𝐵𝑙𝑢𝑒 𝐷𝑟𝑒𝑎𝑚

به گربه ی روی پرچین لبخند زدم _تو هم مثل من تنهایی؟ عکس العملی نشون نداد...انگار هیچ منی اونجا وجود نداشت یه تیکه از ساندویچم رو جلوش تکون دادم دماغش تکون خورد و سرش رو جلو آورد و آروم تیکه نون و ژامبون رو از بین انگشت هام بیرون کشید زیر پرچین نشستم _نگفتی...تو هم تنهایی؟ ا-اگه کسی رو نداری...میتونی برای من باشی..ماهی دوست داری؟ اگه مال من بشی برات ساندویچ ماهی میارم..مال من میشی؟ سرم رو بلند کردم، رفته بود پنج یا شیش متر اون طرف تر پیش توله گربه های سفید حنایی رنگِ جلوش که با لقمه بازی میکردن و به دندون میکشیدنش نشسته بود _اوه...تو یه خانواده داری..فقط منم که فقط خودم رو دارم؟ توی پارکی که گربه هاش تن توله هاشون رو به آغوش می کشیدن و درخت ها، شاخ و برگ هاشون رو داشتن به نرده هایی تکیه داده بودم که زیر رنگ پوسیده اشون به اشتباه لفظیم  میخندیدن...درسته، من حتی خودمم نداشتم