𝖬𝗎𝗇icel.

به دست هات اما.

And what else can a leaf do, when its lying on the water and it starts raining.

Did you get enough love, my little dove Why do you cry? And I'm sorry I left, but it was for the best Though it never felt right. My little versailles.

اگه صبح زود بیدار شی و درس بخونی برات کرانچی می‌خرم.

با یه حرف که خیلی راحت توی چند ثانیه از دهنت بیرون اومد، باعث شدی به قدری اذیت بشم که معده‌م به هم بریزه، سردرد بگیرم، جوری انرژیم تخلیه بشه که بیفتم چند ساعت بخوابم، دست‌هام دوباره عرق کنن، تموم اون یک و نیم ساعت رو دستمال به دست اشک‌هام رو پاک کنم و نتونم نهایتا درست درس بخونم. می ارزه؟ الان سبک‌تری؟ راضی هستی؟ صبر کردن در حد چند ثانیه، از تو چیز زیادی کم نمی‌کرد. نتیجه‌‌ی انجام ندادنش اما حال من رو خیلی خراب کرد. یک روز این‌هارو بهت میگم. حقم نیست به خاطر یک جمله معمولی که گفتم، انقدر اذیت شده باشم.

Those little shining drops, dancing on my skin.

رویای نورا.

دست معشوقه‌ام را با تیری میان‌ سینه‌اش، در دستم سرد کردی، او راهی آسمان و من راهی جهنمِ زندگی. زیر پرچم حسین، خون عزیزکرده‌ام را چطور از دستت پاک می‌کنی؟

شکوفه‌های گلگون خون را بر تن شاخه‌ی یاس کوچکت، با داس کاشتی، مبادا شبِ گیسوانش در روز نمایان شود. حسین به حال تو می‌گرید.

صدای گریه‌های کودکی که در خیابان با گلوله پرپر کردی، در میان سینه زدن‌هایت برای حسین، نمی‌شنوی؟