Aydin News آیدین نیوز

◻️ نمایشگاه کتاب؛ خاطره‌ای که سال‌ها با من است ✍ رحیم اسماعیلی یکی از روزهای سرد زمستان، پدرم به من و برادرم گفت آماده شوید برویم «نمایشگاه کتاب». هشت ساله بودم و برادرم پنج سالش بود. کتاب را می‌دانستیم چیست، ولی «نمایشگاه» را اولین بار بود که می‌شنیدیم. پدر دست ما را گرفت و با خود به سرما برد. سوار خط واحد شدیم؛ خط واحد پر آدم بود، مجبور شدیم روی پله بایستیم. آن موقع‌ها همه‌جا شلوغ می‌شد: صف نان، صف شیر، صف مرغ، صف نفت، صف کپسول گاز، داخل اتوبوس، همه جا. از همان کودکی شلوغی برایم ناخوشایند بود. الان که به آن روزها فکر می‌کنم، برایم عجیب است؛ شهری که جمعیتش نصف یا شاید هم یک‌سوم جمعیت امروز بود، چرا همه‌جا شلوغ بود؟ یا شاید هم برای یک کودک هشت‌ساله این‌طور به نظر می‌رسید. در سبزه‌میدان پیاده شدیم و دوباره سرما همراهمان شد. پیاده‌رو مملو از جمعیت بود. از بینشان به کوچه‌ی باشگاه رسیدیم. زمستان‌های آن سال‌ها همیشه یخ بود، مخصوصاً در کوچه‌ها؛ مغازه‌دارها جلوی مغازه‌هایشان را می‌روفتند، ولی وسط کوچه‌ها همیشه برف و یخ می‌ماند. بعضی وقت‌ها تا اواخر فروردین هم آثار برف و یخ دیده می‌شد. به پاساژ کسری رسیدیم؛ پاساژی با نمای آجری. اولین بار بود که این پاساژ را می‌دیدم؛ یعنی تازه هم ساخته شده بود و فکر می‌کنم مغازه‌هایش هنوز خالی بود و به خاطر همین برای برگزاری نمایشگاه اجاره داده شده بود. در ذهن یک کودک فقط تصویری از وقایع وجود دارد؛ خلاصه‌ای تاریک و روشن بدون توضیح و تفسیری اضافه. به نمایشگاه که وارد شدیم، هوا گرم شد. آنجا هم شلوغ بود ولی جنس شلوغی فرق می‌کرد. ولوله بود؛ مردها و زن‌ها در راهروهای تنگ دست بچه‌ها را گرفته بودند و مغازه به مغازه کتاب‌ها را نگاه می‌کردند. چقدر کتاب بود! در عمرم این‌همه کتاب یک‌جا ندیده بودم. چشم‌هایم برق می‌زد؛ خدایا، چقدر کتاب! هنوز در مورد کتاب و کتاب‌خوانی چیزی نمی‌دانستم. پدرم چند کتاب خرید، پاساژ را یک دور زدیم، با برادرم چند بار پله‌برقی سوار شدیم و در آخر به خانه برگشتیم. آن روز یکی از روزهای خوب زندگی من بود؛ خاطراتی که از کودکی در یاد می‌مانند کم‌اند و این یکی از آن‌هاست. الان که دارم این یادداشت را می‌نویسم فردایش یازدهمین نمایشگاه سراسری کتاب زنجان افتتاح می‌شود و مرور این خاطره، سرمای هوا، خط واحد، سبزه‌میدان، کوچه باشگاه، پاساژ کسری، نمایشگاه کتاب و پدر خدابیامرزم خواب از سرم پرانده است و من لحظه‌ها را می‌شمارم تا لحظه دیدار فرا برسد. 🔗 نسخه کامل یادداشت در سایت آیدین نیوز آیدین نیوز | آیدین باخیش @aydinnewszn