𝘣𝘢𝘥𝘭𝘢𝘯𝘥𝘴.

خارمادر دغدغه‌هاتونو گاییدم

می‌گویند چهل روز که بگذرد، زخم کمی آرام‌تر می‌شود؛ اما بعضی داغ‌ها زمان نمی‌شناسند یادتان در ذهن‌ها زنده است و نامتان بر زبان‌ها جاری نه میبخشیم نه فراموش میکنیم. جاویدنامان راه‌تان ادامه داره🕊️

۴۰اُم همه میگویند چهل روز گذشته است. دروغ میگویند. در این خاک که کودک را به جرم فریاد می کشند، زمان واحد اندازه گیری ندارد زمان اصلا اجازه حضور ندارد برای مادری که جسمِ بی جان پسرش را از آسفالت خیابان جمع کرده اند چهل روز یعنی یک عمرِ دفن نشده که هرشب از خاک بیرون می آید برای پدری که دخترِ یکی‌یک دانه‌اش در آغوشش جان داده، چهلم یعنی چهل هزار مرگ با یک نام مشترک آن هم سکوتِ تحمیلی برای معشوقه ای که عاشقش را «قانونی»حذف کرده اند از همان ثانیه تقویم سقوط کرده و ساعت ها ایستاده اند رو به جسدِ عدالت و برای آن کودکی که هم پدرش را کشتید هم مادرش را، برای او زمان را به طناب اعدام آویخته اید و آینده را یتیم کرده اید. این چِهلم بچه هایی‌ست که شما نام آنان را از آمار کریحتان پاک کردید اما با یاد ما چه می کنید؟با چشم هایی که دیده اند؟با گوش هایی که شنیده اند؟ با دهان هایی که دیگر طعم سکوت را نمیپذیرند چه میکنید؟ حافظه ما تا لحظه مرگ‌مان این روزها و اتفاقاتش را از یاد نمیبرد. آنانی که با باتوم،لگد،قمه،شاتگان در کمال زرادخانه ای کامل با واژه کثیف اغتشاشگر کشته شدند تا شما چند صباحی بر ستون های پوسیده قدرت‌تان تعادل بگیرید و ما را بترسانید اما ما و ترس؟ شما و حکومت؟ هیچ‌وقت این چهلمِ هزاران نفری‌ست که یا زیر خاک اند یا پشت دیوار های بلند بالای زندان با چشم بند و حکم های از پیش نوشته ای که در سکوت حذف می‌شوند تا اعتراض بی صدا دفن شود. و با این همه ما میلیون ها نفر ایرانیه زنده ایم که نه برای فراموشی بلکه برای شهادت دادن،برای صدا شدن و شما نمیتوانید یک ملت شاهد را خفه کنید. این چهلمِ زنانی‌ست که بدنشان را میدان جنگ کردید و بعد قربانی را مجرم نامیدید. دخترانی را که بارها و بارها به روح و جسم آنان تاختید و بعد آنان را با روانی ویران به سلول ها تبعید کردید شما به جای مجازاتِ متجاوز به اخلاق قربانی حمله کردید؛ به نام قانون، به کام قدرت، به نفعِ لذتِ حاکم، به قیمت جانِ آدمی. شما فقط آدم نکشتید اعتماد را کشتید جوانی را کشتید آینده را کشتید و حال انتظار دارید ما با واژه «گذشته» همچیز را دفن کنیم؟ نه زهی خیال باطل… این چهلم، مراسم فراموشی نیست. این چهلم کیفرخواست است. اعلام نفرت است، نفرت از سرکوب، نفرت از دروغ، نفرت از حکومتی که برای ماندن از مرگ و خون تغذیه می کند. این چهلم سرآغاز انتقام همه ما است و ما ایستاده ایم نه چون شکست ناپذیریم بلکه هیچکدام از ما دیگر چیزی برای از دست دادن نداریم البته در تفسیری بهتر چیزی برای باختن باقی نگذاشته اید. و به شما یادآوری میکنیم: زمان فقط مختص به قربانیان نیست، زمان برمیگردد،زمین میچرخد به طعم عزای تک تک عزیزانتان به طعم خون خاندان‌تان به طعم پایکوبی ما بر قبر تک تک شما رَزِل ها و در آغاز پاینده باد ایران -مانیا

ما عزادار ملی ایم که برای رضا نموند.

چی میگی

دارن الله اکبر میگن

حداقل به احترام این همه خانواده عزادار تقو توق نکنید چقدر بیوجدانید اخه

فردا هجدهم بهمن است. یک ماه پیش از فردا، هزاران نفر، بی آن‌که بدانند، برای آخرین بار از خواب بیدار شدند، برای آخرین بار صبحانه خوردند، برای آخرین بار مادر خود را بوسیدند، برای آخرین بار با عزیزان خود حرف زدند، برای آخرین بار کار کردند، برای آخرین بار آهنگ گوش دادند، برای آخرین بار رویا بافتند، برای آخرین بار لباسی را پوشیدند، برای آخرین بار به پدر خود نگاه کردند، برای آخرین بار خندیدند، برای آخرین بار بند کفش‌های خود را بستند، برای آخرین بار گفتند:«نگران نباشید، مواظبم»، برای آخرین بار از در خانه بیرون رفتند، برای آخرین بار، مثل همیشه شجاع و شریف ماندند، برای آخرین بار به آسمان نگاه کردند، برای آخرین بار عاشق ایران بودند، برای آخرین بار امید داشتند، برای آخرین بار ترسیدند اما پا پس نکشیدند، برای آخرین بار کمک کردند، برای آخرین بار کمک خواستند و برای آخرین بار زیستند؛ و دیگر هیچ‌وقت بازنگشتند.

حالم از این روزمرگی های کیریتون بهم میخوره

ازون شبا که سخت میگذره،نمیگذره..

‏بخدا منِ مجرد دیگه کم آوردم از پس هزینه زندگیم،نمیدونم اونایی که زن و بچه دارن الان چه حال و روزی دارن با این همه گررررررررونی. 💔 Hds 🌿 : @fuck_weedi

‏از "امید" متنفرم، از "درست میشه" متنفرم، از "آینده" متنفرم، حتی کلمات هم برام غرقِ نفرتن، هیچ چیز جالبی وجود نداره، همه چیز غرقِ نفرته.

بچه هامون خداجون بچه هامون.

امید.

هیچ جوره خواب به این چشما نمیان.

حس شب اردو مدرسه دارم

خدایا خسته شدم ک ن خ.

18 19 20.