اقامتگاه کاج و ابر

چگوارا

کلودیا اُکتاویا در سال ۳۹ میلادی به دنیا آمد. دختری از دلِ خون و سیاست. او فرزند کلودیوس‌، امپراتور روم و والریا‌ مسالینا بود. اکتاویا از همان کودکی در قصری بزرگ شد که ترسناک بود. تمام اطرافیان او سعی کردند‌ راهی برای به‌دست‌ آوردن سلطنت پیدا کنند و اکتاویا‌‌ با روحیه‌ای‌ محافظه‌کار بزرگ شد‌. مادرش مسالینا زمانی که اکتاویا ۸-۹ ساله بود به جرم خیانت و توطئه علیه کلودیوس اعدام شد. در منابعی گفته شده او با سناتوری‌ رابطه داشت و مراسم عروسی برگزار کردند، اما برخی منابع نیز آن را رد می‌کنند. به‌طور کلی این نخستین زخمِ عمیق زندگی اکتاویا بود؛ دختری‌ که هنوز معنای “مادر” را کامل نفهمیده بود با مفهوم مرگِ سیاسی روبه‌رو شد. بعد از آن کلودیوس با آگریپینا ازدواج کرد؛ خواهرزاده‌‌ی خود کلودیوس‌ که دختر عموی اکتاویا‌‌ نیز بود! زنی جاه‌طلب، سرد و حسابگر که یک هدف داشت: رساندن پسرش نِرو ( از ازدواج اول ) به تخت قدرت. با وجود این‌که کلودیوس‌ نِرو را به فرزندی پذیرفت، آگریپینا اکتاویا را یک ابزار‌ دید و برای مشروعیت‌بخشی به نرو قصد شومی داشت. در ابتدا‌‌ آگریپینا‌‌، نامزد اکتاویا‌ را به زنا با خواهرش متهم کرد و باعث خودکشی مرد جوان شد. مدتی بعد او ازدواجی ترتیب داد که بیشتر شبیه به یک قرارداد سیاسی بود تا پیوند انسانی: اکتاویا باید همسر نِرو می‌شد. در سال ۵۳ میلادی این ازدواج انجام شد. برای حل این مشکل که آن‌ها اکنون از نظر قانونی برادر و خواهر بودند، اکتاویا ابتدا در یک خانواده اشرافی دیگر به فرزندی پذیرفته شد. اکتاویا نوجوان بود، ساکت، مطیع و کاملاً بی‌قدرت. نِرو اما پسری بود با عطش سلطه. در سال ۵۴ کلودیوس به‌طرز مشکوکی مرد. بسیاری منابع معتقدند آگریپینا او را مسموم کرده زیرا پسر کوچک کلودیوس‌، بریتانیک‌ نزدیک به سن انتخاب برای حکومت بود. سرانجام نِرو امپراتور شد و اکتاویا امپراتریس. با وجود کتیبه‌ها‌ و مجسمه‌های‌ باشکوه‌ در روم، قدرت واقعی هرگز متعلق به او نبود. سال بعد بریتانیک‌ به‌طرز‌ مشکوکی‌‌ درگذشت و نِرو بیماری‌اش‌ را صرع اعلام کرد. منابع تاریخی به‌طور واضح نِرو را متهم می‌کنند. اکتاویا‌ از فرط تنهایی به آگریپینا‌ نزدیک شد… خیانت‌ها‌ و روابط نامشروع‌ نِرو شروع شد. نرو هیچ علاقه‌ای به اکتاویا نداشت. او را سرد، خاموش و بی‌روح می‌دانست، در حالی که همین ویژگی‌ها نتیجه سال‌ها ترس و سرکوب بود. همچنین چندین‌بار سعی داشت او را خفه کند. سرانجام نرو شیفته زنی دیگر شد: پوپائا سابینا. زنی جاه‌طلب و خطرناک. اصرار نِرو برای ازدواج با او، باعث درگیری با مادرش آگریپینا‌ شد. این درگیری در سال ۵۹ به‌ پایان رسید، زمانی که نِرو با درخواست سابینا‌‌، آگریپینا‌‌ را به قتل رساند! یکی از مشهورترین قتل‌های خانوادگی تاریخ روم. بعد از آن اکتاویا کاملاً بی‌پناه شد. سابینا حالا نفوذ کامل داشت و وجود اکتاویا را مانعی می‌دید که باید حذف شود. اتهامات: نِرو اکتاویا را به نازایی متهم کرد و سپس به خیانت و سقط جنین ( ادعای‌ اصلی نازایی‌ بود! ). منابع تاریخی اشاره می‌کنند که این اتهامات ساختگی بودند. اعتراف‌های علیه اکتاویا با شکنجه از خدمتکاران گرفته شد. اما حقیقت اهمیتی نداشت؛ قدرت تصمیم می‌گرفت چه چیزی واقعی‌ست. در سال ۶۲ میلادی نرو رسماً از اکتاویا طلاق گرفت و بلافاصله با سابینا ازدواج کرد. مردم روم برخلاف دربار اکتاویا را دوست داشتند. او برایشان نماد قربانیِ معصوم قدرت بود. اعتراض‌ها شکل گرفت، مجسمه‌های سابینا تخریب شدند و نام اکتاویا در شهر زمزمه می‌شد. نِرو که از محبوبیت اکتاویا می‌ترسید دستور تبعید او را به جزیره‌ای داد که پیش از او زنان «نامطلوب» خاندان امپراتوری به آن فرستاده می‌شدند. شورش مردم شدید و جدی‌تر‌ شد و نِرو از خشم چند روز پس از تبعید دستور داد که اعدامش کنند. سربازان از راه رسیدند. التماس‌های او به جلادانش بی‌نتیجه ماند و او را بستند. رگ‌های او را در تلاشی برای شبیه‌سازی خود*شی بریدند اما وقتی این کار بیش از حد طول کشید او را به اتاقی پر از بخار داغ بردند تا خفه شود. متاسفانه اکتاویا‌ در سال ۶۲ و در سن ۲۲ سالگی درگذشت. سرش را بریدند و به سابینا‌ دادند. زندگی اکتاویا نه داستان عشق است و نه قهرمانی، بلکه پرونده‌ای‌ کلاسیک از زنی‌ست که در نظامی مردسالار، سیاسی و بی‌رحم زندگی می‌کرد. او نه شورش کرد، نه توطئه چید، نه خون ریخت و شاید همین بزرگ‌ترین جرمش بود. سابینا تا زمان مرگش در سال ۶۵ همسر نرو ماند، مرگی که معمولاً به لگد زدن نرو به او درحالی که باردار بود نسبت داده می‌شود ( دخترشان‌ اگوستا‌‌ در سال ۶۳ بدنیا‌ آمد و پنج‌ ماه بعد نیز فوت کرد ). نرو پس از شورش ارتش‌ها خودکشی کرد و در سال ۶۸ دقیقاً شش سال پس از اکتاویا مرد.

"What were you doing this morning?" ✨'Reading'✨