معمای عشق

○ برای دل سپردن‌ها به شب‌های تو دل بستم به خطّ ساحلی بر صبح زیبای تو دل بستم هوایم بی کسی باشد درون غصه‌ها پنهان منم مجنون آواره به صحرای تو دل بستم بسوزم همچو پروانه به گرداگرد آن شمعی که سوزاند مرا هر دم، به گرمای تو دل بستم در این دنیای بی مهری که رنگ ارغوان دارد به خال و خطّ ابروی چلیپای تو دل بستم نصیبم گشته خاموشی هزاران آرزو دارم بیا ای یوسف جانم به سیمای تو دل  بستم به عطر خیس گندمزار صحرا دل نمی‌بندم به موج مخملین زلف یلدای تو دل بستم گلویم را شبانه می‌فشارد بغض طغیانگر دمِ آخر به انفاس مسیحای تو دل بستم ✍#داود_فخری 🍏🍎🍃