قول؛

اکنون فهمیدم آن عقایدی که قبل از دوست داشتن از عشق داشتم و به دیگران توصیه میکردم که دورغ است، تمام درست بوده.

همیشه کسانی هستند که مدام ناامیدمان می‌کنند، و خیال می‌کنند باز هم بی‌پروا به سمت آغوش‌شان باز میگردیم؛ اما شاید نمی‌دانند، انسان در سایه‌ی ناامیدی، صبرش همیشگی نیست و روزی از این گوشه‌ی بام تاریک پرواز می‌کنند.

همیشه کسانی هستند که مدام ناامیدمان می‌کنند، و خیال می‌کنند باز هم بی‌پروا به سمت آغوش‌شان باز میگردیم؛ اما شاید نمی‌دانند، انسان در سایه‌ی ناامیدی، صبرش همیشگی نیست و روزی از این گوشه‌ی بام تاریک پرواز می‌کنند.

هیچکس بهتر از شادمهر نمیتونست اوج صبوری ما باکسی که دوسش داریمو توصیف کنه؛ اونجا که گفت: «بهش فرصت زیاد دادم، با من وقتش تلف میشد! بهم گاهی دروغ میگفت، نخواست باور کنه کم بود! میدونست من دوسش دارم همینم نقطه ضعفم بود.»

هیچکس بهتر از شادمهر نمیتونست اوج صبوری ما باکسی که دوسش داریمو توصیف کنه؛ اونجا که گفت: «بهش فرصت زیاد دادم، با من وقتش تلف میشد! بهم گاهی دروغ میگفت، نخواست باور کنه کم بود! میدونست من دوسش دارم همینم نقطه ضعفم بود.»

منو وسط یه راهی ول کردی که کل مسیرو برای تو اومده بودم.

دوست داشتن که تموم نمیشه اخه

اگه هنوزم به وجود عشق باور دارم، فقط بخاطر طرز عاشق شدنه خودمه.

اشکالی ندارد می‌گذرد، همیشه می‌گذرد اما نمی‌دانم، وقتی بگذرد، از من چه باقی می‌ماند.

کاش میشد فکرم را برایت بفرستم که یک روزِ تمام، پر از تو بوده است.