رصدخانه اندیشکده‌ها

#معرفی_نویسندگان مهم و مشهور اندیشکده‌های خارجی و کارشناسان میز ایران: ولی‌رضا نصر متولد ۱۹۶۰ در ایران او که فرزند سید حسین نصر، فیلسوف شهیر شرق‌گرای ایرانی است، به جهت روابط پدرش با دربار پهلوی، در آستانه پیروزی انقلاب اسلامی از ایران مهاجرت کردند. طی دوران دکترا مقالاتی برای انتشار در فصل‌نامه «ایران‌نامه» وابسته به «بنیاد مطالعات ایران» واقع در مریلند ارسال کرد که مرتبط با تاریخ و فرهنگ ایران در دوران پهلوی بود. نصر که بر اسلام سیاسی در منطقه تمرکز کرده بود، رساله دکترایش را تحت عنوان «سیاست‌های جماعت اسلامی پاکستان« به نگارش درآورد که بعدها طی سه کتاب تحت عناوین «جماعت اسلامی پاکستان»(۱۹۹۴)، «مودودی و احیاگری اسلامی»(۱۹۹۶) و «لویاتان اسلامی»(۲۰۰۱) منتشر شدند. او ۲۰۰۶ در کتاب دیگرش «احیای شیعه» به بررسی پیامدهای اشغال عراق توسط آمریکا بر تقویت گروه‌های شیعی در غرب آسیا پرداخت. کتابی که مورد توجه جو بایدن و جان کری، سناتورهای دموکرات وقت قرار گرفت و فوکویاما آن را تحلیلی دقیق از وضعیت منطقه دانست. وی که به حزب دموکرات نزدیک است، پروژه فکری خود را تقویت مواضع اسلام لیبرال و میانه در کشورهای مسلمان به پشتوانه طبقه متوسط شهری دانسته و در همین راستا طی مسافرت‌هایی بنگلادش، اندونزی، مالزی، پاکستان، ترکیه، مصر و مراکش، با نخبگان و تشکل‌های مسلمان در این کشورها دیدار و گفتگو داشت. کتاب «ظهور سرمایه‌داری اسلامی»(۲۰۰۹) از او، تشریحی از همین پروژه است که با حمایت «بنیاد کارنگی» از ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹ به انجام رسید. وی در این کتاب بیان می‌کند که تقویت اقتصادی طبقه متوسط و لیبرال در کشورهای مسلمان، به تدریج به تعدیل اسلام سیاسی در این سرزمین‌ها منجر خواهد شد. سوابق مطالعاتی و حضورش در جنوب شرق آسیا سبب شد در دولت اول اوباما به عنوان مشاور ریچارد هالبروک، نماینده ویژه اوباما در امور افغانستان و پاکستان انتخاب شود که شرح این دوره را در کتاب «ملت غیرضروری» در ۲۰۱۳ منتشر نمود. نصر در این کتاب شرح می‌دهد که سیاست خارجی آمریکا گروگان رقابت‌های حزبی شده و چه دموکرات‌ها و چه جمهوری‌خواهان، نگران از واکنش رقیب و پیامدهای آن بر انتخابات کنگره و ریاست‌جمهوری، از اقدامات پُرهزینه و بلندمدت پرهیز می‌کنند. سوابق و مطالعاتش سبب شد تا پس از پایان مأموریتش در نمایندگی ویژه رئیس‌جمهور، به عضویت «هیئت سیاست‌گذاری امور خارجی» در وزارت امور خارجه دولت‌های اوباما درآید که سعی دارد مشورت‌های کارشناسان مستقل را به وزیر امور خارجه منتقل کند. تدریس مطالعات خاورمیانه دز دانشگاه سن‌دیه‌گو از ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۲، در مدرسه عالی نیروی دریایی از ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷ و در دانشگاه تافتز از ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۲ از مهم‌ترین سوابق آکادمیک اوست. ولی شاید مهم‌ترین مورد، در دانشگاه جان‌هاپکینز از ۲۰۱۲ تاکنون بوده باشد، جایی که از ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۹ مدیریت مدرسه مطالعات پیشرفته را نیز بر عهده داشت. نصر در ارزیابی سیاست خارجی ایران، سعی دارد نگرشی واقع‌بینانه‌تر از جناح بازها داشته باشد که موضوع را صرفاً از دریچه رقابت‌های ایدئولوژیک می‌نگرند. به همین دلیل در کتاب «کلان‌راهبرد ایران»(۲۰۲۵) بیان می‌کند که سیاست منطقه‌ای تهران نه صرفاً برخاسته از اتحاد با بازیگران هم‌سوی مذهبی بلکه ناشی از نگرانی نسبت به استقلال ایران و با نگاهی به گذشته‌ای است که بارها کشور دستخوش اشغال و تهاجم بیگانگان شده است. به همین دلیل همواره حامی تعامل و دیپلماسی با ایران در پرونده‌های هسته‌ای و منطقه‌ای بوده است. فهرست مقالات رصدشده از وی در رصدخانه را می‌توان از این لینک مشاهده کرد. تحصیلات کارشناسی روابط بین‌الملل در دانشگاه تافتز از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۳ کارشناسی ارشد روابط بین‌الملل در دانشگاه تافتز از ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۴ دکترای روابط بین‌الملل در موسسه فناوری ماساچوست در ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۱ سوابق کاری کارشناس خاورمیانه در شورای روابط خارجی از ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ مشاور نماینده ویژه رئیس‌جمهور آمریکا در امور افغانستان و پاکستان از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ کارشناس خاورمیانه در مؤسسه بروکینگز از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۲ عضو هیئت سیاست‌گذاری امور خارجی وزارت امور حارجه آمریکا از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۶ کارشناس شورای آتلانتیک از ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ مدیر کُرسی کسینجر در کتابخانه کنگره آمریکا از ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۵ آدرس توییتر: https://x.com/vali_nasr @Rasadkhone_in