𝟧𝟤 𝗁𝖾𝗋𝗍𝗓 𝗐𝗁𝖺𝗅𝖾.

اوایلِ دبیوی بنگتن، نامجون همیشه حتی توی موزیک‌ویدیوها از عینک استفاده میکرد چون فکر میکرد چشم‌های زیبایی نداره و حالت چشم‌هاش صورتش رو زشت‌ میکنه. ولی خدای من، وقتی نامجون رو میبینی اتفاقا اولین چیزی که توی صورتش میتونه نظرت رو جلب کنه حالتِ چشم‌ها و نگاهِ فوق جذاب و گیراییه که داره و من چشم‌های این مَرد رو واقعا میپرستم.

این اپیزود از اتک، آخرین اپیزود از نیمه‌ی دوم فصل آخر بود و احساسات عجیب و مختلفی داشت. گفت‌و‌گوهایی که پیش‌زمینه‌ی یسری از اتفاقاتی بودن که توی اپیزودهای قبل دیده بودیم، خاطراتی که مثل یه فیلم رد میشدن، دیدنِ دوباره‌ی ساشا،‌ جمع سه‌‌نفره‌ی کُنی و جان و ساشا، جمع سه‌نفره‌ی میکاسا و ارن و آرمین، کاپیتان لیوای و هانجی، همه و همه باعثِ یه لبخندِ تلخ‌و‌شیرین برای من شدن. خنده‌هاشون، مومنت فانِ لیوای و دلقک، ذوق کردنشون وقتی برای اولین بار یه ماشین از نزدیک دیدن، سرخ شدن و گل افتادنِ لپاشون، استایلشون، خوش گذرونیشون توی اون چادرا کنار مردمِ اون محله، خوشحال شدن و تعجب کردنشون وقتی برای اولین بار بستنی خوردن، این اپیزود حسِ عجیبی داشت و من عمیقا برای تک‌تکشون از ته قلبم دلتنگ میشم و شدیدا دوستشون دارم و هیچوقت از حسی که نسبت به اتک‌ان‌تایتان دارم قرار نیست کم بشه.

معتقدم آدمایی که میخوان بدون فهم و درک باشن و بسنده کنن به تفکراتِ بسته‌ی خودشون رو نمیشه قانع کرد، امّا اینو میدونم که رو به رو شدنشون با حقیقتی که وجود داره میتونه براشون آزار دهنده باشه، شنیدن یا حتی دیدنش هم بدتر. پس بذارید بگم و باعثِ "رو به رو" شدن باشم که سلبریتی‌ها دقیقا مثل ما انسانن، شاید حتی از نظرتون عجیب برسه این قضیه، امّا واقعیت اینه که مثل ما از سرویس بهداشتی استفاده میکنن، نیاز جنسی دارن، نیاز عاطفی دارن، غذا میخورن، پارتنر دارن، مثل ما عقل دارن، قلب دارن، خیلیاشون بالغ‌تر از چیزی‌ان که شما فکر میکنید و کاملا متضادن با اون تصویرِ بچگونه‌ای که ازشون داخل ذهنتون ساختین. مثل همه‌ی آدما میتونن سیگار بکشن و مشروب بخورن و مهمونی برن، معمولی‌ترین کارایی که "انسان" میتونه انجام بده رو به راحتی مثل همه‌ی ماها انجام میدن و نه به من، نه به شما و نه به هیچکسِ دیگه‌ای هیچ ربطی نداره.

بیشتر از هر بار بهشون افتخار میکنم، بیشتر از هر بار براشون احترام قائلم و بیشتر از هر بار اعتقاد دارم که بی‌تی‌اس یه افسانه‌اس. مهم نیست چه اتفاقی میوفته، بی‌تی‌اس اینجاست که نشون بده چقدر میشه قوی بود از هر لحاظ و چقدر میشه توی هر جایگاهی متواضع و خوب و بدون نقص بود. بی‌تی‌اس هست که توضیحی برای شاهکار بودن باشه، که توضیحی برای قدرت و اسطوره بودن باشه. هست که بگه هر چقدر بزرگ باشی سایه‌هاتم بزرگن امّا تو میتونی در هر حالتی قدماتو بزرگ‌تر از قبل برداری، به روشناییِ روز برسی و سایه‌ها رو بشکنی.