Nasr - نَصر

پرورش نسلِ نو با محبت به سنت پیامبر ﷺ شیخ د. سلیمان بن سلیم الله الرحیلی (حفظه الله) @RakanFarsi | راکان

دعاهای بی‌اصل شیخ د. حمد بن عبدالعزیز العتیق (حفظه الله) @RakanFarsi | راکان

علم امانت است! شبخ د. عبدالله بن صالح العبیلان (حفظه الله) ۱۱ جمادى الأولى ۱۴۴۷ «یکی از بزرگ‌ترین فتنه‌های امروز این است که انسان چیزی را که ندارد، برای خود ادعا کند؛ به‌ویژه زمانی که لباس علم می‌پوشد، در حالی‌که هنوز فهم واقعی را نچشیده‌اند. خود را در جایگاه علما قرار می‌دهد، اما در میزان اهل علم فقط در صفِ کسانی است که ظاهر دانایی را به نمایش می‌گذارند. درباره‌ی دین اللّٰه سخن می‌گوید و حتی فتوا صادر می‌کند، در حالی‌که از حقیقت علم جز پوسته‌ای بی‌روح نصیبش نشده است. ای کسی که تظاهر به عالم بودن می‌کنی، نسبت به خودت و دیگران تقوا پیشه کن، بدان که علم زینت پوشیدنی نیست، بلکه امانتی است که باید بر دوش کشیده شود و نوری است که خشیت و ترس الهی را در دل می‌افکند، نه وسیله‌ای برای شهرت و محبوبیت. علم را پل و نردبانی برای افتخار و جاه‌طلبی دنیوی قرار مده، تا برکت آن را از دست ندهی و از نورش محروم نگردی. کسی که خود را پر از علم نشان می‌دهد در حالی‌که اهل آن نیست، در ادعایش دروغگو، در امانتش خیانت‌کار و در نفس خود مغرور است. همان‌گونه که پیامبر ﷺ فرمود: «المتشبّع بما لم يُعطَ كلابس ثوبي زور» یعنی: (هرکس به دروغ وانمود کند از نعمتی برخوردار شده، مانند کسی است که پيراهن و شلواری دروغين به تن کرده).» @RakanFarsi | راکان

تقوا؛ بزرگ‌ترین کلید آرامش و برکت شیخ عزیز بن فرحان العنزی (حفظه الله) @RakanFarsi | راکان

حد اعتدال در خنده علّامه محمد بن صالح العثیمین (رحمه الله) شرح ریاض الصالحین «عایشه رضی‌ الله عنها نقل کرده است که رسول‌الله ﷺ در خندیدن افراط نمی‌کرد؛ یعنی قهقهه نمی‌زد. هنگام خندیدن، دهانش را باز نمی‌کرد و داخل دهانش دیده نمی‌شد، بلکه لبخند می‌زد و گاه فقط دندان‌های پیشینش آشکار می‌شد. این رفتار از وقار و متانت پیامبر ﷺ سرچشمه می‌گرفت. بنابراین، کسی که هنگام خندیدن قهقهه می‌زند و دهانش را باز می‌کند، نزد مردم جایگاه و منزلتی ندارد و در نظرشان خوار و ذلیل است؛ اما کسی که همیشه و در جای خود با تبسم لبخند می‌زند، محبوب دیگران است و دیدنش باعث آرامش خاطر انسان می‌شود.» @RakanFarsi | راکان

مرگ نزدیک‌تر از آن چیزی است که می‌پنداریم! شیخ خالد اسماعیل، شیخ سلیمان الرحیلی، شیخ عزیز العنزی و شیخ صالح سندی - حفظهم الله ونفع بهم @RakanFarsi | راکان

ذکر و یاد الله عزّوجل؛ مرز میان زندگی و مرگِ دل‌ها! شیخ د. عزیز بن فرحان العنزی (حفظه الله) @rakanfarsi | راکان

وقتی عبادت تنها حرکت زبان و بدن می‌شود! امام محمد بن ابی بکر - ابن قیم الجوزیة (رحمه الله) کتاب الفوائد ««سخت‌ترین جدایی آن است که روح ایمان از وجودت جدا شود؛ آنگاه عبادات، تنها حرکاتی بی‌جان بر زبانت بمانند.» @rakanfarsi | راکان

📜ریشه‌ی هر فتنه! شیخ الاسلام احمد بن عبدالحلیم بن تیمیه (رحمه الله) الاستقامة جـ١صـ٣٩ «هیچ فتنه‌ای پدید نمی‌آید مگر به سبب ترک آنچه الله بدان فرمان داده است؛ زیرا الله متعال به حق فرمان داده و به صبر نیز فرمان داده است. پس فتنه یا از ترک حق برمی‌خیزد، یا از ترک صبر.» @rakanfarsi | راکان

از امام مالک بیاموز؛ گفتنِ «نمی‌دانم» عیب نیست! شیخ صالح بن محمد اللحیدان (رحمه الله) t.me/nasr_ctr | کانال عمومی t.me/nasr_lib | کتابخانه

باید میان علما و دعوتگران تفاوت قائل شد! شیخ عبدالعزیز بن ریس الریس (حفظه الله) t.me/nasr_ctr | کانال عمومی t.me/nasr_lib | کتابخانه

فرقِ فرمانبردار و بهانه‌جو شیخ د. عزیز بن فرحان العنزی (حفظه الله) ١١ جمادی الاولی ۱۴۴۷ - x «موضع یک فرد مؤمن در رابطه‌اش با پروردگار و رسول الله ﷺ، همان بندگی راستین است؛ یعنی حال و گفتارش چنین باشد: «الله و رسولش به چه چیزی فرمان داده‌اند؟» با این نیت که در اطاعت بشتابد و در پیروی پیش‌قدم شود. نه آن‌که با شگفتی، لجاجت یا فلسفه‌پردازی بگوید: «چرا الله و رسولش چنین فرمان داده‌اند؟» چه تفاوتی بزرگی است میانِ کسی که می‌پرسد تا فرمان ببرد و آن‌که می‌پرسد تا بهانه جوید.» t.me/nasr_ctr | کانال عمومی t.me/nasr_lib | کتابخانه

با هرکسی مجادله مکن! امام محمد بن سیرین (رحمه الله) کتاب الحجة، ج ۲، ص ۵۲۱ «با هیچ‌کس مجادله مکن مگر با کسی که اگر با او سخن گفتی، امید داری که به حق بازگردد. اما اگر با او سخن گفتی و او جز جدال و ستیز پاسخی نداد، پس از سخن گفتن با او بپرهیز.» t.me/nasr_ctr | کانال عمومی t.me/nasr_lib | کتابخانه

می‌گوید: «من آدم دیندار/مذهبی‌ای نیستم» و این همان بهانه‌ای است که بسیاری از مردم با آن، هر کاری بخواهند انجام می‌دهند؛ بی‌هیچ حساب و مراقبتی! اما بگذار سؤالی ساده بپرسم: آیا در قرآن آیه‌ای هست که بگوید: «ای دینداران»؟! قطعاً نه. بلکه الله متعال فرموده است: ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا﴾ یعنی: ای مؤمن! ای مؤمنه! شما دو نفر موظّف به اجرای تمام احکام شرعی هستید. موضوع دیندار بودن یا نبودن نیست، بلکه ایمان است که انسان را به عمل وادار می‌کند. و روز قیامت، وقتی الله متعال از نمازت، حجابت، نگاهت یا اخلاق و رفتارت سؤال کند، نمی‌توانی بگویی: «پروردگارا، من آدم مذهبی‌ای نبودم!» آیا گمان می‌کنی الله متعال تو را می‌بخشد فقط چون خودت را «غیرمذهبی» می‌دانستی؟ با این جمله‌ای باطل نگذار شیطان فریبت دهد، تو مسلمانی، و من هم مسلمانم؛ و آنچه برای من حرام است، برای تو و برای همه مردم نیز حرام است. t.me/nasr_ctr | کانال عمومی t.me/nasr_lib | کتابخانه

وجوب ارتباط با اهلِ علم علّامه عبدالعزیز بن باز (رحمه الله) الجامع الكبير، الحث على مجالسة أهل العلم «مصیبت و فاجعه‌ی بزرگ این است که انسان در پیِ طلب علم نباشد، با علما ارتباط نگیرد، خود را گوشه‌نشین کند، و به خویشتن بسنده نماید؛ زیرا در این حالت بسیار دچار خطا می‌شود و بسیاری از امور بر او پوشیده می‌ماند. بلکه بر او واجب است که در طلب علم بکوشد، به قرآن توجه داشته باشد، و از اهل علم درباره چیزهایی که برایش دشوار است بپرسد. نباید علما را کوچک بشمارد و نسبت به آنان گمان بد ببرد؛ بلکه باید درباره علمای زمانش خوش‌گمان باشد، مادامی‌که از آنان چیزی برخلاف شریعتِ الله متعال ندیده، و چیزی که نشان‌دهنده بطلان یا دوری آنان از حق باشد از ایشان ظاهر نشده است.» t.me/nasr_ctr | کانال عمومی t.me/nasr_lib | کتابخانه

می‌دانی چه چیز واقعاً ترسناک است؟ این‌که نامت در شرق و غرب بر زبان‌ها باشد و همه تو را بستایند، اما در پیشگاه الله متعال، هیچ ارزشی نداشته باشی! t.me/nasr_ctr | کانال عمومی t.me/nasr_lib | کتابخانه

وقتی نعمت عادت می‌شود... شیخ د. دغش بن شبیب العجمی ۱۵ ربیع الآخر ۱۴۴۷ «بر حذر باش از آن‌که به نعمت‌ها خو بگیری و شکرشان را از یاد ببری، و عظمتشان در نگاهت کوچک شود. به الله سوگند، ارزش خواب را تنها کسی می‌فهمد که درد و رنج شبانه چشمانش را از خواب ربوده باشد... و قدر عافیت را فقط آن‌کس درمی‌یابد که بیماری او را از حرکت و حاجات روز و شب بازداشته باشد... و معنای نعمت روزی را تنها کسی می‌داند که شبی را گرسنه سپری کرده و با چشمان اشک‌بار فرزندان گرسنه‌اش روبه‌رو شده باشد.» t.me/nasr_ctr | کانال عمومی t.me/nasr_lib | کتابخانه

توحید؛ یگانه راهِ نجات شیخ د. صالح بن عبدالعزیز سندی (حفظه الله) شرح متن کشف الشبهات توحید تنها به معنای عبادت کردن الله نیست، بلکه به معنای افراد و خالص گردانیدن عبادت برای الله است. واژه‌ی «افراد» در این‌جا عمدی و ژرف است؛ زیرا در بطن خود دو رکن را نهفته دارد: ۱- نفی ۲- اثبات و حقیقت توحید جز با این دو پایه به کمال نمی‌رسد. ▪ «افراد الله بالعبادة» یعنی دل و عمل خویش را تنها به سوی الله بلند مرتبه بداری، عبادت را ویژه‌ی او بدانی و از هر معبودی جز او بیزاری جویی؛ باور کنی که عبادت حقّ مطلق پروردگار است و هر سجده و نیایشی جز برای او سرابی باطل. این همان یکتاسازی است؛ جمع میان نفی و اثبات در بزرگ‌ترین مسئله‌ی هستی، یعنی بندگی. ادامه مقاله: https://bit.ly/4pNuaXl t.me/nasr_ctr | کانال عمومی t.me/nasr_lib | کتابخانه

#صحابه #سلف محبّت یارانِ پیامبر ﷺ؛ معیار قلب مؤمن شیخ د. سلیمان بن سلیم الله الرحیلی (حفظه الله) «دوست داشتن همه‌ای صحابه نشانه‌ای ایمان است و داشتن کینه و بغض نسبت به هر یک از آنان نشانه‌ای نفاق و دورویی.» برگرفته شده از درس هشتم شرح کتاب التوحید t.me/nasr_ctr | کانال عمومی t.me/nasr_lib | کتابخانه