“𝒔𝒎𝒂𝒍𝒍 𝒉𝒐𝒏𝒆𝒚 𝒃𝒆𝒆𝒉𝒊𝒗𝒆”

امروز مرا طوری در آغوش بگیر که انگار فردا می‌میرم. فردا چطور؟ طوری که انگار از مرگ بازگشته‌ام...

قراره تمرین کنیم و شاهکار بشیم. قراره همو ضبط کنیم و هروقت کم اوردیم، پخش بشیم برای هم، تا یادمون بیاد ما یه نمایشیم که هیچکس جز خودمون، لایق دیدنش نیست. قراره توی چشمات اکران بشم و جای حافظه توی خاطره زندگی کنیم. قراره به تیتراژ نهایی فکر نکنیم و تا ابد، کش بیایم. حالا چی میشیم. آیا یکی دیگه تورو نقد میکنه و یکی دیگه منو میسازه؟ اون همه خاطره هم، میشه یه فیلم تئاتر کرایه ای که نرسید به عصر دیجیتال و مصدوم شد در همون کلوپ زیرزمینی ای که یادش رفت وجود مارو؟! فکر نمیکنم. از مریدا به باب ۳۰ مهر.

زشته ما ی عکس جالب داشته باشیم این ی قانونه:)) مرسیی از تبریکِ قشنگت فرفری‌جان بوسِ‌فراوان بر لپ های خودت نیییز💜🧚🏼‍♀️✨

عکسای جالبی باهم نداریم ، اگرم داریم یکیمون توش جالب نیست. تو کسی بودی که از خنده دار ترین تا غم انگیز ترین خاطرات کلاس دهم و چه بسا یازدهمو ساختم و میسازم ، مثل باب برای پاتریک مثل اون هیولا آبی برای یه چشمیه توی کارخونه هیولا ها برام فرق داری ، فرقی که نمیتونم بعضی وقتا خوبه یا نه. تولدتم مثل خودت قشنگه برام چون یادآور خاطرات جالبیه ، تولدت مبارک پانیذ عزیزم جوجه جان. بوس فراوان بر لپت 🤍

با این گلو درد و عوض شدن صدام ، کاملا پتانسیل اینو دارم که ویس بدم و بگم babe یه tripمون نشه؟😉

تعریف نباشه بچه های کلاسمون. اصلا از عماد اینا اسکی نرفتم*

تعریف نباشه بچه های کلاسمون. اصلا از عماد اینا اسکی نرفتم*

مرسی از دینا.

دلم نمیخواست یادم بره.

موقعیت خارجی-مغازه صدای تق تق کفش پاشنه بلند میاد- عسل : هیچوقت فکر نمیکردم با تیشرت لانگ،شلوار بگی و پاشنه بلند بیام باهات بیسکوییت های‌بای بخرم. پارسا میخنده- عسل : البته جوراب توام با دمپایی ترکیب برنده ای شده.

هروقت که به رسیدن ارزو هام نژدیک تر میشم:

دلم میخواد برگردم به ۱۴ سال پیش اونجا که بررگترین شوک زندگیم وقتی بود که فهمیدم شریفی قوزمیته @RegaPlus