کاژه(آرامکده)

سلام بر نخستین بوسه هایی که آغاز گر عشق بودند....

یه بیمارى اى هست به نامِ «امروز خیلى خوشحالم، بشینم به یه چیزِ تلخ تو گذشته فکر کنم، گند بزنم به حالم»

این هیچ وقت دیر نیستا رو بریزید دور چشم به هم بزنی دیر شده.

اگه فردا بی من شروع شد همون آدم قبلی بمون با کولی برقص با اهلی بخون رام نشو وحشی بمون اگه فردا بی من شروع شد مث تموم دیروزای بی من رام نشو اشک نریز غصه نخور قوی بمون

هنوز با منی و از نهیب رفتن تو، به روز وقت شمارم، به شب ستاره شمارم. 👤رودکی

سلام بر کسانی که محبت را بی حساب و کتاب می‌بخشند ،کسانی که بودنشان از غم و رنج دنیا میکاهد ... سلام بر کسی که وجودش بسان گلی زیبا در دنیای ناکامی ها و بدرنگیها به ما معنای بودن و زیستن می‌بخشد کسانی که به دنیای ما رنگ دیگر میدهند ....

مپرس حال دل من چگونه است؟ بپرس: چگونه است شب برکه‌های بی‌مهتاب... #فاضل_نظری

اینم با اختلاف میشه غم‌انگیزترین حالت هستی که خواجه #حافظ فرموده : "گرچه دانم که به جایی نبرد راه غریب من به بوی سر آن زلف پریشان بروم..." خودت میدونی هیچ وقت نمیرسی، ولی باز میری...

سال ها بعد نه همسرم هستي نه اسم فرزندم سال ها بعد تو تنها زخمی هستی که هیچ کس و هیچ چیز نمیتواند مرحمی برای آن باشد

« هزار تکه شد از بی‌وفایی‌ات این دل ولی هنوز به هر تکه‌‌اش نشانی توست! » -زاهدی

کفش، ابتکار پرسه های من بود ! و چتر، ابداع بی سامانی هایم ! هندسه، شطرنج سکوت من بود! و رنگ، تعبیر دل تنگی هایم !

به خودت میای و میبینی بیشتر از چیزی که انتظارش رو داشتی دوام آوردی.

سلام بر قلب هایی که با وجود نا ملایمات این روزگار همواره امیدوارند .... سلام بر دستهایی که با وجود مشقت فراوان هنوز هم دستگیری میکنند .... و سلام بر تویی که با وجود تمام رنجشها و مصیبت ها هنوز خنده بر لب می نشانی ....

اگه باور نداشتیم که آخرش خدا زورش از همه چی بیشتره، این شب ها چطور صبح می شدن ؟ چطوری دووم می آوردیم ؟

سلام بر تو ای گل زیبایی که از میان خارهای تنیده بر احساسم،چون پیچکی برویم لبخند میزنی .

آه عزیز من! چه رنجی در قلب مهربان تو بود که با کمترین بی‌مهری، به‌هم می‌ریختی و کدامین کوه عظیم درد را بر شانه داشتی که این‌طور خسته و بی‌طاقت شده‌بودی و حوصله‌ای برای هیچ چیز نداشتی؟؟! #نرگس_صرافیان_طوفان

‌؛

سیاه اگر چشم تو باشد، روشنای من است.