جـــان پناھ

*اعلام حضور*

زیبای من تو را در آسمان شب می‌دیدم، میان سکوت ستاره‌ها و خیرگی ماه. حال فقط رعب است؛ در میان تمامی این وحشت نگران این تازی‌های درخشانم که وقیحانه به جانت افتاده‌اند.

لست سینم رو باز کردم، امیدوارم هر بار که تلاش می‌کنم وصل بشم براتون رفرش بشه.

مواظب بچه‌ها باشید. موقع سر و صدا باهاشون بازی کنید، ترس رو جایگزین کنید تا آسیب بیش‌تری نبینن.

بابت این‌که محکم ایستادی تا اطرافیانت فرو نریزن، بهت افتخار می‌کنم، جون مامان. از این‌که توی خلوتت، خودت رو آروم می‌کنی تا جون ادامه داشته باشی بهت افتخار می‌کنم، امید مامان. چشم به راه و منتظر حضورتم، پیچک قلب.

*اعلام حضور* دردونه‌های ایوانا، بابت مشکلات شبکه‌های اینترنتی، کانکت شدن بسیار دشوار شده. در سلامت کامل جسمانی‌ام و امیدوارم شما و خانواده‌تون هم همینطور باشید. آغوش گرم مامان بازه، منتظرتم🫀

دورتون بگردم که انرژی می‌ذارید و اعلام حضور می‌کنید. لطفا بقیه هم اعلام کنید، چند روزه از خیلی‌هاتون خبری ندارم.

*اعلام حضور*

تموم‌می‌شه، خودتون و عزیزانتون سالم می‌مونید.

من اَزت می‌خوام این روزها خودت باشی. خود خودت. لازم نیست تو این استرس و اضطراب اَدای قوی ‌بودن دربیاری. گریه داشتی؟! کن. خنده داشتی؟! کن. از وضعیت خسته شده بودی؟! بگو. دوستت که باهاش قطع ارتباط کردی می‌تونه حالتو خوب کنه؟! بهش پیام بده. روتین پوستی و دوش آب سرد حالت‌و خوب می‌کرد؟! انجامش بده. پُرخوری عصبی داشتی؟! انجامش‌ بده. مگه ورزش نمی‌کردی و کم نمی‌خوردی که حالت بهتر باشه؟! خب انجامش بده. قرص‌های آرام‌بخشت‌ رو ترک کرده بودی؟! دوباره بخور. هرکاری که حالتو بهتر می‌کنه انجام بده.

مامان خیلی ترسناکه ذهنم همش به این فکر میکنه که اگر فردایی نباشه چی..