ناز

پسر آدامس فروش تو مترو بهم گفت« هر وَر زندگی‌مو نگاه میکنم گریه‌م میگیره » بهش گفتم منم همینطور پسرجون، منم همینطور.

محاله بزاری، محاله بتونم.

کافیه فقط دوستش داشته باشی، کسخل تر از جمهوری اسلامی میشی.

زندگی کردنم نمیاد.

اینجا یه پیرزن آشفتهِ خسته ست، یه دخترجیغ جو پنج ساله که میخواد پاهاشو زمین بکوبه و گریه کنه.

دوستان انقلابی عزیز، اگه کسی پتانسیل شوهر شدن داشت لطفن پیوی نقطه بندا نه چیزه ناشناس پیام بده. ترجیحا امیردویست شش دار و ممدبگیر نباشه!

تتو میخوام، اگه شوهرت دوست نداشته باشه چی!

زشتم؟ شاید از دید شوهرت خوشگل باشی.

دشوری دارم، شوهرکن عزیزم.

ناهارنداریم؟ اگه خیلی ناهار میخوای شوهرکن خب.

مدتیه مامان در جواب گشنمه، کار ندارم، نمیتونم درس بخونم، پول ندارم، خستمه، افسرده ام، دارم میمیرم و تموم گایش های زمینی آسمانی آخوندی راه حل شوهرکردن میده!

آرزوجون حالا که لفت دادی ما چیو بکُنیم؟

اگه به من بود که تورو، بیخیال بزار به همونی باشه که سرت رو شونشه!

نظرشونو "با جمله‌ی اگه به من بود" میگن، بعدش کارو به جایی می رسونن که فقط باید بگی عزیزِدل، بزرگوار ، سکوت بزار با خودم باشه.

تو پیوی پین کرده "زرنزنید لطفا"اونقدر پین رو دیدم دیگه خودم هم نمیفهمم راست میگم یا فقط زر میزنم.