ناز

به هرکسی نگفتی دوستش داری، الان وقتشه. به هرکسی که باید بگی دوستش داری، الان وقتشه.

امشب خیلی شکننده و بغل لازمم.

خیلی گیج و پخش و پلام. اصلا نمی‌دونم چی شده و چی داره می‌شه و چیکار دارم می‌کنم.

جدی با چه عقلی دوباره به جمهوری اسلامی جنایتکار اعتماد کردیم؟ هر دقیقه بُعد تازه ای از حروم زادگی این بی شرفا می‌بینیم. اینم هنر تازه خودشونه.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ سلام و عرض ارادت حمید جان بنده یکی از اعضای چنلت هستم و مدرکم تخصص بیماری های کودکان و نوزادان هست عکس و کپشن هایی که درباره حسین رونقی به اشتراک گذاشتی رو مشاهده کردم حالا بیا از دید یک پزشک به این عکس ها و گزارشات نگاهی کنیم اولا درباره اعتصاب غذا لازم میبینم توضیحاتی بدم که متوجه شید چه خطراتی میتونه داشته باشه: ۱. بعد از ۳ روز فرد دیگه گشنش نمیشه و دیگه نمیخواد غذا بخوری ٢. میزان قند بدن بسیار کم میشه (بدون قند سلولهای مغز میمیرند) و بدن ماهیچه و چربی رو به قند تبدیل میکنه ٣. سطح الکترولیت های مهم بدن مثل پتاسیم به مقدار خطرناکی کم میشه ۴. بعد از دو هفته افراد مشکل ایستادن دارن، سرگیجه شدید، ضعف، ضربان قلب میاد پایین و بدنشون سرد میشه ۵. بعد از ۳ هفته مقدار ویتامین تیامین B1 خیلی کم میشه که باعث ایجاد مشکلات عصبی میشه، از جمله اختلالات روانی و از دست دادن بینایی. ۶. بعد از یک ماه، یا وقتی که بیش از ۱۸٪ وزن بدن کم شده، عوارض شدید غیر قابل برگشت ایجاد میشه. نوشیدن آب سخت میشه، شنوایی و بینایی از بین میره، تنفس سخت میشه و اندام مهم بدن از کار میوفتن. ۷. پس از ۴۵ روز، مرگ یک خطر بسیار واقعی است، به دلیل آریتمی قلبی یا عفونت. ۸. حتی پس از پایان اعتصاب غذا، تغذیه مجدد خطرات واقعی و متابولیکی داره مثل سندرم تغذیه مجدد. در عکسی که قوه قضاییه منتشر کرده به نکته بسیار خوبی اشاره کردید نه تنها دست سمت مقابل بلکه پاهای وی مشاهده نمیشود! علت؟ نیازی به یادآوری نیست که تابحال چندین بار از زندانی ها و هم بندی های دیگر وی خبر رسیده که پاهای حسین را طی شکنجه های مختلف شکسته و خرد کردند. در عکس یک ملحفه سفید میبینید که نشانگر این است که نه تنها حاضر نشدند یک دروشیت (زیر اندازی که برای بیمارانی استفاده میکنیم که قابلیت بلند شدن از جا و رفتن به دستشویی رو ندارن) برای او روی تخت پهن کنند بلکه بیانگر ناتوانی وی برای راه رفتن و سر پا ایستادن است! در انتها تنها علت انتشار این عکس آرام کردن جو و خیال مردم از زنده بودن حسین است، اما به چه قیمتی؟ سوال اصلی این است.

احساساتم به شیوا اونقدر عمیق شده که هر لحظه ممکنه دستشو از تو گوشی بکشم بیرون و سفت سفت بغلش کنم.

تو خیلی خوب و مهربونی، مراقب خودت و مهربونیات باش. کاش دنیا یه کاری نکنه که خوبی‌ها و مهربونیات رو از آدم‌ها قایم کنی. کاش قدر خوبی‌هات رو بدونن.

این همه آدم تو مشهد زندگی می‌کنیم تهش شده مشهد الررررررضا، خب مستقیم بگین کیرخریم دیگه.

بچه‌ها راستش رو بخواید نمی‌خواستم بگم که ریا نشه ولی منم ۲۴، ۲۵ و ۲۶ آبان می‌خوام برم تو خیابون دنبال نیمه‌ی گم‌شدم بگردم.

د آخه زن این لوس بازیا چیه، بابا چه مرگته که تا تقی به توقی میخوره قهرمیکنی و ناراحت میشی، تو که از اول میدونستی تهش همینه.

از جمله دخترایی که کاش واقعن پسر بودم و میگرفتمش:

از بعضی سوالاتون تو ناشناس حاملم.

هی با خودتون تکرار کنید. ۲۴، ۲۵، ۲۶. زن، زندگی، آزادی. آبان، خیابان، پایان.

برای من مهمه که مواظب خودت باشی.

حالا کاش خوابم هم ببره مثلا!

چشمام از فرط خستگی نا ندارن، تنم ناتوانه ناتوااان ولی حس میکنم اگه بخوابم یه فاجعه ی دیگه اتفاق میفته.

○ چگونه و چرا صدای حسین رونقی باشیم؟ - توییت ها و ایمیل های مربوط به حسین رونقی.

○ چگونه و چرا صدای حسین رونقی باشیم؟ - توییت ها و ایمیل های مربوط به حسین رونقی.