст. Як лаҳза монд, бахти дуюмиро аз даст диҳам бо хатои хурд ва бо нофаҳми . Шавҳарам як кори асосӣ надошт, ҳоло беҳтарин кор дорад. Даромадаш ҳам хуб. Баъзан қалбам гиря мекунад, ман ин қадар сол дар ҳаёт бо чашми пушида, ҳам худ ва ҳам шавҳарро азоб дода меомадаам. Илм қалбамро аз зулмат ба равшани баровард. Суини шавҳарам ҳама маро ҳурмат мекунанд. Устоди азиз, Ҷамшед,,Р.мисли бародарам ҳастед, ки он илме аз шумо омухтам, чашмонам кушода шуд. Натиҷаҳоямро мехоҳам,яко як гуям, то ҳамма шунаванд, чашмонам пур аз ашк. Вақте аз муҳоҷират ба умеди Худо ба менеҷмертон навистам, чи хел хушмуомила маро қабул карданд, ман дар ҳамонҷо инсон будани худро, қадри худро ҳис кардам. Ҳам рашк Ҳам асабонӣ Бе қадри Тарс Маро аз зиндаги дил сард карда буд. Ба ҳаммааш роҳи осони ҳал будаст. Имруз беҳад хурсандам,Худоро шукргузорам. Маро худаш азиз кард. Раҳмат Устоди азиз. Шогирди шумо аз муҳоҷират М. Миннатдорам.

Ҳар як шахс хатоги мекунад. Лекин! Хиёнати зан... Агар марди солимақл ва тавонову зиндаги огоҳ дошта бошад,,, Маслиҳати мо Илм омӯзед! То аз асли ҳақиқат бохабар бошед! Хиёнати мард, бо масъулияташ ҷуброн дорад. Хиёнати зан бошад... Ҳар як хатоги ва гуноҳро тавба пок месозад, ба шарте дубора ба фикрат ҳам наорӣ! Боз илми асосиро гиред, то зан кист, ва чи вазифаҳо дорад, ро бохабар шавед!!!

Агар Зан хиёнаткор бошад ва аз кораш пушаймон шавад барои дубора давом додан Чи хел Дил ёбад Чи хел пеш равад

Душвортарин кор, барои инсон табассум кардан аст! Табассуми ширину доими сири пинҳон дорад! Ки ин Сир; Хушбахтӣ аст! Ҳар куҷое табассум ҳаст, равшани ҳаст!