Roman Derakhshan 𝆺𝅥𝆫 رمانکده رمان های عالی

_اگر چه اجباربود #پارت31 _چقدر آغوشش آرامش داشت.. چقدر حالم خوب شده بود! _آروم باش راویس.. تو فقط کابوس دیدی! همین! میدونستم کابوس دیدم.. اما خیلی وحشتناک بود! بدنم هنوزم میلرزید.. آروین دستشو رو بازوهام گذاشت و گفت: چرا اینقدر میلرزی؟ چرا انقدر یخی؟ راویس..! راویس! دیگه چیزی نشنیدم و همه چیز جلوی چشام تیره و تار شد! ****وقتی چشامو باز کردم آروین باالی سرم بود.. چشاش از بی خوابی قرمز شده بود! رنگ صورتشم حسابی پریده بود.. تو بیمارستان بودم و به دستم سرم، وصل بود! مانتو و شال تنم بود! کار کی بود؟ آروین؟! اون منو آورده اینجا؟ ..نه این امکان نداره! اون نمیخواد سر به تنم باشه! اون حاضره من بمیرم نه که نجاتم بده و منو بیاره اینجا! دستمو فشار داد و گفت: الان بهتری؟ هنوز تو شوک،ِ مهربون شدن آروین بودم! مگه میشد انقدر تغییر کنه؟ در عرض چند ساعت!! _سِرُمت تموم شه میریم.. _چرا..چرا منو آوردی اینجا؟ آروین ابروهاشو باال انداخت و گفت: تب کرده بودی! اگه یه کم دیر میرسوندمت، فلج میشدی! چرا یهو اینطوری شدی؟ خواب چی و دیدی؟ دوباره یاد اون کابوس لعنتی افتادم.. وقتی دید رفتم تو فکر، بیخیال سؤالش شد و گفت: دکتر گفت یه فشار عصبی بوده! _ساعت چنده؟ _طرفای 8صبح! 8صبح؟! یعنی آروین بیچاره از ساعت 0تا حاال باالی سر منه؟!!_چرا بهم کمک کردی؟ تو که.. تو که نمیخواستی سر به تنم باشه! _انتظار داشتی چیکار کنم؟ _بی خیال بری بخوابی!چشاش از تعجب گرد شد.. یه دفعه حس کردم حالت نگاش عوض شد و گفت: نمیخواستم بازم برام دردسر درست کنی! اگه بابات میفهمید بلای سرت اومده منو ول نمیکرد.. نمیخوام الکی آتو دستش بدم. مجبور بودم که بیارمت.. وگرنه اگه به خواست دلم بود، عمراً اینکار رو میکردم.. تو همیشه برام فقط یه زحمتی! نه بیشتر!شده بود همون آروینی که ازش توقع داشتم! من براش زحمت بودم؟ خب نجاتم نمیداد؟ کسی مجبورش نکرده بود! چقدر سخت بود، کسی تو رومایه ی دردسر و عذاب بدونه! چرا من انقدر بدبخت بودم؟ منو بگو که فکر میکردم نگرانم شده ! هه..خیال باطل! _ما فقط با هم همخونه ایم! نه بیشتر و نه کمتر!با بغض گفتم: پس اون اسمایی که رفته تو شناسنامه ی هم، چیه؟ 🌠 @RomanDerakhshan 𝆺𝅥𝆫 AVINA