Умеди Нав

ИЛМ _-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_ Ҳаёт аз як роҳи рост иборат набудааст. Пастию баландиҳои ҳаёт одамро инсон месозад. Баландиҳои роҳи ҳаёт баъзан инсонро бехуд сохта, оғӯштаи кибр месозад. Пастиҳои роҳ бошад,инсонро аз ҷонаш сер месозад. Ба ҳар як пастиҳо як мушкилоти бузург ҷойгир аст. Мушкилот ба ҳар сурат дучор меояд ба ҳаёти инсон. Бо роҳи қарздорӣ, мусибат, мушкилоти оилавӣ,ноомадиҳо, ноумедиҳо,бемеҳрӣ,роҳгумӣ,танҳоӣ,нофаҳмиҳо байни волидайн ва фарзандон ва бемориҳои гуногун. Ин гуна мушкилиҳо дар асл на он қадар бузург Лекин! Аз сабаби кам будани илм ва набудани қалби хотирҷамъи Инсон чунин мушкилиҳоро худ бузург месозад. Ягона роҳ ба тамоми мушкилиҳо тан дода тавонистан ва ба сӯи муваффақият рӯ овардан ин бузургтарин неъмати Иллоҳи илм аст. Илм қалби инсонро хотирҷамъ сабрашро қавӣ ва фикрашро равшан мекунад. Илм байни пастию баландиҳои ҳаёт меъёр аст. Ҳама мехоҳад ҳамеша хурсанд бошад ва хушбахтона зиндагиро паси сар намояд. Калиди хушбахти ва баракат дар илм аст.

АССАЛОМУ АЛЕЙКУМ Дӯстон ва ҳамватанони азиз! Рузатон ба хайру шодӣ ва пурбаракат бошад Омадани моҳи шарифи Рамазон Ба ҳар яки шумо муборак бошад! Аз Худованди меҳрубон умед дорем ки руза ва тоати ҳар яки мову шуморо ба даргоҳаш қабул созад. Ба хонадони ҳар яки мову шумо файзу баракат фаровон шавад. Хушбахтии дунё ва охират насиби ҳар яки мову шумо гардад азизон!

Бу гапларим билан нима демоқчиман. Ҷамшидҷон Худони билган инсон сизди кимликингизди билади. Хақлни кӯз олдига анча мунча ободкорлик қилдингиз. Буни фақат ичига виждони бор эркак мард эркак тан олади. Бу битта базза эмас. Битта иморат солиш қанча қийин ёрқунла шунча йил ҳиштима не солли не қилолмади. Бита мевабозор туалет олдига бита кичкина киёсча пул алмаштришка очканди, қӯрқканидан дам очарди дам узим курганман ичига ёпуб турганини. Манга бунақалани бошкӯтариб юриши тулкилага ӯхшаб кетади. Сизди рахматли Хуҷақулакомга ӯхшатаман. Афтингиз ӯхшамасаям рафторингиз қалбингиз ӯхшайди. Бир яхши инсонидила ӯша кши шунучун ҷойнамоз устига ҷон бердила рахматли. Хамамизга шундай улиш насиб қисун. Сизди касбингиз ота касби бӯлли.рахматли дадангиз зӯр духтуридила манфиатли одам яхшийидила. Борингизга шукр Минглаб одамлани илмингиз билан қалбини очобсиз сабаб булуб. Барака топинг Устозҷон

🇹🇯🇷🇺🇹🇯🇷🇺🇹🇯🇷🇺 Асалому алайкум Устоз Ҷамшидҷон Яхшими сиз. Ишла яхшими. Крип келаёткан Рамазон ойи муборак булсун. Қанча бӯли каналга кирмаганимга. Афғонистонга борган видёйингизди у хорижлук бизнесменла билан бирга видёларингизди кӯрдум. Телеграмга камини қойибсизку, бошқа каналга тӯлуқ ҳамасини кӯруб мазза қигандим. Э аттангизга рахмат тоғи Духингиз бор дух.У афғонистонга ҳамаям бунақа давлатию тиҷоратли ишлага боролмайдия.Сизди ёш пайтингиздан духингизга гап ёғиди.Саюз пайтида бринчи илмни Домуло Шукрулло бобом Асламқори Майкатага очуқ олиб кегандила Раҳматли Амридин қори блан. Аслам қорига биза мурут эдик.кааата ката ҷамоатла буларди.Сиёсатлари зӯриди биза бошимизди кӯтариб укшига гапролмасдик. Сиз ӯша пайтлага Аслам қори билан савдо сотиқ қилиб юрардингиза. Обҷувозларини йери билан сотув олув. Хато қимасам ӯша вақтла сиз йигирма ёшдайэдингизми. Баъзан сизди гапингизди қилиб ӯтирардик. Маҳмадқул духтурди ӯғуллари обҷувозди сотув олупту энни обҷувоз Маҳмадқулдухтурдики деб.Ӯша вақтладан сизди духингиз ақлингиз тарбиянгиз яхшийиди. Ӯша вақтладан сиз сохибкори хақиқи эдингиз. Худо хаққи биза хавас қилардик. Бизаниям болларимиз шунақа эбчил бусун деб. Ким нима деса десун ман хақиқатди айтаман менга бузуқ, кӯрмаган, яқинимдан кӯра бир тӯғри инсон қадри устун.Сизди магазинингизди Ҷамшидди супермаркети айтардик. хози эшонла ишлаёптулаку уша сиз пайтингизга Майкатага эн зӯр баракали эди. Не не одамла,аялла Барака топти сизладан хурсан булуб. Бизнесди пулига қизғониб эмас одамлани завқига қараб ишлардинга. Ҷамшидди супермаркетига у модда кеганакан бу модда кеганакан деб аялла учарди. росса ҳамани ҳавасига қараб хурсанд қилиб иш олуб борардингиз мана натиҷаси. Яхши одамдан яхши хотира қолади. Худо хаққи Худони шоҳиди билан ростини айтаман базза сизди хизматингиз билан база бӯли сиз у баззани авалдики тарихини билмайсиз хали у даладаки одамлани ҳоҷатхонасийиди. У база сизди меҳнатингиз билан бӯли. Бир марта Саъдулло бориди ку Файзуллони ӯғли ишдан кетганидан кейин сурадим Бу базза ҳаркимни иши эмас иши оғур на кеча на кундуз ҳаловат ёқе. бечора Ҷамшидако қандай бу ишди узи қилиб юрганакан деди. Ман ӯйлардим Бу букри блан Олимқул билмадими сизди ҳаққингизди,хизматингиздиноризо қлиб қойди.Баъзан узимга айтардим булани ичига битаси Худодан қӯрқайтикони бордур келиб бирга утруб очуқчасига нима бӯли нима гап ӯртангнага деб хақиқатга кеса керак ӯйлавдум.Ҳамаси бир гур акан. У Ғуломҷони биламан у пок тоза бола.алекин ӯшаям нимага қӯшилмади.ичим сизди хизматларингизга ачийди. Ман сизди азобларингизди кечаси рулда ётуб қоганингизди нечи марта кӯрганман сув суғориш пайтида. Була доноларди доноси узича.биза зӯрла,тортув олуг деган фикргада.алекин Була қатиқ адашканла. Шоҳ ким нима у ерди сабт қилиб олии буерди босув олли таърихла борку. Шунақа узини ӯйлашди.У шоҳла як ма яка тан ма тан урушган олдиндан хабар юворган. Аяллага ӯхшав бехавар борув судга бериб бошини иёлмастан кӯтариб юриши номардлани эн пасти. Улсун бу нафс бу нафсди тупроқ тӯлмаса бошқа иложи ёқ ишонинг. Сиз ишловчиси ёғидингизку Шерик бирга баробарди у баззани ӯзингиз қилдингиз буни Худоям билади бандасиям. Бу дунё ӯтар дунё Ҷамшидҷон. Яхшилик қилсаям ӯтади ёмонлик қилсаям.қуруқ қӯл билан келдик, қуруқ қӯл билан кетамиз. Бир тӯр бешта лагандбардори бор отини айтмасамам ҳама билади. У ресторанингиз сиз чиққан пайтингиздан кейин портладику бринчи лагандбардори халқни йиғиштриб ёрдамга олув борди ҳашарга. Ман яқиним бӯлсаям бронта боламни қоймадим. Бу бир мусулмонни ноумед қилиб узи бехабар судга бериб сарсон қилди,эки сум пулим бор ҳама ишди қилоламан деб мусулмонлигини унуткан бир харом булса дедим. Ман эртак айтмаяпман Ҷамшидҷон бунақа инсонла бахил пасткаш курмаган одам булади. Ман бунақалани узигаям ики сум пулигаям тупурдум. Минг марта Худони ӯйига бориб келсун у инсон эмас. Бир сизга эмас нечитасига раво курган.Бегимуфлаям сизам пулдор синмадингизла юлингизди топтингизкуя бир хели ээээ айтсам роса гап кӯп

Катта ӯғлум бир неччи кши Кулобила Хисору ӯша тамонла билан бир завода ишлайди. Ушала нечи ой були сиздан групавой дарс олганакан. Э дада деди Ҷамшид аком хақиқи илимли инсон шу Кулобила биз дарс оламиз деди нечи кши манам завқланиб дарс олим Қалбим очилиб кетти. Зӯр дарс берараканла Ман кӯп балаларимга айтаман росткор булингла мана шунақа шунақа бир хел инсон Худодан қақткан кӯзинга қараб уз манфиатига ӯйламаб ахиратини унутиб бир ишлани қилади дейман. Ӯғлум бир кун дада Сизди виждонингиз кӯп ичингизди азоб беропту Ноҳақ одамлани ишига эътибор бериб деди Ҷамшидакони дарсларидан биттасини сизга айтаман Амал қилинг дада деди. *Одамлага кӯп ёпишмангла* *Илмга ёпишингла* Эн катта хато исбот Ҳар ким била туруб хато қилса ҳисобдон Худойимиз борку. У шунча буюк зот бӯлса у ӯзи шу кунлани берса бизани ачинишимиз нима керак Хурсанд булуб шукрона қилиб яшаш керак холос Дедила Шу боламни гапига йғлаб ювордим. Ҷамшидҷон аттангизга рахмат Сизди тарбия берган онангизга рахмат. Қалбингиз пок Ман психологияни вапши ёқтирмасдим. Узбекистонга психологди қадри бир тин. Актиёрлар кӯп масхара қилишади. Тӯнгкӯз бе савод бемаъни актёрлар кӯпайиб кетган. Маҳаллага дув дув гап дегандак Хама айтишарди Ҷамшидга шунча қийинчилик ямон таъсир қилупту. Бора боруп Ҷамшид психолог булупту дейишти... Нечи марта ютубдан видёларингизди эштиб бизани қалбимиз очилиб кетти. Хози пайтла бошқа нарса манимча ҳичкимга ёқмайди то бир ики психологлани мативациони видёлани эшитмасам ичим ором бумагандек.ман энди психолог нималигини тшундум.илм нималигини энди тшунопман. Сиз оди сода тшунтруб берардингиз, нимага охирги пайтла видё вапше ёғ Ҷамшидҷон. Худойимга шукр қалбимизди ғафлатдан осон очилишга мадад қилсун. Сизди рахматли Хӯҷақулакомга ӯхшатаман. Ӯша кшига симойингиз ӯхшамасахам. қалбингиз инсонлани қалбига ёруқлик беришингиз ӯхшайди. Укши бошқа инсон эдила Шунучун ҷойнамоз устига ҷон бердила тоғи эшиткандурсиз. Сизга ӯшакшидак хақлга назару нигохингиз бор. Майкатагами Панҷакент шахригами мактабдаги сталовингизми қаерга нима солингиз у бизнесми у ресторанидими у магазинларингиз эдими Ҳама сиздан Барака топти. Ҳама сизди яхши сифатингизди айтади. У Панҷакентлук ҳамсоянгиз Яна боғчи тиллои рахбари, нечита домсоз шогирдингиз боракан машалах хамаси сиз блан танишэкан бир кун шахарда бир танишни зиёфатига бордук ҳамаси сизди яхши сифатларингиз блан суҳбаттайиди. қайси бирини айтай тоғи Яхши инсонни сифати тугамасакан. Майкатага Бегимуфладек сиздек бунақа инсонлага зарари эмас манфиати теккан инсонла башумур кам дар дам. Борингизга шукр Чин қалбимдан рахмат дейман сизга Дадангиз яхши духтур эдила Рахматли манфиатли инсонидила. Сизди касбингиз ота касби десакам булади. Барака топинг Устозҷон.

Ҳар руз аз маблағи худ барои падар нушидани мехарад Падар аз рафтори ҳаррузаи писар дар ҳайрат шуда мепурсад Барои чи ту ин корро мекуни? Писар ором ҷавоб медиҳад Ҳеҷ гап не Ман шуморо мефаҳмам Шумо ҳам дар ин дунё ҳаққи лаззат карданро доред Чи қадар хоҳед ман ба шумо мерасонам Баъд аз даҳ руз падар ба писар хоҳиш мекунад дигар барои ман нушидани нахар Падар хиҷолат мекашад. Ӯ бе ягон савол ҷавоб кори худро идома медиҳад. Баъди бист руз падар ба писар бо сархами хоҳиш мекунад Илтимос дигар барои ман нушидани нахар ман чанд руз боз нанушида истодаам Агар маро дар ҳақиқат дуст дори нахар! Аз ту хоҳиши дигар дорам Ҳаммаи либосҳои маро парто ба ман либоси дигар бихар То либоси пок пушам Писар хостаи падарро иҷро кард Рузе аз кор меояд падар дар тоат бо табассум нишастааст. Аз хурсанди хост назди донишманд равад ва ҳа маро баён созад Лекин Донишманд баъди як моҳ вақт дода буд. Даруни як моҳ падар бо назари неки Худованд ва бо дастгирии писар боз рӯ ба тиҷорати худ овард. Ин дафъа ӯ дигар шахс буд Ӯ худро шинохт Лаззати дунё ва лаззати умрро ба тоат дид. Баъди як моҳ писар назди донишманд рафт ва ҳамаро нақл кард. Донишманд бо шукргузори гуфт. Ҳоло мо инсонем Агар ҳайвонро ҳам ба сахти гирем бадтар мешавад. Инсон чи қадар ба нафрат дода шавад ва ба ҳамон намехостааш часпад Охири кор пушаймони аст! ХУЛОСА ВА ИБРАТ Одамро ба зури ислоҳ карда намешавад Меҳрубони ва фаҳмидан Метавонад натиҷаи хуб диҳад, на ҷазову нафрат Ягона лаззат ёди Худованди меҳрубон аст!

РОҲГУМРО САХТ НАГИР РОҲАШРО ЁБ!!! ___ Марди тоҷир бо каме беэътиборӣ ва нофаҳмиҳо ба касод дучор мешавад. Мушкилиҳо ба ӯ ғолиб баромада мард ба майнуши одат мекунад. Як писар дошт ба воя расида бо савод соҳиби кор ва даромади худ буд. Аз рафторҳои падар шарм медошт аз мардум. Баъзан чи кор карданашро намедонист, ҳарчанд кушиш мекард ҳолати падар бадтар мешуд. Як руз писар назди донишманд рафт, вазъиятро гуфта маслиҳат пурсид. Донишманд баъди ҳамаро шунидан гуфт Аз ҳамин руз ба падар нушокии мехостаашро шумо харед. Ҳар руз То як моҳ ин вазифаро иҷро карда баъд назди ман оед. Писар дар ҳайрат мешавад Чи хел мешавад? Ман хостам аз шумо як маслиҳати соз гирам то падарам аз ин бало озод шавад. Донишманд гуфт Модоме ки назди ман барои маслиҳат омадед Гуфтаи маро иҷро карда баъди як моҳ натиҷаашро ба ман расонед! Писар Ноилоҷ аз омадан назди донишманд ба худ нафрат карда меравад ва аз паи иҷрои вазифа мешавад.

Ассалому алайкум !Худованд танни сихату хотири чамь насибатон гардонад устоди азизи мо.Хар сухани Шумо ба мо неру мебахшад ,бовари ба хаёту зиндаги дар диламон чо мешавад .Устод хозишам ин,ки киссахо зиёд мегуфтед .Ман дар он дарсе,ки чанд руз пеш гузашт ,факат аз Шумо ба хар нафаре ки мушкилихояшро мегуфтанд киссахои ибратбахшро шунидам.Илми равоншиносиро бехтар медонед сипос барои захмататон

Хама ходисахо бе хикмат набудааст ки бо сабаби он мумкин устоди бехтарин шудед неки мекунед ба мушкил афтодагон рахмат барои будани шумобарин инсон дар хаёт

Дар ҳамон рӯзҳои торикмонанд ҳар боре ки ба сахтию ноилоҷи мерасидам суханони падарам ба хотирам мерасид,ки "Сабр"сабр ширинии беохир дорад мегуфтанд. Падарам як инсони ором табиат ва покдил буданд. Ба мо Оромиро меомухтанд Пеш аз сухан гуфтан гӯш карданро. Он вақтҳо ҷавон будам, суханони падарамро танҳо як насиҳати одӣ мешуморидам. Гӯш медодам, вале амал намекардам. Диққати ман ба дигар чи банд буд. Вақте зиндагӣ маро ба санҷиши худ гирифт, фаҳмидам, ки падарам ба ман бузургтарин ганҷро додаанд — оромиро. Баъд аз он рӯзҳои сахту душвор назар рӯ ба илм овардам. На танҳо илми китобӣ, балки илми Худшиносӣ. Илме, ки инсонро бо Худо мепайвандад. Илме, ки Қазову Қадарро мефаҳмонад. Илме, ки ба инсон равшаниро меомӯзонад. Осон набуд. Бисёр шабҳо бо дарди дил хобидан. Фикрҳои бемантиқ бо ман мубориза мебурданд. Як балои даруни но умеди ва қасос. Баъзан як ҳолатҳои ноаёни ороми пайдо шуда даруни маро ором мекард. Баъди соҳибилм шудан Қалби хотирҷамъӣ ва оромии қавитар ба ман омад. Ман одамонро дигар хел шинохтам.Одамоне ки дар вақти даркори ниқобро чи гуна истифода мебаранд ва одамоне ки дарунан берунан шахсияти ҳақиқӣ доранд бо чашми қалб шинохтам ва санҷишҳои Иллоҳиро низ. Фаҳмидам, ки ҳамаи он гузаштаҳои торикмонанд, барои аз ғафлат бедории ман будаанд. Имрӯзҳо, вақте бо инсонҳои дардманд ҳамсуҳбат мешавам, вақте бедории қалби онҳоро ҳис мекунам, дарун-дарун гиря мекунам. Ба Худои бузург шукр мегӯям. Ва ба падарам раҳмат мефиристам. Агар он мушкилиҳо ба ҳаёти ман намеомаданд, ман имрӯз ин шахс ва сабабгори Иллоҳӣ намешудам. Агар он торикӣ намебуд — ман аслияти *нурро* намешинохтам. Агар он суханони ороми падар намебуд — шояд ман ҳамоно саргардон мемондам. Ҳоло ман бо боварӣ мегӯям: Ҳар мушкил ҳалшаванда аст бо вақту соати худ. Аз мо танҳо сабр, таваккал ва қадами мардона ба пеш гузоштан талаб мешавад. Ва оромӣ… Ман ду маротиба дар ҳаёт,чунин шикаст ва ҳикматро ҳақиқӣ дидам ки яке шикастам ҳамкори бо рафиқам буд, ки ин шикаст маро бо ҳикматаш рӯ ба сӯи Илм овард. Ва дуюм шикастам дар роҳи Илм буд ки бо ҳикматаш маро рӯ ба сӯи тоҷирӣ яъне бизнеси давлатию хориҷи роҳ кушод. Ҳар як мушкили бе сабаб нест ва ҳикмати бузурги ӯ ҳадя ба мост. Ба шарте мо ба роҳи рост ва ҳамеша бо ёди Худованди меҳрубон бошем! Худованд мададгори доимии ҳар яки мову шумо аст Дӯстон!

ОРОМИЕ, КИ ПАДАРАМ БАРОИ МАН ЁД ДОДАНД ИЛМ РАВШАНИ ДОД. __ ЛАЗЗАТИ ИЛМ. Айни замон тарақиёт бо суръати тез пешрави дорад. Ба тараққиёт вобаста хоҳиш ва талаботҳо зиёд шуда қариб 70% одамон аз сабаби хоҳишҳои зиёд дониста надониста ба қарзҳои хурду калон гирифтор шуда истодаанд. Як замоне дар зиндагии ман рӯзҳое омаданд, ки фикр мекардам дигар роҳе нест. Қарздор будам.Ба қарзҳои калон дучор шудам. Баъзан шабҳо то саҳар бедор менишастам аз фикрҳои бефоида сар гаранг буд. Дар интернет роҳ меҷустам, фикр мекардам… аммо роҳи равшан намеёфтам. Қалбам аз мушкилиҳо дарун дарун дард мекард. Нафаскашӣ бароям вазнин буд. Гӯё тамоми вуҷудам зери як бори сангин монда бошад хаставу ноумед будам. Аз ноилоҷӣ ба дараҷае расида будам, ки ҳатто ба марги худ розӣ шуда будам. Ҳама дарҳо ба рӯям баста менамуданд. Аз ҳама сахттараш ин буд, ки гиря карда наметавонистам. Мехостам танҳо бошам ва бо тамоми қувват гиря кунам,бар акс ашк намеомад.

Дар ҳамон рӯзҳои торикмонанд ҳар боре ки ба сахтию ноилоҷи мерасидам суханони падарам ба хотирам мерасид,ки "Сабр"сабр ширинии беохир дорад мегуфтанд. Падарам як инсони ором табиат ва покдил буданд. Ба мо Оромиро меомухтанд Пеш аз сухан гуфтан гӯш карданро. Он вақтҳо ҷавон будам, суханони падарамро танҳо як насиҳати одӣ мешуморидам. Гӯш медодам, вале амал намекардам. Диққати ман ба дигар чи банд буд. Вақте зиндагӣ маро ба санҷиши худ гирифт, фаҳмидам, ки падарам ба ман бузургтарин ганҷро додаанд — оромиро. Баъд аз он рӯзҳои сахту душвор назар рӯ ба илм овардам. На танҳо илми китобӣ, балки илми Худшиносӣ. Илме, ки инсонро бо Худо мепайвандад. Илме, ки Қазову Қадарро мефаҳмонад. Илме, ки ба инсон равшаниро меомӯзонад. Осон набуд. Бисёр шабҳо бо дарди дил хобидан. Фикрҳои бемантиқ бо ман мубориза мебурданд. Як балои даруни но умеди ва қасос. Баъзан як ҳолатҳои ноаёни ороми пайдо шуда даруни маро ором мекард. Баъди соҳибилм шудан Қалби хотирҷамъӣ ва оромии қавитар ба ман омад. Ман одамонро дигар хел шинохтам.Одамоне ки дар вақти даркори ниқобро чи гуна истифода мебаранд ва одамоне ки дарунан берунан шахсияти ҳақиқӣ доранд бо чашми қалб шинохтам ва санҷишҳои Иллоҳиро низ. Фаҳмидам, ки ҳамаи он гузаштаҳои торикмонанд, барои аз ғафлат бедории ман будаанд. Имрӯзҳо, вақте бо инсонҳои дардманд ҳамсуҳбат мешавам, вақте бедории қалби онҳоро ҳис мекунам, дарун-дарун гиря мекунам. Ба Худои бузург шукр мегӯям. Ва ба падарам раҳмат мефиристам. Агар он мушкилиҳо ба ҳаёти ман намеомаданд, ман имрӯз ин шахс ва сабабгори Иллоҳӣ намешудам. Агар он торикӣ намебуд — ман аслияти *нурро* намешинохтам. Агар он суханони ороми падар намебуд — шояд ман ҳамоно саргардон мемондам. Ҳоло ман бо боварӣ мегӯям: Ҳар мушкил ҳалшаванда аст бо вақту соати худ. Аз мо танҳо сабр, таваккал ва қадами мардона ба пеш гузоштан талаб мешавад. Ва оромӣ… Ман ду маротиба дар ҳаёт,чунин шикаст ва ҳикматро ҳақиқӣ дидам ки яке шикастам ҳамкори бо рафиқам буд, ки ин шикаст маро бо ҳикматаш рӯ ба сӯи Илм овард. Ва дуюм шикастам дар роҳи Илм буд ки бо ҳикматаш маро рӯ ба сӯи тоҷирӣ яъне бизнеси давлатию хориҷи роҳ кушод. Ҳар як мушкили бе сабаб нест ва ҳикмати бузурги ӯ ҳадя ба мост. Ба шарте мо ба роҳи рост ва ҳамеша бо ёди Худованди меҳрубон бошем! Худованд мададгори доимии ҳар яки мову шумо аст Дӯстон!

ОРОМИЕ, КИ ПАДАРАМ БАРОИ МАН ЁД ДОДАНД ИЛМ РАВШАНИ ДОД. __________________ ЛАЗЗАТИ ИЛМ. Айни замон тарақиёт бо суръати тез пешрави дорад. Ба тараққиёт вобаста хоҳиш ва талаботҳо зиёд шуда қариб 70% одамон аз сабаби хоҳишҳои зиёд дониста надониста ба қарзҳои хурду калон гирифтор шуда истодаанд. Як замоне дар зиндагии ман рӯзҳое омаданд, ки фикр мекардам дигар роҳе нест. Қарздор будам.Ба қарзҳои калон дучор шудам. Баъзан шабҳо то саҳар бедор менишастам аз фикрҳои бефоида сар гаранг буд. Дар интернет роҳ меҷустам, фикр мекардам… аммо роҳи равшан намеёфтам. Қалбам аз мушкилиҳо дарун дарун дард мекард. Нафаскашӣ бароям вазнин буд. Гӯё тамоми вуҷудам зери як бори сангин монда бошад хаставу ноумед будам. Аз ноилоҷӣ ба дараҷае расида будам, ки ҳатто ба марги худ розӣ шуда будам. Ҳама дарҳо ба рӯям баста менамуданд. Аз ҳама сахттараш ин буд, ки гиря карда наметавонистам. Мехостам танҳо бошам ва бо тамоми қувват гиря кунам,бар акс ашк намеомад.

ОРОМИЕ, КИ ПАДАРАМ БАРОИ МАН ЁД ДОДАНД ИЛМ РАВШАНИ ДОД. __________________ ЛАЗЗАТИ ИЛМ. Айни замон тарақиёт бо суръати тез пешрави дорад. Ба тараққиёт вобаста хоҳиш ва талаботҳо зиёд шуда қариб 70% одамон аз сабаби хоҳишҳои зиёд дониста надониста ба қарзҳои хурду калон гирифтор шуда истодаанд. Як замоне дар зиндагии ман рӯзҳое омаданд, ки фикр мекардам дигар роҳе нест. Қарздор будам.Ба қарзҳои калон дучор шудам. Баъзан шабҳо то саҳар бедор менишастам аз фикрҳои бефоида сар гаранг буд. Дар интернет роҳ меҷустам, фикр мекардам… аммо роҳи равшан намеёфтам. Қалбам аз мушкилиҳо дарун дарун дард мекард. Нафаскашӣ бароям вазнин буд. Гӯё тамоми вуҷудам зери як бори сангин монда бошад хаставу ноумед будам. Аз ноилоҷӣ ба дараҷае расида будам, ки ҳатто ба марги худ розӣ шуда будам. Ҳама дарҳо ба рӯям баста менамуданд. Аз ҳама сахттараш ин буд, ки гиря карда наметавонистам. Мехостам танҳо бошам ва бо тамоми қувват гиря кунам,бар акс ашк намеомад. Дар ҳамон рӯзҳои торикмонанд ҳар боре ки ба сахтию ноилоҷи мерасидам суханони падарам ба хотирам мерасид,ки "Сабр"сабр ширинии беохир дорад мегуфтанд. Падарам як инсони ором табиат ва покдил буданд. Ба мо Оромиро меомухтанд Пеш аз сухан гуфтан гӯш карданро. Он вақтҳо ҷавон будам, суханони падарамро танҳо як насиҳати одӣ мешуморидам. Гӯш медодам, вале амал намекардам. Диққати ман ба дигар чи банд буд. Вақте зиндагӣ маро ба санҷиши худ гирифт, фаҳмидам, ки падарам ба ман бузургтарин ганҷро додаанд — оромиро. Баъд аз он рӯзҳои сахту душвор назар рӯ ба илм овардам. На танҳо илми китобӣ, балки илми Худшиносӣ. Илме, ки инсонро бо Худо мепайвандад. Илме, ки Қазову Қадарро мефаҳмонад. Илме, ки ба инсон равшаниро меомӯзонад. Осон набуд. Бисёр шабҳо бо дарди дил хобидан. Фикрҳои бемантиқ бо ман мубориза мебурданд. Як балои даруни но умеди ва қасос. Баъзан як ҳолатҳои ноаёни ороми пайдо шуда даруни маро ором мекард. Баъди соҳибилм шудан Қалби хотирҷамъӣ ва оромии қавитар ба ман омад. Ман одамонро дигар хел шинохтам.Одамоне ки дар вақти даркори ниқобро чи гуна истифода мебаранд ва одамоне ки дарунан берунан шахсияти ҳақиқӣ доранд бо чашми қалб шинохтам ва санҷишҳои Иллоҳиро низ. Фаҳмидам, ки ҳамаи он гузаштаҳои торикмонанд, барои аз ғафлат бедории ман будаанд. Имрӯзҳо, вақте бо инсонҳои дардманд ҳамсуҳбат мешавам, вақте бедории қалби онҳоро ҳис мекунам, дарун-дарун гиря мекунам. Ба Худои бузург шукр мегӯям. Ва ба падарам раҳмат мефиристам. Агар он мушкилиҳо ба ҳаёти ман намеомаданд, ман имрӯз ин шахс ва сабабгори Иллоҳӣ намешудам. Агар он торикӣ намебуд — ман аслияти *нурро* намешинохтам. Агар он суханони ороми падар намебуд — шояд ман ҳамоно саргардон мемондам. Ҳоло ман бо боварӣ мегӯям: Ҳар мушкил ҳалшаванда аст бо вақту соати худ. Аз мо танҳо сабр, таваккал ва қадами мардона ба пеш гузоштан талаб мешавад. Ва оромӣ… Ман ду маротиба дар ҳаёт,чунин шикаст ва ҳикматро ҳақиқӣ дидам ки яке шикастам ҳамкори бо рафиқам буд, ки ин шикаст маро бо ҳикматаш рӯ ба сӯи Илм овард. Ва дуюм шикастам дар роҳи Илм буд ки бо ҳикматаш маро рӯ ба сӯи тоҷирӣ яъне бизнеси давлатию хориҷи роҳ кушод. Ҳар як мушкили бе сабаб нест ва ҳикмати бузурги ӯ ҳадя ба мост. Ба шарте мо ба роҳи рост ва ҳамеша бо ёди Худованди меҳрубон бошем! Худованд мададгори доимии ҳар яки мову шумо аст Дӯстон!

Дар ҳамон рӯзҳои торикмонанд ҳар боре ки ба сахтию ноилоҷи мерасидам суханони падарам ба хотирам мерасид,ки "Сабр"сабр ширинии беохир дорад мегуфтанд. Падарам як инсони ором табиат ва покдил буданд. Ба мо Оромиро меомухтанд Пеш аз сухан гуфтан гӯш карданро. Он вақтҳо ҷавон будам, суханони падарамро танҳо як насиҳати одӣ мешуморидам. Гӯш медодам, вале амал намекардам. Диққати ман ба дигар чи банд буд. Вақте зиндагӣ маро ба санҷиши худ гирифт, фаҳмидам, ки падарам ба ман бузургтарин ганҷро додаанд — оромиро. Баъд аз он рӯзҳои сахту душвор назар рӯ ба илм овардам. На танҳо илми китобӣ, балки илми Худшиносӣ. Илме, ки инсонро бо Худо мепайвандад. Илме, ки Қазову Қадарро мефаҳмонад. Илме, ки ба инсон равшаниро меомӯзонад. Осон набуд. Бисёр шабҳо бо дарди дил хобидан. Фикрҳои бемантиқ бо ман мубориза мебурданд. Як балои даруни но умеди ва қасос. Баъзан як ҳолатҳои ноаёни ороми пайдо шуда даруни маро ором мекард. Баъди соҳибилм шудан Қалби хотирҷамъӣ ва оромии қавитар ба ман омад. Ман одамонро дигар хел шинохтам.Одамоне ки дар вақти даркори ниқобро чи гуна истифода мебаранд ва одамоне ки дарунан берунан шахсияти ҳақиқӣ доранд бо чашми қалб шинохтам ва санҷишҳои Иллоҳиро низ. Фаҳмидам, ки ҳамаи он гузаштаҳои торикмонанд, барои аз ғафлат бедории ман будаанд. Имрӯзҳо, вақте бо инсонҳои дардманд ҳамсуҳбат мешавам, вақте бедории қалби онҳоро ҳис мекунам, дарун-дарун гиря мекунам. Ба Худои бузург шукр мегӯям. Ва ба падарам раҳмат мефиристам. Агар он мушкилиҳо ба ҳаёти ман намеомаданд, ман имрӯз ин шахс ва сабабгори Иллоҳӣ намешудам. Агар он торикӣ намебуд — ман аслияти *нурро* намешинохтам. Агар он суханони ороми падар намебуд — шояд ман ҳамоно саргардон мемондам. Ҳоло ман бо боварӣ мегӯям: Ҳар мушкил ҳалшаванда аст бо вақту соати худ. Аз мо танҳо сабр, таваккал ва қадами мардона ба пеш гузоштан талаб мешавад. Ва оромӣ… Ман ду маротиба дар ҳаёт,чунин шикаст ва ҳикматро ҳақиқӣ дидам ки яке шикастам ҳамкори бо рафиқам буд, ки ин шикаст маро бо ҳикматаш рӯ ба сӯи Илм овард. Ва дуюм шикастам дар роҳи Илм буд ки бо ҳикматаш маро рӯ ба сӯи тоҷирӣ яъне бизнеси давлатию хориҷи роҳ кушод. Ҳар як мушкили бе сабаб нест ва ҳикмати бузурги ӯ ҳадя ба мост. Ба шарте мо ба роҳи рост ва ҳамеша бо ёди Худованди меҳрубон бошем! Худованд мададгори доимии ҳар яки мову шумо аст Дӯстон!

ОРОМИЕ, КИ ПАДАРАМ БАРОИ МАН ЁД ДОДАНД ИЛМ РАВШАНИ ДОД. __________________ ЛАЗЗАТИ ИЛМ. Айни замон тарақиёт бо суръати тез пешрави дорад. Ба тараққиёт вобаста хоҳиш ва талаботҳо зиёд шуда қариб 70% одамон аз сабаби хоҳишҳои зиёд дониста надониста ба қарзҳои хурду калон гирифтор шуда истодаанд. Як замоне дар зиндагии ман рӯзҳое омаданд, ки фикр мекардам дигар роҳе нест. Қарздор будам.Ба қарзҳои калон дучор шудам. Баъзан шабҳо то саҳар бедор менишастам аз фикрҳои бефоида сар гаранг буд. Дар интернет роҳ меҷустам, фикр мекардам… аммо роҳи равшан намеёфтам. Қалбам аз мушкилиҳо дарун дарун дард мекард. Нафаскашӣ бароям вазнин буд. Гӯё тамоми вуҷудам зери як бори сангин монда бошад хаставу ноумед будам. Аз ноилоҷӣ ба дараҷае расида будам, ки ҳатто ба марги худ розӣ шуда будам. Ҳама дарҳо ба рӯям баста менамуданд. Аз ҳама сахттараш ин буд, ки гиря карда наметавонистам. Мехостам танҳо бошам ва бо тамоми қувват гиря кунам,бар акс ашк намеомад.

Дар ҳамон рӯзҳои торикмонанд ҳар боре ки ба сахтию ноилоҷи мерасидам суханони падарам ба хотирам мерасид,ки "Сабр"сабр ширинии беохир дорад мегуфтанд. Падарам як инсони ором табиат ва покдил буданд. Ба мо Оромиро меомухтанд Пеш аз сухан гуфтан гӯш карданро. Он вақтҳо ҷавон будам, суханони падарамро танҳо як насиҳати одӣ мешуморидам. Гӯш медодам, вале амал намекардам. Диққати ман ба дигар чи банд буд. Вақте зиндагӣ маро ба санҷиши худ гирифт, фаҳмидам, ки падарам ба ман бузургтарин ганҷро додаанд — оромиро. Баъд аз он рӯзҳои сахту душвор назар рӯ ба илм овардам. На танҳо илми китобӣ, балки илми Худшиносӣ. Илме, ки инсонро бо Худо мепайвандад. Илме, ки Қазову Қадарро мефаҳмонад. Илме, ки ба инсон равшаниро меомӯзонад. Осон набуд. Бисёр шабҳо бо дарди дил хобидан. Фикрҳои бемантиқ бо ман мубориза мебурданд. Як балои даруни но умеди ва қасос. Баъзан як ҳолатҳои ноаёни ороми пайдо шуда даруни маро ором мекард. Баъди соҳибилм шудан Қалби хотирҷамъӣ ва оромии қавитар ба ман омад. Ман одамонро дигар хел шинохтам.Одамоне ки дар вақти даркори ниқобро чи гуна истифода мебаранд ва одамоне ки дарунан берунан шахсияти ҳақиқӣ доранд бо чашми қалб шинохтам ва санҷишҳои Иллоҳиро низ. Фаҳмидам, ки ҳамаи он гузаштаҳои торикмонанд, барои аз ғафлат бедории ман будаанд. Имрӯзҳо, вақте бо инсонҳои дардманд ҳамсуҳбат мешавам, вақте бедории қалби онҳоро ҳис мекунам, дарун-дарун гиря мекунам. Ба Худои бузург шукр мегӯям. Ва ба падарам раҳмат мефиристам. Агар он мушкилиҳо ба ҳаёти ман намеомаданд, ман имрӯз ин шахс ва сабабгори Иллоҳӣ намешудам. Агар он торикӣ намебуд — ман аслияти *нурро* намешинохтам. Агар он суханони ороми падар намебуд — шояд ман ҳамоно саргардон мемондам. Ҳоло ман бо боварӣ мегӯям: Ҳар мушкил ҳалшаванда аст бо вақту соати худ. Аз мо танҳо сабр, таваккал ва қадами мардона ба пеш гузоштан талаб мешавад. Ва оромӣ… Ман ду маротиба дар ҳаёт,чунин шикаст ва ҳикматро ҳақиқӣ дидам ки яке шикастам ҳамкори бо рафиқам буд, ки ин шикаст маро бо ҳикматаш рӯ ба сӯи Илм овард. Ва дуюм шикастам дар роҳи Илм буд ки бо ҳикматаш маро рӯ ба сӯи тоҷирӣ яъне бизнеси давлатию хориҷи роҳ кушод. Ҳар як мушкили бе сабаб нест ва ҳикмати бузурги ӯ ҳадя ба мост. Ба шарте мо ба роҳи рост ва ҳамеша бо ёди Худованди меҳрубон бошем! Худованд мададгори доимии ҳар яки мову шумо аст Дӯстон!