ناز

دلم شدیدن دیت با غریبه ای میخواد که به محض دیدنِ هم‌ ،همو محکم و سفت و طولانی بغل کنیم، تهشم گریه کنیم و برگردیم خونه.

امروز تو دانشگاه اینطوری بود که زورکی و بالاجبار میخواستن دانشجو ها رو ببرن تشییع شهدای چاهچراغ بصرف ناهار و کلی امتیازهای دانشجویی و خب همه اینطوری بودیم وات دا فاک حاجی؟ شب با تیر و شوکر میای بالاسرمون، ظهر بصرف ناهار و شیرینی.

از چیزایی که این یه ماهه دیدم و شنیدم و حس کردم قطعن میتونم یه کتاب پرفروش بنویسم.

خستگی این روزام اگه طول و عرض داشت، نصف ایران رو پوشش میداد.

شمس میگه: آیا کسی آنقدر دوستت دارد که از جهان نترسی؟ جناب شمس میدونی دنیامون ی طوری شده که دیگه عشق هم نجاتت نمی‌ده؟ میدونی…

اونقدر پیام دادم " سالمی؟"‌ مغزم گاییده شده.

الحمدالله زندگی هرروز تو ایران و هر دقیقه ش یه سوپرایز جدیده.

این وقت ها نباید تنها تو خونه بمونم، باید خودمو برسونم به جمعی، اما گلوله میشم تو خودم، جمع میشم و میزارم سخت تر بگذره، خودم اینجا دلم هزارجا، تهِ همه حرفام KIR تو جمهوری اسلامی که اینوقت شب نمیتونم بیرون برم.

بابا ساندیستونو بخورین ، شوکر زیادیه برا امثال شما.

خود بسیجی ها شوکر دراوردن جلومون 😐 قبل اینکه مامورا برسن تازه

وقتی میبینی دوستات هنوز داخلن نه.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ https://t.me/will_return/10034 نباید جون خودشو نجات میداده؟

میگه فرار کردیم جون خودمونو نجات دادیم

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ https://t.me/will_return/10031 چشده چرا

احمق.

نهایتن کیرم تو امثال تو.

فرار کردیم دوباره برگشتیم

دانشکده علوم سیاسی بچه هارو ریختن بیرون تا جایی که من دیدم

دریای کصخلیت ساحل ندارد. " بگیرین بخوابین و نیاین بیرون چون میگیرنتون" باشه تو هم بیا بخورش.