[TLT] ဝတ္ထုရှည်များ စုစည်းမှု

ဒါလေးက Free ပေးဖတ်တဲ့ Channel ဖြစ်တဲ့အတွက် တပတ်နေမှတပုဒ်လောက်ဖြစ်ဖြစ် Update ပေးနိုင်မှာပါ။ စောင့်လဲမစောင့်နိုင်ဘူး စာအုပ်ပေါင်းများစွာလဲဖတ်ချင်တယ်ဆိုတဲ့သူများကတော့ (စာအုပ်ပေါင်းထောင်ချီ) တင်ပီးသားဖြစ်တဲ့ Vip Channel လေးထဲဝင်ခဲ့လို့ရပါတယ်ခဗျ။ Life Time Price - 7000 ➡️(Free Channel Link များ)👈 Admin @Glorytun

ကာမဇောနှင့် ရမ္မက်ရေအလျဥ်မှာ တစိုက်မတ်မတ် မျောပါနေ မိကြသော ငမိုက်သား ဣတ္ထိယ မိန်းမသားနှစ်ယောက် အဖို့မှာတော့ မိမိကိုယ်မိမိ နာရမှန်း ကျင်ရမှန်းမသိ ကွဲသလား ပြဲသလားမသိ ငရဲမကြောက် လီးမကြောက် အောချရမည့် အဖြစ်မျိုးပါပေ။ _ ပြီးပါပြီ။

ခုည လိုးရသလောက် စည်းစိမ်ချမ်းသာမျိုး ဒီတစ်သက် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ရတော့မယ် မထင်ပါဘူး" "ကဲပါလေ ရှင်ရောက်တာနဲ့ အတော်ပဲ ရှင့်အတွက် အမော​ပြေတစ်ခွက်တစ်ဖလား တိုက်ပါရစေ အားလုံးလည်း သွေးပူအောင်ထပ်သောက်ကြမယ် ရှင်ပါဆိုရင် ယောက်ျားရင့်မာ သုံးယောက်စလုံး ဟောဒီက ကျမတို့ မိန်းမသားနှစ်ယောက်ရဲ့ စောက်ပတ်ရော ဖင်ရော တစ်ညလုံး ပြဲပြဲလန် နေအောင် စိတ်တိုင်းကျ လိုးနိုင်ပါပြီတဲ့ရှင် အခု လောလောဆယ် အားလုံးအမူးအကွဲသောက်ပြီး ကောင်းကောင်း အားမွေးလိုက်ကြဦး ဘယ့်နဲ့လဲ သဘောတူတယ်မဟုတ်လား ကိုဖိုးထောင် ဟင်း ဟင်း ဟင်း" ဖိုးထောင်လည်း မျက်နှာကြီးစပ်ဖြီးဖြီးနှင့်ပင် သူ့ခေါင်းကို တဆတ်ဆတ်ညိတ်လျက် နကေ ခန့်မင်းတို့နှစ်ယောက်လည်း သဘောတူတယ် ဘာညာနှင့် သြဘာပေးရင်း အားလုံး အခန်းပြင် ထွက်ကာ အရက်ဝိုင်းဆီ ချီတက်လာခဲ့ကြသည်။ ပုလင်းသံ ဖန်ခွက်သံတွေ တစ်ချက်တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည့် အကြားက မိန်းမသား နှစ်ယောက်က ယောက်ျားသားတွေနည်းတူ သူတို့လည်း တစ်ခွက်တစ်ဖလားသောက်ရင်း ပုလင်းထဲကအရက်တွေ ဖန်ခွက်ထဲ ငှဲ့ပေးကြ တစ်ယောက်စီ လက်ကမ်းပေးကြနှင့် သူတို့ရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာ ကျိုးနွံစွာထိုင်ရင်း အဝတ်ဗလာ ကျင်းကာ တန်းတန်းမတ်မတ် မိုးထိုးထောင်ထ နေကြသည့် ယောက်ျားသား သုံးယောက်ရဲ့ ဧရာမလီးကြီး သုံးချောင်းကို တစ်လှည့်စီ ပါးစပ်နှင့် စုပ် လျှာနှင့်လိုက်လံ ယက်သပ်ဆွနှူးပေးကြလျက် အိမ်ခန်းလေးထဲက တဏှာဇာတ်ဝင်ခန်းကို ပျော်ပျော်ကြီး စတင်ဖွင့်လှစ်လိုက်ကြသည်။ လီးတောင်ပြီဆိုတာနှင့် မသက်မွန် သူ့ဆီလာပြီး ရမ္မက်သွေးကြွကာ လုံးဝမတ်တောင်နေပြီဖြစ်သည့် သူ့လီးပေါ် တက်ခွထိုင်ကာ သူမစောက်ဖုတ်အဝမှာ ချိန်တေ့လျက် စတင်ဆောင့်လိုးပေးသည်။ ဖိုးထောင် လက်တစ်ဖက်က အရက်ခွက်ကို ကိုင်ထားဆဲ ကျန်လက်တစ်ဖက်နှင့် သူမရဲ့ ခါးသိမ်လေးကို ပွေ့ဖက်ထိန်းကိုင်ရင်း မသက်မွန်ရဲ့ ဖင်ဆုံကြီး တအိအိ လှုပ်ရှားလူးလွန့် ဖိကြိတ်ပေးမှု ကို အရသာရှိရှိ မြိန်မြိန်ကြီး စည်းစိမ်ခံစား နေမိသည်။ သူတို့ရှေ့မှာတော့ အေးကြည်မက ဧည့်သည်ကြီး နှစ်ယောက်ရဲ့လီးတွေကို ကုန်းကုန်းကွကွနှင့် အားရပါးရ စုပ်ဆွဲပေးနေရာ သူမပါးစပ်ထဲ လီးဝင်သံ လီးစုပ်ပေးနေသံက ပြွတ်ပြွတ်ပွပ်ပွပ် မြည်ဟီးလျက် သူမနှုတ်ခမ်းလွှာနှစ်ခုအကြားမှ ဂေါ်လီတွေအပြွတ်လိုက်စီတန်းကာ ပြူးထနေသော လီးဒစ်ကြီးက နီရဲမာတောင်ကာ လီးထိပ်ကြီး တလှုပ်လှုပ်ယမ်းခါနေပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်မှာ ကိုင်၍ လက်ကိုရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်ကာ ဂွင်းတိုက်ပေးနေသော နိုင်ကြီးရဲ့ဆေးလီးကြီး ကတော့ အားလုံးထဲမှာ ဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ငြုပ်ကျည်ပွေ့ကြီးတစ်ခု မတ်ထောင်ထားသည့် အလား ကြီးမားတုတ်ထွားစွာ ယမ်းခါနေသည့် အဖြစ်ကို အထင်အရှားပင်တွေ့မြင်ရပြန်သည်။ အေးကြည်မရဲ့ကုန်းထားသော ဖင်သားနှစ်ဖက် အကြားမှ စောက်ရည်ရွှဲနစ်နေသော စောက်ပတ်ကြီး က သူ့ကို အမြန်လာလိုးလှည့်ပါဟူ၍ လက်ယပ်ခေါ် နေဘိသည့်အလား ဖိုးထောင်မျက်စိရှေ့မှာ အတိုင်းသား မြင်တွေ့နေရသည်။ အေးကြည်မ လီးတစ်ချောင်းစုပ်ပြီး နောက် လီးတစ်ချောင်းကို ထပ်စုပ်သည်။ နိုင်ကြီးရဲ့ အော်လန်ပြဲ လီးဒစ်ကြီးက သူမပါးစပ်ထဲတောင် မဝင်ချင့်ဝင်ချင် လီးဒစ်ထိပ်လုံးကြီး ပါးစပ်ထဲ စုပ်ငုံလိုက် တုတ်ထွားထွားရှိသော အတန်ချောင်းကို လျှာနှင့် ထိပ်ကနေအရင်းထိ အသွားအပြန် ယက်လိုက်လုပ်ရင်း အားနေသော သူမရဲ့ လက်တစ်ဖက်က ပေါင်ခွကြားဆီ အသာလျှိုဝင်၍ စောက်ပတ်ကို နှိုက်ကိုင်ကာ တရွရွပွတ်သပ် ဆွနှုးပေးနေသည်ကို တွေ့ရပြန်သည်။ အေးကြည်မ ကြာကြာမအောင့်နိုင်ဘဲ ခန့်မင်းရဲ့ ဂေါ်လီလဒစ်ကြီးပေါ် ရုတ်တရက် တက်ခွထိုင်လိုက် ချိန်မှာပဲ နိုင်ကြီးက သူ့ရှေ့မှာကုန်းလိုက်ကွလိုက်နှင့် ဖိုးထောင်ရဲ့လီးကို တအိအိ ဖိကြိတ်လိုးပေးနေသည့် မသက်မွန်ရဲ့နောက်ကနေလာပြီး သူမဖင်ပေါက်ဝမှာ လီးထိပ်ကြီးကို လာရောက် တေ့ထောက်ချလိုက် သည်။ "အို့ အို ဒါ ဒါကြီးနဲ့ ဖင် ဖင်လိုးမလို့ လား ကိုနိုင်ရ" "ဖင်မလိုးရင် ဘယ်အပေါက်လိုးမလဲ ကိုဖိုးထောင် ကျုပ်ကိုခွင့်ပြုပါဗျာ သူ့ဖင်ဝအဆီဗူးလေးကြည့်ပြီး လီးတောင်လွန်းလို့" "ဟား ပြောစရာလား ကိုနိုင်ရ စိတ်ရှိဖြုတ်စမ်းဗျာ ခင်ဗျားပြီးရင် ကျုပ်အလှည့် သူ့ခရေလေးချွေရတာ ဘာနဲ့မှမတူဘူး သိလား နာနာကြီးသာဗြင်းပေတော့" "ဟွင်း သူ့ဟာမအေးကြည်အပေါက်ကရော မကောင်း​လို့လား တစ်နေ့တစ်နေါ မယားဖင်ပေါက် ထဲပဲ လီးထည့်ထည့်လိုးတဲ့ သူကများ ဟွင်း" "အဟားဟား ဟား " ဖိုးထောင်ရော နိုင်ကြီးပါ ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မိကြသည်။ နိုင်ကြီးလီးကြီး တအိအိနှင့် မသက်မွန် စအိုပေါက်ထဲ နစ်စိုက်ဝင်သည်။ ဖိုးထောင်က သူမကိုပုံစံတကျပြင်ပေးပြီး အောက်ပင့်လိုးချိန်မှာ နိုင်ကြီး သူမဖင်ပေါက်ထဲ ဆတ်ကနဲ လီးထည့်သွင်းချိန်နှင့် အံကိုက်ပင် ဖြစ်သည်။ မသက်မွန်ထံမှ စူးစူးဝါးဝါး ဟစ်အော် လိုက်သံလေး ညဥ့်ယံကြားထဲ ပျံလွင့်ထွက်ပေါ် လာသည်။ သည့်နောက်မှာတော့ သူမတစ်လှည့် အေးကြည်မ တစ်လှည့် ဝက်ဝက်ကွဲ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ရမ္မက်ဇောထန်ထန် လိုးဆောင့်နေကြသည့် ယောက်ျားရင့်မာကြီး သုံးယောက်ရဲ့လက်ထဲမှာ စောက်ဖုတ်ရော ဖင်ပေါက်ရော မြင်မကောင်းရှုမလှ ဖွတ်ဖွတ်ညက်ညက် ကြေမွလို့ ..။

၅၂။ (နိဂုံး) အိမ်ရောက်တော့ သူ့အိပ်ခန်းဆီ တန်းဝင်သွားရာ ယောက်ျားနှစ်ယောက် (ခန့်မင်းနှင့်နိုင်ကြီးဆိုသူ) တို့ရဲ့အလယ်မှာ ညှပ်ပူးညှပ်ပိတ် စောက်ပတ်နှင့် ဖင်ပေါက်ကို နှစ်ဖက်ညှပ်အလိုးခံနေရသော အေးကြည်မအဖြစ်ကို ကောင်းကောင်းမြင်တွေ့ လိုက်ရသည်။ သက်မွန်က ဘယ်နှစ်ချီတောင်များ ဆက်တိုက် အလိုးခံထားရသလဲမသိ။ ထမီမနိုင်ဘာမနိုင် မိမွေးတိုင်းအနေအထားနှင့် ကုတင်ရဲ့ထောင့် တစ်နေရာမှာ ခွေခွေလေး လှဲလို့နေတာ တွေ့ရသည်။ ဒါတောင်မှ ဖင်ကြီးကုန်းကုန်းကွကွဖြစ်နေသော အေးကြည်မကို အပေါ်စီးကနေ ဖင်ပေါက်ထဲ လီးသွင်းကာ တရစပ် လိုးဆောင့်လို့နေသည့် ကိုနိုင်ကြီးဆိုသူရဲ့လက်က နဘေးမှာလှဲနေသည့် မသက်မွန်ရဲ့ဖင်သားကြီးတွေကို လိုက်လံ ဖျစ်နယ်ကာ ဖင်စအိုထဲ လက်သွင်း၍ မွှေလိုးပေး နေတာကို တွေ့ရသေးသည်။ တော်တော့်ကို ဖင်ကြိုက်တဲ့ကောင်ပဲ ငါနဲ့အတူတူပဲ လို့တွေးရင်း ဖိုးထောင် သဘောကျစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ အေးကြည်မပုံစံက တော်တော်လေးကို ဖီလင်ဝင်နေသည့်ပုံစံမျိုး။ သူ့ကိုလိုးနေသည့် လီးနှစ်ချောင်းကလည်း တစ်ချောင်းမှ ခပ်ညံ့ညံ့ ရယ်လို့မရှိ။ စံချိန်မီ တုတ်တုတ်ထွားထွားကြီးတွေ အောက်ကနေ သူမစောက်ပတ်ကို ထိထိမိမိ ကော့လိုးပေးနေသည့် ခန့်မင်းရဲ့လီးက လူနှင့်ပင် မလိုက်သည့် ကြီးကြီးရှည်ရှည် ဂေါ်လီလီးဖြစ်ပြီး လူထက်ကို လီးကပိုကြီးနေသလို ထင်မှတ်ရသည်။ အရှည်က သူ့လီးအရှည်လောက်ရှိမည်။ ၈လက်မ ကျော် ၉ လက်မ တန်းဝင်ဖြစ်သည်။ ကိုနိုင်ကြီးလီးကတော့ ဆီလီကွန်လီးဖြစ်ပြီး လုံးပတ် တအားတုတ်သည်။ အရှည်ကျတော့ အလွန်ဆုံးရှိလှ ၈လက်မမျှ ဖြစ်ပြီး သူတို့လီးထက် အနည်းငယ် တိုသည်ဟု ပြောရမည်။ သို့သော်လည်း သာမန် လီးများထက် နှစ်ဆသုံးဆမက ပိုကြီးသည့် လီးတုတ်တုတ်မဲမဲကြီးမှာ မြင်ရုံနှင့်ပင် ကျောချမ်း လောက်စရာ အရှည် ၈လက်မဆိုသည့် အတိုင်းအတာကလည်း ဗမာအမျိုးသားတွေထဲမှာ အတော်ရှားလှသည့်အချိုးအစားဖြစ်ရာ အောကား တွေထဲမှာ တွေ့ရတတ်သည့် ကပ္ပလီလီးမဲကြီး တွေကိုပင် မြင်ယောင်မိပေသည်။ အေးကြည်မ စောက်ပတ်ရော ဖင်စအိုရော မချိမဆန့်လိုးခွဲခြင်း ခံရမှာ ကျိန်းသေပါသည်။ မသက်မွန် ခံစားနေရပုံ အေးကြည်မ တအီးအီး ညည်းတွားနေရပုံများကို ကြည့်ပြီး သူမတို့ ခံစားနေရသည့် လက်ရှိအနေအထားကို ကောင်းစွာ သဘောပေါက်နိုင်ပေသည်။ ဖိုးထောင် ကြည့်ရင်းနှင့် စိတ်ကထန်လာ၍ လီးတောင်လာသည်။ အင်္ကျီရောပုဆိုးပါချွတ်ပြီး မသက်မွန်အနားသွားကာ "ရော့ ငါ့လီးလည်း စုပ်ပေးစမ်း " ဆိုပြီး လီးထိုးပေးလိုက်တော့ အားလုံး သူ့ကို သတိပြုမိသွားကြပြီး ယောက်ျားနှစ်ယောက် က သူ့ကို အလန့်တကြား လှည့်ကြည့်ကြသည်။ သူလည်း ဟန်ပါပါနှင့် လက်ကာပြလိုက်ရင်း "အေးဆေး ဆွဲကြရအောင် ကျုပ် နည်းနည်း နောက်ကျသွားလား မသိဘူး" ဆိုလိုက်တော့ နိုင်ကြီးက .. "ဟား နောက်မကျပါဘူး အာစရိရာ ခုမှအစ ကောင်းတုန်းရှိသေးတာ ဟီးဟီး ဒါနဲ့ ခု ကျုပ်တို့ လုပ်နေတာ ကြမ်းများကြမ်းသွားလား မကြိုက်တာ ရှိရင် ပြောပါဗျာ" "ကိစ္စမရှိဘူး ကျုပ်မယားအေးကြည်နဲ့ ဒီက သက်မွန်နဲ့ ဒင်းတို့နှစ်ယောက် သဘောကျဖို့ပဲ လိုတယ် ယောက်ျားမိန်းမလိုးတာပဲ ဆန်းတဲ့ကိစ္စမှ မဟုတ်တာ" "နောင်ကြီးလိုလူ ရှားတယ်ဗျာ စိတ်ဓာတ်ကို ကြိုက်တယ် လေးလည်းလေးစားတယ် ကျုပ်တို့ဆို ဒါမျိုး အကဲဆတ်တော့ မယားထိဓားကြည့် ဆိုတာမျိုး ခံစားဖို့တော်တော်ခက်မှာ" ဖိုးထောင် အသိခက်စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း .. "လူတစ်ကိုယ်စိတ်တစ်မျိုး တဲ့ ဘရိုရဲ့ အခြေအနေချင်း မတူတာပါမယ် လူချင်း မတူတာကိုလည်း ပြောစရာရှိတယ် အကြောင်း အမျိုးမျိုးတော့ ရှိကြမှာပဲ ကျုပ်တို့လင်မယားက ဒါမျိုူကျပွင့်လင်းတယ် ဖာချရင်လည်း သူက အေးဆေး အခြေအနေပေးရင် သူကပါ ဝင်နွှဲ လိုက်သေးတယ်" ဖြောင်း ဖြောင်း ဖြောင်း … လူနှစ်ယောက်ထံက လက်ခုပ်သံ ညံသွားသည်။ နိုင်ကြီး လီးကို ဖင်စအိုကနေ ချွတ်လိုက်ပြီး အေးကြည်မကို ဆွဲထူလိုက်သည်။ သူ့ကိုယ်လုံး အလေးချိန်ကစီးနေ၍ အေးကြည်မ ခုမှပဲ အသက်ရှူချောင်သွားဟန်နှင့် ခန့်မင်းလီးပေါ် တက်ခွထိုင်ကာ စခန်းသွားနေရာက ကိုယ်ကို ပြန်ကြွ၍ ထလိုက်သည်။ မသက်မွန်လည်း ဖိုးထောင် ပြန်ရောက်လာပြီး သူ့မျက်နှာမြင်လိုက်တာနှင့် အိပ်နေရာက လူးလဲ ထလာခဲ့ပြီ။ "အို အို ဘယ့် ဘယ့်နှယ် ရှိသမျှ အားလုံး ထလိုက် ကြတာ လီးတန်းလန်းနဲ့ ဆက်မလိုးကြဘူးလား အေးကြည် နင်ရော ခရီးရောက်ရဲ့လား လုပ်စရာ ရှိတာ ဆက်လုပ်ကြလေ" အေးကြည်မရော မသက်မွန်ပါ ချစ်စဖွယ် ပြုံးစစ အမူအယာကလေးများနှင့် .. နိုင်ကြီးနှင့် ခန့်မင်း ယောက်ျားသားနှစ်ယောက် ကလည်း သူ့တို့ရဲ့ ခါးရှေ့မှာ တန်းလန်းကြီး တောင်မတ်နေကြဆဲဖြစ်သည့် လီးကြီးတွေကို လက်နှင့်ဆုပ်ကိုင်ကာ တလှုပ်လှုပ် ဂွင်းတိုက် ဆောင့်နေကြရင်းက … မသက်မွန်က သူ့အနားလာပြီး .. "လုပ်စရာရှိသမျှ ကျိန်းသေ လုပ်မှာပါ ကိုဖိုးထောင်ရယ် သူတို့လည်း ရှင့်ကို မြင်ပြီး အရမ်းကို အားလည်းအားနာ ကိုယ့်မယားကို တောင်မှ အခုလို ရက်ရက်ရောရောကြီး စွန့်ကြဲ နိုင်သူ ဆိုတာ လောကမှာ မရှိသလောက်ရှားတဲ့ အဖြစ်မျိုး သူတို့က ရှင့်ကို တအံ့တသြနဲ့ ကျေးဇူး တွေ ထပ်တလဲလဲ တင်နေကြတာ ပြောရရင် ကျွန်မနံ့အေးကြည်မ နှစ်ယောက်ကလည်း ရှင့်ကို ကျေးဇူးတင်တယ်လို့ ပြောရမှာပဲ သူတို့ လီးကြီးတွေ ကြည့်လိုက်ဦး ရှင်နဲ့ဆို နင်လားငါလား ကြီးလိုက် ရှည်လိုက်ကြတာ တကယ့်စံချိန်မီလီးတွေ

လိုးစရသည်နှင့် ဖိုးထောင် သူ့ခါးကို နှိမ့်ချည် ကြွချည်နှင့် မနားတမ်း ဇယ်ဆက်သလိုပင် ထိုးမွှေ လိုးဆောင့်ပစ်လိုက်လေသည်။ ဝင်နေကျဖြစ်သော လီးက ကျင့်သားရနေသော အိမ်ထောင်သည် မိန်းမ တစ်ယောက်၏ စောက်ပတ်ထဲကို တစ်ကြပ်စွာပင် တိုးဝင်သွားသည်။ ဖင်ကြီးဆွဲဆွဲပြီးလိုးရာ တစ်တစ်ကြပ်ကြပ် စီးစီးပိုင်ပိုင် ရှိလှပြီး လိုးသူရော ခံသူပါ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကြိုက်တွေ့စေလေသည်။ လီးက စောက်ခေါင်းနှင့်ကွက်တိ ပြည့်သိပ်ကြပ် နေသောလီး ဖြစ်သည်။ လင်ဖြစ်သူရဲ့ ညစဥ် လိုးဆောင့်မှုကို ခံပြီး သူသင်္ဘောတက်ချိန်မှာလည်း လီးတုနှင့် မှန်မှန်ကြီးစခန်းသွားကာ လီး အဝင် အထွက် များသလောက် တဖြည်းဖြည်း ချောင်ချိ လာပေမယ့် ဖိုးထောင်ရဲ့လီးနှင့်ကျတော့ အပျို ပါကင် အဖွင့်ခံရစဥ်ကအတိုင်း စီးပိုင်ကြပ်ထုပ်လို့ နေရာ သူမအမြဲတစေ တောင့်တနေသော ယောက်ျားတစ်ယောက်၏ ဖွံ့ထွားကြီးမားသော လီးအရသာကို အပြည့်အဝပင် ခံစားရသည်။ လိုးအားသန်သူဖြစ်၍ သူ့အပေါ်မြင့်မြင့်ကြည်၏ စိတ်တိုင်းကျမှုမှာ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပြီ။ လိုးရင်းတန်းလန်းက ဖိုးထောင် သူမနို့ကြီးနှစ်လုံးကို ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဖျစ်လှိမ့်နယ်ကာ ပါးစပ်နှင့်စို့စို့ဆွဲ ပေးလိုက်သည်။ နို့သီးလေးက တဖြည်းဖြည်း မာထောင်လာပြီး သူကလည်း နို့အုံတစ်ခုလုံး အားပါးတရဖျစ်နယ်ပြီး နို့သီးလေးကို ပါးစပ်နှင့်စုပ် သွားနှင့်မနာကျင်အောင် ကိုက်ငုံခဲ၍ မြင့်မြင့်ကြည် လည်း ယခုလိုအလိုးခံရင်း နို့ဆွဲနို့စို့ခံနေရ၍ ကာမစည်းစိမ်အတွေ့ကြီးတွေ့ပြီး သူ တရစပ်ကြီး ဖိလိုးသမျှဆောင့်သမျှကို အောက်ကနေ တတ်နိုင် သမျှ သူမဖင်သားအိအိနှစ်ဖက်လုံးကို မြှောက်ကာ ကြွကာနှင့် စိတ်လိုလက်ရ ကော့ညှောင့်အလိုးခံ နေရင်း ရမ္မက်ဇောတွေ အတောမသတ် ဆူပွက် အုံကြွကာ .. "လိုး လိုးပေး ကိုဖိုးထောင် အာ့ အ အာ့ ကောင်း ကောင်းတယ် ကြိုက်တယ် လိုး တအားလိုး နာနာလေးလိုး ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး ဆောင့်ထည့် ပေး လီးတစ်ချောင်းလုံး အထဲရောက်အောင် သွင်းပြီး လရည်တွေ အကုန်ပန်းထည့်ပစ်လိုက် ကြားလား အုအူး ဟူး အ အိအင့်အင့် ကောင်း ကောင်းတယ် အ အမေရေ အီးဟီးဟီး လိုး လိုးပါ လိုးစမ်းပါ ကိုဖိုးထောင်ရဲ့ ကျမကိုမညှာနဲ့ အင့် အင့် ဟင့်ဟင့်" ဖိုးထောင်လည်း  သူမကိုယ်တိုင် ခုလို တောင်းဆိုနေ မှတော့ စိတ်ဆင်ရိုင်းကို ချွန်းအုပ်ခြင်းငှာ မစွမ်းသာ တော့ပြီ။ သူမဖင်ကြီးနှစ်ဖက် ဆွဲကာဆွဲကာနှင့် အဆက်မပြတ် ကြမ်းလိုက်ရင်း လီးကြီးကလည်း စောက်ဖုတ်ထဲကို စွိကနဲ့ ဇွပ်ကနဲ သူကအဆောင့် သူမကလည်း အောက်ကနေ ဖင်ကြီးကို ရက်ရက်ရောရော ကော့ကာဝိုက်ကာ ပင့်မြှောက် ညှောင့်ခံပေးရင်းဖြင့် နာရီဝက်နီးနီးခန့်ကြာတော့ ဓာတ်အလိုက်ခံရသလို တုန်ကနဲခိုက်ကနဲဖြစ်ကာ ဖင်သားကြီးများ တဖြစ်ဖြစ်ညှစ်ရင်း စောက်ရည် တွေ ပွက်အံထွက်ကျပြီး ပထမအချီပြီးသွားသည်။ ဖိုးထောင်လည်း တရစပ်ပင်ထပ်လိုးရင်း နှုတ်ခမ်း ထူတွဲတွဲလေးကိုစုပ်လိုက် နို့ကြီးနှစ်ဖက်ကို အားပါးတရ  ဖျစ်နယ်လိုက်  နို့သီးစို့ဆွဲလိုက် လုပ်ပေးသည်။ မြင့်မြင့်ကြည် သိပ်ကြာကြာမခံဘဲ စိတ်တွေပြန်လာပြီး အရည်တွေ အိုင်ထွန်းလာ ပြန်သည်။ စောက်ရည်ရွှဲလာလေ တဇွတ်ဇွတ် တဖွပ်ဖွပ် အရည်အံသံများနှင့်အတူ လိုးရဆောင့်ရ သည်မှာ ပိုမိုအသက်ပါကာ အားရလာပြီး လီးအရှည်ဆွဲ၍ သွက်သွက်ကြမ်းကြမ်း ဖိဆောင့် လိုးရင်း သူကိုယ်တိုင်ပြီးချင်သလို ဖြစ်လာသည်။ ဖိုးထောင် အချက်နှစ်ရာလောက် တရစပ်လိုးသည်။ အားထည့်ကာ လီးတစ်ဆုံးနှစ်လိုးပြီး ကျဥ်းမြောင်း သော စောက်ခေါင်းပေါက်လေးထဲ တဇွပ်ဇွပ် တဖွပ်ဖွပ်အဆက်မပြတ် ပွတ်တိုက်လိုးမှုကြောင့် လီးထိပ်က ကျင်ကနဲဆိမ့်ကနဲဖြစ်ကာ မခံမရပ် နိုင်အောင် ယားယံလာပြီး အပြီးသတ် အချက် လေးဆယ် ငါးဆယ်ခန့် တဖုန်းဖုန်းပစ်ဆောင့်ကာ လရည်တွေကို သူမ စောက်ခေါင်းလေးထဲသို့ အပြည့်အလျှံပင် တဇပ်ဇပ် ပန်းညှစ်ထည့်လိုက် လေသည်။ မြင့်မြင့်ကြည်လည်း သူ့လရည်တွေ ပန်းဝင်လာ တာနှင့် နောက်တစ်ချီ ဖင်သားနှစ်ဖက် ရှုံ့ဟယ် ပွဟယ်နှင့် စောက်ရည်များ အသည်းအသန် ညှစ်ပန်းကာ ဒုတိယအချီ ထပ်ပြီးသွားရပြန်သည်။ တစ်ယောက်တည်း အသက်ရှူရပ်မတတ် ကော့ပျံလူးခါရင်း ကာမအရသာထူးကြီးကို နှစ်ချီတိုင်တိုင် တင်းပြည့်ကျပ်ပြည့် ခံစားရရှိ သွားတာ ဖြစ်သည်။ ဖိုးထောင် နောက်တစ်ချီအတွက် သူမကို ကုတင်မှာ လေးဘက်ကျကျ မှောက်ခုံရက်ဖင်ကုန်းခိုင်းပြီး အနောက်ကနေ စောက်ဖုတ်ကိုရော ဖင်ပေါက်ကိုပါ တစ်လှည့်စီ လီးကြီးအရင်းအဆုံးထိ ထည့်သွင်းကာ ခပ်ကြမ်းကြမ်းလိုးပေးလိုက်သည်။ တစ်ချီလိုးပြီး၍ လရည်နှင့်စောက်ရည်ပေရွှဲနေသော စောက်ဖုတ် ကြီးမှာ တအားလိုးလို့ကောင်းနေသည်။ နှစ်ချီ​တိတိ တက်သုတ်နှင်ကာ ဝုန်းဒိုင်းကြဲ လိုးပစ် လိုက်ပြီး ခေတ္တအနားယူ၍ သူမကို မနက်ဖြန် အလုပ်ရှိ၍ စောစောပြန်မည့်အကြောင်း နောက်တစ်နေ့ သီတာလွင်ကိုပါ အိမ်ကနေ တစ်ခါတည်း တန်းခေါ်လာပြီး နှစ်ယောက်လုံးကို သရီးဆမ်း လိုးပေးပါမည်ဟု ကတိပေးပြောဆို၍ သူမကို နှုတ်ဆက်အနမ်းလေး ပေးကာ ပြန်လာ ခဲ့သည်။ …. ဆက်ရန်

၅၁။ သူရောက်တော့ မြင့်မြင့်ကြည် မအိပ်သေးဘဲ အိပ်ရာထက်မှာ ဘယ်လူးညာလှိမ့်လုပ်ရင်း အတွေးရေယဥ်ကြောထဲ မျောနေချိန်ဖြစ်သည်။ ညအတော်များများမှာ သူမအခန်းဆီလာပြီး လူချင်းတွေ့ကာ လိုးခွင့်ရခဲ့သည့် ဖိုးထောင်ရဲ့ အကြောင်းက ထိပ်ဆုံးကပင်။ ဖိုးထောင်ဆီက အထိအတွေ့ နှင့် ရမ္မက်ဆူကြွစေသော ကိုယ်နံ့ချွေးနံ့ ပြီးတော့ စံချိန်မီ ဖွံ့ထွားသန်မာပြီး ၈ လက်မ ကျော်ခန့် ရှည်လျားလှသည့် သူ့လီးငပဲကြီးကိုလည်း တသသ သတိရနေမိသည်။ အဆိုပါလီးကြီးက သူမရဲ့ဒွါရပေါက်နှစ်ခုလုံးကို ပိုင်စိုးပိုင်နင်း မွှေနှောက် လိုးဆောင့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ စောက်ဖုတ်ထဲမှာရော ဖင်စအိုထဲကိုပါ အကြိမ်ကြိမ် ဝင်ချည်ထွက်ချည်လိုးပေးခဲ့သမျှ ခုအချိန်ထိ တစိမ့်စိမ့် အရသာခံစားမိနေဆဲဖြ၀်သည်။ ဖိုးထောင် အသံမပေးဘဲ သူမအခန်းထဲကို ဗြုန်းစားကြီး ဝင်ရောက်လာပြီး ဆရာမကြီးရဲ့ ကိုယ်လုံးအိအိကြီးကို ထွေးပွေ့ကာ ပါးပြင်နှင့် နှုတ်ခမ်းကို အမိအရ ဖက်နမ်းပစ်လိုက်သည်။ "အို့ အို ဘယ် လိုလူကြီးလဲ အတင့်ရဲလိုက်တာနော် ရှင်နော် ရှင် ဟွင်း" ရုန်းတော့မရုန်း။ သူ့ရင်ခွင်ထဲမှာ အသာငြိမ်နေပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ကျေနပ်ပီတိလှိုင်းလေးတွေ ဝေဖြာနေဟန်တူသည်။ ဖိုးထောင်မထင်မှတ်ဘဲ သူမထံကို ရောက်လာခြင်းက ရင်ကလေး တလှပ်လှပ် တုန်ရီဖိုမောစေသလို တကယ်ကို ဘုရားပေးသော ဆုလာဘ်လို့သာ ဆိုလိုက်ချင် တော့သည်။ မြင့်မြင့်ကြည် အတိုင်းထက်အလွန် ကြည်နူးကျေနပ်မိသည်။ ဖိုးထောင်ကလည်း မဆွကပင် သူ့မယားနှင့် မသက်မွန်တို့ကို အခြားသူစိမ်းတရံဆန် အမျိုးသား နှစ်ယောက်နှင့်အတူ တစ်ညဥ့်တာအချစ်ပွဲတော်ကြီး ခြိမ့်ခြိမ့်သဲ ပြန်လည်ဆင်နွှဲဖို့ရာ အကြံဆိုးကြီးက ရှိနေသည်။ ဒီကိုလာတာက ခေတ္တခဏ အချိန်ဖြုန်း သည့်အနေနှင့် ဆရာမကို တစ်ချီကောင်းလိုးဖို့ အရောက်လာခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ တစ်ညလုံး တော့ဖြင့် အတူနေဖို့ရာ အချိန်မပေးနိုင်သေး။ နောက်ညများမှ သီတာလွင်နှင့်အတူ လာရောက်ပြီး သူတို့ ညီအစ်မနှစ်ယောက်လုံးကို အချိန်ယူပြီး အားရပါးရဖြုတ်တော့မည်လို့ စိတ်ကူးထားသည်။ သူ့အတွက် အချိန်ကသိပ်မရှိတာမို့ ဆရာမကြီးကို ကုတင်ပေါ်ဆွဲလှဲချပြီး လုပ်ငန်းစဖို့ ကြိုးစားသည်။ "လိုးချင်နေပြီ မ ရာ ဒီကိုလာတာ လိုးဖို့အတွက်ပဲ မ စောက်ဖုတ်ကြီးကို အားရပါးရလိုးချင်တယ် ဘယ်မလဲ ပြစမ်း အဖုတ်ကိုအရည်ရွှဲနေအောင် အပြတ်မှုတ်ယက်ပြီး တဝကြီးစိမ်လိုးမှာနော်" ပြောရင်း သူမကိုယ်ပေါ်က အင်္ကျီ ထမီ အတွင်းခံ ဘရာစီယာ အစရှိသည့် အဝတ်အစားတွေ အကုန် ချွတ်ပြီး အဓိကနေရာ ဖြစ်သော ပေါင်ခွကြားရှိ ကာမမိန်းခလုတ်လေးကို စတင် ဖွင့်လှစ်ဖို့ ဟန်ပြင် လေသည်။ "သဲလိုက်တာ မောင်ရယ် မလိုးဖူးတဲ့အဖုတ် ကျနေတာပဲ သူတို့ယောက်ျားတွေများ ဖြစ်လိုက်ရင် အသဲအသန် လိုးမယ်ဆိုတာချည်းပဲ အဟင်းဟင်း" ခိုးခိုးခစ်ခစ်နှင့် ပါးစပ်ကလေး လက်ဝါးနှင့်အုပ်ကာ မျက်စိပိတ်မတတ် သည်းလှိုက်အူလှိုက် သဘောခွေ့ စွာ ရယ်မောရင်း မြင့်မြင့်ကြည်ပြောသည်။ ဖိုးထောင် အချိန်မဆိုင်းဘဲ သူမပေါင်တန်နှစ်ဖက်ကို နဘေး တစ်ဖက်တစ်ချက်စီ ဆွဲထောင်ကားပြီး သူမရဲ့ ပေါင်ခွကြားအရပ်ဆီ မျက်နှာအပ်ကာ တစ်ကိုယ်လုံး မှောက်အိပ်ချလိုက်ရင်း အမွှေးအမြှင်များ ထူထူထဲထဲရှိသော မို့ဖောင်း အိစက်နေသည့် စောက်ဖုတ်ပြင်ကြီးကို ပြွတ်ကနဲ ပါးစပ်နှင့်ဖိကပ်နမ်းစုပ်လျက် အကွဲကြောင်းရာ လေးအတိုင်း လျှာပြားကြီးနှင့် အောက်မှနေ၍ အထက်သို့ လေးငါးဆယ်ချက်ခန့် ပင့်ယက် သပ်တင် ပစ်လိုက်သည်။ ဒေါ်မြင့်မြင့်ကြည်ကော့ပျံကာ ဖင်ကြီးတစ်ခုလုံး အထက်ကို မြောက်ထောင်ကြွတက်သွားသည်။ "အား အ ရှီး အီး အလာ့လာ့ ကို ကိုဖိုးထောင်ရယ် အီးဟီး ရှင် လုပ်ရက်တယ်နော် အ အီး အမေ့ အင့် အင့်" သည့်နောက်မှာတော့ လုပ်ရိုးလုပ်စဥ်ပုံစံအတိုင်း ပေါင်တန်နှစ်ဖက်ဖြဲကားကာ သူမစောက်ပတ် တစ်အုံလုံးကို အရည်ရွှဲလာသည်အထိ နေရာအနှံ့ အပြတ်အသတ် နမ်းမှုတ်ယက်ဆွပြီး သူ့လက်ချောင်း များနှင့်ပါ စောက်ခေါင်းထဲ တအိအိ ထိုးစိုက်ထည့်သွင်း၍ ထက်အောက်ဝဲယာ လှည့်ပတ် မွှေနှောက် ထိုးဆောင့်ပေးလိုက်ရာ မြင့်မြင့်ကြည် မျက်စိမျက်နှာတွေပါ အပျက်ကြီးပျက်ပြီး ပါးစပ်က နေ ငယ်သံပါအောင် အော်ဟစ်ညည်းတွားလျက် အတော်ကြီးကို မျက်ဖြူဆိုက်သွားရရှာသည်။ "အား အာ့ အား အ ရှီး အလာ့ မ မရဘူး မ ရဘူး လိုး လိုးပေး ကိုဖိုးထောင် ရှင့်လီးကြီး အပီထည့်လိုးပေး ကျ ကျမ မရတော့ဘူး လိုး မြန်မြန်လိုးမှ ရတော့ မယ် လုပ် လုပ်ပါ မြန် မြန်" ဖိုးထောင် ခေါင်းညိတ်ပြီး လီးကို လက်နှင့် တင်းတင်းကြီး ဆုပ်ကိုင်ကာ တောင်မာလာအောင် လေးငါးချက်ဂွင်းရိုက်၍ လီးလည်း တောင်ပြီ ဆိုတာနှင့် အရည်ရွှဲနစ်နေပြီဖြစ်သော သူမရဲ့ စောက်ခေါင်းဝမှာ လာရောက် ဖိတေ့ပြီး သူ့လဒစ် ထိပ်ခေါင်းကြီးကို အကွဲကြောင်းရဲ့အောက်နားရှိ စောက်ခေါင်းဝလေးထဲ စွိကနဲ နေအောင် ဖိလိုး ဆောင့်ချလိုက်လေသည်။ သူမကိုပင် လီးမစုပ်ခိုင်းတော့။ လီးစုပ်သည့် အလုပ်က တော်တော်လေး အချိန်ပေးရသော အလုပ်ဖြစ်ရာ သူ့အနေနှင့် လက်ရှောင်လိုက်ပြီး ကိုယ့်ဖာသာ လီးကို တောင်မတ်နေအောင်ပြု၍ ယခုလို ဒါရိုက်ကြီး ပစ်ဆောင့်လိုးသွင်းလိုက်ခြင်းပဲ ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပါပြီ ကိုဖိုးထောင် ရှင့်ကို ဆရာမကြီးလည်း သူ့ဆီလာဖို့ ခေါ်ထားသေးတယ်မဟုတ်လား သိပ်အကြာကြီးတော့ မနေနဲ့နော် အိမ်မှာက ရှင်ရှိမှ ဖြစ်မှာ သူတို့လည်းအတူသောက်ဖော်ရတာပေါ့" ယောက်ျားလုပ်သူရဲ့မျက်နှာကိုအကဲခတ်ရင်း မအေးကြည် သူ့အထာနှင့်သူ မယုတ်မလွန်လေး ပြောလိုက်သည်။ အေးပါ ပြန်လာပါ့မယ် ညည်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး ငါပြန်လာမယ့်အချိန်ကို မှန်းပြီး အသင့်ပြင်ထားကြ ကြားလား' "စိတ်ချပါတဲ့ ရှင် အဟင်း ဟင်းဟင်း …" ဟူသော မသက်မွန်ရဲ့ဏှာသံပါပါ ပြောလိုက်သံ ကလေးနှင့်အတူ မိန်းမသားနှစ်ယောက်ထံမှ ရယ်သံ လွင်လွင်လေးများက သူ့နောက်ကနေ တစ်ပါတည်း ကပ်လျက်သား လိုက်ပါလာရလျက်။ ဖိုးထောင် ဆရာမကြီး ဒေါ်မြင့်မြင့်ကြည် နေထိုင်သော အဆောင်ရှိရာဖက်ဆီ ဦးတည်ကာ အမှောင်ထုကြားထဲကနေ တန်းတန်းမတ်မတ်ကြီး လျှောက်လှမ်း လာခဲ့လေသည်။ … ဆက်ရန်

သောက်နေကျအရက်ထဲ စိတ်ကြွဆေး ထန်ဆေး တစ်မျိုး ခပ်ထားပြီး သူမကို အရင်ဦးစွာ တိုက်ကျွေး ရသည်။ ပြီးမှ သူ့အတွက် သီးသန့် အရက်တစ်ခွက်။ သောက်သည့်ဆေးနှစ်မျိုးက အမျိုးအစားကွဲပြားပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မတူကြ။ မိန်းမလုပ်သူကိုပေးသောဆေးက လူရဲ့ပင်ကိုယ် အသိစိတ်ကို ပြောင်းလဲစေနိုင်စွမ်းရှိကာ အင်္ဂါဇပ်ကို မရိုးမရွ ရွထယားယံစေသော ကာမကြွဆေးတစ်မျိုး ဖြစ်ပြီး သူသောက်တဲ့ဆေးကျတော့ ယောင်္ကျားသား များအတွက် သီးသန့်ထုတ်လုပ်ထားသည့် ကြာဆေး သန်ဆေးပဲ ဖြစ်သည်။ စွမ်းလည်း စွမ်းလှသည်။ ဒီကာလနောက်ပိုင်းမှာ ပွဲဆက်များလျှင်များသလို ဆေးစွမ်းကောင်း တစ်မျိုးမဟုတ်တစ်မျိုးမှီဝဲရင်း ကာမစွမ်းအားတိုးတက်အောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖန်တီးတည်ဆောက်ရသည်။ ယခုသုံးသော ဆေးက အသိလူရင်းတစ်ယောက် ဆီက ရရှိခဲ့ပြီး သူ ကိုယ်တိုင် အပွဲပွဲနွှဲခဲ့သောဆေးဖြစ်သည် ဟု ဆိုပါသည်။ ဖိုးထောင် အနေနှင့်လည်း တော်တော်ကြီး မဆိုးဘူးလို့ ခံစားမိသည်။ သီတာတို့ ဆရာမဒေါ်မြင့်မြင့်ကြည်တို့လို မိန်းမတွေ သူနှင့်တွေ့လျှင် အသေအလဲကော့ပျံလန်နေအောင် ခံရတာ သူအသိပင်။ အချိန်အနည်းငယ်အကြာမှာတော့ အခန်းလေးထဲမှာ အသံဗလံများ စတင်ကြားရပြီ။ ဖိုးထောင် သူ့မယား အေးကြည်မကို နှစ်ချီဆက် လိုးပေးလိုက်ပြီး နောက်တစ်ချီကို ဖင်စအိုထဲထည့်သွင်းဆက်ဆံကာ ပြီးလိုက်ရင်း နှစ်ယောက်သား ရင်ချင်းအပ် ပွေ့ဖက်၍ ကုတင်ထက်မှာ လဲလျောင်းအနားယူ နေလိုက်ကြသည်။ နောက်တစ်ညကျတော့ အိမ်ကို မသက်မွန် ရောက်လာသည်။ သူမနှင့်အတူ အဖော်အမျိုးသား နှစ်ယောက်ပါလာတာ တွေ့ရပြီး နှစ်ယောက်လုံး သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်ခန့် အသားလတ်လတ် မြေလတ်သားများ ဖြစ်ဟန်တူသည်။ အခြား တစ်နယ်တစ်ကျေးကနေ လာပြီး သူတို့ဆီမှာ ဆောက်လုပ်ရေးအလုပ်တွေ လာရောက်လုပ်ကိုင် နေသူတွေလို့ သိရသည်။ သီတာလွင်က ဒီည သူမရဲ့အိမ်မှာ အလုပ်နည်းနည်း ရှိနေ၍ မလာဖြစ်သေးကြောင်း မသက်မွန်မှ တစ်ဆင့် ဖိုးထောင်ထံ အမှာစကားပါးလာခဲ့သည်။ သူရောက်မလာတော့ ဆရာမကြီးလည်း ညစာ ငတ်ရောပေါ့။ ကိစ္စမရှိ ဒေါ်မြင့်မြင့်ကြည်က သင်္ဘောသားနှင့် စညားကတည်းက ကိုယ့်ဖာသာ အာသာဖြေသည့် အလေ့အကျင့်ရှိပြီးသား။ ဘိုင်ဘရေတာ ခေါ် တုန်ခါစက်တွေ ဆီလီကွန် လီးတုတွေ ဂေါ်လီပါသော ကွန်ဒုံးစွပ်တွေ သူမမှာ အသင့်ရှိနေသည်။ မသက်မွန်ရယ် သူနှင့်အေးကြည်မတို့ လင်မယား နှစ်ယောက် ပြီးတော့ အဆိုပါ လူရွယ်နှစ်ယောက် (ခပ်ပိန်ပိန်တစ်ယောက်ရဲ့နာမည်က ခန့်မင်းလို့ ခေါ်ပြီး ကျန်သည့် ဂင်တိုတို ဗလတောင့်တောင့် တစ်ယောက်ကိုတော့ မသက်မွန်က ကိုနိုင်ကြီးလို့ ခေါ်သံကြားရကာ နာမည်ရင်းက အောင်ကိုနိုင် ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။) ခန့်မင်းရဲ့အသက်က ၃၀ ဝန်းကျင်ခန့် သူ့ထက်အများကြီးငယ်ကာ ကိုနိုင်ကြီး ကျတော့ ခန့်မင်းထက်စာလျှင် အသက် ပိုကြီးပြီး သူနှင့် အရွယ်ချင်း မတိမ်းမယိမ်းလောက် ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းမိသည်။ နှစ်ယောက်လုံးရဲ့ မျက်လုံးအကြည့် တွေက ရိုးရိုးယဥ်ယဥ် ဘလောက်စ်အင်္ကျီနှင့် ရှံထမီ တစ်ပတ်နွမ်းလေးသာ ဝတ်ဆင်ထားသော သူ့မယား ဖြစ်သူ အေးကြည်မရဲ့ရေချိုးသန့်စင်ပြီးစ တင်းရင်း ပြည့်ဖြိုးကာ အချိုးအဆစ်ကျနလှပသည့် ခန္ဓာကိုယ် အမို့အမောက် အရှိုက်အဝှမ်း အထစ်အရစ် ကောက်ကြောင်းများရှိရာဆီကိုသာ စူးစူးစိုက်စိုက် ကျရောက်လျက်ရှိပြီး မကြာခဏ ဆိုသလို သူတို့ချင်း မျက်စပစ်ကာ ဘယ်သို့ ဘယ့်နှယ် အထာပြနေကြတာကို သူ ကောင်းကောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။ အမှန်တကယ်လည်း ဒီနှစ်ယောက်က အလုပ်ဖြစ်မည့် ပုံပင်။ မသက်မွန်အနေနှင့်လည်း သူမကို အထူးပြောစရာ မလိုအပ်ဘဲ ဟာကွက် လုံးဝမရှိအောင် စီစဥ်ပြီးသားဖြစ်လိမ့်မည်လို့ ဖိုးထောင် တွေးမိပါသည်။ လေးယောက်သား သူ့အိမ်ရှေ့မှာပဲ အတူတကွ အရက်သေစာများ ဝိုင်းဖွဲ့သောက်စားကြပြီး မသက်မွန်က သူ့ဧည့်သည်တွေကို သူတို့ လင်မယားနှစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက်ချင်းစီ မိတ်ဆက်ပေးသည်။ အရက်တစ်လုံးကုန်တော့ နောက်တစ်လုံး ထုတ်သည်။ သောက်စရာအရက် တွေကို သူတို့ဖက်က အလုံအလောက်ယူလာပြီး မအေးကြည်က နေ့ခင်းကတည်းက သူမကိုယ်တိုင် စီမံချက်ပြုတ်ထားသော ဟင်းလျာများနှင့် တည်ခင်း ဧည့်ခံခြင်းဖြစ်သည်။ မြည်းစရာ အစားအသောက်ကောင်းတွေနှင့်မို့  အရက်လည်း ပြိုက်ကနဲ ပြိုက်ကနဲ တစ်ခွက်ပြီး တစ်ခွက် ကုန်သွားသည်။ ဟိုနှစ်ယောက်က သောက်လည်းသောက်နိုင် စားလည်းစားနိုင်ကာ အလုပ်ကြမ်းသမားတွေပီပီ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်၍ ကျန်းမာသန်စွမ်းပြီး လိုးအားဆောင့်အားကောင်း မောင်းအားသန်မည့် သူတွေဖြစ်ကြမှန်း ဖိုးထောင် ကောင်းစွာ ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ သူ့အနေနှင့် သူတို့လေးယောက်သား ဇာတ်လမ်း စနိုင်ရေးအတွက် ခေတ္တခဏ အိမ်ပြင်ထွက်ကာ ရှောင်ပေးသင့်​သည်ဟု ဖိုးထောင် တွက်ဆမိသည်။ ဒါကြောင့်ပဲ သူလည်း အရက်နှစ်လုံးကုန်၍ ခေါင်းထဲမူးထွေထွေ ရေချိန်လေးကိုက်လာရော သူ့မိန်းမအေးကြည်မ အပါအဝင် မသက်မွန်ကိုရော ထိုလူနှစ်ယောက်ကိုပါ အသေအချာ လိုက်လံ နှုတ်ဆက်ပြီး .. "ကျုပ် ကိစ္စလေးရှိလို့ အပြင်ခဏသွားမယ် လေးယောက်သား အိမ်မှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေကြပါ စိတ်ရှိသောက်ကြစားကြ ပျော်ကြ ဘာမှ အားမနာနဲ့ ကျုပ် တစ်အောင့်နေရင် ပြန်လာပါ့မယ် အဲဒီတော့ ပိုပြှီး ပျော်စရာ ကောင်းလာမှာပေါ့"

၅၀။ "ကို့ကို မိန်းမတစ်ခုပြောချင်တယ်" "ဘာပြောချင်လဲ မိန်းမ ပြော" "မိန်းမ ခုတလော ကိုယ့်စိတ်ကိုယ် မနိုင်ဘူး ဖြစ်နေတယ်" "ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ အေးကြည် ရှင်းရှင်းပြောကွာ" "ပြောမထွက်လို့ပါ ကို ခုတလော မိန်းမ တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ မလုပ်ရရင်မနေနိုင်ဘူး ကိုမဟုတ်တဲ့ တခြားတစ်ယောက်ယောက်နဲ့ တစ်ကြိမ်မက နှစ်ကြိမ်မက ပျော်ချင်တိုင်း ပျော်နေမိပြန်ရင်လည်း မိန်းမအနေနဲ့ ကိုယ့်လင်သား အပေါ် သစ္စာမဲ့လွန်းရာကျသွားလိမ့်မယ် ကိုနဲ့ ညတိုင်း အတူနေရတာတောင်မှ စိတ်ထဲက တစ်ခုခု လိုနေသေးသလို ခံစားရတယ်" ဖိုးထောင် ကြိတ်ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဒါတွေ အားလုံးဟာ သူ့အစီအစဥ်တွေချည်းပဲလေ။ မသက်မွန်ဆီက စိတ်ကြွဆေး ဏှာထန်ဆေးတွေ သူမကိုယ်တိုင် မသိဘဲ (အရက် ဘီယာ ဖျော်ရည် တစ်ခုခုထဲကနေ) အမြဲတစေ သောက်သုံးနေမိ ခဲ့သမျှ အေးကြည်မ တော်တော်ကလေး မဟန်နိုင်အောင် ရင်းထနေခြင်းပဲ ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်း လာသော ကာမအထောက်အကူပြု ဆေးဝါးတွေက အလွန်ကိုအစွမ်းထက်လှကြောင်း သူသိပြီးသားဖြစ်သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း မိန်းမ သုံးလေးယောက်နှင့် အမြဲလိုလို ကာမပွဲ မပြတ် ဆင်နွှဲလေ့ရှိသူမို့ နောက်ပိုင်းမှာ လိင်စိတ် တက်ကြွ ထက်သန်စေအောင် ဓာတုဆေးဝါး အကူအညီ ယူရသည်။ လိင်တန် တောင်မာစေရန် ဆေးကူ ရသည်။ ကြာရှည် လိုးနိုင်အောင် ဆေးဝါးတစ်မျိုး မဟုတ်တစ်မျိုး လိမ်းကျံနှိပ်နယ်ပေးရသည်။ လူနှင့်ဆေး တစ်ထပ်တည်းကျအောင် အမြဲမပြတ် လေ့ကျင့်ပြီး အချိန်ကြာကြာလိုးပေးနိုင်ဖို့အတွက် ကြိုးစားရသည်။ "ဒါလေးများ မိန်းမရာ ကိုယ့်ကိုတောင် ပြောနေစရာ မလိုပါဘူး စိတ်ရှိသလိုလုပ် သက်မွန်နဲ့ သွားတုန်းကလို ပျော်ပျော်သာနေ ကိုယ့်အတွက် စိတ်မပူနဲ့ ဟုတ်ပီလား သူနဲ့ (သက်မွန်နဲ့)ရော နောက်ထပ် ချိန်းထားတာရှိသေးလား" မိန်းမ စိတ်မသက်မသာနှင့် ခေါင်းကို လေးလေးပင်ပင်ကြီး ညိတ်လိုက်ရင်း .. "တစ်ရက်နှစ်ရက်နေရင် ထပ်တွေ့မယ်တဲ့ သူက ခုရက်ပိုင်း သီတာလွင်ကိုခေါ်ပြီး တစ်နေရာရာ သွားဖို့ကိုပဲ အချိန်ပြည့်လုံးပမ်းနေတာ ကြည့်ရတာ သီတာခမျာလည်း ကျွန်မလိုအဖြစ်နဲ့ ကြုံနေပြီလား မသိဘူး အေးကြည် သူ့နောက်ကို လုံးဝ မလိုက်ချင် တော့ဘူး ကို့ကို အိမ်မှာဒီအတိုင်း မထားခဲ့နိုင်ဘူး ဖြစ်လည်းမဖြစ်သင့်ဘူးထင်တယ် အေးကြည်ရဲ့ အပြစ်တွေပါ ကျွန်မ အပြစ်တွေ သိပ်ကို များလွန်း နေပြီ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နားလည်းမလည် လုံးဝ လည်း ခွင့်မလွှတ်နိုင်တော့ဘူး" အေးကြည်မပြောရင်း သူမပါးပြင်ပေါ်ကို မျက်ရည် တွေတွေစီးကျကာ သူ့ပေါင်ပေါ် တစ်ကိုယ်လုံး ပစ်မှောက်လှဲအိပ်ချရင်း တရှုံ့ရှုံ့ငိုကြွေးနေသည်။ ဖိုးထောင် မယားလုပ်သူကို စိတ်ပြေအောင် ချော့မော့ရပြီး သူမ စိတ်ပြောင်းဖို့ ကြိုးစားရသည်။ "ငါက အိမ်မှာကျန်နေတယ် ဆိုပေမယ့် တစ်ယောက်တည်းတော့ အထီးကျန်မနေဘူး သီတာရှိတယ် ဆရာမကြီးလည်းရှိပါတယ် သူတို့ ညီအစ်မနှစ်ယောက်က ဘယ်အချိန်လိုးလိုး ငါ့ကိုဆို မညည်းမညူ ကုန်းခံပေးတာပဲ စိတ်ပါတဲ့အခါ စောက်ဖုတ်ရော ဖင်ပါ လိုးလို့ရတယ် နင်က လီးကြီးကြီးရှည်ရှည် ဘယ်သူ့ လီးနဲ့ပဲလိုးခဲ့လိုးခဲ့ အချိန်တန်ရင် အိမ်ပြန်လာတာပဲ မဟုတ်လား ငါ့မယားဟာ ငါ့မယားပဲပေါ့ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် အချစ်မပေါ့ဖို့ပဲ လိုတယ် လင်နဲ့မယား ကွဲကြပြဲကြတဲ့ကိစ္စဟာ အိမ်ထောင်သက်ကြာလေ တစ်ယောက်အပေါ် တစ်ယောက် အပြစ်မြင်ပြီး အချစ်ပေါ့လာလေ ဖြစ်ရာကနေ စတာပဲ နင်နဲ့ငါ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ချစ်တယ် တစ်ယောက်ရဲ့ သဘောကို တစ်ယောက် နားလည်တယ် ဆိုရင် ပြီးရောပေါ့" "ကို ကျွန်မကို အချစ်မပေါ့ပါဘူးနော် ကျွန်မကိုရော အရင်ကလို ချစ်သေးလားဟင်" "ချစ်တယ် အရင်ကထက်ပိုချစ်တာပေါ့ မိန်းမရဲ့ တစ်နေ့တစ်ခြား ပိုပိုချစ်" "ကျွန်မလည်း ကို့ကို သိပ်ချစ်ပါတယ် ဒါ ဒါပေမယ့် အခု ဒီ ဒီကိစ္စ ကြီးက အဟင့်ဟင့် ဟင့်" "ဟော ပြောရင်း ငိုပြန်ပြီ အဲဒီလောက်ငိုချင်နေရင် ခုချက်ချင်း လီးစာကျွေးတော့မှထင်တယ် ကိုင်း စုပ်စမ်း ငါ့လီးကို အရင်စုပ်ပေး နင့်အပေါက် နှစ်ပေါက်လုံး ဆီရွှဲရွှဲလိမ်းပြီး စောက်ဖုတ်ရော ဖင်ရော နှစ်ပေါက်လုံး ဆော်မယ် အသေပြဲကွဲအောင် လိုးပေးမယ်" "ကို့စိတ်သဘောကျ ကြိုက်သလိုလိုး ကိုရယ် နေ့လည်းလိုး ညလည်းလိုး ကျွန်မခံပါ့မယ် ဒီပြင်လူနဲ့လိုးရင်သာ ကျွန်မကို စိတ်မဆိုး စိတ်မနာ လိုက်ပါနဲ့" "စိတ်ဆိုးမဆိုး သိချင်ရင် အိမ်အထိခေါ်ခဲ့လိုက် သက်မွန်​နဲ့ငါတွေ့ပြီး ပြောလိုက်မယ် နင့်အကောင်က နှုတ်လုံတဲ့ကောင် ဖြစ်ဖို့ပဲ အရေးကြီးတယ်" နှစ်ယောက်သား စကားပြောရင်း လုပ်ငန်း စကြ သည်။ အေးကြည်မ မျက်ရည်တစိုစို ဖြစ်နေလျက် ကပင် သူ့လီးချောင်းကို သွားချည်ပြန်ချည် စုပ်၍ နေပြီး လီးချောင်းတောင်မာလာအောင် မပြတ် ဆွပေးနေသည်။ ဖိုးထောင်လီးက ခုရက်ပိုင်း အလွန်အကျွံခိုင်းစေထားခြင်းမျိုးမရှိ၍ အားပြည့်အင်ပြည့် ဖြစ်ကာ ရမ္မက်သွေးတွေ လျှံဆူပြီး သူမအာငွေ့ရရုံနှင့်ပင် ဒိန်းကနဲ ရုန်းကြွကာ မိုးထိုးမတ်တောင် လာရလေသည်။ "ရော့ သောက်လိုက် လူရောစိတ်ရော လန်းဆန်း သွားအောင် တစ်ခွက်သောက်လိုက်"

သီတာလွင် ဖြစ်သမျှကြုံသမျှကို ခပ်မြန်မြန်ပင် အကျဥ်းရုံးပြီး ပြောပြသည်။ အေးကြည်မ မျက်လုံး တွေ အရောင်တောက်လာသည်။ စိတ်ပါလာသည်။ မနက်စောစောစီးစီး ယောက်ျားနှင့်မိန်းမ တွေ့ကြ ဆုံကြ နှိုက်ကြကိုင်ကြ လိုးကြသည့်အကြောင်းတွေ အခုလိုကြားခွင့်ရတာ မင်္ဂလာလည်းရှိ အားရစရာ လည်း ကောင်းလှသလို တဏှာစိတ်တွေလည်း တရိပ်ရိပ် အုံကြွ ဖြစ်ပေါ်နိုးထလာရပေသည်။ "အင်း အင်း ဘာတဲ့ ဆက်ပြောဦး နို့ဖြင့် ကိုဖိုးထောင်က ရှင်တို့ ညီအစ်မနှစ်ယောက်နဲ့ တစ်ညလုံးလုံး ဏှာပွဲကြီး တွေ့နေတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား သိမယ် ယောက်ျား နောက်တစ်ခါ ဒါမျိုးတော့ မရဘူး ကျုပ်ပါမပါရင် ရှင်ကြီး ဘာမှ လုပ်ခွင့်မရှိဘူး အေးကြည်အကြောင်း သိရ​စေ့မယ် ဟွင်း ခုတောင် ဟိုက (မသက်မွန်ကို ရည်ညွှန်းပြီး ပြောခြင်း ဖြစ်သည်။) ခဏခဏ အသံပေးနေတာ သူ့ခွင်တစ်ခုရှိတယ်တဲ့ တကယ့် စားခွင်ကြီးတဲ့ အရှည်တွဲလို့ရတယ်လို့ ပြောတယ် ကျွန်မကို လိုက်မလား ဒါမှမဟုတ် တစ်နေရာရာကို ချိန်းပြီး တွေ့မလား သူပြောပြောနေတာ သုံးလေးခါလောက် ရှိပြီ" "ပြောစမ်း မိန်းမ သက်မွန်ဆီက သတင်းလား ငါလည်း စိတ်ဝင်စားတယ် မင်းသဘောနဲ့မင်း ဘာမှ မလုပ်နဲ့ဦး သီတာတစ်ယောက်လုံးလည်း အနားမှာ ရှိသေးတယ်လေ ငါပြောတာ ပေါက်တယ် မဟုတ်လား" "အင်းပါ ရှင့်ကို ခုမှ ကြုံကြိုက်လို့ပြောရတာ" လင်မယားနှစ်ယောက် ခေါင်းချင်းဆိုင်မိကြသည်။ သူတို့ တီးတိုးတီးတိုး စကားတွတ်ထိုးနေကြတော့ သီတာလွင် မကြားတစ်ချက်ကြားတစ်ချက် ဘေးကနေ နားထောင်ရုံသက်သက်။ လူပိုတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေသည်။ ဒါနှင့်ပဲ မအေးကြည်အင်္ကျီကြယ်သီးတွေဖြုတ်ကာ ဘရာစီယာအောက်က နို့ကြီးနှစ်လုံးကို သူမလက်နှင့် ဆုပ်ဆွဲလှိမ့်နယ်ကစားနေမိရင်း နို့သီးလေးတွေ တစ်လှည့်စီ လိုက်လံငုံခဲ၍ စို့စို့ပေးမိသည်။ လက်တစ်ဖက်ကလည်း အေးကြည်မ ထမီအထက်ဆင်စလေးကို အသာ ဖြေချကာ ပေါင်ခွကြားရှိ စောက်ပတ်ကို ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်ပြီး ပွတ်နှူးဆွပေးနေလေသည်။ ပြောနေကြတာကလည်း ဏှာအကြောင်းပဲမို့ မအေးကြည် ကြာကြာဟန်မဆောင်နိုင်ပါ။ သူမစောက်ပတ်တဝိုက်မှာ စောက်ရည်လေးတွေ စိုစိစိဖြစ်လာပြီး အဖုတ်ထဲက ယားယံကာ ကယောက်ကယက် လှုပ်ရှားနိုးထ ကြွတက်လာ ရလေသည်။ "ဟဲ့ သီတာ အခု ညည်းအလှည့် ဘယ်လောက်များ အသည်း​ကောင်းလို့ ပွဲတောင်းနေရသလဲ လာစမ်း ချွတ်စမ်း ဟင်းဟင်း" ဖိုးထောင်လည်း မနေပါ။ မနက်စောစော ဆရာမကြီး တစ်ယောက်တည်းကိုသာ လိုးရသေးတာမို့ သူ့ပန်းက တက်ကြွလန်းဆန်း နေဆဲပင် ရှိနေရာ ခါးမှာ ဝတ်ထားသည့်ပုဆိုးကို အမြန်ချွတ်ချလိုက်ရုံမက သူ့မိန်းမကိုရော သီတာလွင်ကိုပါ ကိုယ်ပေါ်က ရှိသမျှ အဝတ်အစားများ အကုန်ချွတ်ခိုင်းလိုက်ပြီး သူတို့ အိပ်ခန်းလေးထဲမှာ ကာမပွဲလေး ထပ်မံအစပြုလိုက် လေတော့သည်။ လီးစုပ်ခိုင်းသည်။ မှုတ်ကြယက်ကြဆွကြပြီးနောက် သူတစ်ပြန်ကိုယ်တစ်လှည့် လိုးကြဆောင့်ကြနှင့်။ မချောနှစ်ယောက်ကလည်း အပေါက်စုံ အလိုးခံဖူး ပြီးသားမို့ လီးမကြောက်ကြသူတွေဖြစ်ရာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မသက်ညှာစတမ်း အားမနာစတမ်း ပက်ပက်စက်စက်ပင် လိုးဆောင့် စခန်းသွားကြလေသည်။ လိုးရင်းနှင့် ဏှာစကားပြောရင်း သူတို့နှစ်ယောက် တိုင်ပင်ထားတာတွေ သီတာလွင်သိအောင် ချပြသည်။ ရာဂနတ်ပူးကာ ဏှာထန်နေချိန်ဖြစ်၍ သီတာလွင်အဖို့ ကြိုက်တာလာထားပဲ။ ပြောသမျှ ခေါင်းညိတ် လက်ခံသည်။ ထိုနေ့ကအစပြု၍ နောက်ထပ်လေးရက်မြောက် နေ့မှာ မသက်မွန်တစ်ယောက် ဖိုးထောင်တို့အိမ်ကို ရောက်လာပြီး သူတို့ လင်မယားနှစ်ယောက်နှင့် အတူတကွ ညအိပ်ကာ ကမ်းကုန်အောင် ရမ္မက် နယ်ကျွံရင်း တဏှာနွံထဲ လောကီအမြိုက်ဓာတ် ဖြစ်သော ကာမအရသာကို ပြည့်ပြည့်ဝဝ လောင်မြိုက်ခံစားကြရင်း မသက်မွန်က သူမ ထပ်မံ ရရှိလာသည့် အဆက်အသွယ်တွေအကြောင်း လုပ်ငန်းကိုင်ငန်းအကြောင်း မစားရဝခမန်း ပြောပြကာ ခွင်တွေ အကုန်ချပြသွားခဲ့သည်။ မသက်မွန် ခုတလော တော်တော်ကြီး အဆင်ပြေ နေပုံ ရ​သည်။ အူစို​နေသည်။ လက်ဖျား ငွေသီးလို့ နေသည်။ အေးကြည်မကိုရော သူမနှင့်အတူ တစ်ညအိပ်ထည့်ပေးနိုင်မလားမေးရာ ဖိုးထောင် လည်း ဘာမှ အချိန်ယူစဥ်းစားမနေဘဲ အသာတကြည်ပင် လက်ခံလိုက်ပြီး နောက်ထပ် သူလိုချင်သည့် ပုံစံကိုပါ မသက်မွန် နားလည်အောင် ပြောဆိုရှင်းပြလိုက်သည်။ ဒီနောက်မှာတော့ အေးကြည်မ အိမ်မှနေ၍ တစ်ညအိပ်ဆိုပြီး ထွက်သွားရာ သူကြိုတင် မှန်းဆပြီးဖြစ်သည့်အတိုင်း သုံးညအိပ်လေးရက်ခန့် ကြာမြင့်သွားသည်။ ဒီအတောအတွင်း သူ့အိမ်မှာ သီတာလွင်ရယ် သီတာလွင့်အစ်မ ဆရာမကြီးဒေါ် မြင့်မြင့်ကြည်ရယ် ညစဥ်ညတိုင်း ဖိုးထောင်နှင့်အတူ ကာမပင်လယ်ပြင် ကျယ်ကြီးကို ကမ်းမမြင်လမ်းမမြင်အောင် ကူးခတ် နွှဲပျော်နေမိကြရာ တစ်သက်မမေ့နိုင်စရာ ကာမ အတွေ့အကြုံများကို ရရှိခဲ့လေသည်။ …. ဆက်ရန်

၄၉။ ထိုတစ်ညဥ့်တာအချိန်က ဘယ်လိုကနေဘယ်လို ကုန်ဆုံးသွားမှန်း မသိလိုက်ကြ။ သုံးယောက်သား တစ်ညလုံး နည်းစုံလမ်းစုံ ကမ်းကုန်အောင် ထင်တိုင်းကြဲ ချစ်ပွဲအလီလီ နွှဲလိုက်ကြကာ အတော်ကလေး လက်ပန်းကျ အားပြတ်ပြီး ကုတင်ပေါ်မှာ ခြေပစ်လက်ပစ် ဖလက်ပြသွားကြရာ နောက်တစ်နေ့ နံနက် အရုဏ် တက်ချိန်ရောက်မှပဲ အသီးသီး နိုးလာနိုင်ကြ တော့သည်။ ထုံးစံအတိုင်း လင်းဆွဲလေးက မပါမဖြစ်ပေါ့။ ဖိုးထောင် ဝတ်လစ်စားလစ် မိန်းမသားနှစ်ယောက်ရဲ့ ကိုယ်လုံးအလှတွေကို ကြည့်ရင်း ညတုန်းကလိုပင် စိတ်ရိုင်းတွေဝင်လာပြီး မြင့်မြင့်ကြည်ကို စတင်၍ ရင်ခွင်ထဲပွေ့ဖက်နမ်းရှုံ့ကာ နှူးနှပ်ဆွပြုရင်း အရုဏ်တက်ချိန် အချစ်နိဒါန်းလေးကို အစပျိုး လိုက်မိသည်။ တကယ်လိုးချိန်ကျတော့ သူတစ်ညလုံးလိုးခဲ့ရသည့် မြင့်မြင့်ကြည်ရဲ့စောက်ပတ်ကို မလိုးဘဲ သူမရဲ့ နောက်ပေါက်ဖြစ်သော ဖင်စအိုပေါက်ကို ဆီတွေ ရွှဲနစ်အောင်လူးပြီး ဖင်ကို တစ်ချီဆော်ပစ်ခဲ့သည်။ မြင့်မြင့်ကြည် အဖို့တော့ သူဘာလုပ်လုပ် အကောင်းချည်း ထင်နေသည့်အချိန်မို့ ဖိုးထောင်ရဲ့ ဖင်လိုးခြင်းကို ရက်ရောပက်စက်စွာ မညည်းမညူ ကုန်းခံပေးရှာသည်။ ဖိုးထောင်၏ လီးကြီးက သူ့ယောင်္ကျားဖြစ်သူ၏ လီးထက် နှစ်ဆခန့် ပိုမိုကြီးမားတုတ်ထွားပြီး စံချိန်မီ လုံးပတ်ရော အလျားရော ထွားရှည်ကြီးဖြစ်ရာ ရှေ့ပေါက်ရော နောက်ပေါက်ပါ လီးဝင်လီးထွက် သိပ်သည်းတစ်ကြပ်စွာဖြင့် စီးပိုင်ကြပ်တည်းလွန်း လှသဖြင့် ကာမအရသာကို တင်းပြည့်ကျပ်ပြည့် ရရှိပြီး လုံးဝကြီးကို အကြိုက်တွေ့ စွဲလမ်းသွားခဲ့ ရသည်။ မကြာမကြာ သူမဆီလာပြီး လိုးပေးဖို့နှင့် အကယ်၍ သူမတစ်ယောက်တည်းကို အားမရဘဲ သီတာလွင် ကိုပါ အဖော်ပြုပြီး တွေ့ဆုံချင်သည်ဆိုလျှင်လည်း မိမိအနေနှင့် လိုလိုလားလားပင် လိုက်လျောခွင့်ပြု ပါမည့် အကြောင်း ဖိုးထောင် သူမအပေါ် စိတ်ကြည်ဖြူ လက်ခံချင်လာအောင် တောင်းပန် ပြောဆို ရှာပါသည်။ သီတာလွင့်အလှည့်ကျတော့ တစ်ညလုံး အချိန်ပြည့် လိုးထားသည့် သူ့ကို အကပ်မခံတော့ဘဲ  .. "ကျွန်မ အိမ်ခဏပြန်ရဦးမယ် အိမ်ကိုသာ လိုက်ပို့ ပေးပါ ကိုဖိုးထောင်" "ကောင်းပြီ ဒါဖြင့် သီတာ့မမကို သေချာလေး နှုတ်ဆက်လိုက်ပါဦး" သီတာလွင်နှုတ်ဆက်တော့ မြင့်မြင့်ကြည်က သူမ ဆိုင်ကယ်ကို ယူသွားဖို့ ပြောသည်။ ကျောင်းမတက်မီ ဖိုးထောင် ဆိုင်ကယ် လာပြန်ပို့ ချိန်မှာ သူ့ကို တစ်ချီကောင်း တက်သုတ်ရိုက်ပြီး လိုးပေးဖို့ ပြောရဦးမည်လို့လည်း သူမဖာသာ ကြိတ်ပြီး အားခဲထားသည်။ တကယ်က သီတာလွင် အိမ်ကိုပြန်သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူမအကြံအစည်ကို ဖိုးထောင်နားနား ကပ်၍ ပြောဆိုကာ ဖိုးထောင်တို့လင်မယား နေထိုင်သည့် အိမ်ဆီသို့ နှစ်ယောက်သား ခြေဦးလှည့်ခဲ့ကြခြင်းပဲ ဖြစ်သည်။ ဆိုင်ကယ်ကို အိမ်နောက်ဖေးဖက် ပတ်မောင်းပြီး အနောက်ဖက်ရေချိုးကန်ရဲ့နဘေးမှာ အသာ ထိုးရပ်ကာ ဒေါက်ထောက်ထားလိုက်သည်။ အေးကြည်မ ဒီနေ့မနက် စျေးသွားတာ ပြန်မရောက် သေး၍ ခေတ္တစောင့်ဆိုင်းရင်း အိပ်ခန်းထဲမှာ နှစ်ယောက်သား လဲလျောင်းအနားယူနေကြသည်။ သီတာလွင်က ဖိုးထောင်ရင်ခွင်ထဲ လဲလျောင်းရင်း သူ့ပုဆိုးစကို အသာဖြေချကာ လီးကြီးကို ပြန်လည် တောင်မာလာအောင် လှုပ်နှိုးဆွပေးနေသည်။ အမှန်တကယ်က ခုလို နံနက်ခင်းမျိုးမှာဆိုလျှင် လင်းဆွဲတစ်ချီမက မိမိရဲ့ ရမ္မက်လိုဘ ပြည့်မြောက် သည်အထိ အကြိမ်ကြိမ်အလီလီ အလိုးခံချင်နေတာ သူမကိုယ်တိုင်ပဲ ဖြစ်သည်။ ငယ်ရွယ်သူပီပီ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အသွေးအသားထဲမှာ သန်စွမ်း အားကောင်းစွာ အချိန်ပြည့် လှည့်ပတ်စီးနေသော ရမ္မက်သွေးတွေက နိုးလွယ်ထလွယ် ဆူလွယ် ကြွလွယ် ဖြစ်ကာ ဖိုနှင့်မ လူချင်း နီးနီးစပ်စပ် ထိတွေ့ရုံနှင့်ပင် အလိုးခံလိုစိတ် ပြင်းပြထက်သန်လို့ နေသူပဲဖြစ်သည်။ အေးကြည်မ စျေးသွားရာက ပြန်ရောက်လာတော့ အိမ်ထဲဖက်ကို တန်းဝင်သွားကာ ဆွဲခြင်းကလေး ချပြီး အိမ်ရှေ့ဖက် ပြန်ထွက်အလာမှာ သူတို့ အိပ်စက်ရာ အိပ်ခန်းထဲက ယောက်ျားနှင့်မိန်းမ စကားပြောဆိုနေကြသည့် အသံဗလံတွေကို စတင် ကြားရတော့သည်။ အေးကြည်မ အခန်းထဲကို အသာကပ်ပြီး ချောင်းကြည့်လိုက်ရာ လင်ဖြစ်သူနှင့်အတူ ကုတင်ထက်မှာ ရှိနေသော သီတာလွင်ကို အသေအချာ လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။ "ဟယ် သီတာ စောစောစီးစီး ဘယ်ကနေ ဘယ်လိုများ  .." "ပြီးတော့ ဒီတစ်ယောက်ကရော တစ်ညလုံး အိမ်ကို ပြန်မလာစတမ်း ဘယ်အထိတောင်များ ခြေသဝေ ထိုးနေတာလဲ ပြောစမ်းပါဦး' သီတာလွင် ခါးမှာပုံလျက်သား ရှိနေသည့် ထမီကို အလျင်အမြန် ရင်လျားလိုက်ရာက အေးကြည်မ ဖက်လှည့်ကာ ချစ်စဖွယ် ပြုံးပြလိုက်ရင်း .. "ပြောပြမယ် အစ်မရေ အစ်မကို ပုံပြင်လေးတွေ အကုန်ပြောပြဖို့ လာခဲ့တာ လာပါ သီတာ့အနားကို လာပါဦး ချစ်မရဲ့" သီတာလွင် လက်ကမ်းပေးလိုက်တော့ အေးကြည်မ သူမလက်ကိုဆွဲကိုင်ရင်း စိတ်ပါသလို မပါသလို ပုံစံနှင့် အနားကို ရောက်ချလာသည်။ "ဘာလဲပြော ဒီက ညမနက်စာ ချက်ရပြုတ်ရဦးမှာ မိန်းမရဲ့" "ဟာ အစ်မကလဲ သူများပြောမယ့်ဥစ္စာ မကြားချင်ဘူးလား ပြော ဟွန်း" "ကြားချင်ပါတယ် အမ်ိရယ် ပြောပါဦး ဘာတွေဖြစ်လာသလဲ ဘာတွေ တွေ့လာကြုံလာ ရသလဲလို့"

သူမအပြောလေးက အဓိပ္ပါယ်တစ်မျိုးကို ဖော်ဆောင်နေသည်။ စကားအဆုံးမှာ ဒေါ်မြင့်မြင့်ကြည် နှာသံပါပါလေး ရယ်လိုက်တာက ပိုလို့တောင် အဓိပ္ပါယ် ရှိပေသေးသည်။ ဘာအဓိပ္ပါယ်လည်း မေးစရာမလို။ သူတို့ချင်း သိပြီးဖြစ်သည့် စကားအဓိပ္ပါယ်ပဲ ဖြစ်ပေတော့ သည်။ "လာလေ ရှင် အခန်းထဲလိုက်ခဲ့ မီးပိတ်ထားလို့ တစ်ခန်းလုံး မှောင်နေတော့ ကျွန်မနောက်ကနေ ရှင်ပါ တစ်ပါတည်း ကပ်လိုက်ခဲ့မှရမယ် သီတာ နင်နေခဲ့မလား ဒီမှာ အကြာကြီးစောင့်နေနိုင်လား ငါတို့နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့လို့လည်း ရတယ် နော်" "မမ သီတာ့ကို စိတ်ဆိုးလား စိတ်မဆိုးဘူးဆိုရင် .." ဒေါ်မြင့်မြင့်ကြည် ပြုံးလိုက်သည်။ သီတာလွင့်ကို သေချာစိုက်ကြည့်ရင်းက ခေါင်းလေးကို ညင်သာစွာ ယမ်းခါပြီး .. "ဆိုးစရာလား ဒါပေမယ့် ကိုယ့်အစ်မကိုယ် ဘာမှ အသိမပေးဘဲ ခုလို တစ်ယောက်တည်း ကြိတ်ပုန်း ခုတ်တာမျိုးကျတော့ သေတောင် ခွင့်မလွှတ်ဘူး နင့်ကို ကောင်းကောင်းအပြစ်ပေးရမယ်" ရယ်စရာအနေနှင့် စတာလား ဒါမှမဟုတ် သူ့စိတ်ထဲ ရှိသည့်အတိုင်း တကယ် အတည်ပေါက်ကြီး ပြောသလားတော့ သီတာလွင်မသိပါ။ "မမ အပြစ်ပေးလည်း သီတာ ခံရမှာပဲ" ဆိုပြီး ဇွတ်အတင်းပဲ သူတို့နှစ်ယောက်နောက်ကနေ ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါခဲ့မိသည်။ ဒေါ်မြင့်မြင့်ကြည် (ရှေ့ဆက်၍ ဒေါ်မတပ်တော့ဘဲ မြင့်မြင့်ကြည်လို့သာ ရေးသာဖော်ပြးသွားမည် ဖြစ်သည်။ စာရေးသူ) သွားသည့်နေရာက ခန်းဆီး ကန့်လန့်ကာလေး တစ်ခုမျှသာခြားသည့် သူမ အိပ်စက်ရာ ကုတင်ကြီးဆီ ဖြစ်သည်။ ခါတိုင်း သီတာလွင် သူမထံလာရောက်သည့် ညမျိုးဆိုလျှင် ညီအစ်မတွေ အတူတူအိပ်သည့်အခါ အိပ်သည်။ များသောအားဖြင့်တော့ သီတာလွင်က အပြင်မှာပဲ ဂွမ်းကပ်ခင်း စောင်ခေါင်းအုံးချကာ ဒီအတိုင်း အိပ်လိုက်သည်သာ များပါသည်။ ခြင်ဆေးခွေ အသင့်ဆောင်ထားတာမို့ ခြင်ထောင် ကိုတော့ တစ်ခါမှ ထောင်လေ့မရှိပါ။ ဆရာမတွေပီပီ အပျင်းထူတာလည်း ပါပေလိမ့်မည်။😅😅 ခန်းဆီးကန့်လန့်ကာရဲ့တစ်ဖက်ကို ရောက်သည်နှင့် .. "ဖြောက် " ကနဲ အသံနှင့်အတူ .. ကုတင်ခေါင်းရင်းမှာ ထားရှိသည့် နီကြင်ကြင် ညအိပ်မီးသီးကလေးတစ်လုံး လင်းသွားသည်။ မြင့်မြင့်ကြည် အခန်းမီးခလုတ်ကို အသာလှမ်း၍ ဖွင့်လိုက်ပြီး ဘာမပြောညာမပြောနှင့် ကုတင်ပေါ် တက်ကာ လှဲအိပ်ချလိုက်ရင်း သူ့နောက်က ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါလာကြသည့် အဝတ် မလုံမလဲ ကိုယ်တုံးလုံးနီးပါး ရှိနေကြသည့် ဖိုးထောင်နှင့် သီတာလွင်တို့နှစ်ယောက်စလုံးကို အရောင်တလက်လက် ဝင်းလဲ့တောက်ပြောင်သော မျက်လုံးအစုံတို့ဖြင့် ရွှန်းရွှန်းစားစားကြီး လှမ်းကြည့်နေလေသည်။ '"ကိုင်း လာပါ ကိုဖိုးထောင်ရေ " ဖိုးထောင် သူမအနားသို့ ရောက်သည်နှင့် မြင့်မြင့်ကြည်တစ်ယောက် သူမအိပ်စက်ရာ ကုတင်ပေါ်ကနေ လူးလဲထကာ သူ့ဆီလက်ကမ်း၍ ဆီးကြိုလိုက်သည်။ နှစ်ယောက်သား ကုတင်ထက်မှာ အတူယှဥ်တွဲကာ ထိုင်မိသွားကြပြီ။ …. ဆက်ရန်

၄၈။ ဖိုးထောင် ပုဆိုး ကျွတ်ကျသွားသည်။ ဆရာမကြီး ဒေါ်မြင့်မြင့်ကြည်ကိုယ်တိုင် လက်ရဲဇက်ရဲ ဆွဲချွတ် ပစ်လိုက်တာ ဖြစ်သည်။ ပုဆိုးကို ချွတ်ချရုံသာ မကဘဲ လီးကြီးကိုပါ ဇပ်ကနဲ သူမလက်တစ်ဖက်နှင့် ဆုပ်ညှစ်ကိုင်ပြီး ဆွဲယူလိုက်သည်။ "ရှင် ဒီနားလာ ဟောဒီမှာကြည့်လိုက် မြင်ရလား သေချာမြင်ရအောင် ကျွန်မကိုယ်တိုင် မီးထွန်းပေး ရမလား ပြောစမ်း " ပြောလည်းပြော သူမလုပ်ပုံကိုလည်း ကြည့်လိုက်ဦး။ ဒေါ်မြင့်မြင့်ကြည် ဘယ်အချိန်ကတည်းက စိတ်ထဲ တနုံ့နုံ့ခံစားပြီး ကာလကြာရှည် အောင့်အည်းမျိုသိပ် ထားခဲ့ရသလဲမသိ။ သူမကိုယ်ပေါ်က ခါးဝတ်ထမီ ကို ကိုယ်တိုင်ပင် ဆတ်ကနဲ ဆွဲချွတ်ချလိုက်သည့် အဖြစ်။ ထမီအောက်မှာ ဘာမှခံဝတ်မထား၍ ဟာလာဟင်းလင်း ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း အမွှေးအမြှင်များ နက်မှောင်အုံ့ဆိုင်းလျက်ရှိသော စောက်ဖုတ်တစ်ပြင်လုံးကို အနီးကပ် ကွင်းကွင်းရှင်းရှင်းကြီး မြင်တွေ့ရတော့သည်။ ဖိုးထောင်အရှေ့မှာ ထီမထင်သည့်ဟန်နှင့် မခို့တယို့လေးရပ်၍နေသော သူမပုံစံကပင် တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ဆွဲဆောင်မှု ရှိလွန်းနေသည်။ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ရောက်နေသည့်တိုင် တင်းရင်းပြည့်ဖြိုးဆဲဖြစ်သော ခန္ဓာကိုယ် အသားဆိုင် တစ်တုံးတစ်ခဲကြီးများကို မြင်တွေ့ ရသည်ကပင် ရမ္မက်ကြွချင်စရာကြီး ဖြစ်နေ ပေသည်။ သီတာလွင် ပါးစပ်ကို လက်ဝါးလေးအုပ်၍ စင်္ကြံမှ ဖြာကျလာသော မှောင်ရီီဝိုးတဝါး ညမီးသီး အလင်းရောင် မှိန်ပျပျလေးအောက်မှာ ရိုးတိုးရိပ်တိတ်ကလေး လှမ်းမြင်လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းကို မင်သက်အံ့သြစွာ ကြောင်အမ်းအမ်း ငေးကြည့်နေမိရင်း ..။ ဒေါ်မြင့်မြင့်ကြည်ရဲ့လက်က ဖိုးထောင်ရဲ့ ခါးအောက်ပိုင်းဆီမှ သူမဆွဲကိုင်ထားသော လီးကြီးကို ချက်ချင်းပြန်မလွှတ်သေးဘဲ ခပ်တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်ကာ လီးကိုယ်ထည် တုတ်တုတ်ကြီးကို လက်နှင့်ဖျစ်လှိမ့်ပွတ်နယ် ကစားနေတုန်းပင်။ အတွေ့အကြုံရှိသူပီပီ လက်နှင့် ဖျစ်ကိုင်မိချိန်ခဏအတွင်း လီးအရွယ်အစားကို မှန်းမိပြီး .. "ရှင့်လီးက မခေလှပါလား မိန်းမစွဲအောင် လိုးနိုင်မယ့် လီးမျိုးပဲ .." ဟု ဆိုလိုက်ကာ သူမကပင် ဆက်လက်ပြီး .. "ကောင်းတယ် ရှင့်လီးကြီး သီတာ့ကို စွဲအောင် လိုးသလို ကျွန်မကိုရော လိုးပေးနိုင်မလား .. ရှင် တကယ် လိုးပေးချင်စိတ်ရော ရှိရဲ့လား ရှင်စိတ်ပါ မပါ ကျွန်မသိချင်တယ် ..အခု ကျွန်မ ပြောလိုက်တဲ့ စကားကို ရှင်ရယ် သီတာရယ် ဒီနှစ်ယောက်တည်း သာ သိပါစေ ဘယ့်နှယ်လဲ .. ဘယ်လိုသဘောရလဲ ကိုဖိုးထောင်" … မေးပြီ။ … ဒေါ်မြင့်မြင့်ကြည် မေးလိုက်ပြီ။ အရွယ်ရောက်ပြီး အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်ပြီးသား အမျိုးသမီးကြီးတစ်ယောက်ထံမှ သူမရင်ထဲရှိသမျှ စိတ်လိုအင်ဆန္ဒတွေကို မိမိရဲ့ထောက်ထားအပ်သည့် ဂုဏ်သိက္ခာကိုပင် လုံးဝမငဲ့ကွက်ဘဲ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြတ်သားရဲရင့်စွာ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည့် စကားပဲ ဖြစ်သည်။ သူမပါးစပ်က ထိုသို့ပြောရုံမဟုတ်သေး ဒေါ်မြင့်မြင့်ကြည် သူတို့ ထင်မှတ်မထားသော အပြုအမူတစ်ရပ်ကို ခပ်တည်တည်ပင် ဆက်လုပ် လိုက်သေးသည်။ အောက်ပိုင်းရှိ သူမချွတ်ပုံချ လိုက်သည့် ထမီတစ်ကွင်းလုံးကို သူမခြေဖျားနှင့် နဘေးတစ်ဖက်ဆီ ခတ်ထုတ်လိုက်ရင်း တစ်ဆက်တည်းဆိုသလိုပဲ အပေါ်ပိုင်းမှာ ကပိုကယို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ညအိပ်ဝတ်သော ဘလောက်စ် အင်္ကျီချိုင်းပြတ်ကလေးကို သူမခေါင်းကနေ ကျော်၍ ရုတ်တရက်ဆွဲချွတ် ပစ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ညအိပ်ချိန်ဖြစ်၍ အတွင်းမှာ ရင်စည်း ဘရာစီယာ ခံဝတ်မထား။ အောက်မှာလည်း ခါတိုင်းလို ပင်တီကလေးသော်မျှမပါသော သူမ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး မိမွေးတိုင်းဖမွေးတိုင်း ဗလာ ကိုယ်လုံးတီး ဖြစ်လို့သွားသည်။ ဖိုးထောင်မျက်လုံးအကြည့်များက သူမ တစ်ကိုယ်လုံးဆီ အထက်ရော အောက်ပါမကျန် အားလုံး လွှမ်းခြုံကြည့်လိုက်သည်။ လှလိုက် ထွားလိုက်တဲ့ ကိုယ်လုံးကြီး ခန္ဓာကိုယ်က အိအိဖြိုးဖြိုး တင်းတင်းရင်းရင်းရှိသလောက် ရင်သား တင်သား အစရှိသည့်အသားဆိုင်တွေက မက်လောက်စရာ ဖွံ့ထွားစွင့်ကား၍ သူ့နေရာနှင့်သူ ဝင်းဝင်းမွတ်မွတ် အချိုးအစားကျနကြော့ရှင်းကာ လုံးကြီးပေါက်လှ အမျိုးသမီးချောကြီးတစ်ယောက် ၏ ပြစ်မျိုးမှည့်မထင် ပကတိခန့်ညားသော ရုပ်အသွင်ကို ဆောင်နေသည်။ ပြီး သူ့ရဲ့အကြည့်က နဘေးမှာရှိနေသည့် သီတာလွင် ရှိရာဖက်ဆီ လှစ်ကနဲရောက်ရှိသွားကာ သူမကို တစ်စုံတစ်ရာ အကူအညီ တောင်းခံနေဘိသည့်အလား။ သီတာလွင်လည်း ချက်ချင်းလက်ငင်းပင် စိတ်ထဲက ယတိပြတ် ပိုင်းဖြတ်ပြီးဖြစ်ဟန်နှင့် သူမရဲ့ ခေါင်းကလေးကို အသာအယာဆတ်၍ ညိတ်ပြ လိုက်ရာ .. "စိတ် ပါ ပါ ပါတယ် ဆရာမကြီး ကျုပ် လုပ် လုပ်ပါ့မယ်" အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ပြောလိုက်သည့် သူ့စကား​ကို ကြားတော့ ဆရာမကြီးတစ်ယောက် အလွန်တရာ ကျေနပ်လှသည့် အမူအယာနှင့် မျက်နှာတစ်ပြင်လုံး ပြုံးယောင်သမ်းလာပြီး .. "ဟင့် ဘာလုပ်မှာလဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြော" "လ လ လိုးမလို့ပါ ဆရာမကြီး" "ကောင်းတယ် အဲလို ဟန်မဆောင်စတမ်း ပွင့်လင်းတာမျိုး ကျွန်မ ကြိုက်တယ် ဒါပေမယ့် ဆရာမကြီးလို့တော့ ကျွန်မကို မခေါ်နဲ့ ခုအချိန် ဆရာမကြီး ခေါ်ရမယ့်အချိန် မဟုတ်ဘူး ရှင် ဒါလေးတောင် နားမလည်ဘူးလား ဟင့်ဟင့် ဟင့်"

မို့ဖောင်းဖောင်းဖြစ်လို့နေသော စောက်ဖုတ်ကို သူမလက်ချောင်းများဖြင့် အပြတ် နွှေနှောက် ဆွနှူးပေးလိုက်ပြန်သည်။ အလစ်အငိုက်ခံရတာမို့ သီတာလွင် ရုန်းချိန်ရှောင်ချိန်တောင်မှ မရလိုက်။ စောက်ဖုတ်ကို စွိကနဲ အကိုင်အနယ်ခံလိုက်ရသည့် အဖြစ်ကို ရောက်သွားရသည်။ သူမစောက်ဖုတ် ကလေးက ခုချိန်ထိ ကောင်းစွာ သန့်ရှင်းရေး မလုပ်ရသေးဘဲ စောက်ရည်နှင့်လရည်များ ပေကျံ ရွှဲစိုနေခိုက်မို့ စိုစိစိလေးဖြစ်လို့နေသေးသည်။ "မမ ဘာကြောင့် ငါ့စပတ်ကို ခုလို မရွံမရှာ လာကိုင်ရတာလဲ နို့ကိုလည်း အားရပါးရ ညှစ်လိုက် နယ်လိုက် စို့လိုက် လုပ်နေသေးတယ် သူကိုယ်တိုင် ဏှာပိုးထပြီး ရွများရွနေလို့ပဲလား တခြား ဘာအကြောင်းများ ရှိသေးလို့လဲ" ဝေခွဲမရသည့် အတွေးများ စွတ်ပွားရင်း .. ဒီအခိုက်မှာပဲ "ဟေ့ ဒီလူကြီး ခင်ဗျားလီးရော ခုထိ တောင်နိုင် သေးလား သီတာနဲ့ ဘယ်နှစ်ချီတောင် လိုးပြီး ကြပလဲ ဘယ်နှစ်နှစ် ဘယ်နှစ်လ လိုးချင်တိုင်း လိုးနေကြသလဲ လူမသိအောင်တိတ်တိတ်လေး ခိုးလိုးနေကြမှန်း ကျုပ်ရိပ်မိတာကြာလှပြီ လက်ပူးလက်ကြပ် မမိသေးလို့ စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ စောင့်နေတာ ဟင်းဟင်း ကိုင်း ရှင်ကြီးပါ ဒီနား လာခဲ့စမ်း" ခပ်မာမာပြောလိုက်သည့် သူမအသံနှင့်အတူ .. ….. ဆက်ရန်

ဖိုးထောင်လည်း လှဲနေရာကနေ ကမန်းကတန်း ကုန်းထပြီး နဘေးမှပုဆိုးကွင်းကိုယူကာ ခြေတစ်ဖက်စီ ထည့်ပြီး အလျင်အမြန် ပြန်ဝတ် နေစဥ် သီတာလွင်လည်း သူမရဲ့ခါးသိမ်ကလေး အထက်မှ ဗြောင်းတိဗြောင်းဆန် ဖြစ်နေသည့် ထမီကွင်းကို ကပျာကယာ ပြန်ဖြေချလျက် ထမီကို ဇောက်ထိုးရက်အတိုင်း ဖြစ်သလို ရင်လျားဝတ် လိုက်ကာ အောက်ကမြက်ခင်းပြင်ပေါ် ဖြစ်သလို ပစ်ချထားသော အင်္ကျီကို လက်ကလေးနှင့် ဟိုစမ်းစမ်း ဒီစမ်းစမ်း လိုက်လံစမ်းသပ် ရှာဖွေနေ မိသည်။ ဒေါ်မြင့်မြင့်ကြည်လည်း စိတ်မရှည်တော့တာနှင့် လက်နှိပ်ဓာတ်မီးကို လက်တစ်ဖက်က ကိုင်ရင်း ကျန်တစ်ဖက်က အောက်မှာပုံလျက်သား ကျနေသည့် ညီမဖြစ်သူရဲ့ ဘလောက်စ်အင်္ကျီကို ဆတ်ကနဲ ကုန်းကောက်လိုက်ကာ သူမဆီ လက်ကမ်း ပေးလိုက်ရာက  .. "ဟဲ့ ညည်း အင်္ကျီက ဒီမှာ ..မျက်စိက လီးရှိတဲ့ဖက်ပဲ အကြည့်ရောက်နေတာကိုး ကိုယ့်အင်္ကျီကိုကိုယ် ဘယ်မြင်နိုင်မလဲ ..ကဲ ခပ်မြန်မြန်လိုက်ခဲ့ သီတာ အချိန်ကုန်ခံပြီး အင်္ကျီတွေ ဝတ်မနေနဲ့တော့ ကြာတယ် ဟွင်း တယ်လေ ..ငါမပြောလိုက်ချင်ဘူး နော်" "    " သီတာလွင် အင်း အဲနှင့် ရယ်ရမလို ငိုပဲ ငိုချရတော့ မလို ဘာပြန်ပြောရမှန်းမသိ ခေါင်းလေး ငိုက်စိုက် ချရင်း အင်္ကျီကို အမြန်ပြန်ဝတ်နေကာ ဒေါ်မြင့်မြင့်ကြည် သူမလက်ထဲက လက်နှိပ်မီးကို ဟိုထိုးသည်ထိုးလုပ်၍ သီတာလွင်၏ လရည်နှင့် စောက်ရည်အကွက်များ ပေစွန်းနေသည့် အောက်ပိုင်းက ထမီကိုရော သူ့အနားမှာ ကြောင်တက်တက်ပုံစံနှင့် ရပ်နေသော ဖိုးထောင်ရဲ့ ခါးအောက်ပိုင်းရှိ ပုဆိုးခြုံအောက်မှ ရှေ့ကို ဖုဖောင်း၍ သိသိသာသာချွန်ငေါထွက်နေသည့် လချောင်းပျဥ်းတွဲကြီး ရှိရာဆီကိုပါ အတန်ကြာ အောင် လက်နှိပ်ဓာတ်မီး မပြတ်ထိုး၍ကြည့်ရင်း (အမှန်တော့ သူမကိုယ်တိုင် တမင်သက်သက် ကြည့်ချင်စိတ်ရှိ၍ ကြည့်နေခြင်းဖြစ်သည်။) သူတို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ အနားမှာ ရပ်နေရာကနေ အသာ လှည့်ထွက်ဖို့ ခြေလှမ်းပြင်လိုက်သည်။ "နှစ်ယောက်လုံး ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့ကြ ကြားလား" "ဟုတ် မ မမ " ပြောရင်း ရှေ့က ခပ်သွက်သွက် လှမ်းထွက်သွားရာ ဖိုးထောင်လည်း ဘာမှမပြောသာတော့ဘဲ သီတာလွင်ရဲ့ ပုခုံးတစ်ဖက်ကိုသာ အားပေးသလို ဖျစ်ဆုပ်ကိုင်ရင်း နှစ်ယောက်သား ဆရာမကြီးရဲ့ နောက်တော်ပါးကနေ လေးလံသော ခြေလှမ်း များဖြင့် တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်း လိုက်ပါလာ ခဲ့ကြလေသည်။ အခန်းထဲရောက်တော့ ဆရာမကြီး ဒေါ်မြင့်မြင့်ကြည်ရဲ့ အိပ်ခန်းက ဒီအတိုင်း မီးမထွန်းဘဲ တစ်ခန်းလုံးမှောင်အတိချထားတာ တွေ့ရသည်။ သီတာ တစ်ခုခုပြောဖို့ရာ ပါးစပ်ပြင်လိုက်ပေမယ့် ဆရာမကြီးက သူမပြောမှာကို ကြိုသိနေသည့် အလား နှုတ်ခမ်းထောင့်လေးတွန့်ကာ အသာ ပြုံးလိုက်ရင်း  .. "မီးကိုတော့ တမင်မဖွင့်ဘဲထားတာ ညည်းတို့လုပ်ပုံ လူသိကုန်ရင် မကောင်းဘူး ဒီအတိုင်း မှောင်ထဲမှာပဲ နေကြ ငါစကားနည်းနည်းပြောမယ် သီတာ ဒီရှေ့ကို လာစမ်း" "ဟုတ် မ မမ " အပြစ်ရှိသူပီပီ သီတာလွင်တွန့်ဆုတ်ဆုတ်နှင့်ပင် သူမရှေ့ကို တိုးလာခဲ့သည်။ လာစမ်း မိန်းမ ဆိုပြီး ဆရာမကြီးရဲ့လက်က ဇပ်ကနဲ မြန်လိုက်သွက်လိုက် တာမှ ရင်လျားဝတ်ထားသည့် သီတာလွင်၏ ထမီစ လေး အောက်ကို ပုံကနဲ ကျဆင်းသွားပြီးနောက် ထမီကွင်းလုံးကျွတ်သည့် အနေအထား နှင့် သီတာလွင်ခမျာ ထိုင်ရမလိုထရမလို မျက်နှာလေး ညိုပြီး အနေခက်သွားရတော့သည်။ "ဟင်း မှတ်ပလား ကွင်းလုံးကျွတ်မကလို့ တစ်ကိုယ်လုံး လုံးဝ နိကက်ဖြစ်အောင် ချွတ်ပစ်မယ် မိုက်လိုက်တဲ့မ်ိန်းမ ညည်းက လီးကို ဒီလောက် တောင်မှ ငတ်ကြီးကျရသလား ပြစမ်း ညည်း ကြိုက်လှပါတယ်ဆိုတဲ့လီးကြီး ငါ့ကိုပြ ရှည်သလားတိုသလား ကြီးသလား ငါလည်း ကြည့်ချင်တယ် ညည်းနဲ့သူနဲ့ရော ဘယ်ကတည်းက ဖြစ်နေကြသလဲ ဘယ်အချိန်တည်းက စပြီး လိုးနေကြသလဲ အကုန်ပြောစမ်း ဒီမယ် မြင့်မြင့်ကြည် ဆိုတဲ့ ဟောဒီ ကောင်မကို လီးမမြင်ဖူးဘူးလို့ မထင်နဲ့ မြင်ဖူးတာမှ  ငါ့လင်လီးနဲ့ နေ့နေ့ညည လိုးလာတာ နှစ်ချီနေပြီ အံကိုတိုနေပြီ ငါ့စပတ်က ယောက်ျားလီးနဲ့ လရည်ဝနေပြီ ကြားရဲ့လား ပြစမ်း ဟိုလူ ဖိုးထောင်ရဲ့လီးကိုနင် တကယ်ကြိုက်လား ကျန်တဲ့လီးရော မြင်ဖူးတွေ့ဖူး ရဲ့လား" "မ မ မြင်ဖူး ပါဘူး မ မ ရယ်" သီတာလွင် ရှင်အားပိုစွာ လေသံပျော့ကလေးနှင့် ပြောရင်း ... "အေး ငါပြောတဲ့အတိုင်းလုပ်စမ်း ဘာလဲ နင့်လူရဲ့ လီးကို ကိုင်ပြီး ပြဖို့အရေး ညည်းစိတ်ရွအောင် ဆွပေးရဦးမလား ရတယ် ညီအစ်မချင်းပေမယ့် ငါက ဒါမျိုးရှက်ရွံ့နေမယ့်သူမဟုတ်ဘူး မိန်းမချင်း လည်း ပွတ်ဖူးတယ် ကိုယ့်လင်မဟုတ်တဲ့ လီးနဲ့လည်း ကောင်းကောင်း အလိုးခံဖူးတယ် ညည်းနို့ကို ငါစို့ပေးရမလား စပတ်ချင်းပွတ်ပေး ရမလား လာစမ်း သီတာ" မမြင့်ကြည် ကြမ်းနေသည်။ ဘာကြောင့်ရယ်တော့ မသိ မပြောတတ်ပါ။ သူမပြောပုံဆိုပုံတွေအရ ဒိန်းဒလိန်းနတ် အပူးခံနေရသလို ကြည့်ရင်းနှင့် ဖိုးထောင် လီးကြီးပါ ချက်ချင်းကြီး ထတောင်ချင် လာသလိုပင် တစ်စုံတစ်ရာသော ဖီလင်ကို တရိပ်ရိပ် ဖြစ်ပေါ်ခံစားလိုက်ရသည်။ မြင့်မြင့်ကြည်က သီတာလွင်၏ကျွတ်ကျသွားသော ရင်လျားထမီအောက်မှ နို့အုံထွားထွား ရင်သားစိုင် အိအိကြီးများကို သူမလက်နှင့် လာရောက် ဖျစ်နယ် ကိုင်ကာ နို့သီးလေးတစ်ဖက်ကိုပါ သူမပါးစပ်နှင့် ကုန်းစို့ ငုံခဲပစ်လိုက်သည်။ ဒါတင်မကဘဲ သူမ လက်ကလေးတစ်ဖက်ကလည်း သီတာလွင့် ပေါင်ခွကြားဆီ ဝင်ရောက်ကာ ပေါင်ခွဆုံရှိ စောက်မွှေးမြှင်များ ထူထပ်အုံ့ဆိုင်းကာ

၄၇။ ဖိုးထောင် ဆက်လိုးသည်။ တရစပ် ဆက်ဆောင့်ချ နေသည်။ လီးကြီးဝင်လိုက်ထွက်လိုက် လီးဝင်ထွက် ဖန် များလာသော သီတာလွင်ရဲ့စောက်ဖုတ် နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ချပ်က အာတာပြဲ ပြဲပြဲလေး ဟလျက်ရှိပြီး နောက်ထပ်လီးဝင်ရောက်မှုကို ငံ့လင့်တကြီး မျှော်စောင့်နေသယောင်နှင့်။ သူက အပေါ်စီးက သီတာလွင်က အောက်ကနေ တထွန့်ထွန့် ထွန့်လူးရင်း တဖြည်းဖြည်း အရှိန် လျော့ကျကာ သူ့ခါးကို မလွတ်စတမ်း ဆက်လက် ဖက်တွယ်ထားရင်းက မလှုပ်မယှက် ငြိမ်ကျသွား ရလျက်။ ဖိုးထောင် သူမဖင်သားကြီးနှစ်ဖက်ကို ပင့်မကိုင်ရင်း ဖင်ကြီးကို အားယူ၍ ဆွဲကာဆွဲကာနှင့် အဆက်မပြတ် ကျုံးလိုးနေသည်။ စောစောက ခွေးကုန်းပုံစံ လေးဘက်ကုန်းလိုးပြီးပြီမို့ ခုတစ်ကြိမ် တစ်တီတူးစတိုင် ခြေနှစ်ဖက်မြှောက်ထောင် ကားကာ မျက်နှာချင်းဆိုင် လိုးဆောင့်မှုက တအားကို အရသာရှိနေသည်။ ဖင်ကြီးပင့်မကာ အောက်ပင့် ဆောင့်လိုးချက်အတိုင်း လီးကြီးကို စောက်ခေါင်းထဲ တဝက်မြှုပ်ကာ အောက်ကနေ ပင့်ကော်ထိုး၍ လီးတစ်ဆုံးထိ နစ်စိုက်ဝင်သွား အောင် ဆတ်ကနဲ ကော့လိုးသွင်းပေးသည်။ တစ်ဖန် သူမဖင်ကြီးကိုအောက်ချကာ သူ့လီးကိုအပေါ်စီးက မြှောက်၍မြှောက်၍ မြေစိုက်လိုးနည်းပုံစံ အပေါ်ကနေ အောက်ဖက်ကို အားပါးတရ ဖိနှစ် လိုးဆောင့်ပေးပြန်သည်။ သူ့ရဲ့ ပြင်းထန် အားပါပြီး ပုံစံအနေအထား အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲ၍ လိုးပေးနေ သော လိုးချက်များအောက်မှာ သီတာလွင်ခမျာ သက်မဲ့ အရုပ်ကလေးတစ်ရုပ်ပမာ အကြမ်းပတမ်း သူလိုးသမျှ ဆောင့်သမျှ အံကြိတ် ကော့ခံပေးရုံမှ တစ်ပါး လူတစ်ကိုယ်လုံး မလူးသာ မလွန့်သာ သာခွေယိုင် ကလေးအလား ဖြစ်နေရပြီ။ လိုးရင်းနှင့် နမ်း နမ်းရင်းက နို့စို့ တစ်ခါ နို့အုံသားအိအိတစ်စုံကို လက်စုံကိုင်ဆွဲပြီး ခါးကိုမြှောက်ကာမြှောက်ကာ ဖိဆောင့်လိုးသွင်းပေးခြင်းက သီတာလွင်အတွက် ကာမပန်းတိုင်ကို လက်မလွှတ်စတမ်း မြဲမြဲမြံမြံကြီး ဆုံးခန်းတိုင် ဆုပ်ကိုင်ရရှိသွားစေသည်။ သီတာလွင်တစ်ယောက် စောက်ရည် တဖြစ်ဖြစိ ဆက်ကာဆက်ကာ ပန်းညှစ်ထုတ်ရင်း တဒင်္ဂ အားပြတ်သူလို တစ်ကိုယ်လုံး နုံးလျော့ကာ ပျော့ခွေကျသွားရပြီ။ နာရီဝက်ဆိုသော စံချိန်ကို ကျော်လွန်ကာ အောကားတွေထဲကလို တစ်နာရီနီးနီး ဇိမ်ဆွဲပြီး ချွေးသံတရွှဲရွှဲနှင့် အားရှိပါးရှိ ထင်တိုင်းကြဲကာ လိုးပစ်လိုက်ပြီးနောက် ဖိုးထောင် လီးထိပ်မှ လရည်တွေ သူမရဲ့သားအိမ်အတွင်းသို့ တဗြစ်ဗြစ် ပန်းထည့် ပစ်လိုက်သည်။ လရည်တွေက တစ်ပြုံတစ်မကြီး စောက်ခေါင်းထဲကို ပူပူနွေးနွေးကြီး ဖြောကနဲ ဖြောကနဲနေအောင် အပြည့်အသိပ် တိုးဝင်လျက်။ ပြီးတော့ လီးကို လုံးဝပြန်မချွတ်သေးဘဲ သူမ ကိုယ်ပေါ် ထပ်မှောက်၍ ပစ်လှဲအိပ်ချလိုက်ရင်း အတန်ကြာသည်အထိ နှစ်ဦးသားဇိမ်ယူနေမိကြ လေသည်။ "သီတာ ဟဲ့သီတာ ဘယ်မလဲ သီတာ" သီတာလွင် လုံးလုံးအသံမထွက်ရဲ။ သူမနာမည်ကို ခပ်အုပ်အုပ်ကလေး လှမ်းခေါ်လိုက်သော အသံရှင်က တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူတို့ရဲ့ဘေးနား ရောက်လာကာ နှစ်ယောက်သားရဲ့လှဲအိပ်နေရာနှင့် ကပ်ရက်အရှေ့မှာ ခြေစုံလာရပ်လိုက်တာကို အမှတ်မထင် တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။ ဖိုးထောင်ရော သီတာလွင်ပါ နှစ်ယောက်လုံး တုပ်တုပ်မှ မလှုပ်ရဲ။ အသံလည်း မထွက်ရဲ။ ဒါပေမယ့် သူတို့ဘယ်လိုမှ ထင်မှတ်မထားခဲ့သည့် ဖြစ်ရပ်က ဆက်တိုက်ဆိုသလို ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ခပ်စူးစူး လက်နှိပ်ဓာတ်မီး တစ်လက်ရဲ့ ရှေ့ပြေး အလင်းရောင်တန်းက သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်ကို အလိုက်ကန်းဆိုးမသိစွာ ကျရောက် လာခဲ့ပေသည်။ "ဟာ ..အို .." "သီတာ ထ ညည်း ထလိုက်စမ်း" "ဟင် မ မ အို့ အို .." "ထစမ်းပါ ချက်ချင်းထ ကိုင်း ကိုဖိုးထောင်ရော နင်ရော နှစ်ယောက်လုံး အဝတ်အစားတွေ ခပ်မြန်မြန် ပြန်ဝတ်လိုက်ကြ ဒီပုံကြီး ကြည့်လို့ မြင်လို့ လုံးဝမကောင်းဘူး နေရာကထပြီး ငါ့နောက်ကနေ လိုက်လာခဲ့ကြစမ်း မြန်မြန်လုပ် ဟဲ့ ပြောနေတယ်လေ မကြားဘူးလား သီတာ ဘာလဲ xxxx @#$%*¢£×÷#$!! ± $¥" "ဆရာမဒေါ်မြင့်မြင့်ကြည် .. "(သို့မဟုတ်) တစ်ကျောင်းလုံးရဲ့အကြီးအကဲ အခေါင်အချုပ် အားလုံးက ရွံ့ကြောက်ထိတ်လန့်ရသူ "ကျောင်းအုပ် ဆရာမကြီး .." သူက ခေါ်နေသည်။ ဝင်းလက်နေသော လက်နှိပ်မီးရဲ့အလင်းအောက်မှာ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ မိမွေးတိုင်းဖမွေးတိုင်း ဗလာနတ္ထိ အဝတ်အစား လုံးဝကင်းမဲ့နေသော ကိုယ်ခန္ဓာနှစ်ခုက အတိုင်းသား ထင်းထင်းရှင်းရှင်းကြီးကို ဖြစ်လို့ ..။ ကိုင်းခရမ်းသီးကြီးနှယ် ရှည်လျားစွာတွဲကျနေသည့် ဖိုးထောင်ရဲ့လီးကြီး တန်းလန်းကလည်း လရည်နှင့် စောက်ရည် ပေလူးစွာဖြင့် သူမမျက်စိရှေ့မှောက်မှာ ညစ်ကျယ်ကျယ်ကြီး ဟန်ရေးပြလို့နေသည်။ သီတာလွင်အဖို့တော့ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့။ နဂိုကတည်းက သူမထမီက ဗိုက်ပေါ်ကို အကွင်းလိုက် ရောက်ရှိနေကာ အောက်ပိုင်း တစ်ခုလုံး ဟာလာဟင်းလင်း စောက်ဖုတ်က အကွင်းလိုက်ကြီး ပေါ်ထွက်လို့ အထက်ပိုင်းမှ ရင်စည်းဘရာစီယာပင်မပါသော အင်္ကျီကလည်း နဘေးမှာ ပုံလျက်သားရှိနေသဖြင့် နို့ကြီးနှစ်လုံးက သူမရဲ့ ရင်ဘတ်အရှေ့မှာ လှုပ်လီလှုပ်လဲ့ ဟီးလေး ခိုတွဲလျက်သား ရမ္မက်ဇောအဟုန်ကြောင့် အပေါ်ကို ငေါ့ထောင်ကာကြွလျက်ရှိသော နို့သီးခေါင်း ခဲကျစ်ကျစ်ကလေး နှစ်ခုကိုပါ အတိုင်းသားကြီး တွေ့မြင်နေရလေသည်။

ယောက်ျားတစ်ယောက်နှင့် ယခုလို သွားရောက် ချိန်းတွေ့ရာမှာ အပေါ်လွှာတစ်လွှာတည်းက ဖြုတ်ရ ချွတ်ရလွယ်ကူပြီး ဘရာစီယာ ပင်တီအစရှိသည့် အတွင်းမှ အခုအခံတွေကတော့ မလိုအပ်သည့် အပိုပစ္စည်းတွေပဲ မဟုတ်လား။ အခန်းပြင်ဖက်ဆီ တစ်လှမ်းချင်းလှမ်းထွက်ကာ တံခါးကို အသေအချာပြန်စေ့ထားလိုက်သည်။ သီတာလွင် အဆောင်အောက်လှေကားထစ်အတိုင်း လျှောက်လာခဲ့ပြီး အောက်ဖက်ကိုအရောက်မှာ နဘေးက အမှောင်ရိပ်ဆီသို့ လှစ်ကနဲတိုးဝင်၍ တစ်လှမ်းချင်း တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်း ဝင်ရောက်လာခဲ့ရင်း  ..။ "ရွှတ်" "ဟင် အွန် အွန့်အွန်း ဟွန်း" "ပြွတ်ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ်" "အု အု ဝု အုအူး ဟူး အု ဝုဝူး အူးး" အသံတွေ ရုတ်ခြည်း ငြိမ်ကျသွားလျက်။ နှုတ်ခမ်းချင်းဖိကပ်ကာ နမ်းကြစုပ်ကြသံတွေ အဝတ်အစားချွတ်သံ အသားဆိုင်ချင်း ထိခိုက် ပွတ်တိုက်သံတို့ တိုးတိုးသာသာ ညှင်းညှင်းသဲ့သဲ့ ကလေး .. အသံထွက်သည် ဆိုရုံလေး။ ပြီးမှ ... "အွတ် အွန့် ဟွန့် အ အိ အိ အင့်ဟင့် အင့် အင်းး" "ဖြွတ် စွတ် ဖွပ် ဘွတ် ဖလပ် ဘုတ် ဘွိ ဇွပ် ဘွတ် ဖလပ် ဘွပ်" "စွတ် ဖွတ် ဘုတ် ဖတ် ဘွပ် ဗြစ် ပတစ် ဖွပ် ဗွပ် ဗြွတ် ဗလပ် ဘုတ် ဖတ် ဗွပ်" ဒါက စောက်ပတ်ထဲ လီးထည့်သွင်းသံ စောက်ခေါင်းပေါက်လေးထဲ လီးဝင်ရောက်သံ .. လီးနှင့်စောက်ပတ်တို့ ထိတွေ့မိတ်ဆက်ကာ စတင်လိုးဆောင့်ရာမှ ထွက်ပေါ်သော အသံဗလံတွေ .. အရှိန်တက်နေကြပြီထင့်။ ဘယ်လောက်ထိ တောင်များ ဇွတ်ကြိတ်မှိတ်ကာ ကာလတာရှည် အောင့်အည်းမျိုသိပ်ထားရသလဲမသိ။ ပွင့်ထွက် သွားသည်။ အံထွက်လာသည်။ ညိုးညိုးညက်ညက် အသံဗလံတွေက မထွေးနိုင်မအံနိုင် ပွင့်လျှံထွက်ပေါ် လာသည်။ ဖိုးထောင် အသားကုန်သိပ်ပြီ။ နဘေး အမှောင်ထုအောက်က မြကမ္ဗလာဟု ခေါ်ရမည့် မြက်ခင်းပြင်ကြီးထက်မှာ သီတာလွင်ကို လေးဘက်ထောက် မှောက်ခုံအိပ်ရက်သား ဖင်ကြီးနှစ်ဖက်ကို ကျကျနန နောက်ပစ်ကာ ကုန်းထောင်စေပြီး အနောက်ကနေ သူမဖင်သား ဖြိုးဖြိုးအိအိကြီးနှစ်ဖက်ကို ဆွဲကာဆွဲကာနှင့် အသားကုန် ပစ်ဆောင့်လိုးသွင်းလို့နေသည်။ လိုးချက်တွေက ပက်စက်သည်။ ရမ္မက်ဇောကပ်ပြီး သရဲသဘက်စီးသလို စိတ်က ထန်ချင်တိုင်း ထန်နေချိန်မို့ အားရပါးရ မညှာစတမ်းလိုးခွဲပစ် နေခြင်း ဖြစ်သည်။ လီးကြီးက တကယ့်ဟဲဗီးကြီး။ သီတာလွင် စအလိုးခံသည့်​နေ့ကတည်းက တစ်နေ့မပြတ် ဆက်တိုက် အလိုးခံလာသည့်တိုင်အောင် လိုးလို့ ခံလို့ မဝသည့်လီး သီတာလွင့်စောက်ဖုတ်ကို အသည်းအသန် ဖွတ်ဖွတ်ကြေအောင် လိုးချင်တိုင်း လိုးလာသည့်တိုင်အောင် သူ့ကို ဘယ်လိုမှ စိတ်မကွက်နိုင် ငြူစူနိုင်စွမ်းမရှိသည့်လီး လိုးလေထိလေ ထိလေစွဲလေဖြစ်ရသည့် လီးကြီး ပင်။ နောင်လည်း စံချိန်မီဖြစ်သော ကြီးကြီးရှည်ရှည် ထွားထွားလျားလျားရှိသည့် သူ့လီးငပဲကြီးနှင့် ထပ်တလဲလဲ ဆက်ပြီး အလိုးခံ သွားဦးမည်လို့ သီတာလွင် လုံးဝဥဿုံ သန္နိဋ္ဌာန် ချပြီးသား ဖြစ်သည့် လီးကြီးပါပေ။ "ညောင်းပြီ ကိုရာ ပက်လက်လုပ် သီတာ နောက်လှန် လိုက်မယ်" "လှန်ရုံမကဘူး ပေါင်နှစ်ဖက်ရော စပတ်ရော ဖြဲပေး" "ဟာ ဖြဲပေးထားပြီးသား ဥစ္စာ ဒီထက်ဖြဲစရာရော လိုသေးလားလို့ ဟွန့်" သီတာလွင် နှုတ်ခမ်းစူကာ မကျေမနပ်နှင့် ပြောသည်။ မှောင်ထဲမို့ သူမနှုတ်ခမ်းစူတာ သူမြင်ပုံတော့ မရပါ။ သီတာလွင် ခါးမှာပုံကျနေသည့် ထမီကို လက်နှင့်ထိန်းမကာ ကိုင်ရင်း ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို နဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ဆီ ဖြဲလှန်ကားဆန့်ပစ် လိုက်သည်။ ဒါတင်မကသေး သူမဗိုက်သားပြင်ပေါ် ပုံကျလာသော ထမီကို စုကိုင်ထားသည့် လက်နှစ်ဖက်က ပေါင်ခွဆုံအရပ်မှာ အကွင်းသားကြီး ပြူးပြဲထွက်ပေါ်​နေသည့် စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ဖက်ကို တစ်ဖက်စီ ကိုင်ကာ ဟဟဖြဲဖြဲလုပ်ပေးလ်ုက်ရင်း .. "ရော့အင့် ဖြဲ ဖြဲပေးထားနယ် ကိုယ့်လီး ဝင်မဝင် သေချာကြည့်ပြီး ထည့်ပေး အရမ်းကြီးမလိုးချနဲ့ဦး" လေသံလေးနှိမ့်ကာပြောပေမယ့် တိတ်ဆိတ်သော ညပိုင်းဖြစ်၍ အသံက နည်းနည်းကျယ်သလို ဖြစ်သွားသည်။ ကိစ္စမရှိ ဆရာမကြီးကလွဲလို့ ဘယ်သူ ကြားနိုင်မှာမို့လို့လဲ။ သူကြားရင်တောင် ဏှာထစေမည့်စကားမျိုးမို့ ကိုယ့်အတွက် အကျိုးမယာတ်သည့်အပြင် ပိုလို့တောင် ကောင်းနေသေး။ ဖိုးထောင် ဒီလိုပဲ တွေးမိသည်။ "ကိုင်း ဒါဖြင့်လိုးမယ် မှောင်တော့ ဘယ်မြင်မလဲ စပတ်ရှိတဲ့နေရာ မှန်းပြီး လိုးရမှာပဲ ကဲ" "စွိ ဖွတ် စွတ် ဘု ဘလွတ် ဘုတ် ဇွပ် စွိ ဖွပ်" "အား အ အ ဝင် ဝင်တယ် ဟင့် လုပ် လ လ လိုး လီးကြီး ဝင်အောင် လိုးချလိုက် အင့်အင့် အင်း" "စွတ် ဖွတ် ဘုတ် ဖတ် ဘတ် ဘွတ် ဘလွတ် လွတ် ဖွပ် ဘုတ် ဘတ် ဘလပ်လပ် စွိ ဖတ် ဘွပ်" လိုးသည်။ မှောင်နှင့်မည်းမည်းမှာ သူ့ကိုယ်မမြင် ကိုယ့်သူမမြင် ရမ်းသမ်းလိုးခြင်းဖြစ်ပေမယ့် လီးဝင်လီးထွက်မှန်ကန်ပြီး အသည်းခိုက်အောင် ထိချက်မှန်သည်။ လိုးချက်ပြင်းသည်။ သီတာလွင်ကော့ကနဲ ကော့ကနဲ သူက အထက်စီးမှ ဆောင့်ချလိုက် သူမကအောက်မှနေ၍ ကော့ကာ ကြွကာ ပင့်မြှောက်ညှောင့်ပေးလိုက်နှင့် လိူးချက်သွက်လာလေ မချိမဆန့်ခံရပြီး ရမ္မက်ဆိပ် ငယ်ထိပ်ရောက်လေပင်။ မကြာမီ .. သီတာလွင် ကော့ကနဲကြွကနဲ ဖင်ကြီးနှစ်ဖက် တလူးလူးတလှိမ့်လှိမ့် ရုန်းကန်ထွန့်လူးရင်း စောက်ရည်များ တဖြစ်ဖြစ် အဆက်မပြတ် ညှစ်ပန်းထုတ်လျက် စောစီးစွာ တစ်ချီပြီးသွား ရသည်။ …. ဆက်ရန်

၄၆။ နောက်ရက်များတွင် ဆရာမသီတာလွင် နေ့တိုင်း လိုလို သူတို့ထံ ရောက်ဖြစ်ခဲ့သည်။ မသက်မွန်က ထိုတစ်ညသာ သီတာလွင်နှင့်ဆုံပြီး နောက်ပိုင်း ရက်သတ္တတစ်ပတ်လောက် ပျောက်သွားသည်။ အပြင်လူတစ်ယောက်ယောက်နှင့် တစ်နေရာမှာ ချိန်းချက်တွေ့ဆုံနေခြင်းဖြစ်မည်လို့ မအေးကြည် ပြောသည်။ မသက်မွန် မျက်နှာများပုံ ပွေပုံရှုပ်ပုံက အံ့သြစရာ။ ဏှာလည်း တော်တော်ကြီးမည့်သူလို့ သီတာလွင် ယူဆမိသည်။ သူမကိုယ်တိုင်ကရော?? ဒါကိုတော့ သီတာလွင် တပ်အပ်မပြောနိုင်ပါ။ ဘယ်သူကရော ကိုယ့်အ​ခြေအနေမှန်ကို ကိုယ်တိုင် အကဲဖြတ်နိုင် ကြလို့လဲ။ သူမကိုယ်တိုင် မသက်မွန်ကဲ့သို့ ရမ္မက် တဏှာကြီးသူတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်လည်းဖြစ်မည်။ မသက်မွန်ထက် ပိုသာချင်လည်း သာလိမ့်မည်လို့ပဲ မရေမရာ ​အဖြေပေးရမည်ဖြစ်သည်။ အမှန်တော့ မသက်မွန် သူမကို ဦးစားပေးသည့် အနေနှင့် အိမ်ကို အလာကျဲသွားခြင်းသာ။ လာဖြစ်လျှင်လည်း နေ့ခင်းပိုင်းသာ ခဏတစ်ဖြုတ် လာသည်။ ဖိုးထောင်နှင့် လူချင်းတွေ့ကာ  တစ်ချီကောင်း ကုန်းပြီး ပြန်သွားတာများသည်။ ညပိုင်းမှာကျတော့ သူနှင့်ပတ်သက်ရာ ပတ်သက်ကြောင်း တွေထဲက ကြိုညှိထားသည့် ခွင်တစ်ခုခု ရှိကောင်းရှိမည်ဖြစ်သည်။ သီတာလွင်ကျတော့ အစ်မဖြစ်သူ ဆရာမကြီးကို အကြောင်းပြုပြီး အိမ်ကနေ အချိန်မရွေး ထွက်ခွင့် ရနေသည်။ ဖိုးထောင်ရဲ့မယား အေးကြည်မ အပါအဝင် သူတို့သုံးယောက် အမြဲတမ်းလိုလို တွေ့ဆုံပြီး မှန်မှန်ကြီး ကာမဆက်ဆံဖြစ်ကြသည်။ တချို့ညတွေမှာ ဆရာမကြီးပင် မရိပ်မိစေဘဲ ဖိုးထောင်တို့ လင်မယားရဲ့ နေအိမ်မှာ သူမကိုယ်တိုင် ညအိပ်ညနေ လာရောက်အိပ်စက်ကာ တစ်ညဥ့်တာ လုံး ကမ်းကုန်အောင် ပျော်ပါးတတ်သလောက် တချို့နေ့တွေမှာကျတော့ (တစ်ပတ်မှာ နှစ်ရက် သုံးရက် ဆိုသလို) လူသူရိပ်မိသွားမှာစိုးလို့ ဆိုပြီး ဖိုးထောင်တို့အိမ်ဖက် ခြေဦးမလှည့်တော့ဘဲ သူနှင့် တိတ်တဆိတ် အချိန်းအချက်လုပ်ပြီး ဆရာမကြီး အိပ်မောကျချိန်လောက်မှန်း၍ သူမတို့ အိပ်ခန်းရဲ့ အပြင်ဖက်တစ်နေရာရာမှာ ဖိုးထောင်ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ပြီး သူမနှင့် နှစ်ယောက်သား စိတ်တိုင်းကျ တွေ့ဆုံဖြစ်ကြ ပြန်သည်။ အမှောင်ယံအောက်မှာ မကြာခဏ လိုးပွဲဆင်နွှဲဖြစ်ခဲ့ ကြသည်။ ဖိုးထောင်ရဲ့ ခြေသံကြားသည်နှင့် သီတာလွင် အခန်းထဲကနေ အပြေးကလေး ထွက်လာပြီး နှစ်ကိုယ်တူ ရမ္မက်နယ်ကျွံ အချစ်ပွဲ မြိုင်မြိုင်ကြီး နွှဲပျော်ကြမြဲ။ အခြေအနေပေါ် မူတည်ကာ လှုပ်ရှားရင်း အိမ်မှာ တွေ့ချိန်ဆိုလျှင် အေးကြည်မနှင့်အတူ မချော နှစ်ယောက် ကိုယ်တစ်ယောက် တူးအင်န်ဝမ်း သရီးဆမ်းဇာတ်ခင်းကြသလို ဆရာမကြီးရဲ့ အခန်းဖက်မှာ တွေ့ဆုံချိန်ကျပြန်တော့ အေးကြည်မ မပါတော့ဘဲ သူမနှင့်ဖိုးထောင်တို့နှစ်ယောက်ထဲ ဝမ်းဘိုင်ဝမ်း ကမ်းကုန်အောင် ပျော်ပါးကြ ပြန်သည်။ တစ်ခါတစ်ခါတော့လည်း သီတာလွင် တစ်ယောက် မသက်မွန်ကိုပင် သတိရမိသေး တော့သည်။ ခုထိတော့ မသက်မွန်နှင့် တစ်ကြိမ်မှ ပြန်မဆုံဖြစ်ကြသေးပါ။ တကယ်တမ်း ကြိုတင်ရည်ရွယ်ထားခြင်းမရှိသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ကြုံတွေ့ရချိန်မှာတော့  သူမတို့ နှစ်ယောက်သား ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ခြေမကိုင်မိ လက်မကိုင်မိသည့်အဖြစ်မျိုးကို ရင်ဆိုင်ကြုံတွေ့ ကြရတော့သည်။ ထိုနေ့က .. သီတာလွင် ဆရာမကြီးအခန်းမှာ ညအိပ်ပြီး တစ်ယောက်က တီဗီကြည့် တစ်ယောက်က စာအုပ်ဖတ်နှင့် ဆရာမကြီးရဲ့အရိပ်အခြည်ကို ကြည့်ကာ ဖိုးထောင်နှင့်တွေ့ဆုံဖို့ အခွင့်အခါ ကောင်းကို စောင့်နေခဲ့သည်။ သူမအဖြစ်ကို ရိပ်မိနေသလားမသိ ဆရာမကြီး စောစောစီးစီး အိပ်ဖို့နေရာပြင်ဆင်နေကာ ညီမဖြစ်သူကို ကြည့်ပြီး .. "ငါ မနက်အစော မြို့သွားစရာရှိလို့ မနက် ၅နာရီ လောက် နှိုးပေးပါ နင်လည်း ခပ်စောစော အိပ်ဦး နော် သီတာ မအေးကြည်တို့ဆီရော သွားလည်ဦး မလို့လား သွားရင်လည်း စောစောသွား စကားလေး ဘာလေးပြောပြီး ပြန်ခဲ့ပေါ့ အိပ်ရေးတော့ သိပ် မပျက်စေနဲ့ အိပ်ရေးပျက်ပါ များရင် မျက်နှာတွေ ချောင်ပြီး အရေးအကြောင်းတွေပေါ်လာလိမ့်မယ် အလှလည်းပျက် ကြာရင် ကျန်းမာရေးတောင် ထိခိုက်နိုင်တယ်" "ဒီည မသွားတော့ပါဘူး သီတာလည်း စောစော အိပ်မှာပါ မမရော ငိုက်နေပြီလား အိပ်ချင် အိပ်လေ သီတာ အိပ်ရာပြင်ပေးမယ်" "ရပါတယ် ငါ့ဖာသာ ပြင်ပါ့မယ်ဟယ်" ဆရာမဒေါ်မြင့်မြင့်ကြည် အိပ်ရာဝင်ပြီး ခဏအကြာ သူမလှုပ်ရှားမှုကိုကြည့်ကာ အိပ်ပျော်ပြီဆိုပြီး အပြင်ဖက်ဆီ ပြတင်းပေါက်က ခန်းဆီးလေးအသာမ၍ မသိမသာ ခိုးချောင်းကြည့် လိုက်သည်။ "အဟမ်း ဟမ်း" ခပ်လှမ်းလှမ်း မှောင်ရိပ်ဆီက ချောင်းဟန့်သံလိုလို အသံတစ်ချက်က သူ ရောက်နှင့်နေပြီဖြစ်မှန်း သိသာထင်ရှားသည့် အချက်ပင်ဖြစ်ရာ သီတာလွင် မှန်ရှေ့ကိုသွားရပ်ရင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရှေ့ရော နောက်ပါ လှည့်ကာပတ်ကာနှင့် အဆင်ပြေမပြေ သေချာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ ကျေနပ်ပြီဆိုမှ ကိုယ်ပေါ်က ဘလောက်စ်အင်္ကျီ အောက်ကို လက်လျှို၍ ဝတ်ထားသော ဘရာစီယာ ကြိုးလေးဖြုတ်ကာ အသာချွတ်လျှောချလိုက်ပြီး တစ်ဆက်တည်း အောက်ပိုင်းရှိ ထမီအနားစလေး ကိုပါ ပင့်လှန်၍ အတွင်းခံပင်တီကိုပါ ဆက်လက် ဆွဲချွတ်ပစ်လိုက်ကာ နဘေးမှ အဝတ်လှန်းသည့် စတီးတန်းပေါ်သို့ အကုန် လုံးထွေးတင်ထားလိုက် သည်။

သို့ပေမယ့် နှစ်ယောက်လုံးက ဒီအခြေအနေထက်ကို ပိုပြီး နောက်တစ်ဆင့် တက်လှမ်းနိုင်စွမ်းလည်း လုံးဝမရှိတော့ပြီ။ ရမ္မက်နောက်လိုက်ပါ ဖြတ်သန်းလာခဲ့သော အခြေအနေများ​အရ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး လူရောစိတ်ပါ ပင်ပန်း နွမ်းနယ် နေခဲ့ကြပြီ မဟုတ်လား။ ……. ဆက်ရန်

ဖိုးထောင် ကုတင်ထက်ကို ရောက်ရောက်ချင်း အေးကြည်မနှင့် မသက်မွန်တို့ရဲ့ အနောက်ကနေပြီး သူတို့နှစ်ယောက်စောက်ပတ်တွေကို တစ်လှည့်စီ နမ်းလိုက်မှုတ်လိုက် သူ့လီးကြီးနှင့်တက်ခွလိုးလိုက် တစ်ခါ နှူးလိုက်ဆွလိုက် လက်စောင်းထိုး လက်ပူတိုက်လိုက်နှင့် အရည်ဝကာ စောက်ရည် တရွှဲရွှဲ ရွဲရွဲပြဲပြဲလေး အသင့်ပွင့်အာလျက်သား ရှိသည့် ဆရာမ သီတာလွင်ရဲ့ နုနုထွတ်ထွတ် အဆီပြည့်အသားပြည့် စောက်ဖုတ် အသစ်စက်စက် ကလေးကို သူ့လီးကြီး ဗြွတ်ကနဲ တေ့ချိန် ထည့်သွင်းပြီး စိတ်ကြိုက် ဆောင့်လိုးလိုက်နှင့် အလုပ်တွေများသွားကာ စောက်ပတ်သုံးခုဆီမှ မတူကွဲပြားသော ကာမအရသာဓာတ်ကို ဇိမ်ယူ ခံစားရင်း နေရာဒေသ အချိန်နာရီနှင့် ပတ်ဝန်းကျင် ကိုပင် သူတို့အားလုံး မေ့နေမိကြလေတော့သည်။ "အမလေ့လေး တော်ပါပြီ တော်ပြီ  ရှစ်ကြီးခိုး ပါတယ် ကိုဖိုးထောင်ရယ် ကျ ကျမ စောက်ပတ် လေးလည်း ရစရာမရှိအောင် စုတ်ပြဲကုန်ပြီ ထင်တယ် မခံနိုင်အောင် ကျိန်းလည်းကျိန်းနေပြီ မပြီးနိုင်မစီးနိုင် တရစပ်လိုးနေတော့တာပဲ ဒီ ဒီက အစ်မတို့နှစ်ယောက်လည်း တော်ကြပါတော့ နှူးလိုက်ဆွလိုက် စုပ်လိုက်ယက်လိုက် လက်နဲ့ လုပ်တာရော ဘယ်နှစ်ချီတောင် ပြီးနေပြီလဲ မသိဘူး ကျမ မလှုပ်နိုင်တော့ဘူး အားမရှိတော့ဘူး လိုးချင်ရင် နောက်နေ့တွေကျ ကြိုက်သလောက် လိုးပါ ရပါတယ် နေ့တိုင်းလာပါဆို ကျမလာပေး ပါ့မယ်" သီတာလွင်နှုတ်မှပင် တညည်းညူညူ တောင်းပန် ပြောဆိုရသည်အထိပင်။ လိုးလိုက်သည်မှာလည်း သောက်သောက်လဲ ဖိုးထောင် ဒူးပင်မခိုင်ချင်ဘဲ ဖြစ်ရသည်။ ဆရာမ သီတာလွင်ခမျာ ပြောမနေနှင့်တော့။ ဖိုမဆက်ဆံမှု သဘောအရ လိုးချီများလာလေ တော်ရုံနှင့် သုက်မထွက် မပြီးစီးနိုင်တော့ဘဲ လိုးချိန် ပိုကြာ လာကာ ခြေလက်တွေညောင်း လီးပူ စောက်ပတ် ကျိန်းစပ်စပ်ဖြစ်သည်အထိ တဖွတ်ဖွတ် တဘွတ်ဘွတ် ပေရှည်ပြီး လိုးဆက်မပြတ် လိုးနိုင်လေ ဖြစ်လာတာမို့ အခြားသူတွေအဖို့ ကာမစည်းစိမ်ပိုတွေ့နိုင်ပေမယ့် သူမအဖို့ရာမတော့ လီးနှင့်စောက်ပတ် အဆက်မပြတ် ထိတွေ့ပွတ်တိုက် ရာမှဖြစ်သော စောက်ဖုတ်ပူကျိန်းမှုဒဏ်ကြောင့် အလွန်အင်မတန်နုနယ်သော စောက်ဖုတ် အတွင်း နှုတ်ခမ်းသား အရေပြား စုတ်ပြဲမှုဝေဒနာကို ကြီးစွာ ဖြစ်ပေါ်ခံစားရကာ ကြာရှည် သည်းညည်းမခံနိုင်ရှာ တော့ဘဲ ယခုလို ခခယယ ပြောဆိုတောင်းပန် ရခြင်းပဲ ဖြစ်သည်။ ခေတ္တနားလိုက်ကြပြီး အမောဖြေ အရက်သေစာ သောက်စားကာ သူမကို ဆရာမကြီးအခန်းဆီ အချိန်မီ ပြန်ပို့ဖို့ပြင်ရသည်။ အိမ်ကမထွက်မီ သူမကို .. "သီတာ နောက်နေ့ လာခဲ့ရမယ်နော် ဘာဆင်ခြေမှ မကြားချင်ဘူး" "ဟုတ်တယ် သီတာ အစ်မတို့ စိတ်မကောင်း ဖြစ်အောင်တော့ မလုပ်နဲ့ လာကို လာခဲ့ရမယ် အကြောင်းတစ်ခုခုပြပြီး အိမ်နဲ့ ဆရာမကြီးကို ယုံအောင် ပြောလိုက်ပေါ့ မသက်မွန်က ဒီနေ့ အကြောင်းတိုက်ဆိုင်လို့သာ သီတာနဲ့ဆုံဖြစ်ကြတာ ကျန်တဲ့ ရက်တွေက သူလာချင်မှလာတာ သူ့မှာက အသိမိတ်ဆွေများတော့ အလုပ်ရှုပ်ပြီး တခါတလေ ကျမှ ရောက်တတ်တယ် အိမ်မှာအစ်မတို့ လင်မယား နှစ်ယောက်ပဲ အမြဲတမ်းရှိပါတယ်" သူရော သူ့မယားအေးကြည်မပါ ဝိုင်းပြောကြတော့ သီတာလွင် မတတ်သာဘဲ ခေါင်းလေးကို တွင်တွင်ညိတ်၍ ကတိပေးရရှာသည်။ "ဟုတ် လာခဲ့ပါ့မယ် အစ်မ မမ (ဆရာမကြီးကို ဆိုလိုသည်။) ဆီမှာ အိပ်တဲ့အခါ အိပ်မယ် တကယ်လို့ အခွင့်အရေးရရင်လည်း အိမ်ကို မမနဲ့အိပ်မယ်လို့ ယုတ္တိရှိအောင်ညာရွှီးပြီး မမတို့ဆီလာခဲ့လို့ ရပါတယ် ကျွန်မကိုတော့ ပြန်ပြီး မောင်းမထုတ်ရဘူးနော် ဟင်းဟင်း" "မယ် ဝေးသေး ကျုပ်ဆိုတဲ့မိန်းမက ဘယ်လောက် အဖော်မက်သလဲ ဟောဒီ လူကြီး အသိဆုံးပါ ဟင်းဟင်း ညည်းလိုမိန်းကလေးမပြောနဲ့ ယောက်ျားသားအဖော်ဆို ပိုတောင်သဘောကျသေး ဟီးဟီးဟီး အဲတော့မှ လောင်းနှစ်ချီး လီးနှစ်ချောင်း နဲ့ ပယ်ပယ်နယ်နယ် တွယ်ခွင့်ရမှာ ဟွင်းဟွင်း" စိတ်ပေါ့အောင်ဆိုပြီး ရယ်ကာပတ်ရွှန်း စကားတွေ အတန်ကြာပြောကြဆိုကြရင်း ဖိုးထောင်လည်း ဆရာမလေး ပြန်ချိန်တန်ပြီလို့ သတိရကာ သူမကို အသာလက်တို့၍ အဝတ်အစားတွေ ကောင်းကောင်းမွန်မွန်ပြင်ဝတ် ဆံပင်တွေ ဘာတွေ အသေအချာ သပ်ရပ်အောင် ဖီးလိမ်းပြင်ဆင်ပြီး အိမ်ကနေ ပြန်လည်ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။ ဖိုးထောင်တို့ ဆရာမကြီးအခန်းကိုရောက်တော့ ဆရာမကြီး အခန်းမီးပိတ်ကာ အိပ်မောကျနေပြီ။ "ရပြီ ပြန်တော့ ကိုဖိုးထောင် ကျွန်မဖာသာ အထဲ ဝင်လိုက်တော့မယ် ဂွတ်နိုက်ဒ်ပါ အစ်ကို" "အင်း ဂွတ်နိုက်" ပြောပြောဆိုဆို ဖိုးထောင်လက်တစ်ဖက်က ဆရာမလေးကိုယ်လုံးကိုပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး သူမနှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးကို ပြွတ်ပြွတ်နှင့် အကြာကြီး စုပ်နမ်းပစ်လိုက်သည်။ ဆရာမလေး လည်း သူ့ကို ပြန်ဖက် ပြန်နမ်းသည်။ ဖိုးထောင်လက်က အောက်ဖက်လျှောဆင်းကာ ထမီပေါ်ကနေ သူမရဲ့ပေါင်ခွကြားဆီ လျှပ်တပြက် ရောက်ရှိသွားတော့ သူမ ပထမတော့ ခေါင်းလေး အသာယမ်းခါပြီး ငြင်းမလို လုပ်လိုက်သေးသည်။ နောက် စိတ်ကူးပြောင်းပြီး အလိုက်သင့် ပေါင်ကွ ပေးရှာသည်။ စောက်ဖုတ်အနှိုက်ခံသည်။ နို့ကို အနယ်ခံသည်။ အမှောင်ထဲမှာ တော်တော်ကြာ သွားပြီး လူချင်းမခွာဖြစ်ကြ။ ရသမျှ အချိန်တို ကလေးမှာ ဖီလင်တွေအပြတ်ယူလိုက်ကြသည်။