ناز

یه جاهایی ام زورت نمیرسه واقعاً، مجبوری لامپ رو خاموش کنی و بخزی زیر پتو!

پیراهن‌سفید‌گشاد‌!

ولی وای از بندش روی شونه‌ت، وقتی که پیراهن تنته.

به خودت میای میبینی تو کوچه پس کوچه ها، داری باهاش گُل میکشی.

بعضی ها اونقدر خنده قشنگ و دلبرایی دارن که اصلا فقط من اون وسط عین خر میخندم!

بعضی ها اونقدر لبخند قشنگ و دلبرایی دارن که اصلا فقط من اون وسط عین خر میخندم!

من هر رفیق صمیمی که الان دارم، نگاه اول تو ذهنم صدبار خفه‌ش کردم!

شاید بگید چقدر غیبت میکنی، که در این صورت باید بگم ساکت باش بی ادب!

طرف یه جوری عکس و ویدیو مسیج از مشروب و سیگارشو میده که فکرمیکنی طرف باب مارلی جلوته، عزیزم یه سیگار این حرفا رو نداره که، هم خودت بیا پایین، هم اونو بیار پایین.

بچه‌ها من خیلی گنگ و خفنم، سیگار میکشم، لطفا منو تو یه ویدئو مسیجی که دارم توش سیگار میکشم رو تصور کنید.

سه چارروز اول ترمه، هنوز پسرایی هستن که به بهانه جزوه میان مخ بزنند. یک ماه صبرکن حاجی، بزار دو خط جزوه بنویسم.

جواب بعضی دوستت دارم ها، واقعا مرسی ممنونه!

بعضی ها رو باید گذاشت لای نون بربری دو لپی قورتشون داد!

مرداد بود. رفتم عراق. قبل تمامی این قضایا. می خواستم برم بازار، سوار یکی از این تاکسی های کوچیک شدم. چشمم به رانندش افتاد یه پسر بچه دوازده سیزده ساله. وقتی به مقصد رسوند، پول عراقی نداشتم و پول ایرانی بهش دادم. پسربچه پاشو تو یه کفش کرد اِلا و بِلا که دینار بده، پول ایرانی قبول نمیکنم. از منم اصرار که ندارم به ولله که ندارم. در نهایت پول ایرانی مو گرفت و جلوچشمام از وسط چهارتیکه ش کرد، انداخت زمین، عکس خمینی رو زیرپاش لگد مالیش کرد و درنهایت تف انداخت روش و رفت. اون موقع اون کارشو نشون از بی ادبیش دونستم ولی الان اگه تو همون موقعیت بودم به شخصه چاربار دیگه خودم عکس خمینی لگد مالیش میکردم. کار درست رو اون کرد. یه بچه عراقی. همون مرداد. قبل این قضایا.

هردفعه با خودم گفتم فکرکنم « جدی جدی دوسش دارم » جدی جدی بیشتر رید!

اونایی که دوغ رو با کله‌پاچه میخورن دوبار لایک کنن.

آدم‌هایی که حلیم با نمک میخورند،‌ همونایی هستند که کله‌پاچه رو با دوغ می‌خورند!

سن قانونی تو مجازی هم زیر ده ساله.

هرکی موافقه که حلیم با شکر خیلی ترکیب پدسگیه، دوبار رو این متن کلیک کنه.