مجلهٔ عسل طعم تلخ دارد.

میدانی درواقع خواستم چیست؟ که همه شما به درک بروید، همین! دلم آرامش می‌خواهد. همین‌حالا حاضرم تمام دنیا را به یک کوپِک بفروشم ولی آزار نبینم. همه دنیا به درک واصل شود یا من چایم را ننوشم؟ من میگویم بگذار دنیا به درک واصل شود اما من باید همیشه چایم را بنوشم.

یادداشت‌های زیرزمینی

این بات ناشناس هم دم به دقیقه تو جوب هست. بنده هم همینطور.

بوی رفتن به یک‌جایی دور از هر جنبنده‌ای به مشامم می‌رسه.

انتخاب من همیشه خرس

می‌دونید چی ناراحتم می‌کنه؟ این‌که هنیبال قبلش گفته بود حاضره بخاطر ویل بمیره. وقتی هم بالای صخره بودن دریا رو نگاه می‌کرد و می‌دونست قراره چی بشه. ولی این‌که حتی لحظه‌ای خیال کرده که شاید ویل هلش بده و بعد خودش بخواد دوباره بره سر خونه زندگی‌اش، در نتیجه به جلوی لباسش چنگ می‌زنه که اگر خواست پرت بشه بتونه راحت ول کنه و ویل باهاش نیفته. ولی این‌که ویل لیترلی دستش رو می‌گیره می‌ذاره پشت کمرش خیلیییی؟@؟)@)@(@( ویل اینجوری بود که hold me tight we're doing this shit together

همه در مورد این حرف می‌زنن که واااای چراااااا بوس نداشت چرا اسم فوتیج لیترلی kiss altsئه ولی اصلا kiss در کار نیست؛ ولی هیچکس درمورد این حرف نمی‌زنه که هنیبال لیترلی سه سال تمام هیچگونه ارتباط فیزیکیِ انسانی نداشت. سه سال هم بود که دستش به حتی یه مولکول از ویل هم نخورده بود و الان به وضوح اینسکیوره و نمی‌دونه باید چیکار کنه؟ You ever think about how he might have FORGOTTEN how it feels to touch Will? And Will reminding him like it's as easy as breathing?

خیلی خنده‌داره وقتی آدم‌ها فکر می‌کنن می‌تونن بهت آسیب بزنن، چون عزیزم وا؟ مگه نمی‌دونی خانواده خودم قبلا این کار رو کردن؟

And you know you must die Overdose, suicide But tragedy imbibed Tell the world with pride "If you wanna win Just take heroin"

روابط انسانی: