معمای عشق

○ عشق، اگر چه می سوزاند، اما جلای جان نیز هست. لحظه ها را رنگین می کند. سرخ. خون را داغ می کند.آفتاب است. فراز و فرود جان. #محمود_دولت_آبادی 🍏🍎🍃

✨

○ نمی توانی به عقب برگردی و شروع را عوض کنی ولی میتوانی از جایی که هستی آغاز کنی و پایان را عوض کنی... 👤 سی_اس_لوئیس 🍏🍎🍃

✨

○ پاپ از میکل آنژ پرسید "راز نبوغت را بگو. چگونه مجسمه داوود، شاهکار تمام شاهکارها، را ساختی؟" جواب میکل آنژ این بود "ساده است. هر چیزی را که داوود نبود تراشیدم." بیا صادق باشیم‌. ما به درستی نمیدانیم چه چیزی عامل موفقیت ماست. نمی‌توانیم به دقت بگوییم چه چیزی خوشحالمان می کند. ولی با قطعیت می‌توانیم بگوییم چه چیزی موفقیت و شادی ما را نابود می‌کند. این درک با وجود سادگی‌اش، بسیار اساسی است: دانستن منفی «شناخت نبایدها» بسیار قدرتمندتر از دانستن مثبت «شناخت بایدها» است. 👤#رولف_دوبلی 🍏🍎🍃

○ ما سخن گفتن درست، پر مغز، سنجیده و زیرکانه را از ادبیات و تنها از ادبیات خوب می آموزیم... #ماریو_بارگاس_یوسا 🍏🍎🍃

📖

‍ پرویز پرستویی با انتشار قسمتی از کتاب «جای خالی سلوچ»، حاشیه‌ای که بر آن نوشته را مورد بازبینی قرار می‌دهد. به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، پرویز پرستویی در  صفحه اینستاگرامش ضمن انتشار عکسی از محمود دولت‌آبادی، نویسنده، نوشت:  «کتاب «جای خالی سلوچ» محمود دولت آبادی را ورق می زدم. جایی از کتاب نوشته بود : «روزگار همیشه بر یک قرار نمی ماند. روز و شب دارد، روشنی دارد، تاریکی دارد، کم دارد، بیش دارد. دیگر چیزی از زمستان باقی نمانده، تمام می شود، بهار می آید.» دیدم گوشه ی همین صفحه نوشته ام : «از یک جایی به بعد، حال آدم خوب نمی شود.» حرفم را پس گرفتم، خط زدم جمله ی خودم را. اصلأ همانی که دولت آبادی گفته. از یک جایی به بعد آدم آرام می‌گیرد، بزرگ می‌شود، بالغ می‌شود و پای تمام اشتباهاتش می ایستد، سنگینی تصمیمی که گرفته را گردن دیگری نمی اندازد، دنبال مقصر نمی گردد، قبول می کند گذشته اش را، انکار نمی کند آن را، نادیده اش نمی گیرد، حذفش نمی کند، اجازه می دهد هرچه هست، هرچه بوده در همان گذشته بماند. حالا باید آینده را بسازد، از نو، به نوعی دیگر. یاد می گیرد زندگی یک موهبت است، غنیمت است، نعمت است، قدرش را بداند و آن را فدای آدمهای بی مقدار نکند.همه ی اینها را که فهمید یک آرامشی می آید می نشیند توی دلش، توی روح و روانش.  اینجای زندگی همان جایی است که دولت آبادی گفته:اصلا از یک جایی به بعد حال آدم خوب می‌شود.» «جای خالی سلوچ» رمانی رئالیستی از محمود دولت‌آبادی است که بلافاصله پس از آزادی از زندان ساواک و طی ۷۰ روز نوشته‌ است. دولت‌آبادی داستان آن را به هنگامی که دورهٔ سه سالهٔ حبس را می‌گذراند در ذهنش پرورانده بود. این رمان روایت دردمندانه زندگی یک زن روستایی در یکی از نقاط دورافتاده ایران است که سعی می‌کند پس از ناپدید شدن ناگهانی شوهرش کانون خانواده را همچنان حفظ کند. 🍏🍎🍃