ʟᴜsʜ sʜᴀᴅᴏᴡs

دانستم که درک او آسان‌تر از بوییدن یک گل است، کافی بود کسی او را ببیند. و من نمی‌دانم آیا مادرش هم او را به اندازه من دوست داشت؟ آیا کسی می‌توانست بفهمد که دوست داشتن او چه لذتی دارد، و آدم را به چه ابدیتی نزدیک می‌کند؟ آدم پر می‌شود. جوری که نخواهد به چیزی دیگر فکر کند. نخواهد دلش برای آدم دیگری بلرزد، و هیچ‌گاه دچار تردید نشود.

- سمفونی مردگان، عباس معروفی

- جـایـی بـه نـام زمیـن ؛

پیتر من فکر می کنم زمین به قدری لبریز از درد آدمیانش شده که گاهی انسان حتی اگر در نرمال ترین حالت زندگی باشد باز احساس می کند جایی از کالبد خسته اش درد می کند، شاید زخمش تازه نباشد اما خاطرات پشت آن زخم هنوز تازه و گرم است.

پایان امسالتان سبز باد! آرزویم برایتان این است ؛ در میان مردمی که می دوند برای زنده بودن، آرام قدم بردارید برای زندگی کردن!🤍