Умеди Нав

Ассалом алейкум Дустон ва ҳамватанони азиз! Рузатон пур файзу бобаракат бошад. Ба ҳаммаи шумоён аз Худои меҳрубон саломатию шодӣ мехоҳем.

Ассалом алейкум Дустон ва ҳамватанони азиз! Рузатон пур файзу бобаракат бошад. Ба ҳаммаи шумоён аз Худои меҳрубон саломатию шодӣ мехоҳем.

Ассалому алейкум. Устоди азиз, Ҷамшед Рузимуродов.Ман аз шумо хело миннатдорам. Шумо сабаб шудед, зиндагии ман тағир кард, ва ман каме ҳам бошад худро дар зиндаги шинохтам.ва зиндагии пурмазмуну пурарзиши худро бо чашми қалб шинохтам. Салом ба ҳамма аҳли гурӯҳи Телеграми Устод. Қиссае ки хондед, он саргузашти воқеии ман бд. Ман хостам онро Устод ба таври қисса ба шумоён расонанд. То ҳар як Мард дар зиндаги масъулияти худро донад, ва чашми қалбаш кушода шавад. Ман аз Устод дарс нагирифта, танҳо фармудаҳояшро иҷро кардам, ва ин буд натиҷаи беҳтарини ма. Ҳоло ки дарс ро чанд муддат шуд оғоз кардам, қалбам дарун дарун гиря дора. Чи илми зебо, чи қалби равшан, чи маънои инсонӣ. Ман худ ҳайронам, таи 40 сол ки бдам,ва чи хел бо ин роҳ зиндаги карсем,намефаҳмидам.имруз чи аҷиб аст, ман худро он қадар сабук, хурсанд ва аз ҳаёти хеш рози мебинам. Дарсҳои Устод дарси зиндаги бда, ҳам тарзи оилавиат роҳ меёба, ва ҳам кору пешравиат. Дар охир ма аз Устод ва аз коргарони Устод узр мепрсам,ки дар аввали бо Устод ҳамсуҳбат шидан, барои маблағ каме бо онҳо носозгори кардам, ва онҳо ба ҷое ки маро аз канал чёрни кнан,ба бади неки кардан. Ва маро бо Устод пайваст карданд. Ҳамин гуна ба инсон дар роҳи илм на маблағ пеш бдас, ва на ягон дорои. Илм хдаш як ганҷе бдас, аз ҳамма боло. Ман дар аввал худро бо Оли маълумот бданам,бо дипломҳоям боло медидам. Инсон хатогии хдшадар ҳақиқат дида наметавонистаас.Бо касе ҳамсуҳбат мешавам, ё касеро диққат медиҳам,гуфтаи Устод Ҷамшед дуруст аст, ки ҳамма худро бо хатогиҳояш боз прав меҳисоба. Имруз ба ҳаммаи шумоён мерасонам,ман баъди хатогиҳоямро дида ва аз болояш кор карданм,боз ба прраги худро прав гуфтанда каме андеша мекнам. Мо Мард ҳастем, лекин калимаи Мардро дуруст сарфаҳм намеравем.фигр мекардам мо аз ҷиҳати ҷинси Худодода мард астем.Мо ин калимаи Мардро бо *сифатҳои* Марди бояд пеш бурданамон лозим бдас. Дар ҳақиқат зан, дхтар дар ҳаёт назди мо Мардҳо як заиф, як муҳтоҷ бдас. Ба диққати ҳаммаи шумоён ташаккур,ки маро шунидед. Ба ҳар як Марди мусалмон мехоҳам, ин илми беҳтарин муяссар гарда. Ба дхтарони мо, хоҳарони мо, ва модарони мо касе назари бад соза, фигр мекнем, ҷонашро бигирем. Лек фигр намкнем ки ҳамсари мо низ дхтари касе аст. Боз як маротибаи дига ба Устод Ҷамшед Рузимуродов ташакур,миннатдорем.мо аз ин канал хело чизҳоро омухта истодаем, ба ғайр аз дарси алохидагӣ. Ба коргарони *Умеди нав* Ташаккур, ки бо одамон муомилаи нек доранд. Содиқҷон ҳастам аз Ш. Душанбе

Рости дар шок галтидм бисёри падарону модарони чунин муомила доранд нисбати якдигар 😢 аммо сабаби давояш умеди нав шуд ташаккур

Видео от УМЕДИ НАВ

Албатта, ман мехоҳам фикрҳои худро дар бораи оила ва бизнесу пешравиҳо бо шумо мубодила кунам. Ман умедворам, ки онҳо фоидаовар ва илҳомбахш барои ҷамъият хоҳанд буд. Оила Оила ячейкаи асосии ҷомеа ва фазое аст, ки дар он мо муҳаббат, дастгирӣ ва тарбия меёбем. Оила боиси рушди маънавӣ ва равонии ҳар як узви худ мешавад. 1. Муҳаббат ва Дастгирӣ: Оила дар асоси муҳаббат ва дастгирӣ сохта мешавад. Ҳар як узви оила бояд дигаронро фаҳмад, насиҳат кунад ва дастгирӣ кунад. Муҳаббат ва дастгирии оилави метавонанд қуввати руҳиро афзун кунанд. 2. Тарбия ва Омӯзиш: Тарбия дар доираи оила оғоз мешавад. Волидон намунае барои фарзандон ҳастанд, ки дарҳо ба сифатҳои хуб ва интизом мекушоянд. Омӯзиш ва рушди шахсӣ бояд дар оила сар шавад ва оқибати мусбат дар ҷомеа дошта бошад. Бизнес ва Пешравиҳо Бизнес ва пешравиҳо на танҳо манбаи даромад, балки воситаи ибтидоӣ барои рушди ҷомеаи иқтисодӣ ва иҷтимоӣ мебошанд. Инҳо чанд фикр барои беҳтар ошкор кардани потенсициал дар бизнес: 1. Инноватсия ва Обрўй: Дар бизнес, инноватсия ва офариниши нав муҳим аст. Новаторӣ ва рақобатпазириро зиёд кунад. Ширкатҳо бояд ба сифати махсулот ва хизматрасониҳои худ диққати ҷиддӣ диҳанд, то ки обрӯи хуби худро ҳифз кунанд. 2. Тарбия ва Муаллифат: Роҳбарон бояд дар тарбия ва омӯзиши коргарон диққат диҳанд, то ки онҳо қобилият ва маҳоратҳои худро рушди диҳанд. Беҳтар кардани вазъи ҳунар ва дониш метавонад ба баландшавии натиҷаи умумии ширкат оварда расонад. 3. Ҷамъияти Фоидаовар: Ҳар як бизнес бояд масъулияти иҷтимоии худро фаҳмад ва рафтор кунад, ки фоидаовар бошад. Инклюзивия, адолат ва кӯмак ба ҷомеаҳо бояд дар маркази стратегияи тиҷорати онҳо бошад. Ҳамкории Оила ва Бизнес Ҳар яки мо метавонем якҷоя шудани оила ва бизнесро таъмин кунем, то ҳарду соҳа ба якдигар кӯмак кунанд. Баланс: Баланс байни кори касбӣ ва ҳаёти оилавӣ муҳим аст. Волидайн бояд вақти кофӣ ба оила ва фарзандон диҳанд ва дар ҳоле ки ба кор низ диққат диҳанд. Фоидаи ҷамъиятӣ: Тараққиёти бизнес ва таҳким кардани оилаҳо ба ҷамъият фоидаи бузург меорад. Ҷамъиятҳо бо иқтисодиҳои қавӣ ва оилаҳои устувор рушд мекунанд. Ин фикрҳо метавонанд барои равшан кардани чӣ тавр оила ва бизнес метавонанд якдигарро дастгирӣ ва ҳамроҳ намоян. Муҳаббат, ҳамкорӣ ва масъулият дар ҳар ду соҳа асос мебошанд.

Фикрҳои худро дар бораи оила ва бизнесу пешравиҳо нависед дӯстон. Фикрҳои шумо ҳам барои ҷамъият фоидаовар аст! Танҳо беғаразона ва фоидаовар, барои равшании фикрҳо!

Мард ; Чунин кард, ва натиҷаро рузи дигар расонд. Фарзандонам худро дар оянда тасаввур мекарданду, бо ҳам оромона суҳбаткунон қадам мезаданд. Ҳамсарам,,, аҳён аҳён ба роҳгузарҳо диққат медод, ва ба худ назар мекарду чизе намегуфт. Боз ҳафтаи оянда ба мағозаву бозор сайр каданд. Баъди гуфтани сайри бозор, Устод, савол дод. _Чизе хариди? _Барои ҳамсар? Мард дар ҷавоб не гуфт. _ Устод гуфт боз ҳафтаи оянда ба бозору мағозаҳо. Мард ин корро ҳам ба гуфтаи Устод иҷро кард, ва рузи дигар нақл кард. Устод... Ҳамсарам, гарчанде баъди оиладор шави боре ҳам бо ман дар мағоза наомада буд, лекин баъди иҷозат додани ман, он қадар либосҳои беҳтарин интихоб кард, ва дар чеҳраи ӯ хурсанди ро эҳсос кардам. _Устод ҳафтаи ояндаро дар беҳтарин ошхона ё ресторан, ё кафей тавсия дод. Мард чунин вазифаро низ бехато иҷро кард. Аз байн дувуним моҳ гузашт, моҳи сеюм хело наздик буд. Устод пурсид; Баъди ин қадар сайру саёҳат бо оила,чи навигари,яъне чи дигаргуни дар зиндагӣ пайдо шуд, ё ҳис кардед! Дар корҳои савдо, яъне дар бизнес чи натиҷа? Мард гуфт, савдоям ба дараҷаи олӣ пешравӣ дорад, каме қарздор будам, он ҳам давоми дуюм моҳ чи хел озод шудам, худ нафаҳмидам. Мард бо завқ гуфт; Устод Ҳар бегоҳ фарзандонам маро бо як эҳтиром пешвоз мегиранд, ва мехоҳанд ман бо онҳо каме бо сӯҳбат бошам. Фарзанди бадтарин медидаам,маро дар оғуш гирифта мегуяд, ки шумо беҳтарин падар ҳастед. Ҳамсарам бошад, бо ман он қадар самими аст, ва муҳаббату эҳтиромашро барои гуфтан забон оҷизи мекунад. Устод,,, каме фикр мекунад, ва мегуяд, шумо дар ҳақиқат падари беҳтарин ҳастед, ва шавҳари тавоно, ва ҳам инсонӣ хуб. Шумо тавонистед ҳамма шартҳоро иҷро карда. Инак аз байн се моҳ гузашт! Шумо метавонед, зани дигар гиред. Пайғамбарамон ҳам чанд то зан гирифтаанд. Барои мардҳо иҷозат аст. Лекин!!! Дар ин хонае ки ҳамсар ва фарзандонатон ҳастанду, зиндагии осуда доранд, ва ин хонаи дари шумо ба онҳо таалуқ дорад! Шумо худ метавонед, ба дигар ҷой равед, ва орзуи худро бароварда созед! Мард аз ин суханони Устод, каме хиҷолат мекашад, ва мегуяд, дар муддати се моҳ, ман аллакай фикрамро дигар кардам. Устод бо табассум Оффарин! Шумо агар ҳамон вақт зани дигар мегирифтед, он занро ҳам ба ҳамин симои зишт меовардед. Чунки ; Хатоги на ба ҳамма занон аст! Балки мо мардҳо баъзан МАСЪУЛИЯТ- и худро дуруст кор бурда наметавонем. Ба худ савол диҳед! Кадом вақт, ва бори охир, ё чи қадар вақт шуд, ки бо аъзои оила дар сайри оилавӣ баромадед! Ё бо назари Меҳр ба оила назар кардед. Мо мардҳо мехоҳем. Лекин!!! Дар оила ҳамсари мо ва фарзандони мо ҳам хурсандӣ мехоҳанд,ба онҳо ҳам, зиндагӣ якранг оссон нест, қалби онҳо ҳам дард дорад, лекин онҳо мисли мо озод нестанд! Онҳо дар зиндагӣ мӯҳтоҷи мо МАРДҳо ҳастанд, Худованд ихтиёри оила, яъне ҳамсар ва фарзандро бар зиммаи мо М АРДҳо гузошт. Душвор аст, ба оила чунин эътибор додан, албатта хело душвор аст. Як чизе ноаён намегузорад, МАРД бо ҳамсари худ, ва фарзандони худ бо муҳаббати самими бошад! Ҳамон,чизе ки ноаён моро намегузорад, ин макри шайтон аст, мехоҳад МАРДи Худо роҳгум занад, мехоҳад номуросогиро дар байн орад, мехоҳад як банда ноумед шавад, ва мехоҳад яке сӯзаду дигаре сазад!!! Агар инсон Худро шиносад, ва равшанфикр бошад, аввалин дараҷа барои ӯ оила аст! Агар мард, МАСЪУЛИЯТашро дуруст истифода барад, яъне МАСЪУЛИЯТИ худро донад, бадтарин зан нек мешавад, ва безебтарин зан зебо мешавад. Тақдирҳо аз ҷониби Худованд, навишта шуда, ва роҳи ҳал дорад. Лекин!!! Мо ҳам дар ин ҳолат,баъзан роли асосиро дар МАСЪУЛИЯТ дорем!!! ОИЛА МУҚАДДАС АСТ!!!

ЗИНДАГИ ЯК РАНГ ДАР ДИЛАМ ЗАД! { УМЕДИ НАВ } "Равоншинос " Ҷамшед Рузимуродов. Рӯзе як мард назди Устод меояд, ва маслиҳат мепурсад. _Устод зиндаги якранг дар дилам зад! На дар хона хурсанди дорам,ва на корҳоям пеш мераванд. _ Чи маслиҳат медиҳед? _ Устод мегуяд; _ Бисёр тар шуморо чи фикр азоб медиҳад? _ Мард мегуяд; Чеҳраи дурушти ҳамсарам, ва номуросогии фарзандонам! Вақте аз дар медароям,чеҳраи ҳамсарам он қадар дар назарам дурушту бад метобад, садояш гуш харош аст, ва симои фарзандонам мисли тимсоҳу калтаканавса барин! Он қадар оилаам дар назарам хунуку шум метобад! _ Устод оромона мегуяд; _ Чи мақсад доред, ва чи андеша дар бораи зиндагии хушбахтиро дастрас шудан! _ Мард мегуяд; Зани дигар гирифтан мехоҳам! _ Устод,,, бо гирифтани зани дигар бовари доред, ки хушбахт шуда метавонед? _ Албатта мегӯяд мард! Устод модом ки назди ман барои маслиҳат омадед, тавсия медиҳам баъди се моҳ зан гиред! То давоми се моҳ шумо гуфтаҳои маро иҷро месозед! Мард рози мешавад. Шарти аввал! Пагоҳ ҳамсар ва фарзандонатонро ба саҳро мебаред,як ҷои кушод ва барҳаворо интихоб мекунед, аз бозёфт чизе барои хурдан мегиред, ва фардо чи кор кардед! Натиҷаашро ба ман мерасонед! _Пагоҳи мард гуфтаҳои Устодро иҷро мекунад, ва назди Устод он чизе шуд нақл мекунад. Яъне; Устод фарзандонам то бегоҳ бо тамоми ҳасти бози мекарданд, ки бегоҳ ба зур хона овардам. Лекин Аз ҳамсарам хело тарсидам! Баробари ба саҳро баромадан вақте қолинчаро паҳн карда зану шавҳар нозу неъматҳоро ба дастурхон гузоштем,ҳамсарам каме дар атроф бо диққат назар карду он қадар хандаи даруна кард, то бегоҳ на майли чиз хурдан карду на бо ман ҳамсуҳбат шудан, худ аз худ механдиду, механдид, дарунан ва ором, на то бегоҳ балки ба хона омадем ҳам чунин ҳолат давом дорад, ҳамсарам ба бемори дучор шуд? Ё чи сабаб ӯро ба ин ҳолат овард? _ Устод боз бо ороми мегуяд; Ҳафтаи оянда боз чунин оилавӣ ба лаби дарё равед! Яъне ҷои сайр карданро иваз кунед, ва рузи дигар ба ман натиҷаашро расонед! Ҳафтаи оянда онҳо боз чунин ба сайр мебароянд, ва рӯзи дигар боз назди Устод воқеъаро нақл мекунад. _ Устод, фарзандонам аз хурсанди дам ба дарё оббозӣ мекунанд, дам ба атроф даву тоз. Лекин Ҳамсарам... _ Устод давом диҳед, чизе шуд бе пӯшида бигӯед! _ Устод,,, ҳамсарам дар лаби дарё он қадар бо ороми гиря мекард, ҳатто ҳис намекард, ки ман дар наздаш ҳастам. На завқи хурдан карду на завқи сайри лаби дарё. Устод; Шумо дар ин ҳолат чи кор кардед? Рости мехостам оромаш созам, лекин гуфтаҳои шумо дар ёдам расид, ба ҳоли худ гузоштам,лекин он қадар дилам ба ҳолаш сӯхт. Худ намедонам ин қадар гиря дар бораи чист? _ Устод, сабабашро дар охир мефаҳмед! Ҳафтаи оянда ҷои сайр карданро иваз намоед. Яъне дар баландиҳо бароед! Ҳар бегоҳ ё дар ҳар чанд руз ба кудаконатон аз савдоятон чизе оред, ва БА ТУ ҲАДЯ ОВАРДАМ... бигуед. Ҳафтаи оянда онҳо ба кӯҳ, ба баланди баромаданд. Ва рӯзи дигар боз назди Устод нақл кард. _ Устод фарзандонам дар баланди худро он қадар қавӣ ҳис карданд, ки ба худ бо ифтихор Ман муваффақ шудам, ман аввалин баромадам,чунин хурсанди мекарданд. Лекин! Боз ҳамсарам... Ин дафъа ҳамсарам ба баланди баромад, аз боло ба поён нигоҳ карда ба фикр фурӯ рафт, аз ҳолаташ пурсон шудам. _ Гуфт; Илтимос халал на расонед, каме ором фикр месозам. _ Боз Устод ҳафтаи оянда маслиҳати сайр карданро ва иваз кардани ҷои сайр ро, яъне ба пасти ( ба поён) пешниҳод дод! Он ҳо ба пасти сайр карданд. Ва боз рузи дигар нақли натиҷаҳо буд. Устод фарзандонам ба пасти гирди дастурхон такя зада бароҳат бо ҳам, орзу ва мақсадҳояшонро дар оянда мегуфтанд, ки мешаванд, ва чи гуна мешаванд. Ҳамсарам, он рӯз баъди чорум сафар ба чеҳраи ман оромона назар карда, каме табассум кард, ва оромона суҳбати кӯтоҳ мекард. Хулоса; аз байн як моҳ гузашт! Моҳи дуюм : _ Устод онҳоро дар маркази шаҳр сайр карданро тавсия кард!

Ассалом алейкум Дустон ва ҳамватанони азиз! Рӯзатон ба хайру шодӣ ва пурбаракат бошад. Ба шумо ҳамеша хурсандӣ ва пешравиро мехоҳем дӯстон! Худованди меҳрубон мададгоратон бошад.

Ардашер бори дуюм ғолиби дарси имрӯза шудед. Шуморо табрик мегӯем. Ба шумо ва ба ҳаммаи иштироккунандагони ин барнома пешравию муваффақият хоҳонем

Фаросат қобилияти одамро ба дарки нозукиҳо, дуруст фаҳмидани аҳвол ва масъалаҳо, инчунин тавонмандии пешгӯӣ кардани натиҷаҳо меафзояд. Ин як хусусияти равонӣ аст ки ба ҳикмат, дониш ва таҷриба дар зиндагӣ вобаста мебошад. Касоне ки фаросат доранд, маъмулан қодиранд ки дар муносибат бо дигарон, дар ҳалли мушкилот, ва дахлдорӣ ба қарорҳои солим, амали нек анҷом диҳанд. Инчунин фаросат бо хирад, бо пайравии усулҳои ахлоқӣ ва бо масъулиятшиносӣ наздик аст. Дар шароити гуногун, фаросат метавонад аз шахс ба шахс фарқ карда, ба вижагиҳои шахсият, фарҳанг ва тарбия вобаста бошад. Он ҳамеша ба вақте ки қодир бошед ки хуб фикр кунед, сабрвор бошед ва рӯйдодҳоро аз дидгоҳҳои гуногун арзёбӣ кунед, муҳим аст.

Шумо дар бораи фаросат чи фикр ва фаҳмишҳо доред?

Вақте ки мо калимаи ФАРОСАТ ё БЕ ФАРОСАТ ро мешунавем. Вуҷуди инсон ин калимаро бад қабул мекунад. Ба фикри аксарияти одамон чунин меояд. Яъне бо Фаросат симои инсони хубро акс медиҳад. БеФаросат як инсони чиркин,бесаранҷом, ноӯҳдабаро, бадзабон,ва бадбинро акс медиҳад. Чаро? Барои он ки фаросат калиди ақл аст. Яъне равшанфикрӣ. Ҳар шахсе ки равшан фикр карда метавонад, дур андешида метавонад. Худро аз тамоми одатҳои бад идора карда метавонад. Идора кардани ҳар як шахс худро, аз фаросат вобастагии калон дорад. Сифати инсонро фаросаташ нишон медиҳад. Мо чи қадар беруна, яъне зоҳиран ба худ эътибор диҳем, аз ҷиҳати пӯшидан, гаштан, дорои, агар фаросати мо бедор набошад! Ин ҳамма ҳеҷ аст. Фаросат дарунан, яъне ботини мисли виҷдон масъулият дорад. Аз ҳам ин сабаб инсоне ки худро мешиносат, ва фаросати худро бедор месозад. Шахсияти касеро поймол карда наметавонад. Инсонро "Фаросат " инсони ҳақиқи месозад. Агар аз фаросат дар ҳаёти оилавӣ ва дар кору бизнес дар ҷомеъа кор барем. Ҳар лаҳза ба ҳаёти инсон равшанӣ ва пешравӣ ҳосил мешавад. Фаросат инсонро дар тамоми ҳолат бо ороми идора мекунад.