نت اول

چراغ هنر.... هنرمندان واقعی کسانی هستند که تلخی زندگی را شیرین می‌کنند. آنان ممکن است سال‌ها بخاطر غرق شدن در کیفیت آثارشان از تراکنش‌های مالی دوری کنند و یا شاید اصلا به انباشت مالی توجه نکنند و با سختی و تنگدستی روزمرگی ها را بگذرانند. آنان از جنس نور هستند و سعی در خلق زیبایی ها دارند. هر چیزی که برای لحظاتی ما را از تنش ها دور کند. آنان از دل ناممکن ها، فقط زیبایی ها را پیدا و در مسیر مردمانشان قرار می‌دهند. آنان نماینده‌ی زیبایی های خالق هستند و با انگشتانشان خلق می‌کنند و ستایشگرانی توانمند هستند. و شما ای مخاطب دانا و خردمند: شما با حمایت, آنان را همیشه سر ذوق می آورید و بدانان یادآور می‌شوید که تلاششان ارزشمند است و بین این همه تلخی و خشونت بقا، به هنرشان به خلق آثارشان، به حضورشان نیازمند هستید. پس به فرزندانمان پرداخت بهای واقعی آثار هنری را بیاموزیم تا در کنار هم دنیایی زیبا و آرام‌تری داشته باشیم. /بهای هنر/ تیرماه/۱۴۰۵/تهران علیرضا حیدری سپاسگزارم. https://t.me/noteaval

بیشعور ها همیشه مسلح هستن چون برای محافظت از قلعه بیشعوری باید همیشه پاسخی آماده داشته باشن، اونا همیشه آماده هستن برای حق کشی https://t.me/noteaval

تو را با لحن خودت دوست می‌دارم. https://t.me/noteaval

پای همه قصه هایت خوابیدم هر شب این بار این بار قصه ای بگو برای نخوابیدن برای بیداری . https://t.me/noteaval

همه چیز همانطور که هست، نیست انگار عقربه ها انگار بی‌زمانی را نشان می‌دهند جاده ها از مسیر بی برگشت، سفر می‌کنند ابرها برای نباریدن خنده ها برای گریستن بودن‌ها در تلاش نبودن بیداری برای رسیدن به یک خواب سنگین عصر جمعه آرامش در تلاش برای طوفانی شدن و... و انگار هیچ چیز درست کار نمی‌کند انگار سر جای خود نیستن و انگار زندگی ما از نقطه ی پایان، شروع به تمام شدن است و من و من به اجبار ساعت شنی ای شدم که با هر بار زیر و رو شدن، زیستی خفت بار را ادامه داد. علیرضا حیدری/ساعت شنی/ خرداد ۱۴۰۵ تهران https://t.me/noteaval

حتما مطالعه کنین همراهان خردمند و نیکو

شمع کوچکی هستم که بی‌پروا میان تاریکی می‌رقصم

🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤 https://t.me/noteaval

برف میاد اما خونی پاک نمیشه 🌿